Atos 16

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Adec nidec shubu dadpen icquid Dedbe caid yacno choash tabadquin adomboembidi chuibanoash nidequi shubu dadpen icquid Disteda caid yacno Pabadobëd Sidas choapanëdash. Ambo Esuquidistu tantiaquid Timoteyo cuëmëdquid tabadpanëdash. Aidën tita isadaidbo Esuquidistu tantiaquid icnubi aidën papa isadaidpembo quidieco matses icpanëdash.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Timoteyo bëdambocquid nec, quequin Disteda yacnocquidon Pabado chuipanëdash. Adomboembidi shubu dadpen icquid Iconio yacnocquidon chuioapanëdash.
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Aden dadpenshun chuisho tantiash Timoteyo buante bumpanëdash Pabado. Adec, Timoteyo buanu, queshun ëbi capucueniacno isadaidbo dadpen iqueque. Aidon Timoteyo isash, Aidën papa quidieco matses icnuc aton madobidi isadaidpembo nec, aido quenushe queshun Pabadon Timoteyon shui dëbid dëtemepanëdash.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Aden nashic nidec Esuquidistu tantiaquid utsibo yacno-yacnomboec choash puduedshun Esuquidistu tantiaquido Edusaden yacnocquidon dada uaquin chiaid Pabadon chuioapanëdash.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 Adembidi Nuquin Papan chiaid chiac ënden Esuquidistu tantiaquidon tantiabenquiocnobi utsi dadpen Esus tantiaquid yanoapanëdash.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Adanec nidaid Sidisia caid yacnoësh nidsho Nuquin Papan Mayanën: —Nidaid Asia caid yacno Esuquidistu chuibanuec nidenda —cac Pabadobëd icquido nidaid Pidiquia caidtsen datambidanec nidaid Cadasia caidbidi datambidanec
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 nidaid Misia caid yacno chopanëdash. Ambo choash nidaid Bitinia yacno nidnuesho, Ambo nidenda, quequin Nuquin Papan Mayanën aido tantiameoapanëdash.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Adoac nidaid Misia datambidanec shubu dadpen icquid Todoas caid yacno ëbi tabadacnobi chopondash.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 Ambo choash tabadec inchëshnuc ushquin nidaid Masedonia caid yacnocquido Pabadon ispondash. Adec ushquin isquin nidaid Masedonia yacnocquido: —Ëbitedi Esuquidistu chuibanec cho —quec onquesho Pabadon tantiapondash.
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Aden tantiash: —Nuquin Papan nidaid Masedonia caid yacnoshontsen Esuquidistu chuibanta caid nebique. Nacnenuna —Pabadon cac buanun nacnempondash. Esuquidistu tantiaquid yanash ëbitsen Pabadobëd nidpondabi.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Adanec Todoas yacnoësh puduanec cano antabëdtoanec cuebi nidequi acte nënantanquio nidaid nacnëdquid Samotodasia caid yacno choash Pabadobëd icquido tabadtuidpondash. Badiadash auëshquio puduanec cano antabëdtoanec nidquimbi potebidanec nidaid Masedonia caid yacno ëbitedi chopondabi. Aid nidaidën acte cuëmambi shubu dadpen icquid Niapodis caid yacno pudundoanec
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 nidequi shubu dadpenquio icquid Pidipos caid yacno domanobo dadpenquioshë tabadacno yuec ushec tabadpondash.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Pidipos yacno tabadashic isadaidbo iccuededte badiadën Nuquin Papa chiec utsibo onquedeniacno istuidnuec puduanec shubu nibëdacno nidequi acte utsi cuëmambi choapondash. Ambo choshon iccuededquido chidobo istuidshun Esuquidistu Pabadon chuibampondash.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 Pabadon chuibanacno chido Didia cuëmëdquid shubu dadpen icquid Tiatida caid yacnoësh choquid icpondash. Aidën piucquid bednuen dashcute cuëshaid umu-umumbocquid menebenepondash. Aidi Nuquin Papa tantiaquid icquin Pabadon chuibanubi Nuquin Icbon tantiamiac Esuquidistu tantiaquid Didia yampondash.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Aidbëd aton shubun icquido Esuquidistu tantiaquido yansho isun acten mentobampondash. Aido acten mentobanambic Didian: —Esuquidistu tantiaquid mibipadquid nebique. Con shubuno ushec cho —cac nidash Didian shubun puduedash Pabadobëd icquido tabadpondash.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 Adashic padpidec Nuquin Papa chiec onquedeniacno Pabadobëd icquido nidoasho chido yuaidën bëquedtuidpondash. Aidën mayan icsan tantiamiacpaden yuecash nad iquendac, quequin chuisho piucquid dadpen aid chido matsesën meniac aid chidon ambi bedaidtedi abi yuaquid meneoapanëdash.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 Pabadobëd icquido bëquedtuidshun tsibambëec choec aid chido: —Nëid dadatedi Nuquin Papan namiaidquio nec. Abi yacno puduedmianquid iquec, quequin chuibanquid nëid dadatedi nec —quec
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 badiadquidën-badiadquidënquiec comapenec cuëdpondash.
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Aden dapuduemiac chido bëdanacsho isun abi yuaquidon: —Nëbi nadquio iquendac, quequin chuitiapimbo nuquin yua iquec. Aden chienquiocquin piucquid bedtiapimbocquin nuqui meneoatiapimbo iquec, quequin tantiash nëishun Pabadobëdta Sidas bedshun nimbanquin abi chuiquido yacno chido yuaquidon buampondash. Piucquid bednuequin aton na bëshun utsibon sambanaid anoentsëqui abi chuiquido icsho isun chido yuaquidon Pabadobëdta Sidas ambo buampondash.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 — ausente —
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 — ausente —
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 Aden chuisho tantiaquidon chiac dadpen cho-choash iccuededquin Pabado bëquidon chiacpadomboen aidontsen chuioac abi chuiquido: —Bëboedon dashcute chicshun cueshcaten cuesta —cac sondadon cuespondash.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Aden comapenen cuesmeshun buameshun quënën nauedmeshun ambi quënën nauedaid ista caid chuiquin Pidipos yacnocquido chuiquidon: —Puduenanec cuenushe queshun nëid daëdi bëdamboen isquiota —capondash.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Adsho tantiashun ambi ista caidën Pabadobëdta Sidas nënantanquio quënën nauedquin tsadunshun cueste shëcuë uaidën tausunash puduentanquin quënë bëdamboen bëtashpanëdash.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 Aden bëtashash aton shubu dayunquiocquidën puduedambic inchëshpotsembo Pabadobëd Sidas Nuquin Papa chiec onquepanëdash. Adecbidi Nuquin Papan naid chiec cuëdëmpanëdash. Adec cuëdënsho utsibon tantianubi
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 comapenec nidaid ishcudnubi mëtaniaidtedi mëchiquidpanëdash.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Adnubien ista caid isec tsadboedi ushtanec isucunquin isac shëcuë bëtashaid ënden shëcniac. Adsho isash ista caid: —Quënën nauedaido puduen-puduempacnui —quetanec: —Chuiquid dapabon ëbi cuesunemetsiash —queshun siadnuequin chështe abi tsiusudaid chicsho
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 istanquin Pabadon: —Quënën nauedaidtedi nëmbo iquebique. Seshuniadenda —quequin comapenen cuëmpanëdash.
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 Adoaquien, seshuniadtsemboedën: —Tabote bec cho —cac ambi namiaidën tabote bedtanquin meniac tabote bedshun sananec badedi quënën puduedash dacuëdec uëdëquec Pabadobëd Sidas tabadacno choash danëshën sebudec shuebudpanëdash. Mibi daëdi bëdambocquid icnubi adquidpenquio nebi, quequin tantiaquin ismepanëdash.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Adsho isun Pabadon nidtomiaqui seshuniadtsemboed bëyucanec nidquin aton shubun Pabadobëdta Sidas yuedash: —¿Nuquin Icbo yacno puduednush mitsipadequibi ëbi icsaid cuidadpeque? Chui. Tantianu —quepanëdash seshuniadtsemboed.
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Adoaquien Pabado: —Mibibi cuidadtiapimbo iquec. Mibëdta min shubun icquido icsaquid icsho cuidnushe quiash abided cuidadec unësash Esuquidistu aton Papa yacno puduedash abi tantiaquido yuedquid neque. Mibi icsaid ënash, Esuquidistu con Icbo nec, quequin abimbo tantiata
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 —queshumbic seshuniadtsemboedbëd icquido Esus tantiamenuen Nuquin Icbon chiaid Pabadon chuipanëdash.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 Adoaqui Pabadobëdta Sidas cuesaid chiuë acten bëpanshunquin nainacsho aton shubun icquido Esuquidistu tantiaquido yansho isun aidtedi Pabadobëdtan Sidasën acten mentobampanëdash.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 Aden mentobanaqui aton shubun yuedshun pemepanëdash. Adashic, Nuquin Papan chiaid abimbo tantiaquid yec ambi bëdambo icmiaido seshuniadtsemboedbëd icquido icpanëdash.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 Adashic, badiadash Pidipos yacnocquido chuiquidon: —Nauedaid shubu yacno nidshun quënën nauedboed daëd pudueme, quequin chuitanta —cac quënë yacno nidshun ista caid adomboembidi chuioapanëdash.
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 Aden chiac ista caidën: —Quënën nauedboed daëd pudueme, quequin chuiquid dapabon chiosh, quequin aidon chomiaidën chioshibique. Dacuëdenquio yec nid —capanëdash Pabadobëdta Sidas chuiquin.
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 Adoaquien Pabado: —Ëmbi naid chuimenquiocquin ëbi daëdi domanobo icsho utsibon isnubi cuesmeposhi. ¿Nëbi puduemenuen utsibo isenquiocnobida ëbi daëdi nidmepec? Padenquio caimbi. Ëbi daëdi puduemenuec ma chuiquid dapabo abibi chopanuna —quepanëdash.
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Aden chiac puduenanec nidequi abi chuiquido yacno choshon, Mimbi quënën nauedmeboed daëd domanobo nec, quequin chuisho tantiash chuiquid dapabo comapenec dacuëdcuededpanëdash.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 Adec dacuëdec nidequi nauedaid shubuno choash: —Domanobo nec, quequin tantienquiocquin mibi quënën nauedmiombi —queshun puduemetanec: —Pidipos yacnoësh nidtan —capanëdash Pabadobëdta Sidas chuiquin.
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Adoaquien, puduenanec nidequi Didian shubu yacno choash puduedshun Esuquidistu tantiaquido iccuededsho isun bëdamboen tabadmenuequin Pabadon chuibampanëdash. Aido chuibidanec Pabadobëd icquido nidoapanëdash.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.