Mateus 22

Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mibpenempità pà maa si Hisus te kebpenurù din kayi te menge etew.
1 Jesus tornou a falar-lhes por meio de parábolas:
2 “Ke Kedatù te Eleteala dut te menge etew,” ke si Hisus, “ne iring kayi. Duen senge etew ne datù ne mibair te kevurunan te kegkawing te anak din ne meama.
2 The kingdom of the heavens has become like a king who made a wedding feast for his son,
3 Ne midsuhù din ke menge edsugsuhuen din diyà te menge etew ne mid-inggat din te ebpesabut kandan te ibpetelavuk dan te kevurunan. Ugaid ne warà dan sehipaa ke menge edsugsuhuen.
3 and sent his bondmen to call the persons invited to the wedding feast, and they would not come.
4 “Ketà ne midsuhù pà maa te ruma ne edsugsuhuen din se egkahi te, ‘Kehiyi niyu ke menge etew ne neinggat ku te ebpehendad en su nelutù en ke sapì wey menge nati. Kuwa kew en su ebpekaan en!’
4 Again he sent other bondmen, saying, Say to the persons invited, Behold, I have prepared my dinner; my oxen and my fatted beasts are killed, and all things ready; come to the wedding feast.
5 “Ugaid ne warà dan medsehipà su iyan dan midsinaru ke kandan ne ed-ul-ulaan. Ini se senge etew ne mibpendiyà te pengengewiran din, ne ke senge etew ne diyà te tindà din,
5 But they made light of it, and went, one to his own land, and another to his commerce.
6 ne ruma pà dut te neinggat te datù ne migawed dut te menge edsugsuhuen din ne mibedasan ne mid-emetayan dan.
6 And the rest, laying hold of his bondmen, ill-treated and slew {them}.
7 Nerineg ini dut te datù ne neepes nevenar sikandin ne midsuhù din ke menge sundaru rin ne mibpeimetayan din arà se mid-imatey rut te edsugsuhuen din ne mibpevinsulan din ke inged dan.
7 And {when} the king {heard of it he} was wroth, and having sent his forces, destroyed those murderers and burned their city.
8 “Ne midtawag din ini se menge edsugsuhuen din ne migkahi te, ‘Nekepehendad en ke ibpekaan ku te kevurunan te kegkawing te anak ku, ugaid ne arà se menge etew ne mid-inggat ku ne kenà dan ebpekekaan su mid-engkenà dan dut te kineinggat ku kandan.
8 Then he says to his bondmen, The wedding feast is ready, but those invited were not worthy;
9 Pekehaan kew tuntula niyu ke menge meluag ne dalan ne ebpevayaan te merakel ne etew ne inggata niyu ke langun ne menge etew ne egkeuma niyu te ibpetelavuk kayi te kevurunan.’
9 go therefore into the thoroughfares of the highways, and as many as ye shall find invite to the wedding feast.
10 Ketà ne mibpendiyà ke menge edsugsuhuen ne midtuntul dan ke dalan, ne langun ne neumaan dan ne meupiya se ulaula rin etawa meraat ne mid-inggat dan te edtelavuk te kevurunan. Guna su nekeuma ran, ne nepenù en ke baley dut te egkewingan.
10 And those bondmen went out into the highways, and brought together all as many as they found, both evil and good; and the wedding feast was furnished with guests.
11 “Midlusud ini se datù ne mibair te kevurunan su ed-intengan din ke menge etew ne midtelavuk ne nekita rin ini se senge etew ne warà mekebevelegkas te belegkas ne idtelavuk te kewingan.
11 And the king, having gone in to see the guests, beheld there a man not clothed with a wedding garment.
12 ‘Mama,’ ke se datù, ‘engkey se kinepekelusud nu kayi te warà ka mibevelegkas te idtelavuk te kewingan?’ Ugaid ne warà migkahikahi ke meama.
12 And he says to him, {My} friend, how camest thou in here not having on a wedding garment? But he was speechless.
13 “Ketà ne migkehiyan dut te datù ke menge edsugsuhuen din te, ‘Bekua niyu ke belad din wey ke paa rin ne iantug niyu riyà te kerusireman. Ne ketà ne ebpekependerawit wey ebpekengingitel.’ ”
13 Then said the king to the servants, Bind him feet and hands, and take him away, and cast him out into the outer darkness: there shall be the weeping and the gnashing of teeth.
14 Ne migkahi pà maa si Hisus te, “Merakel ne menge etew se ed-inggaten te edlusud kayi te Edetuan te Eleteala, ugaid ne merelag se egkepemilì din.”
14 For many are called ones, but few chosen ones.
15 Ketà ne mid-awà ke menge Peresiyu ne mid-upakat dan te edseligkaten dan te menge insà si Hisus.
15 — ausente —
16 Ne ruen en midsuhù dan diyà te ki Hisus ne menge edumdumaan dan wey menge sakup ni Hirudis. “Meyterù,” ke sikandan, “netuenan dey te edlalag ka te benar. Ne ibpenurù nu ke benar mekeatag te kiyug te Eleteala rut te menge etew. Ne kenà ka egkepeneheewit dut te lalag te menge etew su warà etew ne ebpelebiyen nu.
16 And they send out to him their disciples with the Herodians, saying, Teacher, we know that thou art true and teachest the way of God in truth, and carest not for any one, for thou regardest not men's person;
17 Kehiya nu kenami ke engkey se pegitungan nu kayi te id-insà dey kenikew. Maa ibpekerimpas kiyu ve dut te penduan tew embiya ebayad ki te buwis riyà te ratù tew diyà te inged ne Ruma, etawa kena?”
17 tell us therefore what thou thinkest: Is it lawful to give tribute to Caesar, or not?
18 Ugaid ne netuenan ni Hisus ini se meraat ne netahù te itungan dan ne migkahi te, “Sikiyu ne uvag kun ne ruen id-insà niyu kedi! Ugaid ne iyan se ebaal kew rà te ralan te kegkelitag niyu kediey!
18 But Jesus, knowing their wickedness, said, Why tempt ye me, hypocrites?
19 Peintenga a niyu kun te kureta ne ibayad te buwis!” Impekita ran kandin ke kureta,
19 Shew me the money of the tribute. And they presented to him a denarius.
20 ne migkahi sikandin te, “Engkey ki paras wey ngaran kayi?”
20 And he says to them, Whose {is} this image and superscription?
21 “Paras wey ngaran dut te ratù tew kayi te inged ne Ruma,” ke sikandan.
21 They say to him, Caesar's. Then he says to them, Pay then what is Caesar's to Caesar, and what is God's to God.
22 Nerineg dan ini se migkahi ni Hisus ne ingkeinuinu ran nevenar, ne mid-ewaan dan en sikandin.
22 And when they heard {him}, they wondered, and left him, and went away.
23 Arà ne hewii ne ruen menge Sadyusiyu ne mibpengkayi te ki Hisus. (Ini se menge Sadyusiyu ke menge etew ne warà mebperetiyaya te egkevanew pà te Eleteala ke menge minatey.)
23 — ausente —
24 “Meyterù,” ke sikandan, “impenurù dengan ni Moises te, ‘Embiya ruen meama ne ebpatey ne neketahak te esawa rin ugaid ne warà anak dan, ne ebpemeluwen dut te suled din ne meama su apey ruen ded anak dut te minatey ne ebpekesumpat.’
24 saying, Teacher, Moses said, If any one die, not having children, his brother shall marry his wife and shall raise up seed to his brother.
25 Su ruen nekeubpà kayi,” ke sikandan, “pitu ne meama ne telteleari ne mid-esawa en ke kakey, ugaid ne minatey te warà dan med-anak. Ne mibpemalu en dut te nesikupu rin arà se ipag dan.
25 Now there were with us seven brethren; and the first having married died, and not having seed, left his wife to his brother.
26 Ugaid ne minatey red dema te warà dan med-anak. Ne engketà ded dema ke iketelu. Ne engketà ded ke nesamà, langun dan te pitu ne etew se nekepemalu ketà te ipag dan, ugaid ne warà dan med-anak.
26 In like manner also the second and the third, unto the seven.
27 Netaman ne minatey en ini se meritan.
27 And last of all the woman also died.
28 Ne ini ve se id-insà day keykew,” ke se menge Sadyusiyu. “Embiya benar ne egkevanew red te Eleteala ke menge minatey keuremà, ne entei ve rapit kandan se tehiesawa ketà te meritan? Su langun dan te pitu ne telteleari ne nekedtundug se nekeesawa kandin.”
28 In the resurrection therefore of which of the seven shall she be wife, for all had her?
29 Ne migkahi si Hisus kandan te, “Warà en iya ebpekesuhat ne itungan niyu! Su warà niyu mesebuti ke impesurat ne Lalag te Eleteala, ne warà niyu mesebuti ke rekelà ne gehem din.
29 And Jesus answering said to them, Ye err, not knowing the scriptures nor the power of God.
30 Su ketà te hewii ne kegkevanew te menge minatey, ne warà en kebpees-eseweey su iyan dan en egkeiringan ke menge suluhuen te Eleteala riyà te langit ne kenà ebpees-eseweey.
30 For in the resurrection they neither marry nor are given in marriage, but are as angels of God in heaven.
31 Ne ini se id-insà niyu mekeatag te kegkevanew te menge minatey, ne maa warà niyu ves mevasa ke migkahi te Eleteala keniyu kayi te impesurat din? Su migkahi te,
31 Quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que Deus vos disse:
32 ‘Siaken ke Eleteala ne ebpengerapen ni Abraham, ni Isaac, wey si Jacob.’ Tembù be netuenan tew,” ke si Hisus, “te misan minatey ran en ne biviyag dan pà diyà te etuvangan te Eleteala su iyan dà ebpekepengarap te Eleteala ke biviyag, kenà ke minatey.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Ex 3,6}? Ora, ele não é Deus dos mortos, mas Deus dos vivos.
33 Guna su nerineg ini dut te menge etew, ne negeyip dan nevenar dut te kebpenurù din.
33 E, ouvindo esta doutrina, as turbas se enchiam de grande admiração.
34 Guna su nerineg kayi te menge Peresiyu te nekepeeneng-eneng ke menge Sadyusiyu dut te penurù ni Hisus, ne mibpengkayi ran te ki Hisus.
34 Sabendo os fariseus que Jesus reduzira ao silêncio os saduceus, reuniram-se
35 Senge etew kandan se edlitag ki Hisus dut te menge insà din su metmetau sikandin ne meyterù te penduan dan.
35 e um deles, doutor da lei, fez-lhe esta pergunta para pô-lo à prova:
36 “Meyterù,” ke sikandin, “engkey ma rut te penduan tew se pinekemepurù te langun?”
36 Mestre, qual é o maior mandamento da lei?
37 Ne midtavak si Hisus te, “ ‘Iamin nu ke hinawa nu te edlimù te Kerenan ne Eleteala nu, ne iamin nu ke baher nu wey ke itungan nu te ed-ulaula ke engkey se ebpekesuhat te hinawa rin.’
37 Respondeu Jesus: Amarás o Senhor teu Deus de todo teu coração, de toda tua alma e de todo teu espírito {Dt 6,5}.
38 Ini ke pinekemepurù ne penduan ne egkeuna rut te langun.
38 Este é o maior e o primeiro mandamento.
39 Ne ini ke ikeruwa ne pinekemepurù dut te langun: ‘Ikelimù nu ke ruma nu iring te kegkelimù nu te hinawa nu.’
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás teu próximo como a ti mesmo {Lv 19,18}.
40 Ne langun te penduan ne intelaan ni Moises kenitew wey ke impenurù dut te mibpelambas te Lalag te Eleteala rengan ne kayi ebpuun se deruwa ini.”
40 Nesses dois mandamentos se resumem toda a lei e os profetas.
41 Ketà te kinekevurun te menge Peresiyu ne mid-insaan dan ni Hisus te,
41 Como os fariseus se agrupassem, Jesus interrogou-os:
42 “Menu, engkey se pegitungan niyu mekeatag dut te Mesiyas, ini se Impasad te Eleteala rengan ne Ebperetuen te langun? Engkey ki inenakan sikandin?”
42 Que pensais vós de Cristo? De quem é filho? Responderam: De Davi!
43 “Benar,” ke si Hisus, “ne geina te iring ketà ne meambe ke migkahi si David te arà se Impasad te Eleteala ne Ebperetuen te langun ne Kerenan din? Su midlumunan te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà si David ne impesurat din te,
43 Como então, prosseguiu Jesus, Davi, falando sob inspiração do Espírito, chama-o Senhor, dizendo:
44 “‘Migkahi ke Eleteala ketà te Kerenan ku te,
44 O Senhor disse a meu Senhor: Senta-te à minha direita, até que eu ponha teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}?
45 Na,” ke si Hisus, “embiya ini ke nekahi ni David te arà se Impasad te Eleteala ne Ebperetuen te langun ne Kerenan din, ne maa egkepakey ve ne kayi red ini te inenakan din?”
45 Se, pois, Davi o chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Ne warà etew ne ebpekekahi ketà. Ne inggenat dè be ketà ne warà en ebpeketikà ne ed-insà ki Hisus.
46 Ninguém pôde responder-lhe nada. E, depois daquele dia, ninguém mais ousou interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.