Atos 12
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NVT
1 Adnubien Edusaden caid yacno tabadquid domanobo ancaquid Edodes cuëmëdquidëmbi Esuquidistu tantiec iccuededquido utsi-utsien comapenen mëyanuequin bedmeshun quënën nauedmepanëdash.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 Aido quënën nauedmeshun Esuquidistun ëbi chuibeneta caid abëd capucueneboed Acobo cuëmëdquid chështen cuesunemepanëdash. Acobon utsimbo Esuquidistun ëbi chuibeneta caid abëd capucueneboed utsi Uan nepanëdash.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Adoac, Acobo cuesuniosh, quesho tantiash isadaidbo utsibo, Esuquidistu tantiesabo: —Bëdamboen Edodesën naosh —quepanëdash aido. Adec onquesho tantiash Edodes: Isadaidbon pan bidisquesa tantiaid ushë choec, quequin Esuquidistun ëbi chuibeneta caid utsi, Petedo cuëmëdquid, bedmeshun quënën nauedmepanëdash.
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 Aden quënën nauedmeshun Petedo cuenushe queshun sondado 4ted quënë nuntan tabadmeshun pan nami uambocquid petequid tantiaid ushëtedi naimëdambi ambi naid icsa Petedo chuimenuequin Edodesën caimpanëdash. Adnubien quënë nuntanshun Petedobëdta mëtaniaid sondado daëd uenubi utsi daëdshun shëcuë ëctabëdquin Petedo isec tabadpanëdash. Aid isquidotedi badiadnuc puduedshun isanec ushë abuctotsan nidnubi utsibotsen 4tedbidi choshon isanec ushë cuembocnoc nidoanubi utsibotsen 4tedbidi choshon isanec ushë budtsan nidnubi utsibotsen 4tedbidi choshon isanec inchështsëcnubi badiadnuc isboedo choapanëdash. Adecbidi isboed utsibo inchëshëmbi padpiden isec choapanëdash.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Adnubien Esuquidistu tantiaquido iccuededash Nuquin Papa Petedo quënën nauedaid chiec yuec onquepanëdash.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Adshumbic, Badiadshun Petedo bëmembi, quequin Edodesën tantianubi aid inchëshëmbi Petedo bucun mëtaniacchobi ushnubi
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Nuquin Icbon chomiaid, ambi uaid mayan bëda, nibëdquiocboedi Petedon dayun choan quënë nuntan comapenec chënquepanëdash. Aidën Petedon dayun choshon shictodo macuesquin: —Baded nidto —cac nidtonobi seccuduquec shocosh bucu mëtaniaid mëchiquidpanëdash.
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Adtanquimbien Nuquin Papan uaid mayan bëdan: —Chinëshëdtanec tapucudta —cac Petedo chinëshëdtanec tapucudpanëdash.
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Nuquin Papan uaid mayan bëda nidsho isacbimboecquin abimbo tantienquiocquin Petedon tsibanampanëdash.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Adec nidquimbi sondado abëdta mëtaniaidën tantienquio icnubi datanshun shëcuë isquid daëdshumbidi tantienquio icnubi aidotsen datanoashumbic umanuc puduenuenubi shocosh shëcuë abembi shëcniadpanëdash. Adsho isash puduenash podqued abentsëcquidën nidquimbic Nuquin Papan uaid mayan bëda abëd icboedi badedquio nidquin Petedo niampanëdash.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Abëd icboed nibëdnubien Petedo padpiden tantiaquiec: —Edodesbëd isadaidbo, Esuquidistu tantiesabo, ëbi cuesunete bunsho isun Nuquin Papan ëbi puduemenuen ambi uaid mayan bëda chomiosh. Abimbo iccosh —quianec Petedo nidpanëdash.
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Adec nidequi Nuquin Papan abi puduemeboed tantiequi Uan cashumbic Madcos caidën titan shubu yacno Petedo chopanëdash. Aidën tita Madia cuëmëdquid icpanëdash. Ambobi Esuquidistu tantiaquid dadpen iccuededec Nuquin Papa chiec onquepanëdash.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Adnubien choshon Petedon shëcuë tosh-toshcasho tantiash chido yua Doda cuëmëdquid isnuec nidtopanëdash.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Aid shubu shëcuë yacno choshon Petedon cuënsho tantiash bëdamboshë iquequi shëcnenquio yec aucbidi titinquec: —Petedo shëcuë yacno choash nidec —quequin iccuededquido chuituidpanëdash.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Adsho Nuquin Papa chiec iccuededquidon abimbo tantienquiocquin: —Muequi mibi nec. Aidida ispash neba —quepanëdash iccuededquido.
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Adnubi padpiden Petedon tosh-toshcasho shëcnequin isash: —¡Tso! Abimbo caic —quecuededpanëdash.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Adnubien mëdante uic-uiccaic Petedo: —Onquenquio yec tabadquin tantiata. Ëbi nashunquin Nuquin Icbon naboed chuibanu —quepanëdash Petedo abi quënën nauedacnoshon Nuquin Papan puduemiaid chuibanec. Aden chiash: —Ëbi puduemiaid Esuquidistun utsi, Acobobëdta Esus tantiaquid utsibo chuitanta —quianec puduenanec utsi yacno Petedo nidpanëdash.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Adashic, badiadnubi quënë nuntan Petedobëd icboed sondadotedi: —¿Mitsimbo nuquibëdta mëtaneboed icpec? Nibëdeque. Is —quec dacuëdpanëdash.
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Edodesën: —Nibëntan —cac nidshun sondadon istuidenquiocsho isun quënë nuntanshun Petedo isquido ambi quënën tabadquin nabamboed chuimeshumbi aidotedi Edodesën cuesunemepanëdash.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Sesadeya caid yacno anoentsëcbidi shubu dadpen icquid Tido caid icnubi aid yacnoësh anoentsëqui shubu dadpen icquid utsi Sidon caid icpanëdash. Tido caid yacnocquidbëd Sidon caid yacnocquido Edodesbëd chushcananquido icboedi padenquio yanec tabadpanëdash. Adec chushcananenquio yec tabadquin, Sesadeya yacno Edodes choash tabadosh, quesho tantiash Edodesën yua Bëdasto cuëmëdquidbëd onquenuec cho-chopanëdash. Cho-choshon, Ëmbi pete nibëdsho isun Edodesën menioshi. Nëbi aid chushcainquio iquembi, quiosh, quequin cho-choquidon chuituidpanëdash. Aden chiac adomboembidi Bëdaston Edodes chuioapanëdash.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Aden adomboembidi Bëdaston chuioasho tantiashun Edodesën: —Ëmbi chiacpadën cho-choata, quiosh Edodes, quequin chuita —cac cho-choquido Bëdaston chuioapanëdash. Aden chiac Edodes onquesho tantianuec ambi chiactedec ushash dashcute nac-nacquiocquid dasiuidash abembi onquenuec tsadten abuc tsadtoash onquec taëpanëdash.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Aid onquesho tantiash: —Nidaidënshun tishaid onquiaidpenquio nec. Abuc tabadquid nuquin papa caidien Edodes nechitec —quec iccuededquido comapenec cuëdcuededpanëdash.
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Aden chuisho tantiash, Mimbi Nuquin Papa caidpenquio nebique. Aidi abia yampid abentsëcquiobi iqueque. Aiduidi tantiata, quequin chuitiadquidëmbi chienquio icsho tantiashun Nuquin Papan chomiaidën ambi uaid mayan bëdan daicsa uac chichan dadpen yanec Edodes badedi unëspanëdash.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Adnubien Esuquidistu tantiaquidon ambi tantiaid Esus chuiban-chuibanac Esus tantiaquid utsi-utsiec dadpen yampanëdash.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Adnubic Antioquiya yacnocquidon Esuquidistu tantiaquidon aton piucquid ambi menenuen dayun uaid Bednabebëdta Saudo meniac buanec Edusaden yacno choshon anocquido Esuquidistu tantiaquido menetanashic auëshquio puduanec Antioquiya yacno nidoapanëdash. Aidobëdi Uan cashumbic Madcos caid nidpanëdash.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.