Atos 16

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Adec nidec shubu dadpen icquid Dedbe caid yacno choash tabadquin adomboembidi chuibanoash nidequi shubu dadpen icquid Disteda caid yacno Pabadobëd Sidas choapanëdash. Ambo Esuquidistu tantiaquid Timoteyo cuëmëdquid tabadpanëdash. Aidën tita isadaidbo Esuquidistu tantiaquid icnubi aidën papa isadaidpembo quidieco matses icpanëdash.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Timoteyo bëdambocquid nec, quequin Disteda yacnocquidon Pabado chuipanëdash. Adomboembidi shubu dadpen icquid Iconio yacnocquidon chuioapanëdash.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Aden dadpenshun chuisho tantiash Timoteyo buante bumpanëdash Pabado. Adec, Timoteyo buanu, queshun ëbi capucueniacno isadaidbo dadpen iqueque. Aidon Timoteyo isash, Aidën papa quidieco matses icnuc aton madobidi isadaidpembo nec, aido quenushe queshun Pabadon Timoteyon shui dëbid dëtemepanëdash.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Aden nashic nidec Esuquidistu tantiaquid utsibo yacno-yacnomboec choash puduedshun Esuquidistu tantiaquido Edusaden yacnocquidon dada uaquin chiaid Pabadon chuioapanëdash.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Adembidi Nuquin Papan chiaid chiac ënden Esuquidistu tantiaquidon tantiabenquiocnobi utsi dadpen Esus tantiaquid yanoapanëdash.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Adanec nidaid Sidisia caid yacnoësh nidsho Nuquin Papan Mayanën: —Nidaid Asia caid yacno Esuquidistu chuibanuec nidenda —cac Pabadobëd icquido nidaid Pidiquia caidtsen datambidanec nidaid Cadasia caidbidi datambidanec
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 nidaid Misia caid yacno chopanëdash. Ambo choash nidaid Bitinia yacno nidnuesho, Ambo nidenda, quequin Nuquin Papan Mayanën aido tantiameoapanëdash.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Adoac nidaid Misia datambidanec shubu dadpen icquid Todoas caid yacno ëbi tabadacnobi chopondash.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Ambo choash tabadec inchëshnuc ushquin nidaid Masedonia caid yacnocquido Pabadon ispondash. Adec ushquin isquin nidaid Masedonia yacnocquido: —Ëbitedi Esuquidistu chuibanec cho —quec onquesho Pabadon tantiapondash.
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Aden tantiash: —Nuquin Papan nidaid Masedonia caid yacnoshontsen Esuquidistu chuibanta caid nebique. Nacnenuna —Pabadon cac buanun nacnempondash. Esuquidistu tantiaquid yanash ëbitsen Pabadobëd nidpondabi.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Adanec Todoas yacnoësh puduanec cano antabëdtoanec cuebi nidequi acte nënantanquio nidaid nacnëdquid Samotodasia caid yacno choash Pabadobëd icquido tabadtuidpondash. Badiadash auëshquio puduanec cano antabëdtoanec nidquimbi potebidanec nidaid Masedonia caid yacno ëbitedi chopondabi. Aid nidaidën acte cuëmambi shubu dadpen icquid Niapodis caid yacno pudundoanec
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 nidequi shubu dadpenquio icquid Pidipos caid yacno domanobo dadpenquioshë tabadacno yuec ushec tabadpondash.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Pidipos yacno tabadashic isadaidbo iccuededte badiadën Nuquin Papa chiec utsibo onquedeniacno istuidnuec puduanec shubu nibëdacno nidequi acte utsi cuëmambi choapondash. Ambo choshon iccuededquido chidobo istuidshun Esuquidistu Pabadon chuibampondash.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Pabadon chuibanacno chido Didia cuëmëdquid shubu dadpen icquid Tiatida caid yacnoësh choquid icpondash. Aidën piucquid bednuen dashcute cuëshaid umu-umumbocquid menebenepondash. Aidi Nuquin Papa tantiaquid icquin Pabadon chuibanubi Nuquin Icbon tantiamiac Esuquidistu tantiaquid Didia yampondash.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Aidbëd aton shubun icquido Esuquidistu tantiaquido yansho isun acten mentobampondash. Aido acten mentobanambic Didian: —Esuquidistu tantiaquid mibipadquid nebique. Con shubuno ushec cho —cac nidash Didian shubun puduedash Pabadobëd icquido tabadpondash.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Adashic padpidec Nuquin Papa chiec onquedeniacno Pabadobëd icquido nidoasho chido yuaidën bëquedtuidpondash. Aidën mayan icsan tantiamiacpaden yuecash nad iquendac, quequin chuisho piucquid dadpen aid chido matsesën meniac aid chidon ambi bedaidtedi abi yuaquid meneoapanëdash.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Pabadobëd icquido bëquedtuidshun tsibambëec choec aid chido: —Nëid dadatedi Nuquin Papan namiaidquio nec. Abi yacno puduedmianquid iquec, quequin chuibanquid nëid dadatedi nec —quec
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 badiadquidën-badiadquidënquiec comapenec cuëdpondash.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Aden dapuduemiac chido bëdanacsho isun abi yuaquidon: —Nëbi nadquio iquendac, quequin chuitiapimbo nuquin yua iquec. Aden chienquiocquin piucquid bedtiapimbocquin nuqui meneoatiapimbo iquec, quequin tantiash nëishun Pabadobëdta Sidas bedshun nimbanquin abi chuiquido yacno chido yuaquidon buampondash. Piucquid bednuequin aton na bëshun utsibon sambanaid anoentsëqui abi chuiquido icsho isun chido yuaquidon Pabadobëdta Sidas ambo buampondash.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 — ausente —
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 — ausente —
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Aden chuisho tantiaquidon chiac dadpen cho-choash iccuededquin Pabado bëquidon chiacpadomboen aidontsen chuioac abi chuiquido: —Bëboedon dashcute chicshun cueshcaten cuesta —cac sondadon cuespondash.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Aden comapenen cuesmeshun buameshun quënën nauedmeshun ambi quënën nauedaid ista caid chuiquin Pidipos yacnocquido chuiquidon: —Puduenanec cuenushe queshun nëid daëdi bëdamboen isquiota —capondash.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Adsho tantiashun ambi ista caidën Pabadobëdta Sidas nënantanquio quënën nauedquin tsadunshun cueste shëcuë uaidën tausunash puduentanquin quënë bëdamboen bëtashpanëdash.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Aden bëtashash aton shubu dayunquiocquidën puduedambic inchëshpotsembo Pabadobëd Sidas Nuquin Papa chiec onquepanëdash. Adecbidi Nuquin Papan naid chiec cuëdëmpanëdash. Adec cuëdënsho utsibon tantianubi
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 comapenec nidaid ishcudnubi mëtaniaidtedi mëchiquidpanëdash.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Adnubien ista caid isec tsadboedi ushtanec isucunquin isac shëcuë bëtashaid ënden shëcniac. Adsho isash ista caid: —Quënën nauedaido puduen-puduempacnui —quetanec: —Chuiquid dapabon ëbi cuesunemetsiash —queshun siadnuequin chështe abi tsiusudaid chicsho
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 istanquin Pabadon: —Quënën nauedaidtedi nëmbo iquebique. Seshuniadenda —quequin comapenen cuëmpanëdash.
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Adoaquien, seshuniadtsemboedën: —Tabote bec cho —cac ambi namiaidën tabote bedtanquin meniac tabote bedshun sananec badedi quënën puduedash dacuëdec uëdëquec Pabadobëd Sidas tabadacno choash danëshën sebudec shuebudpanëdash. Mibi daëdi bëdambocquid icnubi adquidpenquio nebi, quequin tantiaquin ismepanëdash.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Adsho isun Pabadon nidtomiaqui seshuniadtsemboed bëyucanec nidquin aton shubun Pabadobëdta Sidas yuedash: —¿Nuquin Icbo yacno puduednush mitsipadequibi ëbi icsaid cuidadpeque? Chui. Tantianu —quepanëdash seshuniadtsemboed.
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Adoaquien Pabado: —Mibibi cuidadtiapimbo iquec. Mibëdta min shubun icquido icsaquid icsho cuidnushe quiash abided cuidadec unësash Esuquidistu aton Papa yacno puduedash abi tantiaquido yuedquid neque. Mibi icsaid ënash, Esuquidistu con Icbo nec, quequin abimbo tantiata
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 —queshumbic seshuniadtsemboedbëd icquido Esus tantiamenuen Nuquin Icbon chiaid Pabadon chuipanëdash.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Adoaqui Pabadobëdta Sidas cuesaid chiuë acten bëpanshunquin nainacsho aton shubun icquido Esuquidistu tantiaquido yansho isun aidtedi Pabadobëdtan Sidasën acten mentobampanëdash.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Aden mentobanaqui aton shubun yuedshun pemepanëdash. Adashic, Nuquin Papan chiaid abimbo tantiaquid yec ambi bëdambo icmiaido seshuniadtsemboedbëd icquido icpanëdash.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Adashic, badiadash Pidipos yacnocquido chuiquidon: —Nauedaid shubu yacno nidshun quënën nauedboed daëd pudueme, quequin chuitanta —cac quënë yacno nidshun ista caid adomboembidi chuioapanëdash.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Aden chiac ista caidën: —Quënën nauedboed daëd pudueme, quequin chuiquid dapabon chiosh, quequin aidon chomiaidën chioshibique. Dacuëdenquio yec nid —capanëdash Pabadobëdta Sidas chuiquin.
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Adoaquien Pabado: —Ëmbi naid chuimenquiocquin ëbi daëdi domanobo icsho utsibon isnubi cuesmeposhi. ¿Nëbi puduemenuen utsibo isenquiocnobida ëbi daëdi nidmepec? Padenquio caimbi. Ëbi daëdi puduemenuec ma chuiquid dapabo abibi chopanuna —quepanëdash.
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Aden chiac puduenanec nidequi abi chuiquido yacno choshon, Mimbi quënën nauedmeboed daëd domanobo nec, quequin chuisho tantiash chuiquid dapabo comapenec dacuëdcuededpanëdash.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Adec dacuëdec nidequi nauedaid shubuno choash: —Domanobo nec, quequin tantienquiocquin mibi quënën nauedmiombi —queshun puduemetanec: —Pidipos yacnoësh nidtan —capanëdash Pabadobëdta Sidas chuiquin.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Adoaquien, puduenanec nidequi Didian shubu yacno choash puduedshun Esuquidistu tantiaquido iccuededsho isun bëdamboen tabadmenuequin Pabadon chuibampanëdash. Aido chuibidanec Pabadobëd icquido nidoapanëdash.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.