Atos 4

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Aden Petedobëdtan Uanën chuibanubien isadaidbo tsusiobo cho-chopanëdash. Utsi-utsiec Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid yacno cho-choquid bëdamboen tabadmequidquio icnubi utsi-utsiec saduseyobo icpanëdash.
1 Enquanto eles estavam falando ao povo, sobrevieram-lhes os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Esus unës uacsho Nuquin Papan uincuemiacpadembi matsestsen unësacsho uincuemeoaindac, quequin Esus chuibenequidon chuibanubi chopanëdash aido.
2 doendo-se muito de que eles ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos,
3 Choshon Petedo Uambëdta bedash: —Inchësheque. Badiadshun nëidën chiaid tantianush nidnu. Nid —quianec puduanquimbi Petedobëdta Uan quënën nauedmepanëdash isadaidbo tsusiobon.
3 deitaram mão neles, e os encerraram na prisão até o dia seguinte; pois era já tarde.
4 Aid daëdi bedabicnuc Petedobëdtan Uanën chuibansho tantiaquido Esus tantiaquid dada dadpen sinco midted yampanëdash.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra, creram, e se elevou o número dos homens a quase cinco mil.
5 Adashic, badiadash isadaidbo chuiquido yec tsusio utsibo yec abi ancaquido yec quec Edusaden yacnoësh iccuededpanëdash.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos, os escribas,
6 Nëidtedi icpanëdash: ancanquid dapa daëd Anasbëdi Caipas icpanëdash. Nëidic aton shubun icquido abipadquido: nëidic Uan, utsibic Adecandedo, aidtedi cho-choash iccuededpanëdash.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, João, Alexandre, e todos quantos eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Iccuededshumbic Petedobëdta Uan bëmeshun nënantanquio nidtomeshun: —¿Tsutsi chuiquin caputiapimbocquid bëdamio? —capanëdash tsusiobon.
7 E, pondo-os no meio deles, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes vós isto?
8 Adoaquien Petedo Nuquin Papan Mayanën comapenen tantiamiac nadpanëdash:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e vós, anciãos,
9 —Caputiapimbocquid tantiaquin bëdamiaid isec ¿mitsipaden nao, quecta mibitedi tabadpe? Ancanquidbëdtabi chuiquid utsibo isadaidbo utsibo mibitedi chiembique. Tantiata.
9 se nós hoje somos inquiridos acerca do benefício feito a um enfermo, e do modo como foi curado,
10 Caputiapimbocquid Esuquidistu Nasaded yacno iccondaidën bëdamiaid niosh. Mimbi unës uacsho Nuquin Papan uincuemiaidën nac nëid caputiapimbocboedi nëbi nidtoash capusho mimbi isec.
10 seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, nesse nome está este aqui, são diante de vós.
11 Aid bëdamequid mimbi tantienquio yaid Nuquin Papa yacno yuedanquidquio nec.
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta como pedra angular.
12 Nuquin Papa yacno yuedanquid utsi nibëdec. Nuquin Papa yacno tabadte bunec aid tantiaquid icta —quepanëdash Petedobëd Uan.
12 E em nenhum outro há salvação; porque debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, em que devamos ser salvos.
13 Adec Petedobëd Uan dacuëdenquio yec comapenec onquesho tantiash tsusiobo: —Aid daëdi tsusiopenquio iquequi adecbidi Nuquin Papan chiampid tantiabenabicquid iquequi Esusbëd icquid aid daëd icquin ¿mitsipadomboen caputiapimbocquid bëdamepashba? —quec tantiadempambo yec tsusiobo tabadpanëdash.
13 Então eles, vendo a intrepidez de Pedro e João, e tendo percebido que eram homens iletrados e indoutos, se admiravam; e reconheciam que haviam estado com Jesus.
14 Aden ambi bëdameboed aidbëdi icsho isash, Icsamboen mimbi naoc, quetiapimbo tsusiobo tabadpanëdash.
14 E vendo em pé com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Adshun Petedo Uambëdta nidmiash, Tantianu, quec onquecuededec tsusiobo:
15 Todavia, mandando-os sair do sinédrio, conferenciaram entre si,
16 —¿Mitsipadomboen aid daëd nuqui napeba? Nadatiambocquin nasho Edusaden yacnocquidtedishun isbededposh. Ad icnuc, Caputiapimbocquid bëdanambo iquec, ëbitedi quetiapimbo iquebi.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar.
17 Dadpenshun tantianushe queshun, Esus padpiden chuibanoainda, quequin aid daëdi chuinuna —quecuededpanëdash tsusiobo.
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que de ora em diante não falem neste nome a homem algum.
18 Adshun Petedobëdta Uan chomeoashun: —Padpiden Esus chuibanoainda. Aidën chiaid chuiquin tantiamenda —capanëdash tsusiobon.
18 E, chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Adoaquien: —¿Mitsicquidën chiaid ëmbi natequid icpec? ¿Nuquin Papan chiaid niacquindambi mimbi chiacpaden nadi?
19 Mas Pedro e João, respondendo, lhes disseram: Julgai vós se é justo diante de Deus ouvir-nos antes a vós do que a Deus;
20 Nuqui isboed nuqui tantiaboedbidi chuitequidquio iquendac —quepanëdash Petedo.
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 — ausente —
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais, e, não achando motivo para os castigar, soltaram-nos, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 — ausente —
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara esta cura milagrosa.
23 Tsusiobon nidmiac nidash iccuededbocnombo choash puduedshun tsusiobon chuiboed Petedobëdtan Uanën chuioapanëdash.
23 E soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Adoac abentsëc onquiacbimboen naden Nuquin Papa chuipanëdash: —Con Icbombo mibi nec. Abubëdta nidaid acte chedo uashun aidënquio icquidtedimbo mimbi uabampampic.
24 Ao ouvirem isto, levantaram unanimemente a voz a Deus e disseram: Senhor, tu que fizeste o céu, a terra, o mar, e tudo o que neles há;
25 Adembidi ëndenquimboshë mimbi tantiacpaden min Mayanën tantiamiac mimbi chuimiaid, Dabid padon naden dada uapampic:
25 que pelo Espírito Santo, por boca de nosso pai Davi, teu servo, disseste: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Ancanquidobëd chuiquid utsibo ëmbi chomiaid aton Icbobi mëyanuec iccuededec.”
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma, contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Ai, mimbi Dabid pado dada uamiampicpadembi ënabi Edusaden yacno isadaidpembo ancaquid daëd Edodesbëd Ponsio Pidato icnubi isadaidbo chedo iccuededquin mimbi Chomiaid icsaisa Esus icsa uanuec onquecuededpondash.
27 Porque verdadeiramente se ajuntaram, nesta cidade, contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, não só Herodes, mas também Pôncio Pilatos com os gentios e os povos de Israel;
28 Mimbi tantiampicpadembi unës uapondash, Papa.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Adquidën Petedobëdta Uan chushcasho mimbi tantioc. Cuesambocquid ëbitedi icmequin mimbi chiaid ëbi chuibame, Papa.
29 Agora pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Icsaisan Esusën bëdamiacpaden nadatiambocquin naban, Icbo —quepanëdash Esus tantiaquido Nuquin Papa caic.
30 enquanto estendes a mão para curar e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Servo Jesus.
31 Adoac abi iccuededacno ishcudpanëdash. Adec ishcudnuc ambocquid Nuquin Papan Mayanën comapenen pausunac dacuëdenquiocquin Nuquin Papan chiaid chuibampanëdash.
31 E, tendo eles orado, tremeu o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com intrepidez a palavra de Deus.
32 Aden chuibanequi abentsëc onquiacbimboec tabadec Esus tantiaquido, Con na nec, quenquio yec, Nuquin Papan na nec, quec tabadcuenepanëdash.
32 Da multidão dos que criam, era um só o coração e uma só a alma, e ninguém dizia que coisa alguma das que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Adequi tabadcuenequimbi dacuëdenquiocquin, Esuquidistu uincuenacsho isombi, quequin chuibenepanëdash. Adec Esus tantiaquido tabadsho utsibon bëdamboen isbededquin aidën chuibansho bëdamboen tantiapanëdash.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 — ausente —
34 Pois não havia entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que vendiam e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 — ausente —
35 E se repartia a qualquer um que tivesse necessidade.
36 Adecbidi ambo acte nënantanquio nidaid nacnëdquid shubu uaidënshun Chipide caid yacnoshon tishaid Edusaden yacno choash Ose tabadpanëdash. Aidi, Bëdamboen mimbi naoque. Adobanta, quedenesho Bednabe cuëmpanëdash.
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé {que quer dizer, filho de consolação}, levita, natural de Chipre,
37 Aidëmbi aton nidaid menequin piucquid ambi bedaidtedimbo Esus chuibenequido meneoapanëdash.
37 possuindo um campo, vendeu-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.