Atos 22
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs ACF
1 —Ëmbi naid mibitedi chiembique. Isadaidbo tsusiobobëdtan isadaidbo utsibon tantiata.
1 Homens, irmàos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós
2 Adec aton onqueten Pabado onquesho tantiash isadaidbo otacquio tantiec tabadpondash.
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram). E disse:
3 Aden tantiec tabadsho isash Pabado: —Ëbibi Isadaidbo nidaid Sidisia caid yacnoshon shubu dadpen icquid Tadso caid yacnoshon tishaid nebi. Aden ashunquio tishaqui Edusaden yacno choash canipondabi. Adec nëmbo Edusaden yacnoësh canidosho nuqui tantiamequid Camadiedën nuquin tsusedpabon naden nata quequin chiaid tantiamepondashi. Aidon naden nata quequin chiaid tantiaquin adomboembidi nadeniombi mibitedishun nacpadembi.
3 Quanto a mim, sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, e nesta cidade criado aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zelador de Deus, como todos vós hoje sois.
4 Aden nabanquin Esuquidistu tantiaquido Nuquin Papan chiaid niacquido nec, quequin dadabëdta aton chido chedo bedmeshun mëyamequin quënën nauedmeshun unës uamepondambi.
4 E persegui este caminho até à morte, prendendo, e pondo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Ëmbi adobanquin naondaid tsusio dapatedishun tantiec. Adondash, quequin chuitiadquio icquin aidon chuitsiash. Adembidi Damasco yacno nidshun Esuquidistu tantiaquid anocquido bedmeshun Edusaden yacno bëmenu, quesho tantiashun Edusaden yacnocquido tsusiobon, Ai, adotan, quequin dada uaid bedondambi Damasco yacnocquid tsusiobo ismenuen.
5 Como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos. E, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer maniatados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 “Adash, ushë abuctoan Damasco caid anoentsëqui choshobi abucuësh shocosh tabote dapa bed-bedquiacbimboec chënquequin dëcatepondashi.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho, e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Adec chënquequin dëcatiac nidaidën paëdshun nadec abucuësh onquesho tantiapondambi. ‘¿Atotsieshun ëbi mëyane, Saudo? Ëbi chui. Tantianu,’ capondashi.
7 E caí por terra, e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Adoaquimbi: ‘¿Con Icbomboda mibi ne?’ capondac.
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus Nazareno, a quem tu persegues.
9 “Adnubic ëbëd icquidon shocosh bed-bedquiacbimboec chënquesho isequi con Icbon chuisho tantienquio yec tabadpondash.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito, mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 “Aden dëcatiac uequin ëmbentsëqui tantiec: ‘¿Atotsimbi nape, Icbo?’ quepondabi.
10 Então disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te, e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Adoaquini nidtoquin shocosh bed-bedquiacbimboec chënquequidën bëshuacsho isun ëbëd icquidon mëdinanquin Damasco yacno buampondashi.
11 E, como eu não via, por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo, e cheguei a Damasco.
12 “Adec Damasco yacno choash bëshuash ëbi tsadnubi Ananias cuëmëdquid ëbi isec chopondash. Aidi isadaidbon naden nata quequin chiaid naquidquio icsho isadaidbo utsibon bëdamboen isaidquio icpondash.
12 E um certo Ananias, homem piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ëbi yacno choshon aidën: ‘Saudo, abuc is,’ cac cuedoquimbi Ananias ispondambi.
13 Vindo ter comigo, e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 “Adsho isash Ananias: ‘Nuquin tsusedpabon Papa cain cuënaidën, Nuquin Papan ambi tantiacpaden nata quequin chuiquin mibi tantiamendac. Adembidi ambi chomiaid, Icsa Nibëdquid mibi ismendac. Aidën chuisho mimbi tantiendac.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo e ouças a voz da sua boca.
15 Aden aid isquin tantiashun utsi-utsien dadpen mimbi isaidbëdta mimbi tantiaid mimbi chuibenendac,’ quequin
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 chuishumbic Ananiasën: ‘¿Atotsianuen cainec tsade? Esuquidistu tantiaquid icquin mibi icsaid chuita ma mimbi icsamboen tantiaid ma paucpanuna. mibi paucacbimboen utsibo ismenuen acten mentometa,’ capondashi Ananiasën.
16 E agora por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 “Adoaqui, Edusaden yacno nidoash Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid yacno nidec puduedash Nuquin Papa chiec onquec ushacbimboec tsadpondabi.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Adec tsadquimbi Nuquin Icbo ëbi chiec onquesho isnubi nadpondash: Mimbi ëbi chuibansho tantienquiocquid yec nëmbocquido mibi cuesunete buntsiashe. Edusaden yacnoësh badedquio nidtan, quequin Nuquin Icbon chuipondashi.
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 “Adoaquimbi: ‘Aidon isnubi mibi tantiaquid dadpen bedmeshun quënën nauedmiondambi. Adembidi, aidon isoanubi mibi tantiaquid utsi-utsien comapenen mëyamiondambi.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Adembidi, mibi chuibanquid Esteban cuëmëdquid utsibon cuënoten se-sequin unës uanubi se-sequidon dashcute chicshun sanacno tsadquimbi, Unës uata, capondambi. Isadaidbo tsusiobon ambobidi icquin ëbi onquesho tantiapondash. ¿Adondacshobi cuesunependabi iquec?’ quepondabi Nuquin Icbo chiec.
20 E quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as capas dos que o matavam.
21 “Adoaquini Nuquin Icbon: ‘Isadaidpembo yacno mibi nidmembique. Nidtan,’ capondash —quepondash Pabado ambi nabanaid iccuededquido chiec.
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Pabadon ambi nabanaid chuibansho tantiec iccuededquido otacquio tabadboed, Isadaidpembo, quec Pabado onquesho tantiash: —Tantiatiapibi. Adec onquequid isadaidbo utsibëd tabadenquio ictiadquidi nec. Aid unës uata —quec cuëdcuededpondash iccuededquido.
22 E ouviram-no até esta palavra, e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva.
23 Adec cuëdcuededec aton dashcute bëntsecquid canchepamboec dachiquidshun nidaid putu bedtanquin abuc secapondash Pabadon chuiboed tantiatemaid nec, quequin ismequin.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Adnubien, Cuesunenushe shubu nuntan buanta, quequin sondado chuiquidën chiac Pabado nuntan sondadon buanacsho isash, ¿Atotsi nasho isash isadaidbo nëid cuesunete bumpeba? Ambi naid icsa chuimenuen comapenen paëmbocnoc cuesta, quequin sondado chuiquidën chuipondash.
24 O tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Adoaquien cueste nidtsinacno Pabado buanshun cuestebëdta tanenuen podon bedshun shoyonaqui Pabado: —¿Atotsi canumbini shoyonquin nai? ¿Domanobon nidaidënshun tishaid icsho ëmbi naid chuimiabida ëbi cuese? —quepondash Pabado sondado chuiquid chiec.
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Adsho tantiash sondado chuiquid puduanec nidec abi chuiquid comandante caid yacno choash: —¿Atotsi natseno? Bëboed: “Domanobon nidaidënshun tishaid nebi,” quiosh —quepondash sondado chuiquid comandante chiec.
26 E, ouvindo isto, o centurião foi, e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Adoaquien Pabado yacno nidshun comandanten: —¿Domanobon nidaidënshun tishaidta mibi nepe? —capondash Pabado chuiquin.
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Adoaquien: —Domanobon nidaidënshun tishaidpenquio ëbi icsho, ¿ada adquid ëbi icmetsia? quequin piucquid meniondambi —quepondash comandante Pabado chiec.
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Aden Pabadon chuisho tantiash ambi naid chuimenuen cuestsemboedo nidanepondash. Aden chuisho tantiash Domanobobi Pabado shocosh bucun mëtanemechitombi, quequin tantiec comandante dacuëdpondash.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Adshumbic, badiadshun ambi mëtanemeboed chicmeshun isadaidbo tsusiobo iccuededacno Pabado buamepondash. ¿Atotsi nasho isash isadaidbo nëid cuesunete bumpeque? Tantiabono, quequin comandanten Pabado buameshun isadaidbo dadpen iccuededacno puduedmeshun nënantanquio Pabado nidtomepondash.
30 E no dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou vir o principais dos sacerdotes, e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.