Atos 16
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs ARA
1 Adec nidec shubu dadpen icquid Dedbe caid yacno choash tabadquin adomboembidi chuibanoash nidequi shubu dadpen icquid Disteda caid yacno Pabadobëd Sidas choapanëdash. Ambo Esuquidistu tantiaquid Timoteyo cuëmëdquid tabadpanëdash. Aidën tita isadaidbo Esuquidistu tantiaquid icnubi aidën papa isadaidpembo quidieco matses icpanëdash.
1 Chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Timoteyo bëdambocquid nec, quequin Disteda yacnocquidon Pabado chuipanëdash. Adomboembidi shubu dadpen icquid Iconio yacnocquidon chuioapanëdash.
2 dele davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Aden dadpenshun chuisho tantiash Timoteyo buante bumpanëdash Pabado. Adec, Timoteyo buanu, queshun ëbi capucueniacno isadaidbo dadpen iqueque. Aidon Timoteyo isash, Aidën papa quidieco matses icnuc aton madobidi isadaidpembo nec, aido quenushe queshun Pabadon Timoteyon shui dëbid dëtemepanëdash.
3 Quis Paulo que ele fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Aden nashic nidec Esuquidistu tantiaquid utsibo yacno-yacnomboec choash puduedshun Esuquidistu tantiaquido Edusaden yacnocquidon dada uaquin chiaid Pabadon chuioapanëdash.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos, para que as observassem, as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém.
5 Adembidi Nuquin Papan chiaid chiac ënden Esuquidistu tantiaquidon tantiabenquiocnobi utsi dadpen Esus tantiaquid yanoapanëdash.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Adanec nidaid Sidisia caid yacnoësh nidsho Nuquin Papan Mayanën: —Nidaid Asia caid yacno Esuquidistu chuibanuec nidenda —cac Pabadobëd icquido nidaid Pidiquia caidtsen datambidanec nidaid Cadasia caidbidi datambidanec
6 E, percorrendo a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na Ásia,
7 nidaid Misia caid yacno chopanëdash. Ambo choash nidaid Bitinia yacno nidnuesho, Ambo nidenda, quequin Nuquin Papan Mayanën aido tantiameoapanëdash.
7 defrontando Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Adoac nidaid Misia datambidanec shubu dadpen icquid Todoas caid yacno ëbi tabadacnobi chopondash.
8 E, tendo contornado Mísia, desceram a Trôade.
9 Ambo choash tabadec inchëshnuc ushquin nidaid Masedonia caid yacnocquido Pabadon ispondash. Adec ushquin isquin nidaid Masedonia yacnocquido: —Ëbitedi Esuquidistu chuibanec cho —quec onquesho Pabadon tantiapondash.
9 À noite, sobreveio a Paulo uma visão na qual um varão macedônio estava em pé e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Aden tantiash: —Nuquin Papan nidaid Masedonia caid yacnoshontsen Esuquidistu chuibanta caid nebique. Nacnenuna —Pabadon cac buanun nacnempondash. Esuquidistu tantiaquid yanash ëbitsen Pabadobëd nidpondabi.
10 Assim que teve a visão, imediatamente, procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Adanec Todoas yacnoësh puduanec cano antabëdtoanec cuebi nidequi acte nënantanquio nidaid nacnëdquid Samotodasia caid yacno choash Pabadobëd icquido tabadtuidpondash. Badiadash auëshquio puduanec cano antabëdtoanec nidquimbi potebidanec nidaid Masedonia caid yacno ëbitedi chopondabi. Aid nidaidën acte cuëmambi shubu dadpen icquid Niapodis caid yacno pudundoanec
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, seguimos em direitura a Samotrácia, no dia seguinte, a Neápolis
12 nidequi shubu dadpenquio icquid Pidipos caid yacno domanobo dadpenquioshë tabadacno yuec ushec tabadpondash.
12 e dali, a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Pidipos yacno tabadashic isadaidbo iccuededte badiadën Nuquin Papa chiec utsibo onquedeniacno istuidnuec puduanec shubu nibëdacno nidequi acte utsi cuëmambi choapondash. Ambo choshon iccuededquido chidobo istuidshun Esuquidistu Pabadon chuibampondash.
13 No sábado, saímos da cidade para junto do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que para ali tinham concorrido.
14 Pabadon chuibanacno chido Didia cuëmëdquid shubu dadpen icquid Tiatida caid yacnoësh choquid icpondash. Aidën piucquid bednuen dashcute cuëshaid umu-umumbocquid menebenepondash. Aidi Nuquin Papa tantiaquid icquin Pabadon chuibanubi Nuquin Icbon tantiamiac Esuquidistu tantiaquid Didia yampondash.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Aidbëd aton shubun icquido Esuquidistu tantiaquido yansho isun acten mentobampondash. Aido acten mentobanambic Didian: —Esuquidistu tantiaquid mibipadquid nebique. Con shubuno ushec cho —cac nidash Didian shubun puduedash Pabadobëd icquido tabadpondash.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos rogou, dizendo: Se julgais que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa e aí ficai. E nos constrangeu a isso.
16 Adashic padpidec Nuquin Papa chiec onquedeniacno Pabadobëd icquido nidoasho chido yuaidën bëquedtuidpondash. Aidën mayan icsan tantiamiacpaden yuecash nad iquendac, quequin chuisho piucquid dadpen aid chido matsesën meniac aid chidon ambi bedaidtedi abi yuaquid meneoapanëdash.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, nos saiu ao encontro uma jovem possessa de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Pabadobëd icquido bëquedtuidshun tsibambëec choec aid chido: —Nëid dadatedi Nuquin Papan namiaidquio nec. Abi yacno puduedmianquid iquec, quequin chuibanquid nëid dadatedi nec —quec
17 Seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vos anunciam o caminho da salvação.
18 badiadquidën-badiadquidënquiec comapenec cuëdpondash.
18 Isto se repetia por muitos dias. Então, Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, eu te mando: retira-te dela. E ele, na mesma hora, saiu.
19 Aden dapuduemiac chido bëdanacsho isun abi yuaquidon: —Nëbi nadquio iquendac, quequin chuitiapimbo nuquin yua iquec. Aden chienquiocquin piucquid bedtiapimbocquin nuqui meneoatiapimbo iquec, quequin tantiash nëishun Pabadobëdta Sidas bedshun nimbanquin abi chuiquido yacno chido yuaquidon buampondash. Piucquid bednuequin aton na bëshun utsibon sambanaid anoentsëqui abi chuiquido icsho isun chido yuaquidon Pabadobëdta Sidas ambo buampondash.
19 Vendo os seus senhores que se lhes desfizera a esperança do lucro, agarrando em Paulo e Silas, os arrastaram para a praça, à presença das autoridades;
20 — ausente —
20 e, levando-os aos pretores, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 — ausente —
21 propagando costumes que não podemos receber, nem praticar, porque somos romanos.
22 Aden chuisho tantiaquidon chiac dadpen cho-choash iccuededquin Pabado bëquidon chiacpadomboen aidontsen chuioac abi chuiquido: —Bëboedon dashcute chicshun cueshcaten cuesta —cac sondadon cuespondash.
22 Levantou-se a multidão, unida contra eles, e os pretores, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Aden comapenen cuesmeshun buameshun quënën nauedmeshun ambi quënën nauedaid ista caid chuiquin Pidipos yacnocquido chuiquidon: —Puduenanec cuenushe queshun nëid daëdi bëdamboen isquiota —capondash.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram no cárcere, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Adsho tantiashun ambi ista caidën Pabadobëdta Sidas nënantanquio quënën nauedquin tsadunshun cueste shëcuë uaidën tausunash puduentanquin quënë bëdamboen bëtashpanëdash.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Aden bëtashash aton shubu dayunquiocquidën puduedambic inchëshpotsembo Pabadobëd Sidas Nuquin Papa chiec onquepanëdash. Adecbidi Nuquin Papan naid chiec cuëdëmpanëdash. Adec cuëdënsho utsibon tantianubi
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 comapenec nidaid ishcudnubi mëtaniaidtedi mëchiquidpanëdash.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; abriram-se todas as portas, e soltaram-se as cadeias de todos.
27 Adnubien ista caid isec tsadboedi ushtanec isucunquin isac shëcuë bëtashaid ënden shëcniac. Adsho isash ista caid: —Quënën nauedaido puduen-puduempacnui —quetanec: —Chuiquid dapabon ëbi cuesunemetsiash —queshun siadnuequin chështe abi tsiusudaid chicsho
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas do cárcere, puxando da espada, ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 istanquin Pabadon: —Quënën nauedaidtedi nëmbo iquebique. Seshuniadenda —quequin comapenen cuëmpanëdash.
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos!
29 Adoaquien, seshuniadtsemboedën: —Tabote bec cho —cac ambi namiaidën tabote bedtanquin meniac tabote bedshun sananec badedi quënën puduedash dacuëdec uëdëquec Pabadobëd Sidas tabadacno choash danëshën sebudec shuebudpanëdash. Mibi daëdi bëdambocquid icnubi adquidpenquio nebi, quequin tantiaquin ismepanëdash.
29 Então, o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou precipitadamente e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Adsho isun Pabadon nidtomiaqui seshuniadtsemboed bëyucanec nidquin aton shubun Pabadobëdta Sidas yuedash: —¿Nuquin Icbo yacno puduednush mitsipadequibi ëbi icsaid cuidadpeque? Chui. Tantianu —quepanëdash seshuniadtsemboed.
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Adoaquien Pabado: —Mibibi cuidadtiapimbo iquec. Mibëdta min shubun icquido icsaquid icsho cuidnushe quiash abided cuidadec unësash Esuquidistu aton Papa yacno puduedash abi tantiaquido yuedquid neque. Mibi icsaid ënash, Esuquidistu con Icbo nec, quequin abimbo tantiata
31 Responderam-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 —queshumbic seshuniadtsemboedbëd icquido Esus tantiamenuen Nuquin Icbon chiaid Pabadon chuipanëdash.
32 E lhe pregaram a palavra de Deus e a todos os de sua casa.
33 Adoaqui Pabadobëdta Sidas cuesaid chiuë acten bëpanshunquin nainacsho aton shubun icquido Esuquidistu tantiaquido yansho isun aidtedi Pabadobëdtan Sidasën acten mentobampanëdash.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes os vergões dos açoites. A seguir, foi ele batizado, e todos os seus.
34 Aden mentobanaqui aton shubun yuedshun pemepanëdash. Adashic, Nuquin Papan chiaid abimbo tantiaquid yec ambi bëdambo icmiaido seshuniadtsemboedbëd icquido icpanëdash.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, lhes pôs a mesa; e, com todos os seus, manifestava grande alegria, por terem crido em Deus.
35 Adashic, badiadash Pidipos yacnocquido chuiquidon: —Nauedaid shubu yacno nidshun quënën nauedboed daëd pudueme, quequin chuitanta —cac quënë yacno nidshun ista caid adomboembidi chuioapanëdash.
35 Quando amanheceu, os pretores enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem: Põe aqueles homens em liberdade.
36 Aden chiac ista caidën: —Quënën nauedboed daëd pudueme, quequin chuiquid dapabon chiosh, quequin aidon chomiaidën chioshibique. Dacuëdenquio yec nid —capanëdash Pabadobëdta Sidas chuiquin.
36 Então, o carcereiro comunicou a Paulo estas palavras: Os pretores ordenaram que fôsseis postos em liberdade. Agora, pois, saí e ide em paz.
37 Adoaquien Pabado: —Ëmbi naid chuimenquiocquin ëbi daëdi domanobo icsho utsibon isnubi cuesmeposhi. ¿Nëbi puduemenuen utsibo isenquiocnobida ëbi daëdi nidmepec? Padenquio caimbi. Ëbi daëdi puduemenuec ma chuiquid dapabo abibi chopanuna —quepanëdash.
37 Paulo, porém, lhes replicou: Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos recolheram ao cárcere, sendo nós cidadãos romanos; querem agora, às ocultas, lançar-nos fora? Não será assim; pelo contrário, venham eles e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Aden chiac puduenanec nidequi abi chuiquido yacno choshon, Mimbi quënën nauedmeboed daëd domanobo nec, quequin chuisho tantiash chuiquid dapabo comapenec dacuëdcuededpanëdash.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos pretores; e estes ficaram possuídos de temor, quando souberam que se tratava de cidadãos romanos.
39 Adec dacuëdec nidequi nauedaid shubuno choash: —Domanobo nec, quequin tantienquiocquin mibi quënën nauedmiombi —queshun puduemetanec: —Pidipos yacnoësh nidtan —capanëdash Pabadobëdta Sidas chuiquin.
39 Então, foram ter com eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, rogaram que se retirassem da cidade.
40 Adoaquien, puduenanec nidequi Didian shubu yacno choash puduedshun Esuquidistu tantiaquido iccuededsho isun bëdamboen tabadmenuequin Pabadon chuibampanëdash. Aido chuibidanec Pabadobëd icquido nidoapanëdash.
40 Tendo-se retirado do cárcere, dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram. Então, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.