Atos 22

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 —Ëmbi naid mibitedi chiembique. Isadaidbo tsusiobobëdtan isadaidbo utsibon tantiata.
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Adec aton onqueten Pabado onquesho tantiash isadaidbo otacquio tantiec tabadpondash.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 Aden tantiec tabadsho isash Pabado: —Ëbibi Isadaidbo nidaid Sidisia caid yacnoshon shubu dadpen icquid Tadso caid yacnoshon tishaid nebi. Aden ashunquio tishaqui Edusaden yacno choash canipondabi. Adec nëmbo Edusaden yacnoësh canidosho nuqui tantiamequid Camadiedën nuquin tsusedpabon naden nata quequin chiaid tantiamepondashi. Aidon naden nata quequin chiaid tantiaquin adomboembidi nadeniombi mibitedishun nacpadembi.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Aden nabanquin Esuquidistu tantiaquido Nuquin Papan chiaid niacquido nec, quequin dadabëdta aton chido chedo bedmeshun mëyamequin quënën nauedmeshun unës uamepondambi.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Ëmbi adobanquin naondaid tsusio dapatedishun tantiec. Adondash, quequin chuitiadquio icquin aidon chuitsiash. Adembidi Damasco yacno nidshun Esuquidistu tantiaquid anocquido bedmeshun Edusaden yacno bëmenu, quesho tantiashun Edusaden yacnocquido tsusiobon, Ai, adotan, quequin dada uaid bedondambi Damasco yacnocquid tsusiobo ismenuen.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Adash, ushë abuctoan Damasco caid anoentsëqui choshobi abucuësh shocosh tabote dapa bed-bedquiacbimboec chënquequin dëcatepondashi.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Adec chënquequin dëcatiac nidaidën paëdshun nadec abucuësh onquesho tantiapondambi. ‘¿Atotsieshun ëbi mëyane, Saudo? Ëbi chui. Tantianu,’ capondashi.
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Adoaquimbi: ‘¿Con Icbomboda mibi ne?’ capondac.
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 “Adnubic ëbëd icquidon shocosh bed-bedquiacbimboec chënquesho isequi con Icbon chuisho tantienquio yec tabadpondash.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 “Aden dëcatiac uequin ëmbentsëqui tantiec: ‘¿Atotsimbi nape, Icbo?’ quepondabi.
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Adoaquini nidtoquin shocosh bed-bedquiacbimboec chënquequidën bëshuacsho isun ëbëd icquidon mëdinanquin Damasco yacno buampondashi.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Adec Damasco yacno choash bëshuash ëbi tsadnubi Ananias cuëmëdquid ëbi isec chopondash. Aidi isadaidbon naden nata quequin chiaid naquidquio icsho isadaidbo utsibon bëdamboen isaidquio icpondash.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ëbi yacno choshon aidën: ‘Saudo, abuc is,’ cac cuedoquimbi Ananias ispondambi.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 “Adsho isash Ananias: ‘Nuquin tsusedpabon Papa cain cuënaidën, Nuquin Papan ambi tantiacpaden nata quequin chuiquin mibi tantiamendac. Adembidi ambi chomiaid, Icsa Nibëdquid mibi ismendac. Aidën chuisho mimbi tantiendac.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Aden aid isquin tantiashun utsi-utsien dadpen mimbi isaidbëdta mimbi tantiaid mimbi chuibenendac,’ quequin
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 chuishumbic Ananiasën: ‘¿Atotsianuen cainec tsade? Esuquidistu tantiaquid icquin mibi icsaid chuita ma mimbi icsamboen tantiaid ma paucpanuna. mibi paucacbimboen utsibo ismenuen acten mentometa,’ capondashi Ananiasën.
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 “Adoaqui, Edusaden yacno nidoash Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid yacno nidec puduedash Nuquin Papa chiec onquec ushacbimboec tsadpondabi.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Adec tsadquimbi Nuquin Icbo ëbi chiec onquesho isnubi nadpondash: Mimbi ëbi chuibansho tantienquiocquid yec nëmbocquido mibi cuesunete buntsiashe. Edusaden yacnoësh badedquio nidtan, quequin Nuquin Icbon chuipondashi.
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Adoaquimbi: ‘Aidon isnubi mibi tantiaquid dadpen bedmeshun quënën nauedmiondambi. Adembidi, aidon isoanubi mibi tantiaquid utsi-utsien comapenen mëyamiondambi.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Adembidi, mibi chuibanquid Esteban cuëmëdquid utsibon cuënoten se-sequin unës uanubi se-sequidon dashcute chicshun sanacno tsadquimbi, Unës uata, capondambi. Isadaidbo tsusiobon ambobidi icquin ëbi onquesho tantiapondash. ¿Adondacshobi cuesunependabi iquec?’ quepondabi Nuquin Icbo chiec.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 “Adoaquini Nuquin Icbon: ‘Isadaidpembo yacno mibi nidmembique. Nidtan,’ capondash —quepondash Pabado ambi nabanaid iccuededquido chiec.
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Pabadon ambi nabanaid chuibansho tantiec iccuededquido otacquio tabadboed, Isadaidpembo, quec Pabado onquesho tantiash: —Tantiatiapibi. Adec onquequid isadaidbo utsibëd tabadenquio ictiadquidi nec. Aid unës uata —quec cuëdcuededpondash iccuededquido.
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Adec cuëdcuededec aton dashcute bëntsecquid canchepamboec dachiquidshun nidaid putu bedtanquin abuc secapondash Pabadon chuiboed tantiatemaid nec, quequin ismequin.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Adnubien, Cuesunenushe shubu nuntan buanta, quequin sondado chuiquidën chiac Pabado nuntan sondadon buanacsho isash, ¿Atotsi nasho isash isadaidbo nëid cuesunete bumpeba? Ambi naid icsa chuimenuen comapenen paëmbocnoc cuesta, quequin sondado chuiquidën chuipondash.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Adoaquien cueste nidtsinacno Pabado buanshun cuestebëdta tanenuen podon bedshun shoyonaqui Pabado: —¿Atotsi canumbini shoyonquin nai? ¿Domanobon nidaidënshun tishaid icsho ëmbi naid chuimiabida ëbi cuese? —quepondash Pabado sondado chuiquid chiec.
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Adsho tantiash sondado chuiquid puduanec nidec abi chuiquid comandante caid yacno choash: —¿Atotsi natseno? Bëboed: “Domanobon nidaidënshun tishaid nebi,” quiosh —quepondash sondado chuiquid comandante chiec.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Adoaquien Pabado yacno nidshun comandanten: —¿Domanobon nidaidënshun tishaidta mibi nepe? —capondash Pabado chuiquin.
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Adoaquien: —Domanobon nidaidënshun tishaidpenquio ëbi icsho, ¿ada adquid ëbi icmetsia? quequin piucquid meniondambi —quepondash comandante Pabado chiec.
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Aden Pabadon chuisho tantiash ambi naid chuimenuen cuestsemboedo nidanepondash. Aden chuisho tantiash Domanobobi Pabado shocosh bucun mëtanemechitombi, quequin tantiec comandante dacuëdpondash.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Adshumbic, badiadshun ambi mëtanemeboed chicmeshun isadaidbo tsusiobo iccuededacno Pabado buamepondash. ¿Atotsi nasho isash isadaidbo nëid cuesunete bumpeque? Tantiabono, quequin comandanten Pabado buameshun isadaidbo dadpen iccuededacno puduedmeshun nënantanquio Pabado nidtomepondash.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.