Atos 4
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NTLH
1 Aden Petedobëdtan Uanën chuibanubien isadaidbo tsusiobo cho-chopanëdash. Utsi-utsiec Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid yacno cho-choquid bëdamboen tabadmequidquio icnubi utsi-utsiec saduseyobo icpanëdash.
1 Pedro e João ainda estavam falando ao povo quando chegaram alguns sacerdotes, o chefe da guarda do Templo e alguns saduceus .
2 Esus unës uacsho Nuquin Papan uincuemiacpadembi matsestsen unësacsho uincuemeoaindac, quequin Esus chuibenequidon chuibanubi chopanëdash aido.
2 Eles ficaram muito aborrecidos porque os dois apóstolos estavam ensinando ao povo que Jesus havia ressuscitado e que isso provava que os mortos vão ressuscitar.
3 Choshon Petedo Uambëdta bedash: —Inchësheque. Badiadshun nëidën chiaid tantianush nidnu. Nid —quianec puduanquimbi Petedobëdta Uan quënën nauedmepanëdash isadaidbo tsusiobon.
3 Então prenderam os dois e os puseram na cadeia para ficarem lá até o dia seguinte, pois já era muito tarde.
4 Aid daëdi bedabicnuc Petedobëdtan Uanën chuibansho tantiaquido Esus tantiaquid dada dadpen sinco midted yampanëdash.
4 Porém muitas pessoas que ouviram a mensagem creram, e os homens que creram foram mais ou menos cinco mil.
5 Adashic, badiadash isadaidbo chuiquido yec tsusio utsibo yec abi ancaquido yec quec Edusaden yacnoësh iccuededpanëdash.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém as autoridades dos judeus, os líderes do povo e os mestres da Lei.
6 Nëidtedi icpanëdash: ancanquid dapa daëd Anasbëdi Caipas icpanëdash. Nëidic aton shubun icquido abipadquido: nëidic Uan, utsibic Adecandedo, aidtedi cho-choash iccuededpanëdash.
6 Nessa reunião estavam também Anás, que era o Grande Sacerdote , Caifás, João, Alexandre e os outros que eram da família do Grande Sacerdote.
7 Iccuededshumbic Petedobëdta Uan bëmeshun nënantanquio nidtomeshun: —¿Tsutsi chuiquin caputiapimbocquid bëdamio? —capanëdash tsusiobon.
7 As autoridades puseram os apóstolos em frente deles e perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Adoaquien Petedo Nuquin Papan Mayanën comapenen tantiamiac nadpanëdash:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu: — Autoridades e líderes do povo!
9 —Caputiapimbocquid tantiaquin bëdamiaid isec ¿mitsipaden nao, quecta mibitedi tabadpe? Ancanquidbëdtabi chuiquid utsibo isadaidbo utsibo mibitedi chiembique. Tantiata.
9 Os senhores estão nos perguntando hoje sobre o bem que foi feito a este homem e como ele foi curado.
10 Caputiapimbocquid Esuquidistu Nasaded yacno iccondaidën bëdamiaid niosh. Mimbi unës uacsho Nuquin Papan uincuemiaidën nac nëid caputiapimbocboedi nëbi nidtoash capusho mimbi isec.
10 Pois então os senhores e todo o povo de Israel fiquem sabendo que este homem está aqui completamente curado pelo poder do nome de Jesus Cristo, de Nazaré — aquele que os senhores crucificaram e que Deus ressuscitou.
11 Aid bëdamequid mimbi tantienquio yaid Nuquin Papa yacno yuedanquidquio nec.
11 Jesus é aquele de quem as Escrituras Sagradas dizem: “A pedra que vocês, os construtores, rejeitaram veio a ser a mais importante de todas.”
12 Nuquin Papa yacno yuedanquid utsi nibëdec. Nuquin Papa yacno tabadte bunec aid tantiaquid icta —quepanëdash Petedobëd Uan.
12 A salvação só pode ser conseguida por meio dele. Pois não há no mundo inteiro nenhum outro que Deus tenha dado aos seres humanos, por meio do qual possamos ser salvos.
13 Adec Petedobëd Uan dacuëdenquio yec comapenec onquesho tantiash tsusiobo: —Aid daëdi tsusiopenquio iquequi adecbidi Nuquin Papan chiampid tantiabenabicquid iquequi Esusbëd icquid aid daëd icquin ¿mitsipadomboen caputiapimbocquid bëdamepashba? —quec tantiadempambo yec tsusiobo tabadpanëdash.
13 Os membros do Conselho Superior ficaram admirados com a coragem de Pedro e de João, pois sabiam que eram homens simples e sem instrução. E reconheceram que eles tinham sido companheiros de Jesus.
14 Aden ambi bëdameboed aidbëdi icsho isash, Icsamboen mimbi naoc, quetiapimbo tsusiobo tabadpanëdash.
14 Mas não podiam dizer nada contra os dois, pois o homem que havia sido curado estava ali de pé, junto com eles.
15 Adshun Petedo Uambëdta nidmiash, Tantianu, quec onquecuededec tsusiobo:
15 Em seguida mandaram que Pedro e João saíssem da sala do Conselho e começaram a discutir o assunto.
16 —¿Mitsipadomboen aid daëd nuqui napeba? Nadatiambocquin nasho Edusaden yacnocquidtedishun isbededposh. Ad icnuc, Caputiapimbocquid bëdanambo iquec, ëbitedi quetiapimbo iquebi.
16 Eles diziam: — O que vamos fazer com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que eles fizeram um grande milagre, e nós não podemos negar isso.
17 Dadpenshun tantianushe queshun, Esus padpiden chuibanoainda, quequin aid daëdi chuinuna —quecuededpanëdash tsusiobo.
17 Mas, para não deixar que a notícia se espalhe ainda mais entre o povo, vamos ameaçá-los, a fim de que nunca mais falem com ninguém a respeito de Jesus.
18 Adshun Petedobëdta Uan chomeoashun: —Padpiden Esus chuibanoainda. Aidën chiaid chuiquin tantiamenda —capanëdash tsusiobon.
18 Então os chamaram e ordenaram duramente que não falassem nem ensinassem nada a respeito de Jesus.
19 Adoaquien: —¿Mitsicquidën chiaid ëmbi natequid icpec? ¿Nuquin Papan chiaid niacquindambi mimbi chiacpaden nadi?
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem diante de Deus: devemos obedecer aos senhores ou a Deus?
20 Nuqui isboed nuqui tantiaboedbidi chuitequidquio iquendac —quepanëdash Petedo.
20 Pois não podemos deixar de falar daquilo que temos visto e ouvido.
21 — ausente —
21 Aí o Conselho Superior os ameaçou com mais dureza ainda e depois os mandou embora. O Conselho não pôde castigá-los porque todo o povo louvava a Deus por causa do que havia acontecido.
22 — ausente —
22 O homem que foi curado por esse milagre tinha mais de quarenta anos.
23 Tsusiobon nidmiac nidash iccuededbocnombo choash puduedshun tsusiobon chuiboed Petedobëdtan Uanën chuioapanëdash.
23 Quando Pedro e João foram soltos, voltaram para o seu grupo e contaram tudo o que os chefes dos sacerdotes e os líderes do povo haviam dito.
24 Adoac abentsëc onquiacbimboen naden Nuquin Papa chuipanëdash: —Con Icbombo mibi nec. Abubëdta nidaid acte chedo uashun aidënquio icquidtedimbo mimbi uabampampic.
24 Assim que eles ouviram isso, adoraram todos juntos a Deus, dizendo: — Senhor, tu és o Criador do céu, da terra, do mar e de tudo o que existe neles!
25 Adembidi ëndenquimboshë mimbi tantiacpaden min Mayanën tantiamiac mimbi chuimiaid, Dabid padon naden dada uapampic:
25 Tu falaste por meio do Espírito Santo e do nosso antepassado Davi, teu servo , quando ele disse: “Por que as nações pagãs ficaram furiosas? Por que os povos fizeram planos tão tolos?
26 Ancanquidobëd chuiquid utsibo ëmbi chomiaid aton Icbobi mëyanuec iccuededec.”
26 Os seus reis se prepararam, e os seus governantes se ajuntaram contra o Senhor Deus e contra o
27 Ai, mimbi Dabid pado dada uamiampicpadembi ënabi Edusaden yacno isadaidpembo ancaquid daëd Edodesbëd Ponsio Pidato icnubi isadaidbo chedo iccuededquin mimbi Chomiaid icsaisa Esus icsa uanuec onquecuededpondash.
27 — De fato, Herodes e Pôncio Pilatos se juntaram aqui nesta cidade, com os não judeus e com o povo de Israel, contra Jesus, o teu dedicado Servo que escolheste para ser o Messias.
28 Mimbi tantiampicpadembi unës uapondash, Papa.
28 Eles se reuniram para fazer tudo o que, pelo teu poder e pela tua vontade, já havias resolvido que ia acontecer.
29 Adquidën Petedobëdta Uan chushcasho mimbi tantioc. Cuesambocquid ëbitedi icmequin mimbi chiaid ëbi chuibame, Papa.
29 Agora, Senhor, olha para a ameaça deles. Dá aos teus servos confiança para anunciarem corajosamente a tua palavra.
30 Icsaisan Esusën bëdamiacpaden nadatiambocquin naban, Icbo —quepanëdash Esus tantiaquido Nuquin Papa caic.
30 Estende a mão para curar, a fim de que, por meio do poder do nome do teu dedicado Servo Jesus, milagres e maravilhas sejam feitos.
31 Adoac abi iccuededacno ishcudpanëdash. Adec ishcudnuc ambocquid Nuquin Papan Mayanën comapenen pausunac dacuëdenquiocquin Nuquin Papan chiaid chuibampanëdash.
31 Quando terminaram de fazer essa oração, o lugar onde estavam reunidos tremeu. Então todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a anunciar corajosamente a palavra de Deus.
32 Aden chuibanequi abentsëc onquiacbimboec tabadec Esus tantiaquido, Con na nec, quenquio yec, Nuquin Papan na nec, quec tabadcuenepanëdash.
32 Todos os que creram pensavam e sentiam do mesmo modo. Ninguém dizia que as coisas que possuía eram somente suas, mas todos repartiam uns com os outros tudo o que tinham.
33 Adequi tabadcuenequimbi dacuëdenquiocquin, Esuquidistu uincuenacsho isombi, quequin chuibenepanëdash. Adec Esus tantiaquido tabadsho utsibon bëdamboen isbededquin aidën chuibansho bëdamboen tantiapanëdash.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e Deus derramava muitas bênçãos sobre todos.
34 — ausente —
34 Não havia entre eles nenhum necessitado, pois todos os que tinham terras ou casas as vendiam, traziam o dinheiro
35 — ausente —
35 e o entregavam aos apóstolos. E cada pessoa recebia uma parte, de acordo com a sua necessidade.
36 Adecbidi ambo acte nënantanquio nidaid nacnëdquid shubu uaidënshun Chipide caid yacnoshon tishaid Edusaden yacno choash Ose tabadpanëdash. Aidi, Bëdamboen mimbi naoque. Adobanta, quedenesho Bednabe cuëmpanëdash.
36 — ausente —
37 Aidëmbi aton nidaid menequin piucquid ambi bedaidtedimbo Esus chuibenequido meneoapanëdash.
37 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.