Atos 28

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Adec nidaid yacno choash dectatoneshun, Nëid acte nënantan nidaid nacnëdquid Madta caid nec, quesho tantiabededpondash.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Ambo tabadquidon abitedi bëdamboen yuedpondash. Iquen uampamboec ue sequenubi Madta caid yacno chosho isun cuëte dëtsiadoshon, Cuëec cho, quequin chuipondash.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Adnubic Pabadontsen cuëte tanunquiocquid bedtanquin tsindoquin masandopondash. Aden masandoaid nëdënquiacnoësh puduenquin nisin Pabado mëpepondash.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Aden mëpiash ëcchiquidenquio yec mëdiadsho isashien anocquido: —Nisin piaid cuesunianquid nepanui. Mentoadenquio yec actenuësh dectatoacsho nisin piac unëschitequien iquec. Abi icsaid cuidtequidien nechitec.
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Adec onquecuedednubien Pabadon comapenen uicac nisi cuëte dëtsiadoaidën nëpaëdpondash. Adnubien Pabado abi bëdambo icpondash.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Aden Pabadon uicac nisi paëdsho isun Pabadon mëdante mëbidisquetsiashe. Isnu, quequin isbededpondash. Aden tantiaquin yuen cainquin mëbidisquenquiocsho isash, Nisin mëpeboed utsibon papa cain cuënaid nepanui, quecuededpondash Madta caid yacnocquido.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Madta caid yacnocquido tsusio dapan shubu anoentsëqui icpondash. Tsusio dapa Pudio cuëmëdquid icpondash. Aidëmbi aton shubu yacno canon choboedotedi yuedshun abentsëc chotsëcnuc ushquin ëbitedi bëdambo icmepondash.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Adnubien Pudion papa chumbo yec pienec aton madon shubu nuntan uepondash. Adec Pudion papa uec quesho tantiash Pabado aid isec nidshun ashunquiobi Nuquin Papa chuishumbic Pudion papa damishquin bëdamepondash Pabadon.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Pudion papa bëdanacsho isash Madta caid yacnocquido nënquidbëd daicsaid chedo cho-chopondash. Ëbitsen bëdametsiash, quiash cho-chosho aidotsen bëdamepondash Pabadon.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Adosho isun canon choquido bëdamboen tabadmepondash anocquidon. Nidnuesho tantiashun menebampondash mitsana nibëdec quequin.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Adashic ushë 3ted nidmiash Madta caid yacnoësh puduampondash. Madta caid yacno choash cano icbo, Iquenoampamboec icnuc nëmbo tabadnuna, quiash tabadash: —Nidnu. Nid —quianec aton cano antabëdtosho isun Pabadobëd icquido sondado chuiquidën antabëdtomepondash. Aid cano shubu dadpen icquid Adecandedia caid yacnoësh chopondash. Cano icbon papa cain cuënaid daëd ambi tantiaidbimboecnuc cano dëdectanquin nacnenaid icpondash. Ambi papa cain cuënaid abentsëc Castod icnuc utsi Podus icpondash. Adembidi aton cano cuëmpondash icbon.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Aidën puduanec nidequi acte nënantan nidaid nacnëdquid utsi yacno choash shubu dadpen icquid Sidacusa caid yacno choash 3tedec ushquin tabadmepondash.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Ambo tabadash puduanquin aid acte nënantan nidaid nacnëdquid cuëma anoentsëqui potequi nidaid Itadia caid cuëmano choashun shubu dadpen icquid Dequio caid yacno buampondash. Ambo choash ushash badiadash puduanec nidec cano tsitsumishun cunquequidën buanac badiad utsin shubu dadpen icquid Puteyodi caid yacno chopondash.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Ambo choshon Pabadobëd icquidon Esuquidistu tantiaquid abi istuidacsho abitedi yuedpondash. Sietetedec ushec Esuquidistu tantiaquidobëd tabadashic auëshquio puduanec podquedën nidequi shubu dadpenquio icquid Doma caid yacno chopondash Pabadobëd icquido.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Podqued Apio caidën choec, quequin chuituidac Esuquidistu tantiaquid Doma yacnocquid utsi-utsiec Pabado bëquedec nidanepondash. Adecbidi Esuquidistu tantiaquid utsibo shubu dadpen icquid Tabednas Abentsëc chotsec quequin cuënaid yacnocquido Pabado bëquedoaic nidaneoapondash. Aido cho-chosho isashien, Ëbi dayacquio icmenuen nëidtedi mimbi chomioc, Papa, quec dayacquio iquebi, quiampondash Pabado.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Adec aido bëquedec choash aucbidi nidec Pabadobëd Doma yacno choapondash. Doma yacno choacshobien Pabado quënën nauedenquiocquin shubun tabadmepondash sondado abentsëcshun abëd tabadquin isnubi.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Adec aton shubun tabadec 3tedec ushun isadaidbo tsusiobo chuinuequin, Aido chome, capondash. Aido chomiacsho isun Pabadon nadopondash: Chuinu. Tantiata. Nuquin matses icsamboen nainquioccombi. Adembidi nuquin tsusedpabon naden nata quequin chiaid niacambo iccombi. Adoenquiocshobi Edusaden yacnoshon nuquin matsesën bedshun domanobo chuiquid meniondashi.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Aden meniac domanobo chuiquidën, Mimbi naid chuiban, cac chuibanondambi. Aden chuibansho tantiash, Unës uainquioctiadquidi mimbi naic, quepondash domanobo chuiquid ëbi caic.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Aden domanobo chuiquidën tantianubi nuquin matses tsusiobon, Unës uatiad, quequin chiac, Empedadod, Sesad yacno nidshun ëmbi naid chuite bunebi, quequin chuipondambi, Con matses icsambo iquec, quenquiocquin.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Ëmbi chuiboed mibi chuinuequin mibitedi chomiombi. Unësash uincuente nec, quequin tantiaquin nuquin matsesën cainacpaden cainquid icsho mëtaniaid nebi —quepondash Pabado isadaidbo tsusiobo chiec.
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Adoaquien: —Nidaid Udeya caid yacnoshon mimbi naid chuiquin dada uaid bedamboccombi. Adembidi, Edusaden yacnoësh choquido, Pabado icsambocquid nec, quequin chienquioccosh.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Padnueni mimbi tantiaid chuisho tantiate bunec. Utsi dadpen Quidistubo icsambocquid nec, quec —quepondash isadaidbo Doma yacnocquido tsusiobo Pabado caic.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Aden Pabadon tantiaid tantianuec, Nëidted ushash padpidec choaindabi, quianec nidanepondash tsusiobo. Adec nidaniash ambi chiactedec ushash Pabado tabadacno choapondash isadaidbo tsusiobobëd utsibo dadpen. Adec cho-choash tabadsho isun: —Matses icsaquid icsho Nuquin Papan cuidnushe quiash abided cuidadec Esuquidistu unëspanëdash. Aid tantiaquid yec Nuquin Papabëd tabadendac, quequin Pabadon chuibampondash. Aido Esuquidistu tantiaquid icmenuequin Nuquin Papan ambi naden nata quequin chiaid Moises dada uamiampidbëdtabi Nuquin Papan naden nanun chiaid ambi utsibo dada uamiampid chuibampondash Pabadon. Ambi dada uamiampidën chiaid Nuquin Papan madombo Esuquidistu nec, quequin badiadnubi chuiquin tauashun inchëshbudtsëqui chuiquin ëmpondash Pabadon.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Aden chuibanac utsi-utsiec, Abimbo iquec, quenubi utsi-utsiec, Tantiatiapibi, quepondash.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Aden abentsëc tantiacbimboen tantiatiapimbo yec comapenec onquesho tantiashien Pabado nadpondash. —Nuquin Papan Mayanën Isayas dada uamequin nuquin tsusedpabo naden chuipampic:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 “Isadaidbo caid yacno nidshun naden chuita.
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Bëdamboen tantiaboedobi nëbi min matses pamumëdacbimboec tabadec; pashuacbimboen tantiec tabadoaic; ushacbimboecbidi tabadoaic.
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Adesa mibi icnuc isadaidpembo Esuquidistu chuimembi. Aden aidi chuisho aidon tantiendac —quepondash Pabado
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Nuquin Papan dada uamiampicpaden chuiquin isadaidbo Doma yacnocquido tantiamenuec. Aden chuisho tantiash isadaidbo nidanepondash.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Adembidi seta daëd matamec tabadquin Pabadon Esuquidistu chuibampondash. Aton shubun tabadquin abi isedec choquidtedi Pabadon yuedpondash.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Utsi, Chën, quenquiocnobi dacuëdenquiocquin, Nuquin Papabëd tabadte iquec, quequin huibampondash. Adembidi Esuquidistu tantiamenuen chuibampondash Pabadon.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.