Atos 4

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Aden Petedobëdtan Uanën chuibanubien isadaidbo tsusiobo cho-chopanëdash. Utsi-utsiec Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid yacno cho-choquid bëdamboen tabadmequidquio icnubi utsi-utsiec saduseyobo icpanëdash.
1 Falavam eles ainda ao povo quando sobrevieram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Esus unës uacsho Nuquin Papan uincuemiacpadembi matsestsen unësacsho uincuemeoaindac, quequin Esus chuibenequidon chuibanubi chopanëdash aido.
2 ressentidos por ensinarem eles o povo e anunciarem, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos;
3 Choshon Petedo Uambëdta bedash: —Inchësheque. Badiadshun nëidën chiaid tantianush nidnu. Nid —quianec puduanquimbi Petedobëdta Uan quënën nauedmepanëdash isadaidbo tsusiobon.
3 e os prenderam, recolhendo-os ao cárcere até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Aid daëdi bedabicnuc Petedobëdtan Uanën chuibansho tantiaquido Esus tantiaquid dada dadpen sinco midted yampanëdash.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra a aceitaram, subindo o número de homens a quase cinco mil.
5 Adashic, badiadash isadaidbo chuiquido yec tsusio utsibo yec abi ancaquido yec quec Edusaden yacnoësh iccuededpanëdash.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos e os escribas
6 Nëidtedi icpanëdash: ancanquid dapa daëd Anasbëdi Caipas icpanëdash. Nëidic aton shubun icquido abipadquido: nëidic Uan, utsibic Adecandedo, aidtedi cho-choash iccuededpanëdash.
6 com o sumo sacerdote Anás, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote;
7 Iccuededshumbic Petedobëdta Uan bëmeshun nënantanquio nidtomeshun: —¿Tsutsi chuiquin caputiapimbocquid bëdamio? —capanëdash tsusiobon.
7 e, pondo-os perante eles, os arguiram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Adoaquien Petedo Nuquin Papan Mayanën comapenen tantiamiac nadpanëdash:
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e anciãos,
9 —Caputiapimbocquid tantiaquin bëdamiaid isec ¿mitsipaden nao, quecta mibitedi tabadpe? Ancanquidbëdtabi chuiquid utsibo isadaidbo utsibo mibitedi chiembique. Tantiata.
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo por que foi curado,
10 Caputiapimbocquid Esuquidistu Nasaded yacno iccondaidën bëdamiaid niosh. Mimbi unës uacsho Nuquin Papan uincuemiaidën nac nëid caputiapimbocboedi nëbi nidtoash capusho mimbi isec.
10 tomai conhecimento, vós todos e todo o povo de Israel, de que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vós crucificastes, e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado perante vós.
11 Aid bëdamequid mimbi tantienquio yaid Nuquin Papa yacno yuedanquidquio nec.
11 Este Jesus é pedra rejeitada por vós, os construtores, a qual se tornou a pedra angular.
12 Nuquin Papa yacno yuedanquid utsi nibëdec. Nuquin Papa yacno tabadte bunec aid tantiaquid icta —quepanëdash Petedobëd Uan.
12 E não há salvação em nenhum outro; porque abaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Adec Petedobëd Uan dacuëdenquio yec comapenec onquesho tantiash tsusiobo: —Aid daëdi tsusiopenquio iquequi adecbidi Nuquin Papan chiampid tantiabenabicquid iquequi Esusbëd icquid aid daëd icquin ¿mitsipadomboen caputiapimbocquid bëdamepashba? —quec tantiadempambo yec tsusiobo tabadpanëdash.
13 Ao verem a intrepidez de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, admiraram-se; e reconheceram que haviam eles estado com Jesus.
14 Aden ambi bëdameboed aidbëdi icsho isash, Icsamboen mimbi naoc, quetiapimbo tsusiobo tabadpanëdash.
14 Vendo com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Adshun Petedo Uambëdta nidmiash, Tantianu, quec onquecuededec tsusiobo:
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, consultavam entre si,
16 —¿Mitsipadomboen aid daëd nuqui napeba? Nadatiambocquin nasho Edusaden yacnocquidtedishun isbededposh. Ad icnuc, Caputiapimbocquid bëdanambo iquec, ëbitedi quetiapimbo iquebi.
16 dizendo: Que faremos com estes homens? Pois, na verdade, é manifesto a todos os habitantes de Jerusalém que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar;
17 Dadpenshun tantianushe queshun, Esus padpiden chuibanoainda, quequin aid daëdi chuinuna —quecuededpanëdash tsusiobo.
17 mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, ameacemo-los para não mais falarem neste nome a quem quer que seja.
18 Adshun Petedobëdta Uan chomeoashun: —Padpiden Esus chuibanoainda. Aidën chiaid chuiquin tantiamenda —capanëdash tsusiobon.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem em o nome de Jesus.
19 Adoaquien: —¿Mitsicquidën chiaid ëmbi natequid icpec? ¿Nuquin Papan chiaid niacquindambi mimbi chiacpaden nadi?
19 Mas Pedro e João lhes responderam: Julgai se é justo diante de Deus ouvir-vos antes a vós outros do que a Deus;
20 Nuqui isboed nuqui tantiaboedbidi chuitequidquio iquendac —quepanëdash Petedo.
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 — ausente —
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera.
22 — ausente —
22 Ora, tinha mais de quarenta anos aquele em quem se operara essa cura milagrosa.
23 Tsusiobon nidmiac nidash iccuededbocnombo choash puduedshun tsusiobon chuiboed Petedobëdtan Uanën chuioapanëdash.
23 Uma vez soltos, procuraram os irmãos e lhes contaram quantas coisas lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Adoac abentsëc onquiacbimboen naden Nuquin Papa chuipanëdash: —Con Icbombo mibi nec. Abubëdta nidaid acte chedo uashun aidënquio icquidtedimbo mimbi uabampampic.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: Tu, Soberano Senhor, que fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há;
25 Adembidi ëndenquimboshë mimbi tantiacpaden min Mayanën tantiamiac mimbi chuimiaid, Dabid padon naden dada uapampic:
25 que disseste por intermédio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Ancanquidobëd chuiquid utsibo ëmbi chomiaid aton Icbobi mëyanuec iccuededec.”
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido;
27 Ai, mimbi Dabid pado dada uamiampicpadembi ënabi Edusaden yacno isadaidpembo ancaquid daëd Edodesbëd Ponsio Pidato icnubi isadaidbo chedo iccuededquin mimbi Chomiaid icsaisa Esus icsa uanuec onquecuededpondash.
27 porque verdadeiramente se ajuntaram nesta cidade contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel,
28 Mimbi tantiampicpadembi unës uapondash, Papa.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram;
29 Adquidën Petedobëdta Uan chushcasho mimbi tantioc. Cuesambocquid ëbitedi icmequin mimbi chiaid ëbi chuibame, Papa.
29 agora, Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que anunciem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Icsaisan Esusën bëdamiacpaden nadatiambocquin naban, Icbo —quepanëdash Esus tantiaquido Nuquin Papa caic.
30 enquanto estendes a mão para fazer curas, sinais e prodígios por intermédio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Adoac abi iccuededacno ishcudpanëdash. Adec ishcudnuc ambocquid Nuquin Papan Mayanën comapenen pausunac dacuëdenquiocquin Nuquin Papan chiaid chuibampanëdash.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com intrepidez, anunciavam a palavra de Deus.
32 Aden chuibanequi abentsëc onquiacbimboec tabadec Esus tantiaquido, Con na nec, quenquio yec, Nuquin Papan na nec, quec tabadcuenepanëdash.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Adequi tabadcuenequimbi dacuëdenquiocquin, Esuquidistu uincuenacsho isombi, quequin chuibenepanëdash. Adec Esus tantiaquido tabadsho utsibon bëdamboen isbededquin aidën chuibansho bëdamboen tantiapanëdash.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 — ausente —
34 Pois nenhum necessitado havia entre eles, porquanto os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 — ausente —
35 e depositavam aos pés dos apóstolos; então, se distribuía a qualquer um à medida que alguém tinha necessidade.
36 Adecbidi ambo acte nënantanquio nidaid nacnëdquid shubu uaidënshun Chipide caid yacnoshon tishaid Edusaden yacno choash Ose tabadpanëdash. Aidi, Bëdamboen mimbi naoque. Adobanta, quedenesho Bednabe cuëmpanëdash.
36 José, a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé, que quer dizer filho de exortação, levita, natural de Chipre,
37 Aidëmbi aton nidaid menequin piucquid ambi bedaidtedimbo Esus chuibenequido meneoapanëdash.
37 como tivesse um campo, vendendo-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.