Atos 4

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Aden Petedobëdtan Uanën chuibanubien isadaidbo tsusiobo cho-chopanëdash. Utsi-utsiec Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid yacno cho-choquid bëdamboen tabadmequidquio icnubi utsi-utsiec saduseyobo icpanëdash.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Esus unës uacsho Nuquin Papan uincuemiacpadembi matsestsen unësacsho uincuemeoaindac, quequin Esus chuibenequidon chuibanubi chopanëdash aido.
2 doendo-se muito de que ensinassem o povo e anunciassem em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 Choshon Petedo Uambëdta bedash: —Inchësheque. Badiadshun nëidën chiaid tantianush nidnu. Nid —quianec puduanquimbi Petedobëdta Uan quënën nauedmepanëdash isadaidbo tsusiobon.
3 E lançaram mão deles e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois era já tarde.
4 Aid daëdi bedabicnuc Petedobëdtan Uanën chuibansho tantiaquido Esus tantiaquid dada dadpen sinco midted yampanëdash.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Adashic, badiadash isadaidbo chuiquido yec tsusio utsibo yec abi ancaquido yec quec Edusaden yacnoësh iccuededpanëdash.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Nëidtedi icpanëdash: ancanquid dapa daëd Anasbëdi Caipas icpanëdash. Nëidic aton shubun icquido abipadquido: nëidic Uan, utsibic Adecandedo, aidtedi cho-choash iccuededpanëdash.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Iccuededshumbic Petedobëdta Uan bëmeshun nënantanquio nidtomeshun: —¿Tsutsi chuiquin caputiapimbocquid bëdamio? —capanëdash tsusiobon.
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Adoaquien Petedo Nuquin Papan Mayanën comapenen tantiamiac nadpanëdash:
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo e vós, anciãos de Israel,
9 —Caputiapimbocquid tantiaquin bëdamiaid isec ¿mitsipaden nao, quecta mibitedi tabadpe? Ancanquidbëdtabi chuiquid utsibo isadaidbo utsibo mibitedi chiembique. Tantiata.
9 visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo e do modo como foi curado,
10 Caputiapimbocquid Esuquidistu Nasaded yacno iccondaidën bëdamiaid niosh. Mimbi unës uacsho Nuquin Papan uincuemiaidën nac nëid caputiapimbocboedi nëbi nidtoash capusho mimbi isec.
10 seja conhecido de vós todos e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dos mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Aid bëdamequid mimbi tantienquio yaid Nuquin Papa yacno yuedanquidquio nec.
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Nuquin Papa yacno yuedanquid utsi nibëdec. Nuquin Papa yacno tabadte bunec aid tantiaquid icta —quepanëdash Petedobëd Uan.
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Adec Petedobëd Uan dacuëdenquio yec comapenec onquesho tantiash tsusiobo: —Aid daëdi tsusiopenquio iquequi adecbidi Nuquin Papan chiampid tantiabenabicquid iquequi Esusbëd icquid aid daëd icquin ¿mitsipadomboen caputiapimbocquid bëdamepashba? —quec tantiadempambo yec tsusiobo tabadpanëdash.
13 Então, eles, vendo a ousadia de Pedro e João e informados de que eram homens sem letras e indoutos, se maravilharam; e tinham conhecimento de que eles haviam estado com Jesus.
14 Aden ambi bëdameboed aidbëdi icsho isash, Icsamboen mimbi naoc, quetiapimbo tsusiobo tabadpanëdash.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Adshun Petedo Uambëdta nidmiash, Tantianu, quec onquecuededec tsusiobo:
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 —¿Mitsipadomboen aid daëd nuqui napeba? Nadatiambocquin nasho Edusaden yacnocquidtedishun isbededposh. Ad icnuc, Caputiapimbocquid bëdanambo iquec, ëbitedi quetiapimbo iquebi.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? Porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Dadpenshun tantianushe queshun, Esus padpiden chuibanoainda, quequin aid daëdi chuinuna —quecuededpanëdash tsusiobo.
17 mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Adshun Petedobëdta Uan chomeoashun: —Padpiden Esus chuibanoainda. Aidën chiaid chuiquin tantiamenda —capanëdash tsusiobon.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Adoaquien: —¿Mitsicquidën chiaid ëmbi natequid icpec? ¿Nuquin Papan chiaid niacquindambi mimbi chiacpaden nadi?
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Nuqui isboed nuqui tantiaboedbidi chuitequidquio iquendac —quepanëdash Petedo.
20 porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 — ausente —
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera,
22 — ausente —
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Tsusiobon nidmiac nidash iccuededbocnombo choash puduedshun tsusiobon chuiboed Petedobëdtan Uanën chuioapanëdash.
23 E, soltos eles, foram para os seus e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Adoac abentsëc onquiacbimboen naden Nuquin Papa chuipanëdash: —Con Icbombo mibi nec. Abubëdta nidaid acte chedo uashun aidënquio icquidtedimbo mimbi uabampampic.
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus e disseram: Senhor, tu és o que fizeste o céu, e a terra, e o mar, e tudo o que neles há;
25 Adembidi ëndenquimboshë mimbi tantiacpaden min Mayanën tantiamiac mimbi chuimiaid, Dabid padon naden dada uapampic:
25 que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram as gentes, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Ancanquidobëd chuiquid utsibo ëmbi chomiaid aton Icbobi mëyanuec iccuededec.”
26 Levantaram-se os reis da terra, e os príncipes se ajuntaram à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Ai, mimbi Dabid pado dada uamiampicpadembi ënabi Edusaden yacno isadaidpembo ancaquid daëd Edodesbëd Ponsio Pidato icnubi isadaidbo chedo iccuededquin mimbi Chomiaid icsaisa Esus icsa uanuec onquecuededpondash.
27 Porque, verdadeiramente, contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel,
28 Mimbi tantiampicpadembi unës uapondash, Papa.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Adquidën Petedobëdta Uan chushcasho mimbi tantioc. Cuesambocquid ëbitedi icmequin mimbi chiaid ëbi chuibame, Papa.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra,
30 Icsaisan Esusën bëdamiacpaden nadatiambocquin naban, Icbo —quepanëdash Esus tantiaquido Nuquin Papa caic.
30 enquanto estendes a mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome do teu santo Filho Jesus.
31 Adoac abi iccuededacno ishcudpanëdash. Adec ishcudnuc ambocquid Nuquin Papan Mayanën comapenen pausunac dacuëdenquiocquin Nuquin Papan chiaid chuibampanëdash.
31 E, tendo eles orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Aden chuibanequi abentsëc onquiacbimboec tabadec Esus tantiaquido, Con na nec, quenquio yec, Nuquin Papan na nec, quec tabadcuenepanëdash.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Adequi tabadcuenequimbi dacuëdenquiocquin, Esuquidistu uincuenacsho isombi, quequin chuibenepanëdash. Adec Esus tantiaquido tabadsho utsibon bëdamboen isbededquin aidën chuibansho bëdamboen tantiapanëdash.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 — ausente —
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 — ausente —
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Adecbidi ambo acte nënantanquio nidaid nacnëdquid shubu uaidënshun Chipide caid yacnoshon tishaid Edusaden yacno choash Ose tabadpanëdash. Aidi, Bëdamboen mimbi naoque. Adobanta, quedenesho Bednabe cuëmpanëdash.
36 Então, José, cognominado, pelos apóstolos, Barnabé (que, traduzido, é Filho da Consolação), levita, natural de Chipre,
37 Aidëmbi aton nidaid menequin piucquid ambi bedaidtedimbo Esus chuibenequido meneoapanëdash.
37 possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.