Lucas 15

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Adashic, icsaquid utsibobëd ancanquidën matsesën aton na buansho isun aton na bedtequid nëidtedi bedta caido, Tantianu, quiash Esus datsidadpanëdash.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Adsho isash padiseyobo Esus tantiamenquio yec chushquiacbimboec, Abi datsidadquido icsambocquid icsho cacumenquiocquin aidobëdtambi peshun Esusën aquec, quec abibi onquecuededpanëdash.
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Adoaquien, tantiaquidquio iquec Esus:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 —¿Min obeca dadpen 100ted icboedi abentsëc bënudacsho isun, Nibënu, quequin min obeca utsi dadpen 99ted nianec nibënec nidenquioda mibi icpe?
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Aidi nibënquin istuidash, Con obeca istuidbosh bëdambo iquebi, queshun chiadquin buanec icbo nidec.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Shubuno choshon abëd icquido ambi yuedaidobëdta chomeshun: “Con obeca bënudaid istuidshun bëbosh bëdambo iquebique. Nuquibi penuna,” quequin icbon chuipec.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Adecbidi Nuquin Papa tantiaquid dadpen icnuc matses icsaquid abentsëcshun abi icsaid ënsho isash abuc Nuquin Papabëd tabadquido bëdamboshë iquebi, quecuededpendac —quepanëdash Esus.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Aden icbon aton yua bënudaid chuishumbic utsi chiec Esus nadpanëdash: —¿Aton na bedtequid shocoshëmpi 10ted icboedi abentsëc nibëdsho isun tabote taboshon bescaquin chidon nibënenquioda icpec?
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Ai. Aden nibënquin istuidshun abëd icquido chomeshun: ‘Con shocoshëmpi abentsëc niadacboedi nibënquin istuidash bëdambo iquebi,’ quepec chido.
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 “Adecbidi matses abentsëcshun abi icsaid ënsho isash abi yacnocquido ambi uaido mayan bëdabobëdi Nuquin Papa bëdambo iquebi, quecuededec —quepanëdash Esus.
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Aden chido chiashic utsi chiacbimboec Esus nadpanëdash: —Aton mado daëd icnubi
11 Jesus continuou:
12 tsyuec tishaid aton papa caic: ‘Tsusio budquin mimbi chiondacpaden nëbi ëbi aidted meneta, papa,’ quepondash. Adoac aton na musucshun aton mado abi daëdi menebampondash.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 “Aden meniac daëdpactsëc ushash aton mado tsyuecquid aton natedi sandoshon buanec nidaid utsi yacno nidash icsamboen nabanec tabadnuc aton natedi naimëdpondash.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Aden aton natedi naimëdambic tiedën caniquid unësbunian abi nidacnocquidon pete naimëdan tsusion mado chedo comapenec bundocuededpondash.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Adec bundoquiec abi nidacnocquid abentsëc yacno nidshun: ‘Mimbi namiaid ictiadquio iquebi,’ caquien: ‘Con chancho pemebanta,’ queshun aton chancho yacno tsusion mado nidmepondash.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Aden nidmiac nidquin chancho pemebanequi ambi chancho pemiaid petiadquio yec tabadshobi anocquidon menenquio icpondash.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 “Adec natiambo bunec tabadquin aton papa ambi nianondaidbëdta abi icsaid utsitedi tantiec abibi onquec nadpondash: ‘Con pan namiaidon pete dadpen icnubi con na nibëdnuc unëspebi.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Nëbi con pa yacno nidshun naden con pa chiembi: Nuquin Papan chiacpaden nainquiocquin mibi tantienquio yec nidshun icsamboen nabanombique.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Adquid icsho con mado nec, ëbi cainda, papa. Nëbi min yuapadquid ëbi icme,’ quequin chiembi,
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 abibi quianec aton papa yacno nidoapondash. Adec nidec ancuenquio yacno aton mado nidondaid casenash chosho isash unësquiocnoc aton mado bëquedquin dayumbudshun shubi uatanquin aton papan tanchoccapondash.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Adoac ambibi tantiabocpaden aton papa chuiquin: ‘Nuquin Papan chiacpaden nainquiocquin mibi tantienquio yec nidshun icsamboen nabanec tabadteniobi. Aden naquid con mado ëbi cainda, papa. Min yuapadquid ëbi icme,’ capondash aton madon.
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 “Aden chiaquien bëdambo yanshun ambi namiaidombo naden aton papan chuipondash: ‘Con mado ënden nidondaid choaoshe. Dasiuidte bëdaidquio bëshun con mado dasiuinta. Adoshombic mëusudtetsen mëusunta. Adoshombic tapucudtetsen tasiuinta.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Adoshombic, bacan bacuë nuacquid dapa bedshun cuesuneta nuquitedi bëdamboec tabadquin penun.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Con mado unësacbimboecboedi nëbi ëbëdi tabadoaic. Aidi bënudacbimboecboedi nëbi istuidacbimboec choash iquec,’ cac bacan bacuë cuesuneshun codocacsho pebededpondash.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 “Adnubien bëyuc tishaid tied nantan icpondash. Auëshquio nidec shubu anoentsëqui choquin tentencate cuëdëmec matses cuëdënsho tantiatuidpondash.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Aden tantiatuidashien aton papan namiaid istuidash: ‘¿Atotsi naic nec?’ quepondash bëyuc tishaid.
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 “Adoaquien: ‘Min utsi ënden nidondaid choaposh. Aidi chosho isash unësquiocquin nuquitedi bëdamboec tabadquin pemenuequin aton bacan bacuë nuacquid dapa papan cuesunemiosh,’ cac
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 bëyuc tishaid nëishash shubun puduedenquio icpondash.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Adoaquien: ‘Seta dadpen matamequin mimbi chiacpadomboen nabanteniombi. Adquid icsho ëbëd capuquidobëdta ëbi pemenuen yua utsin bacuë mimbi cuesunemenquiocpaboc.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Nëbi mimbi meniaidtedi naimbudquinc, chido dada dadpen chudmequid chudquinc caic min mado choacsho isun bacan bacuë nuacquid mimbi cuesunemepacboc,’ quequin bëyuc tishaidën aton papa chushcapondash.
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 “Adoaquien: ‘Mado, ëbëd icquid mibi nec. Adquid icnuc con natedi mitsana neyoc.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Min utsi unësacbimboecboedi nëbi choash tabadoaic. Aidi bënudacbimboecboedi nëbi istuidaid nec,’ quequin aton papan choboedën buchi chuipondash —quepanëdash Esus.
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.