Atos 17
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs VC
1 Pidipos yacnoësh puduanec nidequi Pabadobëd icquido shubu dadpen icquid Ampipodis caid datambidanec shubu dadpen icquid Apodonia caidtsen datambidanec shubu dadpen icquid Tesadonica caid yacno choash, Nuquin Papan chiaid chuibante shubu iquec, quesho tantiash Tesadonica caid yacno Pabadobëd icquido tabadpanëdash.
1 Passaram por Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 — ausente —
2 Paulo dirigiu-se a eles, segundo o seu costume, e por três sábados disputou com eles.
3 — ausente —
3 Explicava e demonstrava, à base das Escrituras, que era necessário que Cristo padecesse e ressurgisse dos mortos. E este Cristo é Jesus que eu vos anuncio.
4 Aden chuibanaqui Esus tantiaquid utsi-utiec yampanëdash. Nëidic, isadaidbo utsi-utsiec; utsibic, Nuquin Papa tantiaquido quidieco matses dadpen; utsibic, anocquido chuiquid dapabon chido utsi-utsiec aido Esus tantiaquid yampanëdash.
4 Alguns deles creram e associaram-se a Paulo e Silas, como também uma grande multidão de prosélitos gentios, e não poucas mulheres de destaque.
5 Aden Pabadon chuibanac Esus tantiaquid dadpen yansho isash isadaidbo utsibo nëishun utsibon piucquid bednuequin aton na sambanshun ismiacno nidshun tantiesabo, icsambocquid dadpen, iccuededmeshun aidotsen nëishmiac natia chushquecuededpanëdash. Adec chushquec nidequi Pabadobëdta Sidas bednuec Ason cuëmëdquidën shubuno puduedec nidpanëdash.
5 Os judeus, tomados de inveja, ajuntaram alguns homens da plebe e com esta gente amotinaram a cidade. Assaltaram a casa de Jasão, procurando-os para os entregar ao povo.
6 Ambo choshon Pabadobëd Sidas nibëdsho isun Esuquidistu tantiaquido Asombëd icquido bedshun abi chuiquid dapabo yacno Pabado chieshënquidon buanec abi chuiquid dapabo yacno choash: —Nidaid utsi-utsiec yacno capucuenequin chuitemaid chuibanquido nëmbo
6 Mas como não os achassem, arrastaram Jasão e alguns irmãos à presença dos magistrados, clamando: Estes homens amotinam todo o mundo. Estão agora aqui! E Jasão os acolheu!
7 choacsho Asonën aid daëd yuedaccosh. Nuqui ancaquid Sesadën chiaid niacquin ancanquid utsi Esus cuëmëdquid iquec, quequin chuibanec —quepanëdash Pabado chieshënquido abi chuiquido chiec.
7 Todos eles contrariam os decretos de César, proclamando outro rei: Jesus.
8 Aden, Ancanquid utsi iquec, quequin Pabadobëdtan Sidasën chiec, quesho tantiash chuiquid dapabo iccuededquidobëd comapenec chushquecuededpanëdash.
8 Assim excitavam o povo e os magistrados.
9 Adtanec abi chuiquid Asombëd icquido caic: —Nëbi, ¿Atotsi tantiaquin Pabadobëdta Sidas yuedo? quequin mibi chuimetiapimbo iquembi. Yuecshun mibi chomeshun chuimembi. Ëmbi chuimiabi Tesadonica yacnoësh nidenda. Ëmbi chiacpaden nanuequin piucquid ëbi mene —capanëdash Tesadonica yacnocquido chuiquid dapabon Asombëd icquido chuiquin. Adoaquien piucquid meniac bedshun: —Min shubuno nidtan —cac nidanepanëdash Asombëd icquido.
9 E só depois de receberem uma caução de Jasão e dos outros é que os deixaram ir.
10 Adshumbic bednushe queshun aid inchëshëmbi Tesadonica yacnocquido Esuquidistu tantiaquidon Pabadobëdta Sidas shubu dadpen icquid Bedeya caid yacno nidmepanëdash. Aden nidmiac Bedeya yacno choash tabadec Nuquin Papan chiaid chuibante shubu yacno Pabado nidpanëdash.
10 Logo que se fez noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Quando ali chegaram, entraram na sinagoga dos judeus.
11 Anoshontsen, Esus Nuquin Papan Chomiaid Quidistu nec, quequin tantiamenuen Nuquin Papan ënden dada uamiampid Pabadon chuibanoasho tantiashun bëdambocquid icquin, Abimbobida chuibanoshe. Isbono, quequin Nuquin Papan chiampid isban-isbampanëdash Bedeya yacnocquidon.
11 Estes eram mais nobres do que os de Tessalônica e receberam a palavra com ansioso desejo, indagando todos os dias, nas Escrituras, se essas coisas eram de fato assim.
12 Aden isbanec, Abimbo caic, quiash Esuquidistu tantiaquid dadpen isadaidbobëd isadaidpembo Esuquidistu tantiaquido yampanëdash. Adecbidi isadaidpembo chuiquid dapabo quidieco matses utsi-utsiec aton chido chedobëd Esuquidistu tantiaquid yampanëdash.
12 Muitos deles creram, como também muitas mulheres gregas da aristocracia, e não poucos homens.
13 Adnubien, Bedeya yacnoshontsen Pabadon chuibanec, quesho tantiash Tesadonica caid yacnocquido, isadaidbo, Asombëd icquido bedmeboedo, Bedeya yacno choshon anocquidotsen nëishmiac comapenec chushquecuededpanëdash.
13 Mas os judeus de Tessalônica, sabendo que também em Beréia tinha sido pregada por Paulo a palavra de Deus, foram para lá agitar e sublevar o povo.
14 Adsho tantiashun Esuquidistu tantiaquidon Bedeya yacnocquidon acte dapa cuëmano Pabado nidmepanëdash. Adnubi Sidasbëd Timoteyo nidenquio yec Bedeya yacno tabadnubien
14 Então os irmãos fizeram que Paulo se retirasse e fosse até o mar, ao passo que Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Bedeya caid yacnoshon utsibon bëyucanquin Pabado buampanëdash. Aden buanec nidequi shubu dadpen icquid Atenas caid yacno chopanëdash. Ambo choash abia bëyucanquido: —Ëbi chobocnobidi Bedeya yacno nidoaibi —quesho tantiashun Pabadon:
15 Os que conduziam Paulo levaram-no até Atenas. De lá voltaram e transmitiram para Silas e Timóteo a ordem de que fossem ter com ele o mais cedo possível.
16 Abia bëyucanquido Bedeya yacno nidambi Atenas yacno Pabado tabadquin, Sidasbëd Timoteyo choec, queshun cainec capuquimbi Atenas yacnocquidon nacnenaid isbampanëdash. Aidon Nuquin Papan uaidbimboecnuc nacnenaid dadpen tabëcaid papa cain cuënaid ambi tantiaido icsho isash, Nuquin Papa Abentsëcquiobi iquec, quequin tantiesa Atenas yacnocquido nec, quequin tantiec Pabado unësquio yampanëdash.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, à vista da cidade entregue à idolatria, o seu coração enchia-se de amargura.
17 Adec unësquio yec Nuquin Papan chiaid chuibante shubu yacno nidshun Esuquidistu tantiamenuen Nuquin Papan chiampid Pabadon chuibampanëdash. Adembidi anocquidon piucquid bednuen aton na sambanshun ismiacno nidshun adomboembidi Pabadon chuibanoapanëdash. Isadaidbobëd onquequin Esuquidistu Pabadon chuipanëdash. Adembidi isadaidpembobëd onquequin Esuquidistu chuioapanëdash.
17 Disputava na sinagoga com os judeus e prosélitos, e todos os dias, na praça, com os que ali se encontravam.
18 Anoshon chuibansho tantiash epicudeyo cuëmëdquidën chuinëdacpaden tantiaquido Pabadobëd onquepanëdash. Adembidi tantiash estoico cuëmëdquidën chuinëdacpaden tantiaquido Pabadobëd onquepanëdash. Aido Pabadobëd onquequin Pabadon Esus chuisho tantienquio yec: —¿Atodain comapenec onquequin nëid dadan chuipash? —quepanëdash. Adnubien utsi: —Matses utsibon papa cain cuënaid chuibanec nepanui —quepanëdash. Pabadon Esuquidistu unësash uincuenaid chuisho tantiash adpanëdash.
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos conversaram com ele. Diziam uns: Que quer dizer esse tagarela? Outros: Parece que é pregador de novos deuses. Pois lhes anunciava Jesus e a Ressurreição.
19 — ausente —
19 Tomaram-no consigo e levaram-no ao Areópago, e lhe perguntaram: Podemos saber que nova doutrina é essa que pregas?
20 — ausente —
20 Pois o que nos trazes aos ouvidos nos parece muito estranho. Queremos saber o que vem a ser isso.
21 Abi bëquido Adeyopaco caid yacno nidash Atenas yacnocquido dadpen utsi-utsiec yacnoësh cho-choquido badiadquidën-badiadquidënquiec utsin-utsinquien ambi tantiacpaden chuibansho tantianuec iccuededpanëdash.
21 Ora {como se sabe}, todos os atenienses e os forasteiros que ali se fixaram não se ocupavam de outra coisa senão a de dizer ou de ouvir as últimas novidades.
22 Aden mimbi tantiacpaden chuibanta caquien nënantanquio nidtoshon naden Pabadon chuibampanëdash: —Chuibanu. Tantiata. Mimbi papa cain cuënaid mimbi tantiaid iquec, quequin tantiembi.
22 Paulo, em pé no meio do Areópago, disse: Homens de Atenas, em tudo vos vejo muitíssimo religiosos.
23 Capucuenequin mimbi tantiaidbimboecnuc nacnenaid dadpen isombi. Mimbi papa cain cuënaid dadpen tabëcaid icnubi mimbi cuënacmaid abentsëc iccosh. Aid mimbi cuënacmaid icnuc abibimboecnuc nacnenaid nibëdosh. Aton shubumpiuidtsëqui iccosh. Mimbi cuënacmaid mimbi tantiacmaid mibi chuibanu. Tantiata.
23 Percorrendo a cidade e considerando os monumentos do vosso culto, encontrei também um altar com esta inscrição: A um Deus desconhecido. O que adorais sem o conhecer, eu vo-lo anuncio!
24 “Ëmbi Nuquin Papa cain cuënaid nidaidbëdtabi abu uashumbic aidënquiocquidtedi uaquidquio nec. Abitedi uaquidquio yec abitedishun icbombo aidi nec. Aidi tabadmenuequin matsesën shubu uashunaidën tabadesa nec.
24 O Deus, que fez o mundo e tudo o que nele há, é o Senhor do céu e da terra, e não habita em templos feitos por mãos humanas.
25 Aidi abitedishun Icbo icnuc abitedi aton na nec. Adquid icsho, Con na mibi menenu, matsesën aid catiapimbo iquec. Aidën tantiacpadec ëbitedi nëmbobi tabadebi. Aidën tantiacpadec ëbitedi tiboquebi. Aidën tantiacpaden ëbitedishun bedbanoaimbi.
25 Nem é servido por mãos de homens, como se necessitasse de alguma coisa, porque é ele quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas.
26 Aidëmbi bëyuc dada uampidën tsyuecquido ëbitedi nec. Aid bëyuc dadan tsyuecquido dadpen yanash matses utsi-utsimboec dadpen iquec. Adquid yec nidaid utsi-utsiec yacno tabadquido nec. Nuquin Papan tantiacpadequi seta taënuec ue yanendac. Adecbidi, inchështanec badiadoaic. Adecbidi, ushë nidash choaic.
26 Ele fez nascer de um só homem todo o gênero humano, para que habitasse sobre toda a face da terra. Fixou aos povos os tempos e os limites da sua habitação.
27 Aidëmbi naden tantiec: Matses tantiaquin abitedi uaquin nashundenembi. Aden ambi matses abi tantiaquin nabanaid isash matses, ¿Tsuntsin nabanaid nepec? queshun ëbi tantiaquin Icbo ëbi capec, quequin tantiaquin Nuquin Papan nuqui nashunec. Aden nashunquin Nuquin Papan nadatiambocquin nabanaid nuqui ismedenec.
27 Tudo isso para que procurem a Deus e se esforcem por encontrá-lo como que às apalpadelas, pois na verdade ele não está longe de cada um de nós.
28 Aidën nac tiboquequid ëbitedi nebi. Aidën nac capuquidbidi ëbitedi nebi. Adembidi min matsesën dada uampid adomboen chiaid nad iqueque. Tantia. Chuinu: Nuquin Papan bacuëbo ëbitedi nebi, quequin min mëdimbon chuipanëdash.
28 Porque é nele que temos a vida, o movimento e o ser, como até alguns dos vossos poetas disseram: Nós somos também de sua raça...
29 “Nuquin Papan bacuëbo ëbitedi iquec tiboquequid icquin matsesën nacnenaid tiboquesa papa cain cuënenquioctiadquidi matses nec.
29 Se, pois, somos da raça de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra lavrada por arte e gênio dos homens.
30 Ënden matsesën ambi nacnenaid aden cuënsho tantiash Nuquin Papa, Chën. Adoenda, quenquiocboedi nëbi, Mimbi icsamboen tantiaid ënta, quequin chiec.
30 Deus, porém, não levando em conta os tempos da ignorância, convida agora a todos os homens de todos os lugares a se arrependerem.
31 Matsesën naid chuibante ushë chonoc matses icsaidbëdta ambi bëdamboen naid chuibanquin Nuquin Papan chomeshun matses icmiaidën cuidbanendac. Ambi abipadquid matses icmiaid, Nuquin Papan matsesën naid chuibanquid icmenu caid unësacsho isun ambi chiampicpaden nanuequin Nuquin Papan uincuemepondash —quepanëdash Pabado Adeyopaco yacno iccuededquido Esus tantiamenuec.
31 Porquanto fixou o dia em que há de julgar o mundo com justiça, pelo ministério de um homem que para isso destinou. Para todos deu como garantia disso o fato de tê-lo ressuscitado dentre os mortos.
32 Adec aidi unësacsho Nuquin Papan uincuemepondash, quequin Pabadon chuisho tantiash utsi-utsiec mamënshumënubi utsi-utsiec: —Aidën chuiboed padpiden tantianuna —quepanëdash.
32 Quando o ouviram falar de ressurreição dos mortos, uns zombavam e outros diziam: A respeito disso te ouviremos outra vez.
33 Adoaquien, Pabado Adeyopaco caid yacnoësh nidpanëdash.
33 Assim saiu Paulo do meio deles.
34 Adec nidshun yuec ushquin chuisho tantianu quec Pabadobëd iccuededquin utsin-utsinquien padpiden-padpidemboen tantiabededpanëdash. Aden Pabadon chuibanac utsi-utsiec Esuquidistu tantiaquid yampanëdash: Nëidic, Dionisio cuëmëdquid Adeyopaco caid yacno iccuededquido chuiquid nepanëdash. Utsibic, chido Damadis cuëmëdquid adecbidi Esuquidistu tantiaquid yampanëdash. Aidobëd utsi-utsiec Esus tantiaquid yampanëdash.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele e creram: entre eles, Dionísio, o areopagita, e uma mulher chamada Dâmaris; e com eles ainda outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.