Atos 12

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Adnubien Edusaden caid yacno tabadquid domanobo ancaquid Edodes cuëmëdquidëmbi Esuquidistu tantiec iccuededquido utsi-utsien comapenen mëyanuequin bedmeshun quënën nauedmepanëdash.
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 Aido quënën nauedmeshun Esuquidistun ëbi chuibeneta caid abëd capucueneboed Acobo cuëmëdquid chështen cuesunemepanëdash. Acobon utsimbo Esuquidistun ëbi chuibeneta caid abëd capucueneboed utsi Uan nepanëdash.
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 Adoac, Acobo cuesuniosh, quesho tantiash isadaidbo utsibo, Esuquidistu tantiesabo: —Bëdamboen Edodesën naosh —quepanëdash aido. Adec onquesho tantiash Edodes: Isadaidbon pan bidisquesa tantiaid ushë choec, quequin Esuquidistun ëbi chuibeneta caid utsi, Petedo cuëmëdquid, bedmeshun quënën nauedmepanëdash.
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 Aden quënën nauedmeshun Petedo cuenushe queshun sondado 4ted quënë nuntan tabadmeshun pan nami uambocquid petequid tantiaid ushëtedi naimëdambi ambi naid icsa Petedo chuimenuequin Edodesën caimpanëdash. Adnubien quënë nuntanshun Petedobëdta mëtaniaid sondado daëd uenubi utsi daëdshun shëcuë ëctabëdquin Petedo isec tabadpanëdash. Aid isquidotedi badiadnuc puduedshun isanec ushë abuctotsan nidnubi utsibotsen 4tedbidi choshon isanec ushë cuembocnoc nidoanubi utsibotsen 4tedbidi choshon isanec ushë budtsan nidnubi utsibotsen 4tedbidi choshon isanec inchështsëcnubi badiadnuc isboedo choapanëdash. Adecbidi isboed utsibo inchëshëmbi padpiden isec choapanëdash.
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 Adnubien Esuquidistu tantiaquido iccuededash Nuquin Papa Petedo quënën nauedaid chiec yuec onquepanëdash.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 Adshumbic, Badiadshun Petedo bëmembi, quequin Edodesën tantianubi aid inchëshëmbi Petedo bucun mëtaniacchobi ushnubi
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 Nuquin Icbon chomiaid, ambi uaid mayan bëda, nibëdquiocboedi Petedon dayun choan quënë nuntan comapenec chënquepanëdash. Aidën Petedon dayun choshon shictodo macuesquin: —Baded nidto —cac nidtonobi seccuduquec shocosh bucu mëtaniaid mëchiquidpanëdash.
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Adtanquimbien Nuquin Papan uaid mayan bëdan: —Chinëshëdtanec tapucudta —cac Petedo chinëshëdtanec tapucudpanëdash.
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 Nuquin Papan uaid mayan bëda nidsho isacbimboecquin abimbo tantienquiocquin Petedon tsibanampanëdash.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 Adec nidquimbi sondado abëdta mëtaniaidën tantienquio icnubi datanshun shëcuë isquid daëdshumbidi tantienquio icnubi aidotsen datanoashumbic umanuc puduenuenubi shocosh shëcuë abembi shëcniadpanëdash. Adsho isash puduenash podqued abentsëcquidën nidquimbic Nuquin Papan uaid mayan bëda abëd icboedi badedquio nidquin Petedo niampanëdash.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 Abëd icboed nibëdnubien Petedo padpiden tantiaquiec: —Edodesbëd isadaidbo, Esuquidistu tantiesabo, ëbi cuesunete bunsho isun Nuquin Papan ëbi puduemenuen ambi uaid mayan bëda chomiosh. Abimbo iccosh —quianec Petedo nidpanëdash.
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 Adec nidequi Nuquin Papan abi puduemeboed tantiequi Uan cashumbic Madcos caidën titan shubu yacno Petedo chopanëdash. Aidën tita Madia cuëmëdquid icpanëdash. Ambobi Esuquidistu tantiaquid dadpen iccuededec Nuquin Papa chiec onquepanëdash.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 Adnubien choshon Petedon shëcuë tosh-toshcasho tantiash chido yua Doda cuëmëdquid isnuec nidtopanëdash.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 Aid shubu shëcuë yacno choshon Petedon cuënsho tantiash bëdamboshë iquequi shëcnenquio yec aucbidi titinquec: —Petedo shëcuë yacno choash nidec —quequin iccuededquido chuituidpanëdash.
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 Adsho Nuquin Papa chiec iccuededquidon abimbo tantienquiocquin: —Muequi mibi nec. Aidida ispash neba —quepanëdash iccuededquido.
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 Adnubi padpiden Petedon tosh-toshcasho shëcnequin isash: —¡Tso! Abimbo caic —quecuededpanëdash.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 Adnubien mëdante uic-uiccaic Petedo: —Onquenquio yec tabadquin tantiata. Ëbi nashunquin Nuquin Icbon naboed chuibanu —quepanëdash Petedo abi quënën nauedacnoshon Nuquin Papan puduemiaid chuibanec. Aden chiash: —Ëbi puduemiaid Esuquidistun utsi, Acobobëdta Esus tantiaquid utsibo chuitanta —quianec puduenanec utsi yacno Petedo nidpanëdash.
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 Adashic, badiadnubi quënë nuntan Petedobëd icboed sondadotedi: —¿Mitsimbo nuquibëdta mëtaneboed icpec? Nibëdeque. Is —quec dacuëdpanëdash.
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 Edodesën: —Nibëntan —cac nidshun sondadon istuidenquiocsho isun quënë nuntanshun Petedo isquido ambi quënën tabadquin nabamboed chuimeshumbi aidotedi Edodesën cuesunemepanëdash.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 Sesadeya caid yacno anoentsëcbidi shubu dadpen icquid Tido caid icnubi aid yacnoësh anoentsëqui shubu dadpen icquid utsi Sidon caid icpanëdash. Tido caid yacnocquidbëd Sidon caid yacnocquido Edodesbëd chushcananquido icboedi padenquio yanec tabadpanëdash. Adec chushcananenquio yec tabadquin, Sesadeya yacno Edodes choash tabadosh, quesho tantiash Edodesën yua Bëdasto cuëmëdquidbëd onquenuec cho-chopanëdash. Cho-choshon, Ëmbi pete nibëdsho isun Edodesën menioshi. Nëbi aid chushcainquio iquembi, quiosh, quequin cho-choquidon chuituidpanëdash. Aden chiac adomboembidi Bëdaston Edodes chuioapanëdash.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 Aden adomboembidi Bëdaston chuioasho tantiashun Edodesën: —Ëmbi chiacpadën cho-choata, quiosh Edodes, quequin chuita —cac cho-choquido Bëdaston chuioapanëdash. Aden chiac Edodes onquesho tantianuec ambi chiactedec ushash dashcute nac-nacquiocquid dasiuidash abembi onquenuec tsadten abuc tsadtoash onquec taëpanëdash.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 Aid onquesho tantiash: —Nidaidënshun tishaid onquiaidpenquio nec. Abuc tabadquid nuquin papa caidien Edodes nechitec —quec iccuededquido comapenec cuëdcuededpanëdash.
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 Aden chuisho tantiash, Mimbi Nuquin Papa caidpenquio nebique. Aidi abia yampid abentsëcquiobi iqueque. Aiduidi tantiata, quequin chuitiadquidëmbi chienquio icsho tantiashun Nuquin Papan chomiaidën ambi uaid mayan bëdan daicsa uac chichan dadpen yanec Edodes badedi unëspanëdash.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 Adnubien Esuquidistu tantiaquidon ambi tantiaid Esus chuiban-chuibanac Esus tantiaquid utsi-utsiec dadpen yampanëdash.
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 Adnubic Antioquiya yacnocquidon Esuquidistu tantiaquidon aton piucquid ambi menenuen dayun uaid Bednabebëdta Saudo meniac buanec Edusaden yacno choshon anocquido Esuquidistu tantiaquido menetanashic auëshquio puduanec Antioquiya yacno nidoapanëdash. Aidobëdi Uan cashumbic Madcos caid nidpanëdash.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.