Atos 9
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs VC
1 Adnubien Edusaden yacnoësh Esus tantiaquid utsi-utsiec nidanenubien Saudo Edusaden yacno tabadpanëdash. Ambo tabadec chushquec Esus tantiaquidtedi cuesunemetiadquio yec isadaidbo chuiquid dapabo yacno Saudo choash
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 shubu dadpen icquid yacno-yacnomboec nidshun Esus tantiaquido bedmeshun tanemeshun Edusaden yacno bëmete bunebi. Damasco caid yacnoshontsen adote bunebi. ¿Ada mimbi adota quequin dada uashun ëbi menetsia? Mimbi adota, quequin dada uaid bedshun Damasco yacno nidshun ismiac anocquido chuiquid adota queoatsiash, quequin Edusaden yacnoshon Isadaidbo chuiquido chuipanëdash Saudon.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Aden chiac dada uaid bedash Edusaden yacnoësh puduanec nidec Damasco anoentsëqui yanshobi abucuësh bed-bedquequin Saudo dëcatepanëdash.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Aden dëcatiac Saudo paëdash uesho isun nadec abucuësh onquec: —Saudo, ¿atotsieshun ëbi tantiaquido mimbi mëyampeba? Ëbitsen mëyantiadpambocquin mimbi aido mëyanec —quepanëdash.
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Adoaquien: —Icbo, ¿Tsutsi mibi ne?
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Adoaquien: —Mimbi mëyanaid Esus nebi. Ëmbi chiaid chieshënec mibi tabadeque. Nidtoash Damasco yacno nidtan. Anoshon ëmbi nata cacpadomboen anocquid mibi chuimembique. Nidtan.
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Adec abucuësh onquenubi Saudobëd cho-choquido nidtuidshun tantiequi onquequid isenquio yec tabadtuidpanëdash.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Onquec ënëdan nidtoash Saudo istiadquio iquequi bëshupanëdash. Adsho isun mëdinanquin Damasco yacno buampanëdash.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Adequi Damasco yacno choash 3tedec ushec isenquio yec buna mëmunquiec Saudo tsadpanëdash.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Adashic, Saudo puduedash tabadacno ëdibictsëc tabadquid Esus tantiaquid Ananias cuëmëdquid icpanëdash. Aid usho Esusën: —Chuinu. Tantia —caquien:
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Adoaquien: —Nidtoash podqued cuembocquid caid yacno nidtan. Ambo choash Udasën shubun puduedshun shubu dadpen icquid Tadso caid yacnoshon tishaid Saudo cuëmëdquid Nuquin Papa chiec onquec tsadsho mimbi istuidendac.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Adec aid ushacbimboec tsadsho mibi choshon aidi padpiden ismenuen mimbi mëdanten mamishac isoshe. Aidi istan —capanëdash Esusën.
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Adoaquien: —Con matses dadpenshun Saudon naid icsa chuibansho tantiombi, Icbo. Aidëmbi Edusaden yacnoshon mibi tantiaquido mëyamepac caoshe.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Aidbidi Edusaden yacnocquido chuiquid dapanquio dada uaid sananquin nëmbotsen mibi tantiaquido bedmeshun tanemenuec aidi chopac caosh —quepanëdash Ananias Esus chiec.
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Adoaquien: —Aidi ëbi chuibeneta caidquio icmeshun ëmbi bëdamboen isaid neque. Aid dacuëdënenquio yec nidshun istanta. Aidën isadaidbo abi chuiquidobëdta isadaidpembo abi chuiquidobëdtabidi ëbi chuiben-chuibenec capuendac.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Ëbi chuibenesho mibi mëyantequid iquendac, quequin Saudo tantiamembi —quepanëdash Esus.
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Adsho tantianec Ananias nidash Udasën shubun puduedshun Saudo mamishec: —Con utsi, mibi podquedën chosho chuiquidën Nuquin Icbonquio, Esusën mibi padpiden ismenuen Nuquin Papan Mayan mibi menenuembidi chomiaid nebi —quepanëdash Ananias Saudo chiec.
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Aden Ananiasën chuinubi nuëcquid bitsibimboecquid ëshënuësh paëdnubi bëshuacboedëmbi, Saudon, bëdamboen ispanëdash. Aden isec capusho isun acten mentopanëdash.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Adecbidi Saudo penquio yec padishacboedi piash padpidec uidëncuenoapanëdash.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Adec uidëncuenash Saudo Esus tantiaquidobëd tabadpanëdash. Ambo tabadec Nuquin Papan chiaid chuibante shubu yacno nidshun: —Esuquidistu Nuquin Papan madombo nec —quequin chuipanëdash Saudon.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Aden chuisho tantiash tantiadempambo yec tabadec: —¿Edusaden yacnoshon Esus tantiaquido mëyameboedida nec? ¿Adecbidi nëmbo choshon tanemeshun isadaidbo Edusaden yacnocquido chuiquid dapabo yacno buamenuec choabida ictic? —quepanëdash Damasco yacnocquido.
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Aden anocquidon tantianubi Nuquin Papan Mayanën oncamiac Pabadon, Nuquin Papan Chomiaidquio Esuquidistu nec, quequin isadaidbo tantiamenuen Nuquin Papan chiampid Saudon comapenen chuided-chuidedpanëdash.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Adembidi yuec ushquin Saudon ënenquiocquin chuibansho tantiash, Icsamboen chiec, quiash isadaidbo utsibo yec abi cuesunete bunsho isun tantiaquidën chuisho Saudon tantiapanëdash.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Adnubien Saudo cuesunenuen shubu dadpen icquid abichobi tsicatequin daquënë uaidën shëcuë cuëmanoshon abi chieshënquidon caimpanëdash Saudo puduensho bednu quequin.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Aden cainsho isun Saudo cuesunenushe queshun chiac inchëshëmbi onquenquiocquin tsitsan dapan Saudo antsaduntanquin tsicatiaid quënë cachoc Saudo budmepanëdash.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Budanec Saudo Edusaden yacno nidoash Esus tantiaquidobëd tabadnuesho isash, Saudon mua uaquin ëbi bednushe quiash dacuëdcuededpanëdash aido.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Adnubien, Saudobëd Esus tantiaquid utsitedi yacno choshon Bednaben yuedpanëdash. Aden yuedshun: —Saudon Damasco yacno nidquin Nuquin Icbo ispac caosh. Nuquin Icbo Saudobëd onquepac caosh. Adanec Damasco yacno choshon dacuëdenquiocquin Esus chuibampac caosh, quequin Saudon naid Bednaben chuibampanëdash.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Aden Bednaben chuibanac Esus tantiaquido Saudo dacuëdenquiocnobi aidobëdi capuquin Saudon anoshombidi Esus chuibanoapanëdash.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Ambo capuquin isadaidbo quidiecon onqueten onquequido istuidshun Saudon adembidi Esus chuibanacsho tantiashun aid cuesunenuequin aidontsen cainoapanëdash.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Aden Saudo cuesunenuen, cainec quesho tantiashun Sesadeya caid yacnoshon Esus tantiaquidon Saudo buanshun abi tishondacno Tadso caid yacno Saudouidtsëqui nidmepanëdash.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Adashic Saudo nidmian cuesunenushe quenquio yec Esus tantiaquido nidaid Udeya caid yacnocquido yec nidaid Cadidia caid yacnocquido yec nidaid Samadia caid yacnocquido yec quec dacuëdenquio yec tabadpanëdash. Adec tabadquin, Nuquin Papan chiaid tantiabenu, quesho Nuquin Papan Mayanën adomboembidi tantiamiac bëdamboec tabadpanëdash. Adec tabadquin Esus chuisho tantiesa icboedi Esus tantiaquid dadpenquio yampanëdash.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Adnubien, utsi-utsien isbidanec nidequi Dida caid yacnotsen Esus tantiaquid utsibo isec Petedo nidoapanëdash.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Ambo choshon dada, Eneyas cuëmëdquid, seta dadpen 8ted matamec canite tsasiaid Petedon istuidshun:
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 —Esusën mibi bëdamiaque. Nidtoshon min uete buanun nacnenta, Eneyas —Petedon cac Eneyas badedquio nidtoash capupanëdash.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Eneyas capusho isash Dida yacnocquidobëdi nidaid Sadon caid yacnocquido Esus tantiaquid yampanëdash.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Adnubien Dida uditsëc shubu dadpen icquid Ope caid yacnocquid, Esus tantiaquid utsi, chido, Tabita cuënshumbi quidiecon onqueten Dodcas cain cuënaid tabadpanëdash. Aidi bëdambocquid icquin badiadquidën-badiadquidënquien pete nibëdquido menedenepanëdash. Adembidi aton na nibëdquido Dodcasën menedenepanëdash.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Aidi Petedo Dida yacno icnubi icsabudec unëso isun abëd icquidon dapanshun shubu abuc quënë icquidën nampanëdash.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Aden nanshun, Petedo Dida yacno tabadec, quesho tantiashun aid chomenuequin dada daëd Petedo tabadacno nidmiac aid daëdi Petedo tabadacno choshon Dodcas unësboed chuishun: —Nidtuidenquio yec badedquio ëbëdi cho —cac
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 abëdi badedquio Ope yacno Petedo nidpanëdash. Adec nidec Ope yacno chosho isun abuc quënë icquidën puduedmepanëdash. Ambo puduedsho isun shubiquimbi niantebon Dodcasën tuscaboed dashcute dadpen Petedo ismepanëdash.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Adosho isun abitedi puduemiash danëshën sebudash Nuquin Papa chiec onquetanec nidtoshon unësboed isquin: —Nidto, Dodcas —Petedon cac uincuenequi Petedo isec Dodcas badedi uëtsëdtopanëdash.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Uëtsëdtosho isun mëdinquin nidtomeshun niantebobëdta Esus tantiaquid utsibo cuënquin cho-chomeshun uincuemboed ismepanëdash.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Aden Dodcas ismesho isash aton shubuno nidanequin Dodcas uincuenaid chiac Ope yacnocquido dadpen Esus tantiaquid yampanëdash.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Adnubien Petedo Ope yacnocquid nidaidën capuquid bitsi uashun chodcashun nacnenquid Simombëd yuec Petedo tabadpanëdash.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.