João 13
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NTLH
1 — ausente —
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 — ausente —
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Con Pabëd tabadec ambi tantiacpadec abëdi abitedishun Icbombo iccondaidi nëbi anobidi nidoash adquiobidi icoaindabi. Adquid icquin nëido bëdamboec tantianante ismenu —quequin tantiaquin
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 yuan nacbimboen nadopondash. Uequin peboedi nidtotanec dashcute bëntse icquid dachiquidtanec daucudte tsibidiquepondash.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Tsibidiquetanquin pada-padaid dapan acte cushtotanquin abëd icquido tapambampondash. Daucudten taucbanquin tapambanondash.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Aden tapambanquimbi: —Mibitsen tapanu —cac Petedon: —¿Icbonda yua tapampaid? Ëbi tapanenda, Icbo. Padi —capondash.
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Adoaquien Esusën: —Ëmbi nasho nëbi mimbi tantienquio iquec. Yuecshun mimbi tantiendac. En tapanu —caquien:
7 Jesus respondeu:
8 —Padi. Mibi bëdamboshë icquid nec. Ëbien icsaquid nec. Yua namiacbimboen mibi tapametiapimbo iquebique. Padi —caoapondash Petedon. Adoaquien: —Ëmbi tapanabi yac con yuambo mibi ictiapimbo ictsiac —capondash Esusën.
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Adsho tantiashun Petedon: —En na, Icbo. Tapantanquimbi mapinobëdtabi ëbi mëpanta —caquien:
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 —Padi. Nesboed mibi nec. Taënouidtsëqui bëchishacsho tapanembi. Ëmbi bëchish ucac mibi bëdambo iquec. Abentsëc icsambo iquec —quepondash Esus. —Bëchish ucacbimboen ëmbi nasho Nuquin Papan mibi bëdamboen isendac icsaid ucudacbimboecnuc —quequin tantiec: —Ëmbi bëchish ucac mibi bëdambo iquec —quepondash Esus.
10 Aí Jesus disse:
11 —Udasën ëbi unës uamenuen bedmendac —quequin tantiec: —Abentsëc icsambo iquec —quepondash Esus.
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Aden tapambanash dasiuidash samëdquin pebededquin abëd icquido Esusën chuipondash. —Ëmbi naboed ¿ada tantie? Tantia. Mibi chuinu.
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 “Ëbi chuiquidquio mibi nec,” mimbi ëbi capec. Adembidi: “Con Icbo mibi nec,” mimbi ëbi capec. Bëdamboen mimbi chiec. Adquid nebique.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Ëmbi nabocpadomboen mimbitsen nata. “Ëbëd icquid tantiaquioquin tapanquin nashunu,” queshun naombique. Adecbidi nashunanta. Naden tantiashun nata. “Esus tantiaquido tantiaquiembi. Con buchibimboecnuc nashunu,” quiash nashunanta.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Ëmbi nabocpadomboen namenuen adombique. Mimbitsen nata.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 En chuinu. Tantia. ¿Icbon chiacta chieshpadic? ¿“Nid,” cacta nidenquio icpadic? Icbon chiacpadomboen yuan naquid yendac. Adomboen tantiaquin ëmbi chiacpadomboen nata.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Ëmbi aden chuisho tantiashun ëmbi chiacpadomboen naic mibi bëdambo iquendac —quepondash Esus.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 Adashic padpidec: —Mibitedi caic: “Bëdambo iquec,” quetiapimbo iquendabi. Tauamboen: “Nuquibi icnu. Cho,” ëmbi caondaido con yuabotedi tantiembi. Abentsëc icsambo iquec. “Aid con yuapenquio nec,” quequin ëmbi tantiaidi nec. Nuquin Papan tantiamiac aidën icsamboen nate chuiquin nuquin tsusedpan dada uapampic naden. “Ëbëdtan pianeboedëmbi ëbi unës uamenuen bedmendac,” quequin dada uapampic.
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 “ ‘Abi unës uametebi chioshi. Nuquin Papapadquidquiobi icquimbien naosh,’ quequin ma tantianu,” queshun mibi chiombi.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Mibipadquidën nate mibi chuinu. Tantia. Mibipadquidën ëbi chuibansho tantiash: “Ai, abimbo caic,” queshun utsibon ëbi tantiatsiash. Adembidi ëbi tantiashun ëbi chomiondaid Nuquin Papatsen tantiatsiash —quepondash Esus.
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Adshumbien abi bedmequid Udas tantiac unësquio icnuc Esusën chuipondash. —Tantia. Mibitedi chuinu. Ëbëd icquidëmbi ëbi chieshënquido ëbi bedmendac —quesho
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 tantiash abëd icquidobëd bëisnanec: —¿Tsutsi capec? Nëidien cachitec —quecuededpondabi otacquio tantiec.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Ëbi tantiaquidquio yec con cachoctsëqui Esus uepondash.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Adec Esusën dayuntsëqui ueshobini: —“¿Tsutsi cai?” ca —capondash Petedon mëdquin onquenquio icquin.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Adoaquimbi cachoc isquin: —¿Tsutsi cai, Icbo? —capondac.
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Adoaquien Esus: —En istac. Pete cuëshën ënë puntanquin menequin mibi ismenu —quetanquin pete cuëshën ënë puntanquin Udas Simon Iscadioten mado menepondash.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Adoac penubi Satanasquio Udas dapuduedquiopanëdash ambi tantiaidquio namenuec. Adshobien Esusën: —Mimbi tantiacpadomboen baded nëbimbobi naic nid, Udas —capondash.
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Adsho tantiashini ëbitedi: —Tantiadenquio yec onquepec. ¿Atotsi quiash: “Baded naic nid,” quepec? —quepondac.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Utsi: —Udas nuqui piucquid dayun uashunquid nec. “Piucquid buanshun pete bedtan,” quepequien iccosh —quenubien utsi: —“Piucquid nibëdquido piucquid menetan,” quepequien iccosh —quecuededpondash.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Pete cuëshëmpi pesho: —Nëbimbobi baded naic nid —caquien Udas nidpondash. Inchëshëmbi nidpondash Esus bedmenuen chiec nidec.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Abi bedmenuen chiec Udas nidbombien Esus: —Nuquin Papan matsesmiaidquio icquin ambi tantiaidtedi nëbimbobimbi nainendac. Ëmbi nainsho isash con Pa bëdambo iquendac.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Ëbitsen bëdambo icmenuen con Pan comapenen tantiaquin ismendac. ¿Yuecshun quectabi icti? Nëbimbobimbi caindac —quepondash Esus. Abi unës uatebëdta abi unësash uincuenash Nuquin Papa yacno nidte chiec adpondash.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Adashic ëbi chedo padpiden chiec: —Nëbimbobi nidebique. Chuiquid dapabo ëmbi chiondacpadomboen mibi chuioanu. Tantia, mado. Ëbi nidacsho mimbi ëbi istuidenquio iquendac. Ëbi nidacno mibi nidtiapimbo iquendac.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Aden tantiaquin Nuquin Papan chiaid utsi mibi chuinu. Ëbi nidan ëmbi chiacpadomboen nata. Ëmbi mibi tantiaquiacpadquiec tantiananquiota.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Ëbi tantiaquido tantianansho isun: “Adec tantiananquido Esus tantiaquidombo nec,” quequin utsibon tantiatsiash —quepondash Esus.
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Adec —Nidebi —quesho tantiashun Petedon: —¿Mitsimbo nide, Icbo? —capondash. Adoaquien Esus: —Nëbi mibi nidtiapimbo yacno nidebi. Yuecash ambo mibitsen nidendac —quepondash Esus.
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Adsho tantiash Petedo: —¿Atotsi quetiadquio yec: “Nëbi ëbëdi nidtiapimbo mibi iquec,” quepo mibi? Mibëd nidec dacuëdenquio ictsiabi. Mibi chieshënquidon: “Unës uanu,” mibi casho tantiash: “Ëbien natiad,” quetsiandabi —quepondash Petedo.
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Adsho tantiashien Esus: —“Ëbien natiad,” ¿quecta icpatsia? Padenquio mibi ictsiac. Cachina bënë cuëdanabi icnuc mibi chieshtouidendac. “Ëmbi isacmaid Esus nec,” mibi quendac. Adashic padpidec adecbidi. Adashic padpidec adecbidi. Cachina bënë cuëdanabi icnuc mibi adendac —quepondash Esus. Adsho tantiashini Esusbëd icquido ëbitedi dacuëdcuededpondac.
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.