Atos 4
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs VC
1 Aden Petedobëdtan Uanën chuibanubien isadaidbo tsusiobo cho-chopanëdash. Utsi-utsiec Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid yacno cho-choquid bëdamboen tabadmequidquio icnubi utsi-utsiec saduseyobo icpanëdash.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Esus unës uacsho Nuquin Papan uincuemiacpadembi matsestsen unësacsho uincuemeoaindac, quequin Esus chuibenequidon chuibanubi chopanëdash aido.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Choshon Petedo Uambëdta bedash: —Inchësheque. Badiadshun nëidën chiaid tantianush nidnu. Nid —quianec puduanquimbi Petedobëdta Uan quënën nauedmepanëdash isadaidbo tsusiobon.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Aid daëdi bedabicnuc Petedobëdtan Uanën chuibansho tantiaquido Esus tantiaquid dada dadpen sinco midted yampanëdash.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Adashic, badiadash isadaidbo chuiquido yec tsusio utsibo yec abi ancaquido yec quec Edusaden yacnoësh iccuededpanëdash.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 Nëidtedi icpanëdash: ancanquid dapa daëd Anasbëdi Caipas icpanëdash. Nëidic aton shubun icquido abipadquido: nëidic Uan, utsibic Adecandedo, aidtedi cho-choash iccuededpanëdash.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Iccuededshumbic Petedobëdta Uan bëmeshun nënantanquio nidtomeshun: —¿Tsutsi chuiquin caputiapimbocquid bëdamio? —capanëdash tsusiobon.
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Adoaquien Petedo Nuquin Papan Mayanën comapenen tantiamiac nadpanëdash:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 —Caputiapimbocquid tantiaquin bëdamiaid isec ¿mitsipaden nao, quecta mibitedi tabadpe? Ancanquidbëdtabi chuiquid utsibo isadaidbo utsibo mibitedi chiembique. Tantiata.
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 Caputiapimbocquid Esuquidistu Nasaded yacno iccondaidën bëdamiaid niosh. Mimbi unës uacsho Nuquin Papan uincuemiaidën nac nëid caputiapimbocboedi nëbi nidtoash capusho mimbi isec.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 Aid bëdamequid mimbi tantienquio yaid Nuquin Papa yacno yuedanquidquio nec.
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Nuquin Papa yacno yuedanquid utsi nibëdec. Nuquin Papa yacno tabadte bunec aid tantiaquid icta —quepanëdash Petedobëd Uan.
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Adec Petedobëd Uan dacuëdenquio yec comapenec onquesho tantiash tsusiobo: —Aid daëdi tsusiopenquio iquequi adecbidi Nuquin Papan chiampid tantiabenabicquid iquequi Esusbëd icquid aid daëd icquin ¿mitsipadomboen caputiapimbocquid bëdamepashba? —quec tantiadempambo yec tsusiobo tabadpanëdash.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Aden ambi bëdameboed aidbëdi icsho isash, Icsamboen mimbi naoc, quetiapimbo tsusiobo tabadpanëdash.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Adshun Petedo Uambëdta nidmiash, Tantianu, quec onquecuededec tsusiobo:
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 —¿Mitsipadomboen aid daëd nuqui napeba? Nadatiambocquin nasho Edusaden yacnocquidtedishun isbededposh. Ad icnuc, Caputiapimbocquid bëdanambo iquec, ëbitedi quetiapimbo iquebi.
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Dadpenshun tantianushe queshun, Esus padpiden chuibanoainda, quequin aid daëdi chuinuna —quecuededpanëdash tsusiobo.
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Adshun Petedobëdta Uan chomeoashun: —Padpiden Esus chuibanoainda. Aidën chiaid chuiquin tantiamenda —capanëdash tsusiobon.
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Adoaquien: —¿Mitsicquidën chiaid ëmbi natequid icpec? ¿Nuquin Papan chiaid niacquindambi mimbi chiacpaden nadi?
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Nuqui isboed nuqui tantiaboedbidi chuitequidquio iquendac —quepanëdash Petedo.
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 — ausente —
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 — ausente —
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Tsusiobon nidmiac nidash iccuededbocnombo choash puduedshun tsusiobon chuiboed Petedobëdtan Uanën chuioapanëdash.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Adoac abentsëc onquiacbimboen naden Nuquin Papa chuipanëdash: —Con Icbombo mibi nec. Abubëdta nidaid acte chedo uashun aidënquio icquidtedimbo mimbi uabampampic.
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 Adembidi ëndenquimboshë mimbi tantiacpaden min Mayanën tantiamiac mimbi chuimiaid, Dabid padon naden dada uapampic:
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Ancanquidobëd chuiquid utsibo ëmbi chomiaid aton Icbobi mëyanuec iccuededec.”
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 Ai, mimbi Dabid pado dada uamiampicpadembi ënabi Edusaden yacno isadaidpembo ancaquid daëd Edodesbëd Ponsio Pidato icnubi isadaidbo chedo iccuededquin mimbi Chomiaid icsaisa Esus icsa uanuec onquecuededpondash.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 Mimbi tantiampicpadembi unës uapondash, Papa.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Adquidën Petedobëdta Uan chushcasho mimbi tantioc. Cuesambocquid ëbitedi icmequin mimbi chiaid ëbi chuibame, Papa.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 Icsaisan Esusën bëdamiacpaden nadatiambocquin naban, Icbo —quepanëdash Esus tantiaquido Nuquin Papa caic.
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Adoac abi iccuededacno ishcudpanëdash. Adec ishcudnuc ambocquid Nuquin Papan Mayanën comapenen pausunac dacuëdenquiocquin Nuquin Papan chiaid chuibampanëdash.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Aden chuibanequi abentsëc onquiacbimboec tabadec Esus tantiaquido, Con na nec, quenquio yec, Nuquin Papan na nec, quec tabadcuenepanëdash.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 Adequi tabadcuenequimbi dacuëdenquiocquin, Esuquidistu uincuenacsho isombi, quequin chuibenepanëdash. Adec Esus tantiaquido tabadsho utsibon bëdamboen isbededquin aidën chuibansho bëdamboen tantiapanëdash.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 — ausente —
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 — ausente —
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 Adecbidi ambo acte nënantanquio nidaid nacnëdquid shubu uaidënshun Chipide caid yacnoshon tishaid Edusaden yacno choash Ose tabadpanëdash. Aidi, Bëdamboen mimbi naoque. Adobanta, quedenesho Bednabe cuëmpanëdash.
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 Aidëmbi aton nidaid menequin piucquid ambi bedaidtedimbo Esus chuibenequido meneoapanëdash.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.