Atos 22

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 —Ëmbi naid mibitedi chiembique. Isadaidbo tsusiobobëdtan isadaidbo utsibon tantiata.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Adec aton onqueten Pabado onquesho tantiash isadaidbo otacquio tantiec tabadpondash.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 Aden tantiec tabadsho isash Pabado: —Ëbibi Isadaidbo nidaid Sidisia caid yacnoshon shubu dadpen icquid Tadso caid yacnoshon tishaid nebi. Aden ashunquio tishaqui Edusaden yacno choash canipondabi. Adec nëmbo Edusaden yacnoësh canidosho nuqui tantiamequid Camadiedën nuquin tsusedpabon naden nata quequin chiaid tantiamepondashi. Aidon naden nata quequin chiaid tantiaquin adomboembidi nadeniombi mibitedishun nacpadembi.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Aden nabanquin Esuquidistu tantiaquido Nuquin Papan chiaid niacquido nec, quequin dadabëdta aton chido chedo bedmeshun mëyamequin quënën nauedmeshun unës uamepondambi.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Ëmbi adobanquin naondaid tsusio dapatedishun tantiec. Adondash, quequin chuitiadquio icquin aidon chuitsiash. Adembidi Damasco yacno nidshun Esuquidistu tantiaquid anocquido bedmeshun Edusaden yacno bëmenu, quesho tantiashun Edusaden yacnocquido tsusiobon, Ai, adotan, quequin dada uaid bedondambi Damasco yacnocquid tsusiobo ismenuen.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 “Adash, ushë abuctoan Damasco caid anoentsëqui choshobi abucuësh shocosh tabote dapa bed-bedquiacbimboec chënquequin dëcatepondashi.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Adec chënquequin dëcatiac nidaidën paëdshun nadec abucuësh onquesho tantiapondambi. ‘¿Atotsieshun ëbi mëyane, Saudo? Ëbi chui. Tantianu,’ capondashi.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Adoaquimbi: ‘¿Con Icbomboda mibi ne?’ capondac.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 “Adnubic ëbëd icquidon shocosh bed-bedquiacbimboec chënquesho isequi con Icbon chuisho tantienquio yec tabadpondash.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 “Aden dëcatiac uequin ëmbentsëqui tantiec: ‘¿Atotsimbi nape, Icbo?’ quepondabi.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Adoaquini nidtoquin shocosh bed-bedquiacbimboec chënquequidën bëshuacsho isun ëbëd icquidon mëdinanquin Damasco yacno buampondashi.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 “Adec Damasco yacno choash bëshuash ëbi tsadnubi Ananias cuëmëdquid ëbi isec chopondash. Aidi isadaidbon naden nata quequin chiaid naquidquio icsho isadaidbo utsibon bëdamboen isaidquio icpondash.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Ëbi yacno choshon aidën: ‘Saudo, abuc is,’ cac cuedoquimbi Ananias ispondambi.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 “Adsho isash Ananias: ‘Nuquin tsusedpabon Papa cain cuënaidën, Nuquin Papan ambi tantiacpaden nata quequin chuiquin mibi tantiamendac. Adembidi ambi chomiaid, Icsa Nibëdquid mibi ismendac. Aidën chuisho mimbi tantiendac.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Aden aid isquin tantiashun utsi-utsien dadpen mimbi isaidbëdta mimbi tantiaid mimbi chuibenendac,’ quequin
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 chuishumbic Ananiasën: ‘¿Atotsianuen cainec tsade? Esuquidistu tantiaquid icquin mibi icsaid chuita ma mimbi icsamboen tantiaid ma paucpanuna. mibi paucacbimboen utsibo ismenuen acten mentometa,’ capondashi Ananiasën.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Adoaqui, Edusaden yacno nidoash Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid yacno nidec puduedash Nuquin Papa chiec onquec ushacbimboec tsadpondabi.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Adec tsadquimbi Nuquin Icbo ëbi chiec onquesho isnubi nadpondash: Mimbi ëbi chuibansho tantienquiocquid yec nëmbocquido mibi cuesunete buntsiashe. Edusaden yacnoësh badedquio nidtan, quequin Nuquin Icbon chuipondashi.
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Adoaquimbi: ‘Aidon isnubi mibi tantiaquid dadpen bedmeshun quënën nauedmiondambi. Adembidi, aidon isoanubi mibi tantiaquid utsi-utsien comapenen mëyamiondambi.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Adembidi, mibi chuibanquid Esteban cuëmëdquid utsibon cuënoten se-sequin unës uanubi se-sequidon dashcute chicshun sanacno tsadquimbi, Unës uata, capondambi. Isadaidbo tsusiobon ambobidi icquin ëbi onquesho tantiapondash. ¿Adondacshobi cuesunependabi iquec?’ quepondabi Nuquin Icbo chiec.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 “Adoaquini Nuquin Icbon: ‘Isadaidpembo yacno mibi nidmembique. Nidtan,’ capondash —quepondash Pabado ambi nabanaid iccuededquido chiec.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Pabadon ambi nabanaid chuibansho tantiec iccuededquido otacquio tabadboed, Isadaidpembo, quec Pabado onquesho tantiash: —Tantiatiapibi. Adec onquequid isadaidbo utsibëd tabadenquio ictiadquidi nec. Aid unës uata —quec cuëdcuededpondash iccuededquido.
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Adec cuëdcuededec aton dashcute bëntsecquid canchepamboec dachiquidshun nidaid putu bedtanquin abuc secapondash Pabadon chuiboed tantiatemaid nec, quequin ismequin.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Adnubien, Cuesunenushe shubu nuntan buanta, quequin sondado chuiquidën chiac Pabado nuntan sondadon buanacsho isash, ¿Atotsi nasho isash isadaidbo nëid cuesunete bumpeba? Ambi naid icsa chuimenuen comapenen paëmbocnoc cuesta, quequin sondado chuiquidën chuipondash.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Adoaquien cueste nidtsinacno Pabado buanshun cuestebëdta tanenuen podon bedshun shoyonaqui Pabado: —¿Atotsi canumbini shoyonquin nai? ¿Domanobon nidaidënshun tishaid icsho ëmbi naid chuimiabida ëbi cuese? —quepondash Pabado sondado chuiquid chiec.
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Adsho tantiash sondado chuiquid puduanec nidec abi chuiquid comandante caid yacno choash: —¿Atotsi natseno? Bëboed: “Domanobon nidaidënshun tishaid nebi,” quiosh —quepondash sondado chuiquid comandante chiec.
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Adoaquien Pabado yacno nidshun comandanten: —¿Domanobon nidaidënshun tishaidta mibi nepe? —capondash Pabado chuiquin.
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Adoaquien: —Domanobon nidaidënshun tishaidpenquio ëbi icsho, ¿ada adquid ëbi icmetsia? quequin piucquid meniondambi —quepondash comandante Pabado chiec.
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Aden Pabadon chuisho tantiash ambi naid chuimenuen cuestsemboedo nidanepondash. Aden chuisho tantiash Domanobobi Pabado shocosh bucun mëtanemechitombi, quequin tantiec comandante dacuëdpondash.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Adshumbic, badiadshun ambi mëtanemeboed chicmeshun isadaidbo tsusiobo iccuededacno Pabado buamepondash. ¿Atotsi nasho isash isadaidbo nëid cuesunete bumpeque? Tantiabono, quequin comandanten Pabado buameshun isadaidbo dadpen iccuededacno puduedmeshun nënantanquio Pabado nidtomepondash.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.