Atos 16

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Adec nidec shubu dadpen icquid Dedbe caid yacno choash tabadquin adomboembidi chuibanoash nidequi shubu dadpen icquid Disteda caid yacno Pabadobëd Sidas choapanëdash. Ambo Esuquidistu tantiaquid Timoteyo cuëmëdquid tabadpanëdash. Aidën tita isadaidbo Esuquidistu tantiaquid icnubi aidën papa isadaidpembo quidieco matses icpanëdash.
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego,
2 Timoteyo bëdambocquid nec, quequin Disteda yacnocquidon Pabado chuipanëdash. Adomboembidi shubu dadpen icquid Iconio yacnocquidon chuioapanëdash.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
3 Aden dadpenshun chuisho tantiash Timoteyo buante bumpanëdash Pabado. Adec, Timoteyo buanu, queshun ëbi capucueniacno isadaidbo dadpen iqueque. Aidon Timoteyo isash, Aidën papa quidieco matses icnuc aton madobidi isadaidpembo nec, aido quenushe queshun Pabadon Timoteyon shui dëbid dëtemepanëdash.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Aden nashic nidec Esuquidistu tantiaquid utsibo yacno-yacnomboec choash puduedshun Esuquidistu tantiaquido Edusaden yacnocquidon dada uaquin chiaid Pabadon chuioapanëdash.
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém,
5 Adembidi Nuquin Papan chiaid chiac ënden Esuquidistu tantiaquidon tantiabenquiocnobi utsi dadpen Esus tantiaquid yanoapanëdash.
5 de sorte que as igrejas eram confirmadas na fé e cada dia cresciam em número.
6 Adanec nidaid Sidisia caid yacnoësh nidsho Nuquin Papan Mayanën: —Nidaid Asia caid yacno Esuquidistu chuibanuec nidenda —cac Pabadobëd icquido nidaid Pidiquia caidtsen datambidanec nidaid Cadasia caidbidi datambidanec
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
7 nidaid Misia caid yacno chopanëdash. Ambo choash nidaid Bitinia yacno nidnuesho, Ambo nidenda, quequin Nuquin Papan Mayanën aido tantiameoapanëdash.
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Adoac nidaid Misia datambidanec shubu dadpen icquid Todoas caid yacno ëbi tabadacnobi chopondash.
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
9 Ambo choash tabadec inchëshnuc ushquin nidaid Masedonia caid yacnocquido Pabadon ispondash. Adec ushquin isquin nidaid Masedonia yacnocquido: —Ëbitedi Esuquidistu chuibanec cho —quec onquesho Pabadon tantiapondash.
9 E Paulo teve, de noite, uma visão em que se apresentava um varão da Macedônia e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos!
10 Aden tantiash: —Nuquin Papan nidaid Masedonia caid yacnoshontsen Esuquidistu chuibanta caid nebique. Nacnenuna —Pabadon cac buanun nacnempondash. Esuquidistu tantiaquid yanash ëbitsen Pabadobëd nidpondabi.
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Adanec Todoas yacnoësh puduanec cano antabëdtoanec cuebi nidequi acte nënantanquio nidaid nacnëdquid Samotodasia caid yacno choash Pabadobëd icquido tabadtuidpondash. Badiadash auëshquio puduanec cano antabëdtoanec nidquimbi potebidanec nidaid Masedonia caid yacno ëbitedi chopondabi. Aid nidaidën acte cuëmambi shubu dadpen icquid Niapodis caid yacno pudundoanec
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
12 nidequi shubu dadpenquio icquid Pidipos caid yacno domanobo dadpenquioshë tabadacno yuec ushec tabadpondash.
12 e dali, para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
13 Pidipos yacno tabadashic isadaidbo iccuededte badiadën Nuquin Papa chiec utsibo onquedeniacno istuidnuec puduanec shubu nibëdacno nidequi acte utsi cuëmambi choapondash. Ambo choshon iccuededquido chidobo istuidshun Esuquidistu Pabadon chuibampondash.
13 No dia de sábado, saímos fora das portas, para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar para oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
14 Pabadon chuibanacno chido Didia cuëmëdquid shubu dadpen icquid Tiatida caid yacnoësh choquid icpondash. Aidën piucquid bednuen dashcute cuëshaid umu-umumbocquid menebenepondash. Aidi Nuquin Papa tantiaquid icquin Pabadon chuibanubi Nuquin Icbon tantiamiac Esuquidistu tantiaquid Didia yampondash.
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Aidbëd aton shubun icquido Esuquidistu tantiaquido yansho isun acten mentobampondash. Aido acten mentobanambic Didian: —Esuquidistu tantiaquid mibipadquid nebique. Con shubuno ushec cho —cac nidash Didian shubun puduedash Pabadobëd icquido tabadpondash.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Adashic padpidec Nuquin Papa chiec onquedeniacno Pabadobëd icquido nidoasho chido yuaidën bëquedtuidpondash. Aidën mayan icsan tantiamiacpaden yuecash nad iquendac, quequin chuisho piucquid dadpen aid chido matsesën meniac aid chidon ambi bedaidtedi abi yuaquid meneoapanëdash.
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Pabadobëd icquido bëquedtuidshun tsibambëec choec aid chido: —Nëid dadatedi Nuquin Papan namiaidquio nec. Abi yacno puduedmianquid iquec, quequin chuibanquid nëid dadatedi nec —quec
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
18 badiadquidën-badiadquidënquiec comapenec cuëdpondash.
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E, na mesma hora, saiu.
19 Aden dapuduemiac chido bëdanacsho isun abi yuaquidon: —Nëbi nadquio iquendac, quequin chuitiapimbo nuquin yua iquec. Aden chienquiocquin piucquid bedtiapimbocquin nuqui meneoatiapimbo iquec, quequin tantiash nëishun Pabadobëdta Sidas bedshun nimbanquin abi chuiquido yacno chido yuaquidon buampondash. Piucquid bednuequin aton na bëshun utsibon sambanaid anoentsëqui abi chuiquido icsho isun chido yuaquidon Pabadobëdta Sidas ambo buampondash.
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
20 — ausente —
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade.
21 — ausente —
21 E nos expõem costumes que nos não é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
22 Aden chuisho tantiaquidon chiac dadpen cho-choash iccuededquin Pabado bëquidon chiacpadomboen aidontsen chuioac abi chuiquido: —Bëboedon dashcute chicshun cueshcaten cuesta —cac sondadon cuespondash.
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá- los com varas.
23 Aden comapenen cuesmeshun buameshun quënën nauedmeshun ambi quënën nauedaid ista caid chuiquin Pidipos yacnocquido chuiquidon: —Puduenanec cuenushe queshun nëid daëdi bëdamboen isquiota —capondash.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança,
24 Adsho tantiashun ambi ista caidën Pabadobëdta Sidas nënantanquio quënën nauedquin tsadunshun cueste shëcuë uaidën tausunash puduentanquin quënë bëdamboen bëtashpanëdash.
24 o qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Aden bëtashash aton shubu dayunquiocquidën puduedambic inchëshpotsembo Pabadobëd Sidas Nuquin Papa chiec onquepanëdash. Adecbidi Nuquin Papan naid chiec cuëdëmpanëdash. Adec cuëdënsho utsibon tantianubi
25 Perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
26 comapenec nidaid ishcudnubi mëtaniaidtedi mëchiquidpanëdash.
26 E, de repente, sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
27 Adnubien ista caid isec tsadboedi ushtanec isucunquin isac shëcuë bëtashaid ënden shëcniac. Adsho isash ista caid: —Quënën nauedaido puduen-puduempacnui —quetanec: —Chuiquid dapabon ëbi cuesunemetsiash —queshun siadnuequin chështe abi tsiusudaid chicsho
27 Acordando o carcereiro e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
28 istanquin Pabadon: —Quënën nauedaidtedi nëmbo iquebique. Seshuniadenda —quequin comapenen cuëmpanëdash.
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
29 Adoaquien, seshuniadtsemboedën: —Tabote bec cho —cac ambi namiaidën tabote bedtanquin meniac tabote bedshun sananec badedi quënën puduedash dacuëdec uëdëquec Pabadobëd Sidas tabadacno choash danëshën sebudec shuebudpanëdash. Mibi daëdi bëdambocquid icnubi adquidpenquio nebi, quequin tantiaquin ismepanëdash.
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
30 Adsho isun Pabadon nidtomiaqui seshuniadtsemboed bëyucanec nidquin aton shubun Pabadobëdta Sidas yuedash: —¿Nuquin Icbo yacno puduednush mitsipadequibi ëbi icsaid cuidadpeque? Chui. Tantianu —quepanëdash seshuniadtsemboed.
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
31 Adoaquien Pabado: —Mibibi cuidadtiapimbo iquec. Mibëdta min shubun icquido icsaquid icsho cuidnushe quiash abided cuidadec unësash Esuquidistu aton Papa yacno puduedash abi tantiaquido yuedquid neque. Mibi icsaid ënash, Esuquidistu con Icbo nec, quequin abimbo tantiata
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
32 —queshumbic seshuniadtsemboedbëd icquido Esus tantiamenuen Nuquin Icbon chiaid Pabadon chuipanëdash.
32 E lhe pregaram a palavra do Senhor e a todos os que estavam em sua casa.
33 Adoaqui Pabadobëdta Sidas cuesaid chiuë acten bëpanshunquin nainacsho aton shubun icquido Esuquidistu tantiaquido yansho isun aidtedi Pabadobëdtan Sidasën acten mentobampanëdash.
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Aden mentobanaqui aton shubun yuedshun pemepanëdash. Adashic, Nuquin Papan chiaid abimbo tantiaquid yec ambi bëdambo icmiaido seshuniadtsemboedbëd icquido icpanëdash.
34 Então, levando-os a sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
35 Adashic, badiadash Pidipos yacnocquido chuiquidon: —Nauedaid shubu yacno nidshun quënën nauedboed daëd pudueme, quequin chuitanta —cac quënë yacno nidshun ista caid adomboembidi chuioapanëdash.
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
36 Aden chiac ista caidën: —Quënën nauedboed daëd pudueme, quequin chuiquid dapabon chiosh, quequin aidon chomiaidën chioshibique. Dacuëdenquio yec nid —capanëdash Pabadobëdta Sidas chuiquin.
36 O carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Adoaquien Pabado: —Ëmbi naid chuimenquiocquin ëbi daëdi domanobo icsho utsibon isnubi cuesmeposhi. ¿Nëbi puduemenuen utsibo isenquiocnobida ëbi daëdi nidmepec? Padenquio caimbi. Ëbi daëdi puduemenuec ma chuiquid dapabo abibi chopanuna —quepanëdash.
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente, e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora, encobertamente, nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
38 Aden chiac puduenanec nidequi abi chuiquido yacno choshon, Mimbi quënën nauedmeboed daëd domanobo nec, quequin chuisho tantiash chuiquid dapabo comapenec dacuëdcuededpanëdash.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
39 Adec dacuëdec nidequi nauedaid shubuno choash: —Domanobo nec, quequin tantienquiocquin mibi quënën nauedmiombi —queshun puduemetanec: —Pidipos yacnoësh nidtan —capanëdash Pabadobëdta Sidas chuiquin.
39 Então, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
40 Adoaquien, puduenanec nidequi Didian shubu yacno choash puduedshun Esuquidistu tantiaquido iccuededsho isun bëdamboen tabadmenuequin Pabadon chuibampanëdash. Aido chuibidanec Pabadobëd icquido nidoapanëdash.
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.