João 4
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NVT
1 Esusbëd icquin Nuquin Papa tantiabenquido acten mentobanondambi. Adnubien con matses chuiquido padiseyo caidon: —“Uan acten mentoanquidën naid dëniacquin Esusën matses dadpenquio acten mentobanosh,” quiosh —queshun Esus chieshëmpac caondash.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Esusën nainquio icnuc ëmbimbo nasho isun chiaqui aden Esus chieshënac caondash.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 —Mibi adosh —cac: —Con nidaidën nidnu —quianec nidondash Esus. Aid nidaid Udeya caid yacnuësh nidec aton nidaid Cadidia caid yacno nidondash.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Aid podquedën nidequi nidaid utsi yacno Samadia caid yacno nidpondash.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 — ausente —
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 — ausente —
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 — ausente —
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 —“Acte beccho,” ¿caquindabi ique? Ma isadaidbo mibi nepayoc. ¿Isadaidbo icquindabi: “Acte beccho,” cai? capac caondash acte uequid chidon. —Samadia yacnocquidbëd onquesambo isadaidbo nec —quequin tantiec adac caondash.
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Adshobien Esusën badedquio cuembo chienquio icquin chuipac caondash. —Nuquin Papan bëdamboen isquin naidbëdta ëbi tantiaquin: “Acte beccho,” mimbi ëbi catsiac. Adsho acte bëdambo icmianquid mibi acmetsiambi —quepac caondash Esus.
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Adoaquien acte uequid chidon actembo ca danquin: —¿Mitsipaden acte ueshun ëbi menetsia? Ma min tëchu nibëdpayoc. ¿Midapaden mimbi uetiapimboen acte uquëducquio iquec? ¿Mitsimbo acte bëdambo icmianquid ueshun ëbi acmetsia?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Nëid acte nuquin tsusedpa Acobon uëdëshcapampid nec. Aton yuabobëdtan aton bacuëbon acpampid nec. Nuquin tsusedpa bëdambo icquin nampid icnuc ¿mitsipadquidquio icquin nai? ¿Bëdamboshë icquid icquinda mimbi acte bëdamboshë icquid ëbi acmepatsia? —capondash acte uequid chidon.
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Adoaquien: —Nëid acash mibi bundoaic.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Ëmbi acmiac mibi bundoenquio ictsiac. Acte bëdambo icmianquid acmiac ënëdenquio yec tabadquid mibi yantsiac —quepac caondash Esus badedi cuembo chienquio yec. —Ëbi tantiaquidobëd con Mayan tabadmiac bëdambo yanec unësacsho ëbëdi tabadmendambi —quequin tantiec adac caondash.
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Adsho tantiashun padpiden acte ca danquin: —Adquidquio ëbi acme. Bundoenquio yec nëmbo acte uec choenquio ictsiabique —caquien:
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 —Min bënë bedtan —capac caondash Esusën. —Nuquin Papan chomiaidquio yec comapenen tantiaquid mibi nec —camenuen adoac caondash.
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 —Min bënë bedtan —caquien acte uequid chido: —Con bënë nibëdec —quepac caondash. Adshobien Esusën: —Abimbo mimbi caic. Min bënë nibëdec.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Dada mëdante auc abentsëctedquiobi min bënë icpadenec. Aidon mibi niambudnian nëbi mibëd icquid min bënëpenquio nec. Abimbo mimbi caic —quepac caondash Esus.
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Adsho tantiash: —Isambobi comapenen tantiaquidien mibi nechitec. Mibipadquidquio chiec: “Nuquin Papan chomiaidquio nendac,” quepec con matses. Adquid icquin en ëbi chui. ¿Mitsishunquiembi Nuquin Papa bëdamboen tantiape?
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Con matses: “Nëmboen Nuquin Papa iquec. Nëid macuësh dapanshunuidtsëqui Nuquin Papa tantiac bëdambo ictsiash,” quepec. Min matsesien: “Edusaden yacnoshonuidtsëqui Nuquin Papa tantiac bëdambo ictsiash,” quepec —quepac caondash acte uequid chido.
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Adsho tantiashun Esusën: —Tantia. Mibi bëdamboen chuinu. Nëbi nëid macuësh dapanshunuidtsëqui Nuquin Papa tantienquio icquin Edusaden yacnoshonuidtsëqui tantienquio icquin nidaid utsi-utsiec yacnoshon adembidi Nuquin Papa tantiabededendac.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Min matsesën Nuquin Papan chiaid daëdpactsëc tantiatsëcshun Nuquin Papa bëdiactsëc tantiatsec. Con matses isadaidbombien Nuquin Papan chiaid dadpen tantiashun: “Nuquin Papan chomiaid nuquin matses bëdambo icmianquid nuquin matsesën tishendac,” quequin bëdamboen tantiec.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Nëbien utsin-utsinquien muainquio icquin: “Con Icbo nec,” quequin Nuquin Papa tantiendac. Ambi chiacpadec bëdamboec tabadsho isash: “Adquid ëbi tantiaquidquio nec,” quetsiash Nuquin Papa.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 “Nuquin Papa tantiaquid ictiadquio iquebi,” quequidën Nuquin Papan Mayanën tantiamiacpadomboen abi tantiaquin ambi chiacpadomboen naquid nendac —quepac caondash Esus acte uequid chido chiec.
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Adsho tantiash chido: —“Nuquin Papan matses bëdambo icmequid chuiquid dapa chomendac,” quequin chuisho tantiondambi. Aid mesias caidi utsibon quidistu caposh. Aidëmbi nuqui tantienquio yaidtedi tantiametsiash. Aidbimboecquidien mibi nechitec —caquien:
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 —Mimbi chiaidquiobini nec —quepac caondash Esus chido chiec.
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Adnubini pete bedtanec chopondac. Adshun isquien chidobëd onquepec. Adsho isash: —¿Atotsi chiec chidobëd onquepec? —quepondabi utsibëd otacquio onquec. —¿Atotsi chiec chidobëd onquio? —cainquio iccondambi Esus.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Adec ëbi chonobi tëchu nianec acte uec choquid chido nidpondash aton matses chiec shubuno nidec.
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 —Isec cho. Ëmbi isacmaid dadan ëmbi naid abitedi chioshi. ¿Nuquin Papa yacnuësh choquid Quidistu caidta nioshe? En isec cho —catuidac:
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 —En isnu. Nid. Aidien nechitashe. Isnu —quianec matses dadpen cho-chopondash.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Aido choabi icnubi: —Në pete, Icbo —ëmbi caquien:
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 —Padi. Mimbi tantienquio yaid con na utsi iquec —quepondash Esus petepenquio chiequi.
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Adsho tantiashini pete ca danec: —¿Utsibonda pete bëshumpash? —quecuededpondac ëbitedi.
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Adsho tantiash Esus: —Ëbi cuishoncamete utsi iquec. Ëbi chomiondaid Nuquin Papan chiacpadomboen naic bëdambo iquebi pete piacbimboec. Ambi chiaidtedi nainuec dayacquio iquebi —quepondash.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Adashic padpidec: —“Ushë daëd-daëdquiecnuc nidmeshun nadquid adosbiecquid ëshëacsho bedembi,” quepec nuquin matses. Adosbiecquid ëshëacpaden ¿yuecshunda nëmbo icquidon ëbi tantiabempec? Padenquio. “Nëidon Esus tantiendac,” mimbi cacmaidobi cho-choeque. Is.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Acte uequid chido ëmbi chuiboedën chiac matses dadpen cho-choeque. Chuibanuna. Ëbi tantiash Nuquin Papabëd tabadtequid yanendac. Adsho isash nuqui cuishonquendac piucquid bedashbimboec.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Tied icbon: “Con na peta,” cac ambi nidtsinacmaid matsesën bedec.
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Aden ambi nitsinacmaid bedacbimboen mimbi naic. Utsibomba Nuquin Papan chiaid chuibanëdaido nëmbo icquido mimbitsen chuibanec. Adoac nëmbo icquidon Nuquin Papabëdta ëbi tantiabenec. Cho-choeque. Is. En chuiban —capondash Esusën abëd icquido chuiquin.
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Adnubien Esusbëd onqueboed chidon chuitanaido cho-chopondash. —“Comapenen tantiaquin ëmbi naid abitedi chioshi,” quioshe. Nuquin Papa yacnuësh choquidien nechitashe. Isnu. Nid —quianec cho-chopac caondash.
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Cho-choquimbi badedi: —Ëbi yacno ushquin chiec cho —quequin beduanac Samadia yacno tabadquin chuibampondash Esusën. Aid matses chiec ambo daëdec ushpondash.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Aden Esusën chuisho tantiashien: —Nuquin Papa yacnuësh choquid Esus nec —quiampondash anocquido dadpen.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Adashic acte uequid chido chiec: —Mimbi chuishouidi tantiaboedëmbi nëembi aidënquio chuisho bëdamboen tantiaquioc. “Nuquin Papa matses bëdamboen ismequid nec,” quequin tantiembi —quiampondash Samadia yacnocquido dadpen.
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Daëdec ushanec Samadia yacnuësh Esus nidondash. Abi caniondacno nidaid Cadidia caid yacno nidpondash.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 —Ëmbi chiacpaden abi caniondacnoshon Nuquin Papan chiaid chuibanquidën chuisho aton matsesën tantienquio iquec. Con nidaidën nidsho con matsesën abi chuiquid dapa icmetiapimbo icpebi —quianec aton nidaidën chopondash.
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Adsho isun: —Tantiesa nendac —Esusën caboedombi abi bëdiactsëc tantiatsëccondash. —¿Choecta icco? Nuquin Papan nuquin tsusedpabo unës uainquio icquin matamiampid inchësh tantianuec Edusaden yacno nidshun mimbi nadatiambo icquin nabansho isondambi —quepondash abi bëdiactsëc tantiatsëcquido Esus chiec.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Adec aton nidaidën nidequi ambi actequid uaondacno Cana yacno nidpondash Esus. Adnubien shubu dadpen icquid utsi Capednaun caid yacno con matses chuiquid dapa icpac caondash. Aidën mado unës-tiadtsëcquio yampac caondash.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Adashic: —Esus Udeya yacnuësh choac caoshe. Istanu —quianec chopac caondash unëstiadtsëcquio icquidën papa. Adec Esus yacno choshombien: —Con mado unëstiadtsëcquio iccoshe. Bëdamec cho —caqui
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 nidenquio yec abi datsidadquido chiec: —Ëbimbo mimbi tantienquio iquec. Ëmbi bëdameteuidtsëqui mimbi tantiec. Ëmbi comapenen tantiaquin nabansho isunuidtsëqui: “Nuquin Papan chomiaidien nechitec,” quequin mimbi tantiec —quepondash Esus.
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Adec onqueshobien abi niacbidanquin padpiden: —Baded cho. Con mado unëstiadtsëcquio iccoshe —capondash.
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Adoaquien Esus: —Padi. Min mado unësenquio ye. Nidec nid —quesho tantiash: —Abimbo caic —quianec nidpondash.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Adec nidquimbi abi chuinuec cho-chosho aton yuabo bëquedac caondash. Aden bëquedaqui yuan: —Min mado bëdanosh —quesho tantiashun:
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 —¿Mitsimbo ushë icnuc con mado bëdanosh? —cac: —Ënden ushë yaquëduidtsëcnubi da una yantsëcnubi bëdanosh —quepac caondash aton yuabo.
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Adsho tantiash: —Adënquioshendabi: “Min mado unësenquio ye. Nidec nid,” caposh Esusën —quepac caondash unëstsemboedën papa. Adshun: —Nuquin Papan chomiaidquio yec comapenen tantiaquin nabanquidquio Esus nec —quequin aton shubun icquidobëdtambi Esus tantiapac caondash.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Adec Udeya yacnuësh choash Cadidia yacnobidi ambi uba chinaid actequid uaquin ismequin tauaondacnobidi tabadquin bëdamequintsen Esusën ismepondash.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.