Atos 22
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs ARIB
1 —Ëmbi naid mibitedi chiembique. Isadaidbo tsusiobobëdtan isadaidbo utsibon tantiata.
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Adec aton onqueten Pabado onquesho tantiash isadaidbo otacquio tantiec tabadpondash.
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 Aden tantiec tabadsho isash Pabado: —Ëbibi Isadaidbo nidaid Sidisia caid yacnoshon shubu dadpen icquid Tadso caid yacnoshon tishaid nebi. Aden ashunquio tishaqui Edusaden yacno choash canipondabi. Adec nëmbo Edusaden yacnoësh canidosho nuqui tantiamequid Camadiedën nuquin tsusedpabon naden nata quequin chiaid tantiamepondashi. Aidon naden nata quequin chiaid tantiaquin adomboembidi nadeniombi mibitedishun nacpadembi.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Aden nabanquin Esuquidistu tantiaquido Nuquin Papan chiaid niacquido nec, quequin dadabëdta aton chido chedo bedmeshun mëyamequin quënën nauedmeshun unës uamepondambi.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Ëmbi adobanquin naondaid tsusio dapatedishun tantiec. Adondash, quequin chuitiadquio icquin aidon chuitsiash. Adembidi Damasco yacno nidshun Esuquidistu tantiaquid anocquido bedmeshun Edusaden yacno bëmenu, quesho tantiashun Edusaden yacnocquido tsusiobon, Ai, adotan, quequin dada uaid bedondambi Damasco yacnocquid tsusiobo ismenuen.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 “Adash, ushë abuctoan Damasco caid anoentsëqui choshobi abucuësh shocosh tabote dapa bed-bedquiacbimboec chënquequin dëcatepondashi.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Adec chënquequin dëcatiac nidaidën paëdshun nadec abucuësh onquesho tantiapondambi. ‘¿Atotsieshun ëbi mëyane, Saudo? Ëbi chui. Tantianu,’ capondashi.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Adoaquimbi: ‘¿Con Icbomboda mibi ne?’ capondac.
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 “Adnubic ëbëd icquidon shocosh bed-bedquiacbimboec chënquesho isequi con Icbon chuisho tantienquio yec tabadpondash.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 “Aden dëcatiac uequin ëmbentsëqui tantiec: ‘¿Atotsimbi nape, Icbo?’ quepondabi.
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Adoaquini nidtoquin shocosh bed-bedquiacbimboec chënquequidën bëshuacsho isun ëbëd icquidon mëdinanquin Damasco yacno buampondashi.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 “Adec Damasco yacno choash bëshuash ëbi tsadnubi Ananias cuëmëdquid ëbi isec chopondash. Aidi isadaidbon naden nata quequin chiaid naquidquio icsho isadaidbo utsibon bëdamboen isaidquio icpondash.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ëbi yacno choshon aidën: ‘Saudo, abuc is,’ cac cuedoquimbi Ananias ispondambi.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 “Adsho isash Ananias: ‘Nuquin tsusedpabon Papa cain cuënaidën, Nuquin Papan ambi tantiacpaden nata quequin chuiquin mibi tantiamendac. Adembidi ambi chomiaid, Icsa Nibëdquid mibi ismendac. Aidën chuisho mimbi tantiendac.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Aden aid isquin tantiashun utsi-utsien dadpen mimbi isaidbëdta mimbi tantiaid mimbi chuibenendac,’ quequin
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 chuishumbic Ananiasën: ‘¿Atotsianuen cainec tsade? Esuquidistu tantiaquid icquin mibi icsaid chuita ma mimbi icsamboen tantiaid ma paucpanuna. mibi paucacbimboen utsibo ismenuen acten mentometa,’ capondashi Ananiasën.
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Adoaqui, Edusaden yacno nidoash Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid yacno nidec puduedash Nuquin Papa chiec onquec ushacbimboec tsadpondabi.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Adec tsadquimbi Nuquin Icbo ëbi chiec onquesho isnubi nadpondash: Mimbi ëbi chuibansho tantienquiocquid yec nëmbocquido mibi cuesunete buntsiashe. Edusaden yacnoësh badedquio nidtan, quequin Nuquin Icbon chuipondashi.
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 “Adoaquimbi: ‘Aidon isnubi mibi tantiaquid dadpen bedmeshun quënën nauedmiondambi. Adembidi, aidon isoanubi mibi tantiaquid utsi-utsien comapenen mëyamiondambi.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Adembidi, mibi chuibanquid Esteban cuëmëdquid utsibon cuënoten se-sequin unës uanubi se-sequidon dashcute chicshun sanacno tsadquimbi, Unës uata, capondambi. Isadaidbo tsusiobon ambobidi icquin ëbi onquesho tantiapondash. ¿Adondacshobi cuesunependabi iquec?’ quepondabi Nuquin Icbo chiec.
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 “Adoaquini Nuquin Icbon: ‘Isadaidpembo yacno mibi nidmembique. Nidtan,’ capondash —quepondash Pabado ambi nabanaid iccuededquido chiec.
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Pabadon ambi nabanaid chuibansho tantiec iccuededquido otacquio tabadboed, Isadaidpembo, quec Pabado onquesho tantiash: —Tantiatiapibi. Adec onquequid isadaidbo utsibëd tabadenquio ictiadquidi nec. Aid unës uata —quec cuëdcuededpondash iccuededquido.
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Adec cuëdcuededec aton dashcute bëntsecquid canchepamboec dachiquidshun nidaid putu bedtanquin abuc secapondash Pabadon chuiboed tantiatemaid nec, quequin ismequin.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Adnubien, Cuesunenushe shubu nuntan buanta, quequin sondado chuiquidën chiac Pabado nuntan sondadon buanacsho isash, ¿Atotsi nasho isash isadaidbo nëid cuesunete bumpeba? Ambi naid icsa chuimenuen comapenen paëmbocnoc cuesta, quequin sondado chuiquidën chuipondash.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Adoaquien cueste nidtsinacno Pabado buanshun cuestebëdta tanenuen podon bedshun shoyonaqui Pabado: —¿Atotsi canumbini shoyonquin nai? ¿Domanobon nidaidënshun tishaid icsho ëmbi naid chuimiabida ëbi cuese? —quepondash Pabado sondado chuiquid chiec.
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Adsho tantiash sondado chuiquid puduanec nidec abi chuiquid comandante caid yacno choash: —¿Atotsi natseno? Bëboed: “Domanobon nidaidënshun tishaid nebi,” quiosh —quepondash sondado chuiquid comandante chiec.
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Adoaquien Pabado yacno nidshun comandanten: —¿Domanobon nidaidënshun tishaidta mibi nepe? —capondash Pabado chuiquin.
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Adoaquien: —Domanobon nidaidënshun tishaidpenquio ëbi icsho, ¿ada adquid ëbi icmetsia? quequin piucquid meniondambi —quepondash comandante Pabado chiec.
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Aden Pabadon chuisho tantiash ambi naid chuimenuen cuestsemboedo nidanepondash. Aden chuisho tantiash Domanobobi Pabado shocosh bucun mëtanemechitombi, quequin tantiec comandante dacuëdpondash.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Adshumbic, badiadshun ambi mëtanemeboed chicmeshun isadaidbo tsusiobo iccuededacno Pabado buamepondash. ¿Atotsi nasho isash isadaidbo nëid cuesunete bumpeque? Tantiabono, quequin comandanten Pabado buameshun isadaidbo dadpen iccuededacno puduedmeshun nënantanquio Pabado nidtomepondash.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.