Lucas 13
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NTLH
1 Aden Esusën chuibanubien iccuededquid utsibon, Esus chuimenu, quequin caimpanëdash. Aden cainequi Esusën chuibanquin nainsho tantiashun iccuededquid utsibo: —Chuinu. Tantia. Cadidia yacnocquidon Nuquin Papan chiacpadomboen nidaidën capuquido cuesunesho Pidaton aido cuesunemiosh, quiosh. Aden cuesuniac aidon intac ambi nidaidën capuquido cuesuniaidën intacbëd daëdash chididiquiosh, quequin chuipanëdash. Aid chiaid tantiashun. ¿Atotsi icsamboen nasho aido cuesunemepashba? caimbi mibi —quecuededpanëdash Esus chiec.
1 Naquela mesma ocasião algumas pessoas chegaram e começaram a comentar com Jesus como Pilatos havia mandado matar vários galileus, no momento em que eles ofereciam sacrifícios a Deus.
2 Adoaquien: —¿Cadidia yacnocquido utsitedi icsaid daëdpactsëc icnuc cuesunemiaido icsaid dadpen icsho aido cuesunemiash, quequinda mimbi tantiape?
2 Então Jesus disse:
3 Icsamboen mimbi tantieque. Mibitedishun mibi icsaid ënta utsibo unësmiacpaden unësmenushe queshun.
3 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
4 Chuinu. Tantiata. Shubu dadpen icquid Edusaden caid ënëdacno Sidoe yacno tabadquidon ambi abucshun nacnenaid uebudquin abëd icquido 18ted cuesac unësosh, quiosh. ¿Edusaden yacnocquid utsibo icsaid daëdpactsëc icnuc Sidoe yacnocquido icsaid dadpen icquid unësosh, quequinda mimbi tantiape?
4 E lembrem daqueles dezoito, do bairro de Siloé, que foram mortos quando a torre caiu em cima deles. Vocês pensam que eles eram piores do que os outros que moravam em Jerusalém?
5 Mimbi icsamboen tantieque. Utsibo unësacpadec unësmane quequin mibitedishun mibi icsaid ënta —capanëdash Esusën abi chuimeboedo chuiquin.
5 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
6 Aden chuishumbic utsitsen chiec: —Icbon cuëte icnuc nadpec: ‘¿Con cuëte ada bacuëashe? Istanu,’ quianec icbo nidpec. Adec nidshun isquien bacuë nibëdec.
6 Então Jesus contou esta parábola :
7 Adsho isun icbon abi neshcashunquid chuiquin nadopec: ‘Seta tedested matamiash cuëte bacuë cuësnuec chouidobi. Bacuëambo iqueque. ¿Bacuëenquiocquididambi dayun uape? Utsi nitsinun dëdshuneta,’ quequin abi neshcashunquid aton icbon chiosh.
7 Aí disse ao homem que tomava conta da plantação: “Olhe! Já faz três anos seguidos que venho buscar figos nesta figueira e não encontro nenhum. Corte esta figueira! Por que deixá-la continuar tirando a força da terra sem produzir nada?”
8 “Adoaquien: ‘Cuëte bacuëesa ëbi dëdshunemenda. Naden ëbi nameta, icbo. Cuëte bacuëesa tacheshcatanquin seta abentsëc matamequin nidaid chëshë chodquiaid ëbi bëdamboen tasiameta. Adoac bacuëtsiash.
8 Mas o empregado respondeu: “Patrão, deixe a figueira ficar mais este ano. Eu vou afofar a terra em volta dela e pôr bastante adubo.
9 Aden seta abentsëc matamiash choquin bacuëacsho isash bëdambo mibi icpec. Padnuen bacuë nibëdsho isun, Dëdshuneta, ëbi caoata,’ abi neshcashunquid quiosh —quepanëdash Esus. Ëmbi tantiacpadec tabadenquiocboedi bëdamboen chiac bëdamboec tabadsho isash ëbi tantiaquid dadpen yanendac, quequin tantiec adpanëdash Esus.
9 Se no ano que vem ela der figos, muito bem. Se não der, então mande cortá-la.”
10 Adashic, chonoadtemaid ushën Nuquin Papan chiaid chuibante shubun puduedshun Nuquin Papan chiaid Esusën tantiamenubien
10 Certo sábado, Jesus estava ensinando numa sinagoga .
11 seta dadpen 18tedi matamequin mayan icsan shuabudaid icpanëdash.
11 E chegou ali uma mulher que fazia dezoito anos que estava doente, por causa de um espírito mau. Ela andava encurvada e não conseguia se endireitar.
12 Adquid icsho isun Esusën: —Shuabudaid icboedi nëbi cacueoaid mibi iquendac, chido —cashun
12 Quando Jesus a viu, ele a chamou e disse:
13 mishac cacuiash, Nuquin Papan nadatiambocquin naid nec, quequin chiec chido onquepanëdash.
13 Aí pôs as mãos sobre ela, e ela logo se endireitou e começou a louvar a Deus.
14 Aden chonoadtemaid ushën Esusën chido bëdamesho isun Nuquin Papan chiaid chuibante shubu isquidon: —Nëid ushë chonoadtemaid ushë neque. Bëdamenu quequin nëid ushënquio bëdamenda. Chonoadtequid ushënquio bëdameta —capanëdash iccuededquido chuiquin.
14 Mas o chefe da sinagoga ficou zangado porque Jesus havia feito uma cura no sábado. Por isso disse ao povo: — Há seis dias para trabalhar. Pois venham nesses dias para serem curados, mas, no sábado, não!
15 Adoaquien Esus: —Mimbi chiacpaden naisa mibi neyoc. ¿Chonoadtemaid ushë icnuc, Con yua acte acmebono queshun mimbi yuaid tënëshacchobi acte yacno buanenquioda mimbi icpe?
15 Então o Senhor respondeu:
16 ¿Aden chonoadtemaid ushën mimbi min yua acmenuc nëid ushëmbidi chido, min matses Abadauanën tsyuecquid, dadpen seta matamequin Satanasën yuaid icsho mënchiquenquiodambi icpe? —quepanëdash Esus nëid ushën bëdamenda quequido tantiamequin chiec.
16 E agora está aqui uma descendente de Abraão que Satanás prendeu durante dezoito anos. Por que é que no sábado ela não devia ficar livre dessa doença?
17 Aden Esusën chuisho tantiash, Adenda, quequin bëdamboen chiombi, quetiapimbo yec otacquio tabadcuedednubi utsibotedi, Esusën nadatiambocquin naidtedi bëdambo iquec, quec bëdambo yec tabadpanëdash.
17 Os inimigos de Jesus ficaram envergonhados com essa resposta, mas toda a multidão ficou alegre com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Adashic: —¿Nuquin Papan shubun icquido mitsipadquidquio icpec?
18 Jesus disse:
19 Nadquidquio iqueque. Chuinu. Tantia. Icbon cuëte ëshë pistsëcquiocquid mostasa caid nësecaid dëyucash nuamboshë caniec. Aid cuëte caniaidën cuidin podochoquidën shubu uabededec. Adquiecbidi, Nuquin Papan chiaid chuisho tantiatsëcquidën tantiabenash bëdambocquid icsho isash matses utsibo ëbi tantiaquid Nuquin Papan shubun icquido dadpen yanec —quepanëdash Esus.
19 Ele é como uma semente de mostarda que um homem pega e planta na sua horta. A planta cresce e fica uma árvore, e os passarinhos fazem ninhos nos seus ramos.
20 Aden chuishumbic utsitsen chuioaic: —¿Nuquin Papan shubun icquido mitsipadquidquio icpec?
20 Jesus continuou:
21 Nadquid iqueque. Tantia. Sicanun nami uatepadquid nec. Sicaid chidon nami uashun cabiunac amëec bidisquedoec. Adomboembidi ëmbi chiaid ëbi tantiaquidën chuibanac ëbi tantiaquid dadpen yanec utsibon isenquiocnobi —quepanëdash Esus.
21 Ele é como o fermento que uma mulher pega e mistura em três medidas de farinha, até que ele se espalhe por toda a massa.
22 Adashic, Edusaden yacmi nidoaquin shubu dadpen icquid utsi-utsiec yacno isbidanquin shubu daëdpactsëcquid utsi-utsiec yacnotsen isbidanoaquin anocquidotsen tantiamenuen chuibenenu, quec Esus nidpanëdash.
22 Jesus atravessava cidades e povoados, ensinando na sua viagem para Jerusalém.
23 Adec nidsho isun iccuededquid abentsëcshun nadopanëdash: —¿Nuquin Papa yacno matses daëdpactsëcta nidpec? Tantianu. Ëbi chui.
23 Alguém perguntou: — Senhor, são poucos os que vão ser salvos? Jesus respondeu:
24 —Nuquin Papa yacno pudued-puduedtequid shëcuë pistsëcquio iquendac. Esusquio tantiec aidëmpinquio mibi puduedendac. Mimbi tantiaid utsi icnuc tsucusec puduedtiapimbo mibi iquendac. Adquid dadpen icnuc,
24 — Façam tudo para entrar pela porta estreita. Pois eu afirmo a vocês que muitos vão querer entrar, mas não poderão.
25 Nuquin Icbon, Ëbi yacno puduedte ushë naimbudosh, caqui cho-choshon, Ëbi puduedme, quequin comapenen cuëmbededpec.
25 — O dono da casa vai se levantar e fechar a porta. Então vocês ficarão do lado de fora, batendo na porta e dizendo: “Senhor, nos deixe entrar!” E ele responderá: “Não sei de onde são vocês.”
26 “Adoaquien: ‘Mibëdtambi peshun acbededombi. Ëbi yacnoshon mimbi tantiamequin chuibansho tantiombi,’ quequin abi tantiesan Nuquin Icbo chuipec.
26 Aí vocês dirão: “Nós comemos e bebemos com o senhor. O senhor ensinou na nossa cidade.”
27 “Adoaquien: ‘Icsaquido mibi neque. Nëmbo puduedenda,’ quepec Icbo.
27 Mas ele responderá: “Não sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, vocês que só fazem o mal.”
28 Aden chiaqui Abadauan yec Isac yec Acobo yec quec Nuquin Papan chuimiaido aidtedi Nuquin Icbo yacno tabadsho isash abi tantiesa adtiapimbo yec chian anëdënquiacno tabadec shubiquiec, Nuquin Papa icsambo iquec, quec nëishpec.
28 Quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os
29 Nuquin Papa yacno abi tantiesa puduedtiapimbocnobien nidaidtedi yacnoësh utsibo dadpen cho-choshon Nuquin Papan abia yuedaidobëdtan tsyuec choquidon peshun aquendac.
29 Muitos virão do Leste e do Oeste, do Norte e do Sul e vão sentar-se à mesa no Reino de Deus.
30 Abi yacno choquido utsin namiaid icboedi utsi-utsiec chuiquid iquendac. Choquid utsi chuiquid dapa icboedi utsi-utsiec utsin namiaido icoaindac —quepanëdash Esus.
30 E os que agora são os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos.
31 Aden Esusën chuibanquin naimbudnubien padiseyobo utsi-utsiec cho-choshon: —Ancanquid Edodes mibi cuesunemete buneque. Nëuëshquio nidec nid —capanëdash Esus chuiquin.
31 Naquele momento alguns fariseus chegaram perto de Jesus e disseram: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Adoaquien: —Edodes cuesunemenuecbimboec onquequidquio nec. Aid yacno nidshun naden chuita. Nëbi mayan icsa dapuduemequin utsibo bëdamembi. Badiadshun adomboembidi nabanoaimbi. Abadiadshun adomboembidi nabanoaimbi. Ushë utsin-utsinquien adomboembidi nabanoaimbi. Adobanquimbi naimbudembi.
32 Jesus respondeu:
33 Adobanequi nëbi capuebi. Adobanequi badiadash capuoaibi. Adobanequi abadiadash capuoaibi. Adobanequi Edusaden yacno capuoaibi. Adec capuec ¿Edusaden yacno choabidabi unës uapec? quiosh, Esus quequin Edodes chuita —capanëdash Esusën.
33 E Jesus continuou:
34 Adashic choequi macuësh yacno tabadtuidash shubu dadpen icquid Edusaden caid uano icsho isec Edusaden yacnocquido chiacbimboec Esus nadpanëdash: —Nuquin Papan chuimiaido cuesunequido mibi nec. Adembidi, Nuquin Papan mibi yacno chomiaido cuënoten se-sequido mibi neoaic. Ëbi tantiaquid icmenu, quequin chuideniombi. Cachinan, Con bacuë chieshënquid choec, queshun nua shoccotsëcshun aton bacuë cudasquin mabësec aton podon. Adembidi: Mibi chieshënquid choec, queshun mibi cudasquin chuibanombi. Aden chuisho tantiatiapimbo yec mibi tabadpoc.
34 — Jerusalém, Jerusalém, que mata os profetas e apedreja os mensageiros que Deus lhe manda! Quantas vezes eu quis abraçar todo o seu povo, assim como a galinha ajunta os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 Adquido yec nëbi min shubun icquido cudasquid ëbipadquid nibëdec. Nad iqueque. Tantia. Mibi chieshënec cuesunenuequido choabicnuc ëbi nidacsho yuen ëbi isenquio mimbi iquendac. Yuecash abucuësh choasho isash, Ambi chomiaid Nuquin Papan bëdamboen isaidquio nec, quequin tantienquiocboedëmbi tantiendac —quepanëdash Esus Edusaden uano icnuc Edusaden yacnocquido tantiamequin chiacbimboec onquec.
35 Agora a casa de vocês ficará completamente abandonada. Eu afirmo que vocês não me verão mais, até chegar o tempo em que dirão: “Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.