Lucas 15
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NVT
1 Adashic, icsaquid utsibobëd ancanquidën matsesën aton na buansho isun aton na bedtequid nëidtedi bedta caido, Tantianu, quiash Esus datsidadpanëdash.
1 Cobradores de impostos e outros pecadores vinham ouvir Jesus ensinar.
2 Adsho isash padiseyobo Esus tantiamenquio yec chushquiacbimboec, Abi datsidadquido icsambocquid icsho cacumenquiocquin aidobëdtambi peshun Esusën aquec, quec abibi onquecuededpanëdash.
2 Os fariseus e mestres da lei o criticavam, dizendo: “Ele se reúne com pecadores e até come com eles!”.
3 Adoaquien, tantiaquidquio iquec Esus:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 —¿Min obeca dadpen 100ted icboedi abentsëc bënudacsho isun, Nibënu, quequin min obeca utsi dadpen 99ted nianec nibënec nidenquioda mibi icpe?
4 “Se um homem tiver cem ovelhas e uma delas se perder, o que acham que ele fará? Não deixará as outras noventa e nove no pasto e buscará a perdida até encontrá-la?
5 Aidi nibënquin istuidash, Con obeca istuidbosh bëdambo iquebi, queshun chiadquin buanec icbo nidec.
5 E, quando a encontrar, ele a carregará alegremente nos ombros e a levará para casa.
6 Shubuno choshon abëd icquido ambi yuedaidobëdta chomeshun: “Con obeca bënudaid istuidshun bëbosh bëdambo iquebique. Nuquibi penuna,” quequin icbon chuipec.
6 Quando chegar, reunirá os amigos e vizinhos e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida!’.
7 Adecbidi Nuquin Papa tantiaquid dadpen icnuc matses icsaquid abentsëcshun abi icsaid ënsho isash abuc Nuquin Papabëd tabadquido bëdamboshë iquebi, quecuededpendac —quepanëdash Esus.
7 Da mesma forma, há mais alegria no céu por causa do pecador perdido que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam se arrepender.”
8 Aden icbon aton yua bënudaid chuishumbic utsi chiec Esus nadpanëdash: —¿Aton na bedtequid shocoshëmpi 10ted icboedi abentsëc nibëdsho isun tabote taboshon bescaquin chidon nibënenquioda icpec?
8 “Ou suponhamos que uma mulher tenha dez moedas de prata e perca uma. Acaso não acenderá uma lâmpada, varrerá a casa inteira e procurará com cuidado até encontrá-la?
9 Ai. Aden nibënquin istuidshun abëd icquido chomeshun: ‘Con shocoshëmpi abentsëc niadacboedi nibënquin istuidash bëdambo iquebi,’ quepec chido.
9 E, quando a encontrar, reunirá as amigas e vizinhas e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei a minha moeda perdida!’.
10 “Adecbidi matses abentsëcshun abi icsaid ënsho isash abi yacnocquido ambi uaido mayan bëdabobëdi Nuquin Papa bëdambo iquebi, quecuededec —quepanëdash Esus.
10 Da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus quando um único pecador se arrepende”.
11 Aden chido chiashic utsi chiacbimboec Esus nadpanëdash: —Aton mado daëd icnubi
11 Jesus continuou: “Um homem tinha dois filhos.
12 tsyuec tishaid aton papa caic: ‘Tsusio budquin mimbi chiondacpaden nëbi ëbi aidted meneta, papa,’ quepondash. Adoac aton na musucshun aton mado abi daëdi menebampondash.
12 O filho mais jovem disse ao pai: ‘Quero a minha parte da herança’, e o pai dividiu seus bens entre os filhos.
13 “Aden meniac daëdpactsëc ushash aton mado tsyuecquid aton natedi sandoshon buanec nidaid utsi yacno nidash icsamboen nabanec tabadnuc aton natedi naimëdpondash.
13 “Alguns dias depois, o filho mais jovem arrumou suas coisas e se mudou para uma terra distante, onde desperdiçou tudo que tinha por viver de forma desregrada.
14 Aden aton natedi naimëdambic tiedën caniquid unësbunian abi nidacnocquidon pete naimëdan tsusion mado chedo comapenec bundocuededpondash.
14 Quando seu dinheiro acabou, uma grande fome se espalhou pela terra, e ele começou a passar necessidade.
15 Adec bundoquiec abi nidacnocquid abentsëc yacno nidshun: ‘Mimbi namiaid ictiadquio iquebi,’ caquien: ‘Con chancho pemebanta,’ queshun aton chancho yacno tsusion mado nidmepondash.
15 Convenceu um fazendeiro da região a empregá-lo, e esse homem o mandou a seus campos para cuidar dos porcos.
16 Aden nidmiac nidquin chancho pemebanequi ambi chancho pemiaid petiadquio yec tabadshobi anocquidon menenquio icpondash.
16 Embora quisesse saciar a fome com as vagens dadas aos porcos, ninguém lhe dava coisa alguma.
17 “Adec natiambo bunec tabadquin aton papa ambi nianondaidbëdta abi icsaid utsitedi tantiec abibi onquec nadpondash: ‘Con pan namiaidon pete dadpen icnubi con na nibëdnuc unëspebi.
17 “Quando finalmente caiu em si, disse: ‘Até os empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui, morrendo de fome.
18 Nëbi con pa yacno nidshun naden con pa chiembi: Nuquin Papan chiacpaden nainquiocquin mibi tantienquio yec nidshun icsamboen nabanombique.
18 Vou retornar à casa de meu pai e dizer: Pai, pequei contra o céu e contra o senhor,
19 Adquid icsho con mado nec, ëbi cainda, papa. Nëbi min yuapadquid ëbi icme,’ quequin chiembi,
19 e não sou mais digno de ser chamado seu filho. Por favor, trate-me como seu empregado’.
20 abibi quianec aton papa yacno nidoapondash. Adec nidec ancuenquio yacno aton mado nidondaid casenash chosho isash unësquiocnoc aton mado bëquedquin dayumbudshun shubi uatanquin aton papan tanchoccapondash.
20 “Então voltou para a casa de seu pai. Quando ele ainda estava longe, seu pai o viu. Cheio de compaixão, correu para o filho, o abraçou e o beijou.
21 Adoac ambibi tantiabocpaden aton papa chuiquin: ‘Nuquin Papan chiacpaden nainquiocquin mibi tantienquio yec nidshun icsamboen nabanec tabadteniobi. Aden naquid con mado ëbi cainda, papa. Min yuapadquid ëbi icme,’ capondash aton madon.
21 O filho disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra o senhor, e não sou mais digno de ser chamado seu filho’.
22 “Aden chiaquien bëdambo yanshun ambi namiaidombo naden aton papan chuipondash: ‘Con mado ënden nidondaid choaoshe. Dasiuidte bëdaidquio bëshun con mado dasiuinta. Adoshombic mëusudtetsen mëusunta. Adoshombic tapucudtetsen tasiuinta.
22 “O pai, no entanto, disse aos servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa da casa e vistam nele. Coloquem-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés.
23 Adoshombic, bacan bacuë nuacquid dapa bedshun cuesuneta nuquitedi bëdamboec tabadquin penun.
23 Matem o novilho gordo. Faremos um banquete e celebraremos,
24 Con mado unësacbimboecboedi nëbi ëbëdi tabadoaic. Aidi bënudacbimboecboedi nëbi istuidacbimboec choash iquec,’ cac bacan bacuë cuesuneshun codocacsho pebededpondash.
24 pois este meu filho estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’. E começaram a festejar.
25 “Adnubien bëyuc tishaid tied nantan icpondash. Auëshquio nidec shubu anoentsëqui choquin tentencate cuëdëmec matses cuëdënsho tantiatuidpondash.
25 “Enquanto isso, o filho mais velho trabalhava no campo. Na volta para casa, ouviu música e dança,
26 Aden tantiatuidashien aton papan namiaid istuidash: ‘¿Atotsi naic nec?’ quepondash bëyuc tishaid.
26 e perguntou a um dos servos o que estava acontecendo.
27 “Adoaquien: ‘Min utsi ënden nidondaid choaposh. Aidi chosho isash unësquiocquin nuquitedi bëdamboec tabadquin pemenuequin aton bacan bacuë nuacquid dapa papan cuesunemiosh,’ cac
27 O servo respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, pois ele voltou são e salvo!’.
28 bëyuc tishaid nëishash shubun puduedenquio icpondash.
28 “O irmão mais velho se irou e não quis entrar. O pai saiu e insistiu com o filho,
29 Adoaquien: ‘Seta dadpen matamequin mimbi chiacpadomboen nabanteniombi. Adquid icsho ëbëd capuquidobëdta ëbi pemenuen yua utsin bacuë mimbi cuesunemenquiocpaboc.
29 mas ele respondeu: ‘Todos esses anos, tenho trabalhado como um escravo para o senhor e nunca me recusei a obedecer às suas ordens. E o senhor nunca me deu nem mesmo um cabrito para eu festejar com meus amigos.
30 Nëbi mimbi meniaidtedi naimbudquinc, chido dada dadpen chudmequid chudquinc caic min mado choacsho isun bacan bacuë nuacquid mimbi cuesunemepacboc,’ quequin bëyuc tishaidën aton papa chushcapondash.
30 Mas, quando esse seu filho volta, depois de desperdiçar o seu dinheiro com prostitutas, o senhor comemora matando o novilho!’.
31 “Adoaquien: ‘Mado, ëbëd icquid mibi nec. Adquid icnuc con natedi mitsana neyoc.
31 “O pai lhe respondeu: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo que eu tenho é seu.
32 Min utsi unësacbimboecboedi nëbi choash tabadoaic. Aidi bënudacbimboecboedi nëbi istuidaid nec,’ quequin aton papan choboedën buchi chuipondash —quepanëdash Esus.
32 Mas tínhamos de comemorar este dia feliz, pois seu irmão estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.