Atos 22
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NVT
1 —Ëmbi naid mibitedi chiembique. Isadaidbo tsusiobobëdtan isadaidbo utsibon tantiata.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Adec aton onqueten Pabado onquesho tantiash isadaidbo otacquio tantiec tabadpondash.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 Aden tantiec tabadsho isash Pabado: —Ëbibi Isadaidbo nidaid Sidisia caid yacnoshon shubu dadpen icquid Tadso caid yacnoshon tishaid nebi. Aden ashunquio tishaqui Edusaden yacno choash canipondabi. Adec nëmbo Edusaden yacnoësh canidosho nuqui tantiamequid Camadiedën nuquin tsusedpabon naden nata quequin chiaid tantiamepondashi. Aidon naden nata quequin chiaid tantiaquin adomboembidi nadeniombi mibitedishun nacpadembi.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Aden nabanquin Esuquidistu tantiaquido Nuquin Papan chiaid niacquido nec, quequin dadabëdta aton chido chedo bedmeshun mëyamequin quënën nauedmeshun unës uamepondambi.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Ëmbi adobanquin naondaid tsusio dapatedishun tantiec. Adondash, quequin chuitiadquio icquin aidon chuitsiash. Adembidi Damasco yacno nidshun Esuquidistu tantiaquid anocquido bedmeshun Edusaden yacno bëmenu, quesho tantiashun Edusaden yacnocquido tsusiobon, Ai, adotan, quequin dada uaid bedondambi Damasco yacnocquid tsusiobo ismenuen.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Adash, ushë abuctoan Damasco caid anoentsëqui choshobi abucuësh shocosh tabote dapa bed-bedquiacbimboec chënquequin dëcatepondashi.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Adec chënquequin dëcatiac nidaidën paëdshun nadec abucuësh onquesho tantiapondambi. ‘¿Atotsieshun ëbi mëyane, Saudo? Ëbi chui. Tantianu,’ capondashi.
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 “Adoaquimbi: ‘¿Con Icbomboda mibi ne?’ capondac.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 “Adnubic ëbëd icquidon shocosh bed-bedquiacbimboec chënquesho isequi con Icbon chuisho tantienquio yec tabadpondash.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 “Aden dëcatiac uequin ëmbentsëqui tantiec: ‘¿Atotsimbi nape, Icbo?’ quepondabi.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Adoaquini nidtoquin shocosh bed-bedquiacbimboec chënquequidën bëshuacsho isun ëbëd icquidon mëdinanquin Damasco yacno buampondashi.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Adec Damasco yacno choash bëshuash ëbi tsadnubi Ananias cuëmëdquid ëbi isec chopondash. Aidi isadaidbon naden nata quequin chiaid naquidquio icsho isadaidbo utsibon bëdamboen isaidquio icpondash.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Ëbi yacno choshon aidën: ‘Saudo, abuc is,’ cac cuedoquimbi Ananias ispondambi.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 “Adsho isash Ananias: ‘Nuquin tsusedpabon Papa cain cuënaidën, Nuquin Papan ambi tantiacpaden nata quequin chuiquin mibi tantiamendac. Adembidi ambi chomiaid, Icsa Nibëdquid mibi ismendac. Aidën chuisho mimbi tantiendac.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Aden aid isquin tantiashun utsi-utsien dadpen mimbi isaidbëdta mimbi tantiaid mimbi chuibenendac,’ quequin
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 chuishumbic Ananiasën: ‘¿Atotsianuen cainec tsade? Esuquidistu tantiaquid icquin mibi icsaid chuita ma mimbi icsamboen tantiaid ma paucpanuna. mibi paucacbimboen utsibo ismenuen acten mentometa,’ capondashi Ananiasën.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 “Adoaqui, Edusaden yacno nidoash Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid yacno nidec puduedash Nuquin Papa chiec onquec ushacbimboec tsadpondabi.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Adec tsadquimbi Nuquin Icbo ëbi chiec onquesho isnubi nadpondash: Mimbi ëbi chuibansho tantienquiocquid yec nëmbocquido mibi cuesunete buntsiashe. Edusaden yacnoësh badedquio nidtan, quequin Nuquin Icbon chuipondashi.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 “Adoaquimbi: ‘Aidon isnubi mibi tantiaquid dadpen bedmeshun quënën nauedmiondambi. Adembidi, aidon isoanubi mibi tantiaquid utsi-utsien comapenen mëyamiondambi.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Adembidi, mibi chuibanquid Esteban cuëmëdquid utsibon cuënoten se-sequin unës uanubi se-sequidon dashcute chicshun sanacno tsadquimbi, Unës uata, capondambi. Isadaidbo tsusiobon ambobidi icquin ëbi onquesho tantiapondash. ¿Adondacshobi cuesunependabi iquec?’ quepondabi Nuquin Icbo chiec.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 “Adoaquini Nuquin Icbon: ‘Isadaidpembo yacno mibi nidmembique. Nidtan,’ capondash —quepondash Pabado ambi nabanaid iccuededquido chiec.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Pabadon ambi nabanaid chuibansho tantiec iccuededquido otacquio tabadboed, Isadaidpembo, quec Pabado onquesho tantiash: —Tantiatiapibi. Adec onquequid isadaidbo utsibëd tabadenquio ictiadquidi nec. Aid unës uata —quec cuëdcuededpondash iccuededquido.
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Adec cuëdcuededec aton dashcute bëntsecquid canchepamboec dachiquidshun nidaid putu bedtanquin abuc secapondash Pabadon chuiboed tantiatemaid nec, quequin ismequin.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Adnubien, Cuesunenushe shubu nuntan buanta, quequin sondado chuiquidën chiac Pabado nuntan sondadon buanacsho isash, ¿Atotsi nasho isash isadaidbo nëid cuesunete bumpeba? Ambi naid icsa chuimenuen comapenen paëmbocnoc cuesta, quequin sondado chuiquidën chuipondash.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Adoaquien cueste nidtsinacno Pabado buanshun cuestebëdta tanenuen podon bedshun shoyonaqui Pabado: —¿Atotsi canumbini shoyonquin nai? ¿Domanobon nidaidënshun tishaid icsho ëmbi naid chuimiabida ëbi cuese? —quepondash Pabado sondado chuiquid chiec.
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Adsho tantiash sondado chuiquid puduanec nidec abi chuiquid comandante caid yacno choash: —¿Atotsi natseno? Bëboed: “Domanobon nidaidënshun tishaid nebi,” quiosh —quepondash sondado chuiquid comandante chiec.
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Adoaquien Pabado yacno nidshun comandanten: —¿Domanobon nidaidënshun tishaidta mibi nepe? —capondash Pabado chuiquin.
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Adoaquien: —Domanobon nidaidënshun tishaidpenquio ëbi icsho, ¿ada adquid ëbi icmetsia? quequin piucquid meniondambi —quepondash comandante Pabado chiec.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Aden Pabadon chuisho tantiash ambi naid chuimenuen cuestsemboedo nidanepondash. Aden chuisho tantiash Domanobobi Pabado shocosh bucun mëtanemechitombi, quequin tantiec comandante dacuëdpondash.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Adshumbic, badiadshun ambi mëtanemeboed chicmeshun isadaidbo tsusiobo iccuededacno Pabado buamepondash. ¿Atotsi nasho isash isadaidbo nëid cuesunete bumpeque? Tantiabono, quequin comandanten Pabado buameshun isadaidbo dadpen iccuededacno puduedmeshun nënantanquio Pabado nidtomepondash.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.