Lucas 10
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NVT
1 Adshumbic ambi bëyucmiaido dadpen, 72tedi, Esusën nidmepanëdash. Daëd-daëdec shubu utsi-utsiec yacno nidshun chuibeneta, quequin nidmepanëdash.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 Nidmenun aid 72ted icquid Esusën nadopanëdash: —Mimbi ëbi chiac ëbi tantianuequid dadpen icpec. Adquido icnuc aido tantiamenuen ëbi chuibanquid daëdpactsëc iqueque. Naden Nuquin Papa chui: Icbombo, mibi cadoque. Mibi tantiamenuen chuibanquid dadpen nidmeta, Papa, quequin chui.
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 Aden mimbi chiacpaden mibi nidmembique. Ëbi chuibenec nidanetan. Mimbi nidshun chuibenenubi mibi chieshënquido dadpen iquendac.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Ëbi chuibenec nidanequin mitsana buanenda. Mitsana bedtequidbëdta shictoadte buanenda. Tapucudte tapucudenquio yec nidanetan. Adec nidanequin utsi bëquedash tabadenquiocquin datambidanec shubun puduedec nidta.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 Shubun puduedshun naden shubu icbo chuita: Nuquin Papabëd abi yacnocquido bëdamboec tabadacpadquiec ma nëid shubun icquido tabadpanuna.
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 Aden chiac shubu icbo bëdamboec tabadnuequid icsho Nuquin Papan abi bëdamboec tabadte aid shubun icquido menendac. Shubu utsi icbo ëbi chieshënquid ictsiash. Adquid yec mimbi chiaid tantianu quesa aid shubu icbo icpec. Adquid icsho Nuquin Papan abi bëdamboec tabadte aid shubun icquido menenquio iquendac.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 Mibi yuedacnouidtsëqui tabadta. Adembidi, mibi yuedquidën meniaid peshun acta. Mimbi chuibanaid cuidquin aidëmbi mibi menendac. Adoac anouidi tabadta.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 “Shubu dadpen yacno mibi choacsho yuedshun pete meniac isuidec, Utsitsen bec cho, quenda.
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 Ambobi tabadquin daicsaid bëdameshun naden chuita: Nuquin Papan Chomiaid abi yacno yuedanquid neque. Aid tantiata, quequin chuita.
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 Shubu dadpen yacno choshon mibi yuedquid nibëdsho isun aton podquedën nidquin naden chuita:
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 Nuquin Papan chomiaid mibi chuinuec chobi. Ëbi daëdi yuedenquiocsho mibi chuitiapimbo iquebi. Adoac abi yacno ambi chomiaidën mibitedi yuedtiapimbo iquendac. Nuquin Papan chomiaid tantiate bunesa mibi icsho isash mibi yacno capuec ëbi tabitacquiaid tabesquenu. Is, quequin ismequin adota —capanëdash Esusën ambi nidmetequid 72ted icquido chuiquin.
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 Aden chiashic aido chiec abi Esus onquec: —Naid icsabëdtabi naid bëda chuibante ushë chonoc mibi yuedesa Nuquin Papan comapenen cuidendac. Ëbi choabicnuc Sodoma yacnocquido icpampic. Ëbi choabicnuc aidon ëbi tantiatiapimbo icpampic. Adquido Nuquin Papan bëdiactsëc cuidendac —quepanëdash Esus.
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 Aden ambi nidmetequid 72ted icquido chuibanshumbic utsibo isacbimboen Esusën nadopanëdash: —Nëbi icquido, shubu dadpen icquid tantiec unësquiocquin mibi chiembique. Tantiata. Shubu dadpen icquid Codasin caid yacnoshon ëmbi nadatiambocquin nabansho mibitedishun isted-istedshumbi Nuquin Papan chomiaid nec quequin tantienquio mimbi iccuededpec. Adembidi nadatiambocquin nabansho isted-istedboedi Betsaida yacnocquido mibi nec. Aden ëmbi nasho isash ëbi tantiesa mibi icoapec. Ënden yampido isadaidpembon ëmbi nadatiambocquin nabansho isun, Icsaquid nebi, queshun unësquiocnoc shubiquin abi icsaid ëntsempampic.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Aden Tido yacnocquidobëdtan Sidon yacnocquidon tantiashun abi icsaid ëntsempampic. Adquido Nuquin Papan bëdiactsëc cuidendac. Isadaidbo Codasin yacnocquidobëd Betsaida yacnocquido ëbi isquido mibitedi nec. Ëbi tantiesa icsho Nuquin Papan mibi comapenen cuidendac.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 Adecbidi, nëbi icquido, Capednaun yacnocquido mibi unësash ¿Nuquin Papa yacnoda mibi nidpe? Padenquio. Ëmbi nadatiambocquin nabansho isun tantiesa yec chian anëdënquiacno mibi nidendac —quepanëdash Esus abi tantiesabo chiacbimboec onquec.
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 Aden chiashic, ambi nidmenu caido 72ted icquido tantiamenuen chuibudec: —Mibitedishun ëbi chiac ëbi tantiaquido utsibo iquendac. Adquiobidi mimbi ëbi chiac ëbi tantiesabo icoaindac. Adomboembidi ëbi chuibansho tantienquio yash ëbi chomiondaid tantiesambo nendac —quepanëdash Esus. Aden chiac ambi nidmenu caido nidanepanëdash.
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 Adec nidanequin Esusën chiacpaden nabeniashic, Bëdambo iquebi, quecuededec Esus yacno cho-choapanëdash. Adec cho-choash: —Mimbi chiacpaden nabanombi. Aden nabanquimbic, Esusën nadatiambocquin naidënquio dapuduenta ëmbi caidtedi mayan icsa dapuduemposh, Icbo —quecuededpanëdash ambi nidmiaido 72ted icquido ambi naboed Esus chuibanec.
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 Adoaquien: —Ëmbi nadatiambocquin nabanquin tantiamiac mibitedishun mayan icsa dadpen dapuduemebedednubi abi dëniacacbimboecnuc bedquetanacbimboec Satanas abucuësh badedquio paëdsho isec niobi.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 Ëmbi nadatiambocquin nabanacpadquid mibitedi icmebanombi. Aden mibitedi adquid icmiacsho mibi chieshënquidon mibi icsa uatiapimbo iquendac. Mibi chieshënquin icsa uanuequido nisibimboecquido nec. Aidobidi icsa uanuequid yec chichumbimboecquido neoaic. Adquid nisi icsho catashac mibi petiapimbo iquec. Adomboembidi catashac chichunën mibi setiapimbo icoaic. Adquidbimboec mibi chieshënquid icsho ëmbi chiacpadomboen nabanac mibi icsa uatiapimbo iquendac.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 Aden nabanac mibi icsa uatiapimbo icsho isash, Bëdambo iquebi, quenda. Nuquin Papan abi yacno chomenuequin ëbi cuëmëdquid ënden dada uaid iquec abi yacno ëbi puduedte iquec, quequin tantiec, Bëdambo iquebi, quianta —capanëdash Esusën ambi nidmiaido chuiquin.
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Aden chuibanshumbic ambi nidmiaidon chiaid tantiash, Bëdambo iquebi, quequin Nuquin Papa Esusën nadopanëdash: —Abu icbo nidaid icbobidi mibi nec, Papa. Adquid icquin ëmbi nidmiaido mimbi tantiamiacpadomboen nadatiambocquin aidon nabededosh. Aden nabededshun chuisho tantiash bëdambo iquebi. Dadpen tantiaquido mimbi nadatiambocquin naid tantiamenquiocquimbi, ëmbi namiaido, daëdpactsëc tantiaquidobien mimbi tantiamioc, Papa. Mimbi tantiacpaden tantiamiac ëmbi nidmiaidon nabededosh, Papa —quepanëdash Esus Nuquin Papa chiec.
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 Aden Nuquin Papa chiec onquequin nainec: —Con pa abia yampid icquin abitedi tantiaquidquio nec. Aidën abipadquid icmiaid nebi. Aid abentsëcquiobi ëbi bëdamboen tantiaquidquio con pa nec. Adecbidi abëd abia yampid icquin con pa bëdamboen tantiaquidquio nebi. Adquid icquin, Con pa nad iquec, quequin ëbi tantiaquido tantiamendambi —quepanëdash Esus abi tantiec choash iccuededquido caic.
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Aden iccuededquido chuibanshumbic naden ambi 72ted icquido nidmian choboedouidtsëqui Esusën chuioapanëdash: —Ëbi tantiaquido icquin ëmbi tantiamiacpaden mimbi nabansho isun Nuquin Papan bëdambo iquebi camiaido mibitedi nec.
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 Nuquin Papan chiaid chiampidobëd ancanquid icampido mimbi nadatiambocquin nabamboed iste bunquin aidon istiapimbo icpampic. Adembidi, ambi chiaid Nuquin Papan chomiaid abi yacno puduedmianquid chosho iste bunquin aidon ëbi istiapimbo icoapampic —quepanëdash Esus.
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Adashic, ¿Tantiaquidquioda Esus neque? Tantiabono, abibi quequin dada utsin: —¿Nuquin Papa yacno tabadnuen atotsimbi napeba? chuibanquin tantiamequidën ëbi chui —capanëdash.
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 Adoaquien: —Ambi Nuquin Papan naden nata quequin chiaid Moises dada uamiampid ¿mitsipaden chuipec? ¿Aid isquin atotsi mimbi tantiape? —quepanëdash Esus abi chuimequid caic.
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 Adoaquien: —Nuquin Papan chiaid nad iquec: “Nuquin Papa tantiadoneta.” Ambi chiaid utsibic: “Mibi icnëdacpadpenquio yec Nuquin Papa bunacpadquiec tabadnuec adquiota.” Ambi chiaid utsibic, “Nuquin Papa tantiaquid nebi quequin bëdamboen nadeneta.” Utsibic, “Nuquin Papa tantiaquid nebi quequin ambi chiacpadomboen tantiaquiota. Aden nabanquimbi utsibo adembidi bëdambo icmequin naban. Ëbi tantiaquin nashuntiadquidi utsibo nec, mimbi cacpaden utsibo tantiaquin nashunta,” quequin Nuquin Papan chiaidquio nec —quepanëdash Esus chuimeboed Esus caic.
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 Adoaquien: —Bëdamboen mimbi chioque. Nuquin Papan chiacpadomboen nabanec Nuquin Papa yacno mibi tabadendac —quepanëdash Esus.
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Aden Esusën chiac ëbi otacquio icsho isash Nuquin Papan chiacpadpenquiocquid nepec, quequin iccuededquid utsibon ëbi chuitsiash quequin tantiashun Esusën chuimeboed: —¿Mitsicquid con utsi nepec? —quepanëdash.
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 Adoaquien Esus: —Utsi chuinu. Tantiata. Edusaden yacnoësh shubu dadpen icquid Edico caid yacno nidsho isun ampequidon bedshun ambi aton na bedtequid aton dashcutebëdtabi chicshun icsa uabudtsëcquien cuestanquin niamposh.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Adoambi, cuestanquin nianaid uiacno podquedën choquin isadaidbo tsusion, Con matses nenushe. Isnu, quenquiocquin uano datamposh.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 Utsibic, Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid nuntan nashunquid choquin, Con matses nenushe. Isnu, quenquiocquin adembidi uano datanoaposh.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 Utsibic, Samadia yacnoësh choquid aid podquedëmbi choquin cuestanquin nianaid istuidash unësquiocquin
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 aton dayun tsadbudshun cuestanquin nia-naidën chiuëtedi aton dauëmbi bënoshcashun bëtaneshumposh. Aden bëtaneshunshun cuestanquin nianaid aton cabayo canandoash aton cabayobëdi nidequi capuquido puduedmete shubu yacno choash abëdi tabadquin bëdamboen isquin nashumposh.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 Adec tabadashic badiadshun capuquido puduedmete shubu icbo cuidquin aton na bedtequid meneposh. Aden menequin nadoposh: “Nidebique. Ëmbi bëboed ampequidon cuestanquin nianaid bëdamboen isquin nashunta. Mimbi aid nashunacsho isun mimbi meneboed cuidquin mibi menendambi,” quequin chianec ampequidon cuestanquin nianaid istuidshun nashumboed nidposh —quepanëdash Esus.
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 Aden chuishumbic: —Ëmbi chuiboed utsi-utsiec icposh. ¿Mitsicquid ampequidon cuestanquin nianaidën utsibimboecquid icposh? —capanëdash Esusën.
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 Adoaquien: —Ampequidon cuestanquin nianaid istuidash unësquio yanquin abi nashumboedien con utsi nec, capendac —quepanëdash Esus chuimequid.
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 Adashic, Esusbëd nidequi abëd icquido shubu daëdpactsëc yacno chosho isun anocquid chidon Madta caidëmbi Esusbëdta abëd icquido aton shubun yuedpanëdash.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Adoac ambo puduedash tsadquin Esusën chuibansho Madian Madtan chibinquio datsadbudshun tantiapanëdash.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Adec tsadquin Madian tantianubi Madtan ambi natiadquio yaidtedi tantiaquin nabampanëdash. Aden nabanequi Esus yacno choshon: —¿Con chibin ëbëdtambi nainquiocsho isenquioda mimbi ique? Min utsibëdtan nabanta, cata, Icbo —capanëdash Madtan Esus chuiquin.
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 Adoaquien: —Mimbi natiadquio yaid dadpen tantiaquidquio mibi iqueque.
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 Ëbi tantiaquidquio icta. Adquid min utsimbo Madia icsho, Padicnuna. Min utsibëdtan nabanta, catiapimbo iquebi —quepanëdash Esus Madta caic.
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.