João 4
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NAA
1 Esusbëd icquin Nuquin Papa tantiabenquido acten mentobanondambi. Adnubien con matses chuiquido padiseyo caidon: —“Uan acten mentoanquidën naid dëniacquin Esusën matses dadpenquio acten mentobanosh,” quiosh —queshun Esus chieshëmpac caondash.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Esusën nainquio icnuc ëmbimbo nasho isun chiaqui aden Esus chieshënac caondash.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 —Mibi adosh —cac: —Con nidaidën nidnu —quianec nidondash Esus. Aid nidaid Udeya caid yacnuësh nidec aton nidaid Cadidia caid yacno nidondash.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Aid podquedën nidequi nidaid utsi yacno Samadia caid yacno nidpondash.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 — ausente —
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 — ausente —
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 —“Acte beccho,” ¿caquindabi ique? Ma isadaidbo mibi nepayoc. ¿Isadaidbo icquindabi: “Acte beccho,” cai? capac caondash acte uequid chidon. —Samadia yacnocquidbëd onquesambo isadaidbo nec —quequin tantiec adac caondash.
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Adshobien Esusën badedquio cuembo chienquio icquin chuipac caondash. —Nuquin Papan bëdamboen isquin naidbëdta ëbi tantiaquin: “Acte beccho,” mimbi ëbi catsiac. Adsho acte bëdambo icmianquid mibi acmetsiambi —quepac caondash Esus.
10 Jesus respondeu:
11 Adoaquien acte uequid chidon actembo ca danquin: —¿Mitsipaden acte ueshun ëbi menetsia? Ma min tëchu nibëdpayoc. ¿Midapaden mimbi uetiapimboen acte uquëducquio iquec? ¿Mitsimbo acte bëdambo icmianquid ueshun ëbi acmetsia?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Nëid acte nuquin tsusedpa Acobon uëdëshcapampid nec. Aton yuabobëdtan aton bacuëbon acpampid nec. Nuquin tsusedpa bëdambo icquin nampid icnuc ¿mitsipadquidquio icquin nai? ¿Bëdamboshë icquid icquinda mimbi acte bëdamboshë icquid ëbi acmepatsia? —capondash acte uequid chidon.
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Adoaquien: —Nëid acash mibi bundoaic.
13 Jesus respondeu:
14 Ëmbi acmiac mibi bundoenquio ictsiac. Acte bëdambo icmianquid acmiac ënëdenquio yec tabadquid mibi yantsiac —quepac caondash Esus badedi cuembo chienquio yec. —Ëbi tantiaquidobëd con Mayan tabadmiac bëdambo yanec unësacsho ëbëdi tabadmendambi —quequin tantiec adac caondash.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Adsho tantiashun padpiden acte ca danquin: —Adquidquio ëbi acme. Bundoenquio yec nëmbo acte uec choenquio ictsiabique —caquien:
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 —Min bënë bedtan —capac caondash Esusën. —Nuquin Papan chomiaidquio yec comapenen tantiaquid mibi nec —camenuen adoac caondash.
16 Jesus disse:
17 —Min bënë bedtan —caquien acte uequid chido: —Con bënë nibëdec —quepac caondash. Adshobien Esusën: —Abimbo mimbi caic. Min bënë nibëdec.
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Dada mëdante auc abentsëctedquiobi min bënë icpadenec. Aidon mibi niambudnian nëbi mibëd icquid min bënëpenquio nec. Abimbo mimbi caic —quepac caondash Esus.
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Adsho tantiash: —Isambobi comapenen tantiaquidien mibi nechitec. Mibipadquidquio chiec: “Nuquin Papan chomiaidquio nendac,” quepec con matses. Adquid icquin en ëbi chui. ¿Mitsishunquiembi Nuquin Papa bëdamboen tantiape?
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Con matses: “Nëmboen Nuquin Papa iquec. Nëid macuësh dapanshunuidtsëqui Nuquin Papa tantiac bëdambo ictsiash,” quepec. Min matsesien: “Edusaden yacnoshonuidtsëqui Nuquin Papa tantiac bëdambo ictsiash,” quepec —quepac caondash acte uequid chido.
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Adsho tantiashun Esusën: —Tantia. Mibi bëdamboen chuinu. Nëbi nëid macuësh dapanshunuidtsëqui Nuquin Papa tantienquio icquin Edusaden yacnoshonuidtsëqui tantienquio icquin nidaid utsi-utsiec yacnoshon adembidi Nuquin Papa tantiabededendac.
21 Jesus respondeu:
22 Min matsesën Nuquin Papan chiaid daëdpactsëc tantiatsëcshun Nuquin Papa bëdiactsëc tantiatsec. Con matses isadaidbombien Nuquin Papan chiaid dadpen tantiashun: “Nuquin Papan chomiaid nuquin matses bëdambo icmianquid nuquin matsesën tishendac,” quequin bëdamboen tantiec.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Nëbien utsin-utsinquien muainquio icquin: “Con Icbo nec,” quequin Nuquin Papa tantiendac. Ambi chiacpadec bëdamboec tabadsho isash: “Adquid ëbi tantiaquidquio nec,” quetsiash Nuquin Papa.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 “Nuquin Papa tantiaquid ictiadquio iquebi,” quequidën Nuquin Papan Mayanën tantiamiacpadomboen abi tantiaquin ambi chiacpadomboen naquid nendac —quepac caondash Esus acte uequid chido chiec.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Adsho tantiash chido: —“Nuquin Papan matses bëdambo icmequid chuiquid dapa chomendac,” quequin chuisho tantiondambi. Aid mesias caidi utsibon quidistu caposh. Aidëmbi nuqui tantienquio yaidtedi tantiametsiash. Aidbimboecquidien mibi nechitec —caquien:
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 —Mimbi chiaidquiobini nec —quepac caondash Esus chido chiec.
26 Então Jesus disse:
27 Adnubini pete bedtanec chopondac. Adshun isquien chidobëd onquepec. Adsho isash: —¿Atotsi chiec chidobëd onquepec? —quepondabi utsibëd otacquio onquec. —¿Atotsi chiec chidobëd onquio? —cainquio iccondambi Esus.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Adec ëbi chonobi tëchu nianec acte uec choquid chido nidpondash aton matses chiec shubuno nidec.
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 —Isec cho. Ëmbi isacmaid dadan ëmbi naid abitedi chioshi. ¿Nuquin Papa yacnuësh choquid Quidistu caidta nioshe? En isec cho —catuidac:
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 —En isnu. Nid. Aidien nechitashe. Isnu —quianec matses dadpen cho-chopondash.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Aido choabi icnubi: —Në pete, Icbo —ëmbi caquien:
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 —Padi. Mimbi tantienquio yaid con na utsi iquec —quepondash Esus petepenquio chiequi.
32 Mas ele lhes disse:
33 Adsho tantiashini pete ca danec: —¿Utsibonda pete bëshumpash? —quecuededpondac ëbitedi.
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Adsho tantiash Esus: —Ëbi cuishoncamete utsi iquec. Ëbi chomiondaid Nuquin Papan chiacpadomboen naic bëdambo iquebi pete piacbimboec. Ambi chiaidtedi nainuec dayacquio iquebi —quepondash.
34 Jesus lhes declarou:
35 Adashic padpidec: —“Ushë daëd-daëdquiecnuc nidmeshun nadquid adosbiecquid ëshëacsho bedembi,” quepec nuquin matses. Adosbiecquid ëshëacpaden ¿yuecshunda nëmbo icquidon ëbi tantiabempec? Padenquio. “Nëidon Esus tantiendac,” mimbi cacmaidobi cho-choeque. Is.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Acte uequid chido ëmbi chuiboedën chiac matses dadpen cho-choeque. Chuibanuna. Ëbi tantiash Nuquin Papabëd tabadtequid yanendac. Adsho isash nuqui cuishonquendac piucquid bedashbimboec.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Tied icbon: “Con na peta,” cac ambi nidtsinacmaid matsesën bedec.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Aden ambi nitsinacmaid bedacbimboen mimbi naic. Utsibomba Nuquin Papan chiaid chuibanëdaido nëmbo icquido mimbitsen chuibanec. Adoac nëmbo icquidon Nuquin Papabëdta ëbi tantiabenec. Cho-choeque. Is. En chuiban —capondash Esusën abëd icquido chuiquin.
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Adnubien Esusbëd onqueboed chidon chuitanaido cho-chopondash. —“Comapenen tantiaquin ëmbi naid abitedi chioshi,” quioshe. Nuquin Papa yacnuësh choquidien nechitashe. Isnu. Nid —quianec cho-chopac caondash.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Cho-choquimbi badedi: —Ëbi yacno ushquin chiec cho —quequin beduanac Samadia yacno tabadquin chuibampondash Esusën. Aid matses chiec ambo daëdec ushpondash.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Aden Esusën chuisho tantiashien: —Nuquin Papa yacnuësh choquid Esus nec —quiampondash anocquido dadpen.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Adashic acte uequid chido chiec: —Mimbi chuishouidi tantiaboedëmbi nëembi aidënquio chuisho bëdamboen tantiaquioc. “Nuquin Papa matses bëdamboen ismequid nec,” quequin tantiembi —quiampondash Samadia yacnocquido dadpen.
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Daëdec ushanec Samadia yacnuësh Esus nidondash. Abi caniondacno nidaid Cadidia caid yacno nidpondash.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 —Ëmbi chiacpaden abi caniondacnoshon Nuquin Papan chiaid chuibanquidën chuisho aton matsesën tantienquio iquec. Con nidaidën nidsho con matsesën abi chuiquid dapa icmetiapimbo icpebi —quianec aton nidaidën chopondash.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Adsho isun: —Tantiesa nendac —Esusën caboedombi abi bëdiactsëc tantiatsëccondash. —¿Choecta icco? Nuquin Papan nuquin tsusedpabo unës uainquio icquin matamiampid inchësh tantianuec Edusaden yacno nidshun mimbi nadatiambo icquin nabansho isondambi —quepondash abi bëdiactsëc tantiatsëcquido Esus chiec.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Adec aton nidaidën nidequi ambi actequid uaondacno Cana yacno nidpondash Esus. Adnubien shubu dadpen icquid utsi Capednaun caid yacno con matses chuiquid dapa icpac caondash. Aidën mado unës-tiadtsëcquio yampac caondash.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Adashic: —Esus Udeya yacnuësh choac caoshe. Istanu —quianec chopac caondash unëstiadtsëcquio icquidën papa. Adec Esus yacno choshombien: —Con mado unëstiadtsëcquio iccoshe. Bëdamec cho —caqui
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 nidenquio yec abi datsidadquido chiec: —Ëbimbo mimbi tantienquio iquec. Ëmbi bëdameteuidtsëqui mimbi tantiec. Ëmbi comapenen tantiaquin nabansho isunuidtsëqui: “Nuquin Papan chomiaidien nechitec,” quequin mimbi tantiec —quepondash Esus.
48 Então Jesus lhe disse:
49 Adec onqueshobien abi niacbidanquin padpiden: —Baded cho. Con mado unëstiadtsëcquio iccoshe —capondash.
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Adoaquien Esus: —Padi. Min mado unësenquio ye. Nidec nid —quesho tantiash: —Abimbo caic —quianec nidpondash.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Adec nidquimbi abi chuinuec cho-chosho aton yuabo bëquedac caondash. Aden bëquedaqui yuan: —Min mado bëdanosh —quesho tantiashun:
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 —¿Mitsimbo ushë icnuc con mado bëdanosh? —cac: —Ënden ushë yaquëduidtsëcnubi da una yantsëcnubi bëdanosh —quepac caondash aton yuabo.
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Adsho tantiash: —Adënquioshendabi: “Min mado unësenquio ye. Nidec nid,” caposh Esusën —quepac caondash unëstsemboedën papa. Adshun: —Nuquin Papan chomiaidquio yec comapenen tantiaquin nabanquidquio Esus nec —quequin aton shubun icquidobëdtambi Esus tantiapac caondash.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Adec Udeya yacnuësh choash Cadidia yacnobidi ambi uba chinaid actequid uaquin ismequin tauaondacnobidi tabadquin bëdamequintsen Esusën ismepondash.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.