Atos 12

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Adnubien Edusaden caid yacno tabadquid domanobo ancaquid Edodes cuëmëdquidëmbi Esuquidistu tantiec iccuededquido utsi-utsien comapenen mëyanuequin bedmeshun quënën nauedmepanëdash.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Aido quënën nauedmeshun Esuquidistun ëbi chuibeneta caid abëd capucueneboed Acobo cuëmëdquid chështen cuesunemepanëdash. Acobon utsimbo Esuquidistun ëbi chuibeneta caid abëd capucueneboed utsi Uan nepanëdash.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Adoac, Acobo cuesuniosh, quesho tantiash isadaidbo utsibo, Esuquidistu tantiesabo: —Bëdamboen Edodesën naosh —quepanëdash aido. Adec onquesho tantiash Edodes: Isadaidbon pan bidisquesa tantiaid ushë choec, quequin Esuquidistun ëbi chuibeneta caid utsi, Petedo cuëmëdquid, bedmeshun quënën nauedmepanëdash.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Aden quënën nauedmeshun Petedo cuenushe queshun sondado 4ted quënë nuntan tabadmeshun pan nami uambocquid petequid tantiaid ushëtedi naimëdambi ambi naid icsa Petedo chuimenuequin Edodesën caimpanëdash. Adnubien quënë nuntanshun Petedobëdta mëtaniaid sondado daëd uenubi utsi daëdshun shëcuë ëctabëdquin Petedo isec tabadpanëdash. Aid isquidotedi badiadnuc puduedshun isanec ushë abuctotsan nidnubi utsibotsen 4tedbidi choshon isanec ushë cuembocnoc nidoanubi utsibotsen 4tedbidi choshon isanec ushë budtsan nidnubi utsibotsen 4tedbidi choshon isanec inchështsëcnubi badiadnuc isboedo choapanëdash. Adecbidi isboed utsibo inchëshëmbi padpiden isec choapanëdash.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Adnubien Esuquidistu tantiaquido iccuededash Nuquin Papa Petedo quënën nauedaid chiec yuec onquepanëdash.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Adshumbic, Badiadshun Petedo bëmembi, quequin Edodesën tantianubi aid inchëshëmbi Petedo bucun mëtaniacchobi ushnubi
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Nuquin Icbon chomiaid, ambi uaid mayan bëda, nibëdquiocboedi Petedon dayun choan quënë nuntan comapenec chënquepanëdash. Aidën Petedon dayun choshon shictodo macuesquin: —Baded nidto —cac nidtonobi seccuduquec shocosh bucu mëtaniaid mëchiquidpanëdash.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Adtanquimbien Nuquin Papan uaid mayan bëdan: —Chinëshëdtanec tapucudta —cac Petedo chinëshëdtanec tapucudpanëdash.
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Nuquin Papan uaid mayan bëda nidsho isacbimboecquin abimbo tantienquiocquin Petedon tsibanampanëdash.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Adec nidquimbi sondado abëdta mëtaniaidën tantienquio icnubi datanshun shëcuë isquid daëdshumbidi tantienquio icnubi aidotsen datanoashumbic umanuc puduenuenubi shocosh shëcuë abembi shëcniadpanëdash. Adsho isash puduenash podqued abentsëcquidën nidquimbic Nuquin Papan uaid mayan bëda abëd icboedi badedquio nidquin Petedo niampanëdash.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Abëd icboed nibëdnubien Petedo padpiden tantiaquiec: —Edodesbëd isadaidbo, Esuquidistu tantiesabo, ëbi cuesunete bunsho isun Nuquin Papan ëbi puduemenuen ambi uaid mayan bëda chomiosh. Abimbo iccosh —quianec Petedo nidpanëdash.
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Adec nidequi Nuquin Papan abi puduemeboed tantiequi Uan cashumbic Madcos caidën titan shubu yacno Petedo chopanëdash. Aidën tita Madia cuëmëdquid icpanëdash. Ambobi Esuquidistu tantiaquid dadpen iccuededec Nuquin Papa chiec onquepanëdash.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Adnubien choshon Petedon shëcuë tosh-toshcasho tantiash chido yua Doda cuëmëdquid isnuec nidtopanëdash.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Aid shubu shëcuë yacno choshon Petedon cuënsho tantiash bëdamboshë iquequi shëcnenquio yec aucbidi titinquec: —Petedo shëcuë yacno choash nidec —quequin iccuededquido chuituidpanëdash.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Adsho Nuquin Papa chiec iccuededquidon abimbo tantienquiocquin: —Muequi mibi nec. Aidida ispash neba —quepanëdash iccuededquido.
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Adnubi padpiden Petedon tosh-toshcasho shëcnequin isash: —¡Tso! Abimbo caic —quecuededpanëdash.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Adnubien mëdante uic-uiccaic Petedo: —Onquenquio yec tabadquin tantiata. Ëbi nashunquin Nuquin Icbon naboed chuibanu —quepanëdash Petedo abi quënën nauedacnoshon Nuquin Papan puduemiaid chuibanec. Aden chiash: —Ëbi puduemiaid Esuquidistun utsi, Acobobëdta Esus tantiaquid utsibo chuitanta —quianec puduenanec utsi yacno Petedo nidpanëdash.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Adashic, badiadnubi quënë nuntan Petedobëd icboed sondadotedi: —¿Mitsimbo nuquibëdta mëtaneboed icpec? Nibëdeque. Is —quec dacuëdpanëdash.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Edodesën: —Nibëntan —cac nidshun sondadon istuidenquiocsho isun quënë nuntanshun Petedo isquido ambi quënën tabadquin nabamboed chuimeshumbi aidotedi Edodesën cuesunemepanëdash.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Sesadeya caid yacno anoentsëcbidi shubu dadpen icquid Tido caid icnubi aid yacnoësh anoentsëqui shubu dadpen icquid utsi Sidon caid icpanëdash. Tido caid yacnocquidbëd Sidon caid yacnocquido Edodesbëd chushcananquido icboedi padenquio yanec tabadpanëdash. Adec chushcananenquio yec tabadquin, Sesadeya yacno Edodes choash tabadosh, quesho tantiash Edodesën yua Bëdasto cuëmëdquidbëd onquenuec cho-chopanëdash. Cho-choshon, Ëmbi pete nibëdsho isun Edodesën menioshi. Nëbi aid chushcainquio iquembi, quiosh, quequin cho-choquidon chuituidpanëdash. Aden chiac adomboembidi Bëdaston Edodes chuioapanëdash.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Aden adomboembidi Bëdaston chuioasho tantiashun Edodesën: —Ëmbi chiacpadën cho-choata, quiosh Edodes, quequin chuita —cac cho-choquido Bëdaston chuioapanëdash. Aden chiac Edodes onquesho tantianuec ambi chiactedec ushash dashcute nac-nacquiocquid dasiuidash abembi onquenuec tsadten abuc tsadtoash onquec taëpanëdash.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Aid onquesho tantiash: —Nidaidënshun tishaid onquiaidpenquio nec. Abuc tabadquid nuquin papa caidien Edodes nechitec —quec iccuededquido comapenec cuëdcuededpanëdash.
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Aden chuisho tantiash, Mimbi Nuquin Papa caidpenquio nebique. Aidi abia yampid abentsëcquiobi iqueque. Aiduidi tantiata, quequin chuitiadquidëmbi chienquio icsho tantiashun Nuquin Papan chomiaidën ambi uaid mayan bëdan daicsa uac chichan dadpen yanec Edodes badedi unëspanëdash.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Adnubien Esuquidistu tantiaquidon ambi tantiaid Esus chuiban-chuibanac Esus tantiaquid utsi-utsiec dadpen yampanëdash.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Adnubic Antioquiya yacnocquidon Esuquidistu tantiaquidon aton piucquid ambi menenuen dayun uaid Bednabebëdta Saudo meniac buanec Edusaden yacno choshon anocquido Esuquidistu tantiaquido menetanashic auëshquio puduanec Antioquiya yacno nidoapanëdash. Aidobëdi Uan cashumbic Madcos caid nidpanëdash.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.