Atos 28

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Adec nidaid yacno choash dectatoneshun, Nëid acte nënantan nidaid nacnëdquid Madta caid nec, quesho tantiabededpondash.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Ambo tabadquidon abitedi bëdamboen yuedpondash. Iquen uampamboec ue sequenubi Madta caid yacno chosho isun cuëte dëtsiadoshon, Cuëec cho, quequin chuipondash.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Adnubic Pabadontsen cuëte tanunquiocquid bedtanquin tsindoquin masandopondash. Aden masandoaid nëdënquiacnoësh puduenquin nisin Pabado mëpepondash.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Aden mëpiash ëcchiquidenquio yec mëdiadsho isashien anocquido: —Nisin piaid cuesunianquid nepanui. Mentoadenquio yec actenuësh dectatoacsho nisin piac unëschitequien iquec. Abi icsaid cuidtequidien nechitec.
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Adec onquecuedednubien Pabadon comapenen uicac nisi cuëte dëtsiadoaidën nëpaëdpondash. Adnubien Pabado abi bëdambo icpondash.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Aden Pabadon uicac nisi paëdsho isun Pabadon mëdante mëbidisquetsiashe. Isnu, quequin isbededpondash. Aden tantiaquin yuen cainquin mëbidisquenquiocsho isash, Nisin mëpeboed utsibon papa cain cuënaid nepanui, quecuededpondash Madta caid yacnocquido.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Madta caid yacnocquido tsusio dapan shubu anoentsëqui icpondash. Tsusio dapa Pudio cuëmëdquid icpondash. Aidëmbi aton shubu yacno canon choboedotedi yuedshun abentsëc chotsëcnuc ushquin ëbitedi bëdambo icmepondash.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Adnubien Pudion papa chumbo yec pienec aton madon shubu nuntan uepondash. Adec Pudion papa uec quesho tantiash Pabado aid isec nidshun ashunquiobi Nuquin Papa chuishumbic Pudion papa damishquin bëdamepondash Pabadon.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Pudion papa bëdanacsho isash Madta caid yacnocquido nënquidbëd daicsaid chedo cho-chopondash. Ëbitsen bëdametsiash, quiash cho-chosho aidotsen bëdamepondash Pabadon.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Adosho isun canon choquido bëdamboen tabadmepondash anocquidon. Nidnuesho tantiashun menebampondash mitsana nibëdec quequin.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Adashic ushë 3ted nidmiash Madta caid yacnoësh puduampondash. Madta caid yacno choash cano icbo, Iquenoampamboec icnuc nëmbo tabadnuna, quiash tabadash: —Nidnu. Nid —quianec aton cano antabëdtosho isun Pabadobëd icquido sondado chuiquidën antabëdtomepondash. Aid cano shubu dadpen icquid Adecandedia caid yacnoësh chopondash. Cano icbon papa cain cuënaid daëd ambi tantiaidbimboecnuc cano dëdectanquin nacnenaid icpondash. Ambi papa cain cuënaid abentsëc Castod icnuc utsi Podus icpondash. Adembidi aton cano cuëmpondash icbon.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Aidën puduanec nidequi acte nënantan nidaid nacnëdquid utsi yacno choash shubu dadpen icquid Sidacusa caid yacno choash 3tedec ushquin tabadmepondash.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Ambo tabadash puduanquin aid acte nënantan nidaid nacnëdquid cuëma anoentsëqui potequi nidaid Itadia caid cuëmano choashun shubu dadpen icquid Dequio caid yacno buampondash. Ambo choash ushash badiadash puduanec nidec cano tsitsumishun cunquequidën buanac badiad utsin shubu dadpen icquid Puteyodi caid yacno chopondash.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Ambo choshon Pabadobëd icquidon Esuquidistu tantiaquid abi istuidacsho abitedi yuedpondash. Sietetedec ushec Esuquidistu tantiaquidobëd tabadashic auëshquio puduanec podquedën nidequi shubu dadpenquio icquid Doma caid yacno chopondash Pabadobëd icquido.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Podqued Apio caidën choec, quequin chuituidac Esuquidistu tantiaquid Doma yacnocquid utsi-utsiec Pabado bëquedec nidanepondash. Adecbidi Esuquidistu tantiaquid utsibo shubu dadpen icquid Tabednas Abentsëc chotsec quequin cuënaid yacnocquido Pabado bëquedoaic nidaneoapondash. Aido cho-chosho isashien, Ëbi dayacquio icmenuen nëidtedi mimbi chomioc, Papa, quec dayacquio iquebi, quiampondash Pabado.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Adec aido bëquedec choash aucbidi nidec Pabadobëd Doma yacno choapondash. Doma yacno choacshobien Pabado quënën nauedenquiocquin shubun tabadmepondash sondado abentsëcshun abëd tabadquin isnubi.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Adec aton shubun tabadec 3tedec ushun isadaidbo tsusiobo chuinuequin, Aido chome, capondash. Aido chomiacsho isun Pabadon nadopondash: Chuinu. Tantiata. Nuquin matses icsamboen nainquioccombi. Adembidi nuquin tsusedpabon naden nata quequin chiaid niacambo iccombi. Adoenquiocshobi Edusaden yacnoshon nuquin matsesën bedshun domanobo chuiquid meniondashi.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Aden meniac domanobo chuiquidën, Mimbi naid chuiban, cac chuibanondambi. Aden chuibansho tantiash, Unës uainquioctiadquidi mimbi naic, quepondash domanobo chuiquid ëbi caic.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Aden domanobo chuiquidën tantianubi nuquin matses tsusiobon, Unës uatiad, quequin chiac, Empedadod, Sesad yacno nidshun ëmbi naid chuite bunebi, quequin chuipondambi, Con matses icsambo iquec, quenquiocquin.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Ëmbi chuiboed mibi chuinuequin mibitedi chomiombi. Unësash uincuente nec, quequin tantiaquin nuquin matsesën cainacpaden cainquid icsho mëtaniaid nebi —quepondash Pabado isadaidbo tsusiobo chiec.
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Adoaquien: —Nidaid Udeya caid yacnoshon mimbi naid chuiquin dada uaid bedamboccombi. Adembidi, Edusaden yacnoësh choquido, Pabado icsambocquid nec, quequin chienquioccosh.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Padnueni mimbi tantiaid chuisho tantiate bunec. Utsi dadpen Quidistubo icsambocquid nec, quec —quepondash isadaidbo Doma yacnocquido tsusiobo Pabado caic.
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Aden Pabadon tantiaid tantianuec, Nëidted ushash padpidec choaindabi, quianec nidanepondash tsusiobo. Adec nidaniash ambi chiactedec ushash Pabado tabadacno choapondash isadaidbo tsusiobobëd utsibo dadpen. Adec cho-choash tabadsho isun: —Matses icsaquid icsho Nuquin Papan cuidnushe quiash abided cuidadec Esuquidistu unëspanëdash. Aid tantiaquid yec Nuquin Papabëd tabadendac, quequin Pabadon chuibampondash. Aido Esuquidistu tantiaquid icmenuequin Nuquin Papan ambi naden nata quequin chiaid Moises dada uamiampidbëdtabi Nuquin Papan naden nanun chiaid ambi utsibo dada uamiampid chuibampondash Pabadon. Ambi dada uamiampidën chiaid Nuquin Papan madombo Esuquidistu nec, quequin badiadnubi chuiquin tauashun inchëshbudtsëqui chuiquin ëmpondash Pabadon.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Aden chuibanac utsi-utsiec, Abimbo iquec, quenubi utsi-utsiec, Tantiatiapibi, quepondash.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Aden abentsëc tantiacbimboen tantiatiapimbo yec comapenec onquesho tantiashien Pabado nadpondash. —Nuquin Papan Mayanën Isayas dada uamequin nuquin tsusedpabo naden chuipampic:
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 “Isadaidbo caid yacno nidshun naden chuita.
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Bëdamboen tantiaboedobi nëbi min matses pamumëdacbimboec tabadec; pashuacbimboen tantiec tabadoaic; ushacbimboecbidi tabadoaic.
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 Adesa mibi icnuc isadaidpembo Esuquidistu chuimembi. Aden aidi chuisho aidon tantiendac —quepondash Pabado
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 Nuquin Papan dada uamiampicpaden chuiquin isadaidbo Doma yacnocquido tantiamenuec. Aden chuisho tantiash isadaidbo nidanepondash.
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Adembidi seta daëd matamec tabadquin Pabadon Esuquidistu chuibampondash. Aton shubun tabadquin abi isedec choquidtedi Pabadon yuedpondash.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Utsi, Chën, quenquiocnobi dacuëdenquiocquin, Nuquin Papabëd tabadte iquec, quequin huibampondash. Adembidi Esuquidistu tantiamenuen chuibampondash Pabadon.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.