Atos 28

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Adec nidaid yacno choash dectatoneshun, Nëid acte nënantan nidaid nacnëdquid Madta caid nec, quesho tantiabededpondash.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Ambo tabadquidon abitedi bëdamboen yuedpondash. Iquen uampamboec ue sequenubi Madta caid yacno chosho isun cuëte dëtsiadoshon, Cuëec cho, quequin chuipondash.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Adnubic Pabadontsen cuëte tanunquiocquid bedtanquin tsindoquin masandopondash. Aden masandoaid nëdënquiacnoësh puduenquin nisin Pabado mëpepondash.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Aden mëpiash ëcchiquidenquio yec mëdiadsho isashien anocquido: —Nisin piaid cuesunianquid nepanui. Mentoadenquio yec actenuësh dectatoacsho nisin piac unëschitequien iquec. Abi icsaid cuidtequidien nechitec.
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Adec onquecuedednubien Pabadon comapenen uicac nisi cuëte dëtsiadoaidën nëpaëdpondash. Adnubien Pabado abi bëdambo icpondash.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Aden Pabadon uicac nisi paëdsho isun Pabadon mëdante mëbidisquetsiashe. Isnu, quequin isbededpondash. Aden tantiaquin yuen cainquin mëbidisquenquiocsho isash, Nisin mëpeboed utsibon papa cain cuënaid nepanui, quecuededpondash Madta caid yacnocquido.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Madta caid yacnocquido tsusio dapan shubu anoentsëqui icpondash. Tsusio dapa Pudio cuëmëdquid icpondash. Aidëmbi aton shubu yacno canon choboedotedi yuedshun abentsëc chotsëcnuc ushquin ëbitedi bëdambo icmepondash.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Adnubien Pudion papa chumbo yec pienec aton madon shubu nuntan uepondash. Adec Pudion papa uec quesho tantiash Pabado aid isec nidshun ashunquiobi Nuquin Papa chuishumbic Pudion papa damishquin bëdamepondash Pabadon.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Pudion papa bëdanacsho isash Madta caid yacnocquido nënquidbëd daicsaid chedo cho-chopondash. Ëbitsen bëdametsiash, quiash cho-chosho aidotsen bëdamepondash Pabadon.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Adosho isun canon choquido bëdamboen tabadmepondash anocquidon. Nidnuesho tantiashun menebampondash mitsana nibëdec quequin.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Adashic ushë 3ted nidmiash Madta caid yacnoësh puduampondash. Madta caid yacno choash cano icbo, Iquenoampamboec icnuc nëmbo tabadnuna, quiash tabadash: —Nidnu. Nid —quianec aton cano antabëdtosho isun Pabadobëd icquido sondado chuiquidën antabëdtomepondash. Aid cano shubu dadpen icquid Adecandedia caid yacnoësh chopondash. Cano icbon papa cain cuënaid daëd ambi tantiaidbimboecnuc cano dëdectanquin nacnenaid icpondash. Ambi papa cain cuënaid abentsëc Castod icnuc utsi Podus icpondash. Adembidi aton cano cuëmpondash icbon.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Aidën puduanec nidequi acte nënantan nidaid nacnëdquid utsi yacno choash shubu dadpen icquid Sidacusa caid yacno choash 3tedec ushquin tabadmepondash.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Ambo tabadash puduanquin aid acte nënantan nidaid nacnëdquid cuëma anoentsëqui potequi nidaid Itadia caid cuëmano choashun shubu dadpen icquid Dequio caid yacno buampondash. Ambo choash ushash badiadash puduanec nidec cano tsitsumishun cunquequidën buanac badiad utsin shubu dadpen icquid Puteyodi caid yacno chopondash.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Ambo choshon Pabadobëd icquidon Esuquidistu tantiaquid abi istuidacsho abitedi yuedpondash. Sietetedec ushec Esuquidistu tantiaquidobëd tabadashic auëshquio puduanec podquedën nidequi shubu dadpenquio icquid Doma caid yacno chopondash Pabadobëd icquido.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Podqued Apio caidën choec, quequin chuituidac Esuquidistu tantiaquid Doma yacnocquid utsi-utsiec Pabado bëquedec nidanepondash. Adecbidi Esuquidistu tantiaquid utsibo shubu dadpen icquid Tabednas Abentsëc chotsec quequin cuënaid yacnocquido Pabado bëquedoaic nidaneoapondash. Aido cho-chosho isashien, Ëbi dayacquio icmenuen nëidtedi mimbi chomioc, Papa, quec dayacquio iquebi, quiampondash Pabado.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Adec aido bëquedec choash aucbidi nidec Pabadobëd Doma yacno choapondash. Doma yacno choacshobien Pabado quënën nauedenquiocquin shubun tabadmepondash sondado abentsëcshun abëd tabadquin isnubi.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Adec aton shubun tabadec 3tedec ushun isadaidbo tsusiobo chuinuequin, Aido chome, capondash. Aido chomiacsho isun Pabadon nadopondash: Chuinu. Tantiata. Nuquin matses icsamboen nainquioccombi. Adembidi nuquin tsusedpabon naden nata quequin chiaid niacambo iccombi. Adoenquiocshobi Edusaden yacnoshon nuquin matsesën bedshun domanobo chuiquid meniondashi.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Aden meniac domanobo chuiquidën, Mimbi naid chuiban, cac chuibanondambi. Aden chuibansho tantiash, Unës uainquioctiadquidi mimbi naic, quepondash domanobo chuiquid ëbi caic.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Aden domanobo chuiquidën tantianubi nuquin matses tsusiobon, Unës uatiad, quequin chiac, Empedadod, Sesad yacno nidshun ëmbi naid chuite bunebi, quequin chuipondambi, Con matses icsambo iquec, quenquiocquin.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Ëmbi chuiboed mibi chuinuequin mibitedi chomiombi. Unësash uincuente nec, quequin tantiaquin nuquin matsesën cainacpaden cainquid icsho mëtaniaid nebi —quepondash Pabado isadaidbo tsusiobo chiec.
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Adoaquien: —Nidaid Udeya caid yacnoshon mimbi naid chuiquin dada uaid bedamboccombi. Adembidi, Edusaden yacnoësh choquido, Pabado icsambocquid nec, quequin chienquioccosh.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Padnueni mimbi tantiaid chuisho tantiate bunec. Utsi dadpen Quidistubo icsambocquid nec, quec —quepondash isadaidbo Doma yacnocquido tsusiobo Pabado caic.
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Aden Pabadon tantiaid tantianuec, Nëidted ushash padpidec choaindabi, quianec nidanepondash tsusiobo. Adec nidaniash ambi chiactedec ushash Pabado tabadacno choapondash isadaidbo tsusiobobëd utsibo dadpen. Adec cho-choash tabadsho isun: —Matses icsaquid icsho Nuquin Papan cuidnushe quiash abided cuidadec Esuquidistu unëspanëdash. Aid tantiaquid yec Nuquin Papabëd tabadendac, quequin Pabadon chuibampondash. Aido Esuquidistu tantiaquid icmenuequin Nuquin Papan ambi naden nata quequin chiaid Moises dada uamiampidbëdtabi Nuquin Papan naden nanun chiaid ambi utsibo dada uamiampid chuibampondash Pabadon. Ambi dada uamiampidën chiaid Nuquin Papan madombo Esuquidistu nec, quequin badiadnubi chuiquin tauashun inchëshbudtsëqui chuiquin ëmpondash Pabadon.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Aden chuibanac utsi-utsiec, Abimbo iquec, quenubi utsi-utsiec, Tantiatiapibi, quepondash.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Aden abentsëc tantiacbimboen tantiatiapimbo yec comapenec onquesho tantiashien Pabado nadpondash. —Nuquin Papan Mayanën Isayas dada uamequin nuquin tsusedpabo naden chuipampic:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 “Isadaidbo caid yacno nidshun naden chuita.
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Bëdamboen tantiaboedobi nëbi min matses pamumëdacbimboec tabadec; pashuacbimboen tantiec tabadoaic; ushacbimboecbidi tabadoaic.
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Adesa mibi icnuc isadaidpembo Esuquidistu chuimembi. Aden aidi chuisho aidon tantiendac —quepondash Pabado
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Nuquin Papan dada uamiampicpaden chuiquin isadaidbo Doma yacnocquido tantiamenuec. Aden chuisho tantiash isadaidbo nidanepondash.
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Adembidi seta daëd matamec tabadquin Pabadon Esuquidistu chuibampondash. Aton shubun tabadquin abi isedec choquidtedi Pabadon yuedpondash.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Utsi, Chën, quenquiocnobi dacuëdenquiocquin, Nuquin Papabëd tabadte iquec, quequin huibampondash. Adembidi Esuquidistu tantiamenuen chuibampondash Pabadon.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.