Atos 28
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NVT
1 Adec nidaid yacno choash dectatoneshun, Nëid acte nënantan nidaid nacnëdquid Madta caid nec, quesho tantiabededpondash.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Ambo tabadquidon abitedi bëdamboen yuedpondash. Iquen uampamboec ue sequenubi Madta caid yacno chosho isun cuëte dëtsiadoshon, Cuëec cho, quequin chuipondash.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Adnubic Pabadontsen cuëte tanunquiocquid bedtanquin tsindoquin masandopondash. Aden masandoaid nëdënquiacnoësh puduenquin nisin Pabado mëpepondash.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Aden mëpiash ëcchiquidenquio yec mëdiadsho isashien anocquido: —Nisin piaid cuesunianquid nepanui. Mentoadenquio yec actenuësh dectatoacsho nisin piac unëschitequien iquec. Abi icsaid cuidtequidien nechitec.
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Adec onquecuedednubien Pabadon comapenen uicac nisi cuëte dëtsiadoaidën nëpaëdpondash. Adnubien Pabado abi bëdambo icpondash.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Aden Pabadon uicac nisi paëdsho isun Pabadon mëdante mëbidisquetsiashe. Isnu, quequin isbededpondash. Aden tantiaquin yuen cainquin mëbidisquenquiocsho isash, Nisin mëpeboed utsibon papa cain cuënaid nepanui, quecuededpondash Madta caid yacnocquido.
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Madta caid yacnocquido tsusio dapan shubu anoentsëqui icpondash. Tsusio dapa Pudio cuëmëdquid icpondash. Aidëmbi aton shubu yacno canon choboedotedi yuedshun abentsëc chotsëcnuc ushquin ëbitedi bëdambo icmepondash.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Adnubien Pudion papa chumbo yec pienec aton madon shubu nuntan uepondash. Adec Pudion papa uec quesho tantiash Pabado aid isec nidshun ashunquiobi Nuquin Papa chuishumbic Pudion papa damishquin bëdamepondash Pabadon.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Pudion papa bëdanacsho isash Madta caid yacnocquido nënquidbëd daicsaid chedo cho-chopondash. Ëbitsen bëdametsiash, quiash cho-chosho aidotsen bëdamepondash Pabadon.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Adosho isun canon choquido bëdamboen tabadmepondash anocquidon. Nidnuesho tantiashun menebampondash mitsana nibëdec quequin.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 Adashic ushë 3ted nidmiash Madta caid yacnoësh puduampondash. Madta caid yacno choash cano icbo, Iquenoampamboec icnuc nëmbo tabadnuna, quiash tabadash: —Nidnu. Nid —quianec aton cano antabëdtosho isun Pabadobëd icquido sondado chuiquidën antabëdtomepondash. Aid cano shubu dadpen icquid Adecandedia caid yacnoësh chopondash. Cano icbon papa cain cuënaid daëd ambi tantiaidbimboecnuc cano dëdectanquin nacnenaid icpondash. Ambi papa cain cuënaid abentsëc Castod icnuc utsi Podus icpondash. Adembidi aton cano cuëmpondash icbon.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Aidën puduanec nidequi acte nënantan nidaid nacnëdquid utsi yacno choash shubu dadpen icquid Sidacusa caid yacno choash 3tedec ushquin tabadmepondash.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Ambo tabadash puduanquin aid acte nënantan nidaid nacnëdquid cuëma anoentsëqui potequi nidaid Itadia caid cuëmano choashun shubu dadpen icquid Dequio caid yacno buampondash. Ambo choash ushash badiadash puduanec nidec cano tsitsumishun cunquequidën buanac badiad utsin shubu dadpen icquid Puteyodi caid yacno chopondash.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Ambo choshon Pabadobëd icquidon Esuquidistu tantiaquid abi istuidacsho abitedi yuedpondash. Sietetedec ushec Esuquidistu tantiaquidobëd tabadashic auëshquio puduanec podquedën nidequi shubu dadpenquio icquid Doma caid yacno chopondash Pabadobëd icquido.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Podqued Apio caidën choec, quequin chuituidac Esuquidistu tantiaquid Doma yacnocquid utsi-utsiec Pabado bëquedec nidanepondash. Adecbidi Esuquidistu tantiaquid utsibo shubu dadpen icquid Tabednas Abentsëc chotsec quequin cuënaid yacnocquido Pabado bëquedoaic nidaneoapondash. Aido cho-chosho isashien, Ëbi dayacquio icmenuen nëidtedi mimbi chomioc, Papa, quec dayacquio iquebi, quiampondash Pabado.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Adec aido bëquedec choash aucbidi nidec Pabadobëd Doma yacno choapondash. Doma yacno choacshobien Pabado quënën nauedenquiocquin shubun tabadmepondash sondado abentsëcshun abëd tabadquin isnubi.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Adec aton shubun tabadec 3tedec ushun isadaidbo tsusiobo chuinuequin, Aido chome, capondash. Aido chomiacsho isun Pabadon nadopondash: Chuinu. Tantiata. Nuquin matses icsamboen nainquioccombi. Adembidi nuquin tsusedpabon naden nata quequin chiaid niacambo iccombi. Adoenquiocshobi Edusaden yacnoshon nuquin matsesën bedshun domanobo chuiquid meniondashi.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Aden meniac domanobo chuiquidën, Mimbi naid chuiban, cac chuibanondambi. Aden chuibansho tantiash, Unës uainquioctiadquidi mimbi naic, quepondash domanobo chuiquid ëbi caic.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Aden domanobo chuiquidën tantianubi nuquin matses tsusiobon, Unës uatiad, quequin chiac, Empedadod, Sesad yacno nidshun ëmbi naid chuite bunebi, quequin chuipondambi, Con matses icsambo iquec, quenquiocquin.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Ëmbi chuiboed mibi chuinuequin mibitedi chomiombi. Unësash uincuente nec, quequin tantiaquin nuquin matsesën cainacpaden cainquid icsho mëtaniaid nebi —quepondash Pabado isadaidbo tsusiobo chiec.
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Adoaquien: —Nidaid Udeya caid yacnoshon mimbi naid chuiquin dada uaid bedamboccombi. Adembidi, Edusaden yacnoësh choquido, Pabado icsambocquid nec, quequin chienquioccosh.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Padnueni mimbi tantiaid chuisho tantiate bunec. Utsi dadpen Quidistubo icsambocquid nec, quec —quepondash isadaidbo Doma yacnocquido tsusiobo Pabado caic.
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Aden Pabadon tantiaid tantianuec, Nëidted ushash padpidec choaindabi, quianec nidanepondash tsusiobo. Adec nidaniash ambi chiactedec ushash Pabado tabadacno choapondash isadaidbo tsusiobobëd utsibo dadpen. Adec cho-choash tabadsho isun: —Matses icsaquid icsho Nuquin Papan cuidnushe quiash abided cuidadec Esuquidistu unëspanëdash. Aid tantiaquid yec Nuquin Papabëd tabadendac, quequin Pabadon chuibampondash. Aido Esuquidistu tantiaquid icmenuequin Nuquin Papan ambi naden nata quequin chiaid Moises dada uamiampidbëdtabi Nuquin Papan naden nanun chiaid ambi utsibo dada uamiampid chuibampondash Pabadon. Ambi dada uamiampidën chiaid Nuquin Papan madombo Esuquidistu nec, quequin badiadnubi chuiquin tauashun inchëshbudtsëqui chuiquin ëmpondash Pabadon.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Aden chuibanac utsi-utsiec, Abimbo iquec, quenubi utsi-utsiec, Tantiatiapibi, quepondash.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Aden abentsëc tantiacbimboen tantiatiapimbo yec comapenec onquesho tantiashien Pabado nadpondash. —Nuquin Papan Mayanën Isayas dada uamequin nuquin tsusedpabo naden chuipampic:
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 “Isadaidbo caid yacno nidshun naden chuita.
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 Bëdamboen tantiaboedobi nëbi min matses pamumëdacbimboec tabadec; pashuacbimboen tantiec tabadoaic; ushacbimboecbidi tabadoaic.
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 Adesa mibi icnuc isadaidpembo Esuquidistu chuimembi. Aden aidi chuisho aidon tantiendac —quepondash Pabado
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 Nuquin Papan dada uamiampicpaden chuiquin isadaidbo Doma yacnocquido tantiamenuec. Aden chuisho tantiash isadaidbo nidanepondash.
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Adembidi seta daëd matamec tabadquin Pabadon Esuquidistu chuibampondash. Aton shubun tabadquin abi isedec choquidtedi Pabadon yuedpondash.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 Utsi, Chën, quenquiocnobi dacuëdenquiocquin, Nuquin Papabëd tabadte iquec, quequin huibampondash. Adembidi Esuquidistu tantiamenuen chuibampondash Pabadon.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.