Mateus 22
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NAA
1 Mibpenempità pà maa si Hisus te kebpenurù din kayi te menge etew.
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 “Ke Kedatù te Eleteala dut te menge etew,” ke si Hisus, “ne iring kayi. Duen senge etew ne datù ne mibair te kevurunan te kegkawing te anak din ne meama.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Ne midsuhù din ke menge edsugsuhuen din diyà te menge etew ne mid-inggat din te ebpesabut kandan te ibpetelavuk dan te kevurunan. Ugaid ne warà dan sehipaa ke menge edsugsuhuen.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 “Ketà ne midsuhù pà maa te ruma ne edsugsuhuen din se egkahi te, ‘Kehiyi niyu ke menge etew ne neinggat ku te ebpehendad en su nelutù en ke sapì wey menge nati. Kuwa kew en su ebpekaan en!’
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 “Ugaid ne warà dan medsehipà su iyan dan midsinaru ke kandan ne ed-ul-ulaan. Ini se senge etew ne mibpendiyà te pengengewiran din, ne ke senge etew ne diyà te tindà din,
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 ne ruma pà dut te neinggat te datù ne migawed dut te menge edsugsuhuen din ne mibedasan ne mid-emetayan dan.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Nerineg ini dut te datù ne neepes nevenar sikandin ne midsuhù din ke menge sundaru rin ne mibpeimetayan din arà se mid-imatey rut te edsugsuhuen din ne mibpevinsulan din ke inged dan.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 “Ne midtawag din ini se menge edsugsuhuen din ne migkahi te, ‘Nekepehendad en ke ibpekaan ku te kevurunan te kegkawing te anak ku, ugaid ne arà se menge etew ne mid-inggat ku ne kenà dan ebpekekaan su mid-engkenà dan dut te kineinggat ku kandan.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Pekehaan kew tuntula niyu ke menge meluag ne dalan ne ebpevayaan te merakel ne etew ne inggata niyu ke langun ne menge etew ne egkeuma niyu te ibpetelavuk kayi te kevurunan.’
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Ketà ne mibpendiyà ke menge edsugsuhuen ne midtuntul dan ke dalan, ne langun ne neumaan dan ne meupiya se ulaula rin etawa meraat ne mid-inggat dan te edtelavuk te kevurunan. Guna su nekeuma ran, ne nepenù en ke baley dut te egkewingan.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 “Midlusud ini se datù ne mibair te kevurunan su ed-intengan din ke menge etew ne midtelavuk ne nekita rin ini se senge etew ne warà mekebevelegkas te belegkas ne idtelavuk te kewingan.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 ‘Mama,’ ke se datù, ‘engkey se kinepekelusud nu kayi te warà ka mibevelegkas te idtelavuk te kewingan?’ Ugaid ne warà migkahikahi ke meama.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 “Ketà ne migkehiyan dut te datù ke menge edsugsuhuen din te, ‘Bekua niyu ke belad din wey ke paa rin ne iantug niyu riyà te kerusireman. Ne ketà ne ebpekependerawit wey ebpekengingitel.’ ”
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Ne migkahi pà maa si Hisus te, “Merakel ne menge etew se ed-inggaten te edlusud kayi te Edetuan te Eleteala, ugaid ne merelag se egkepemilì din.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Ketà ne mid-awà ke menge Peresiyu ne mid-upakat dan te edseligkaten dan te menge insà si Hisus.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Ne ruen en midsuhù dan diyà te ki Hisus ne menge edumdumaan dan wey menge sakup ni Hirudis. “Meyterù,” ke sikandan, “netuenan dey te edlalag ka te benar. Ne ibpenurù nu ke benar mekeatag te kiyug te Eleteala rut te menge etew. Ne kenà ka egkepeneheewit dut te lalag te menge etew su warà etew ne ebpelebiyen nu.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Kehiya nu kenami ke engkey se pegitungan nu kayi te id-insà dey kenikew. Maa ibpekerimpas kiyu ve dut te penduan tew embiya ebayad ki te buwis riyà te ratù tew diyà te inged ne Ruma, etawa kena?”
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Ugaid ne netuenan ni Hisus ini se meraat ne netahù te itungan dan ne migkahi te, “Sikiyu ne uvag kun ne ruen id-insà niyu kedi! Ugaid ne iyan se ebaal kew rà te ralan te kegkelitag niyu kediey!
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Peintenga a niyu kun te kureta ne ibayad te buwis!” Impekita ran kandin ke kureta,
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 ne migkahi sikandin te, “Engkey ki paras wey ngaran kayi?”
20 E Jesus lhes perguntou:
21 “Paras wey ngaran dut te ratù tew kayi te inged ne Ruma,” ke sikandan.
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Nerineg dan ini se migkahi ni Hisus ne ingkeinuinu ran nevenar, ne mid-ewaan dan en sikandin.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Arà ne hewii ne ruen menge Sadyusiyu ne mibpengkayi te ki Hisus. (Ini se menge Sadyusiyu ke menge etew ne warà mebperetiyaya te egkevanew pà te Eleteala ke menge minatey.)
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 “Meyterù,” ke sikandan, “impenurù dengan ni Moises te, ‘Embiya ruen meama ne ebpatey ne neketahak te esawa rin ugaid ne warà anak dan, ne ebpemeluwen dut te suled din ne meama su apey ruen ded anak dut te minatey ne ebpekesumpat.’
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Su ruen nekeubpà kayi,” ke sikandan, “pitu ne meama ne telteleari ne mid-esawa en ke kakey, ugaid ne minatey te warà dan med-anak. Ne mibpemalu en dut te nesikupu rin arà se ipag dan.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Ugaid ne minatey red dema te warà dan med-anak. Ne engketà ded dema ke iketelu. Ne engketà ded ke nesamà, langun dan te pitu ne etew se nekepemalu ketà te ipag dan, ugaid ne warà dan med-anak.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Netaman ne minatey en ini se meritan.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Ne ini ve se id-insà day keykew,” ke se menge Sadyusiyu. “Embiya benar ne egkevanew red te Eleteala ke menge minatey keuremà, ne entei ve rapit kandan se tehiesawa ketà te meritan? Su langun dan te pitu ne telteleari ne nekedtundug se nekeesawa kandin.”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Ne migkahi si Hisus kandan te, “Warà en iya ebpekesuhat ne itungan niyu! Su warà niyu mesebuti ke impesurat ne Lalag te Eleteala, ne warà niyu mesebuti ke rekelà ne gehem din.
29 Jesus respondeu:
30 Su ketà te hewii ne kegkevanew te menge minatey, ne warà en kebpees-eseweey su iyan dan en egkeiringan ke menge suluhuen te Eleteala riyà te langit ne kenà ebpees-eseweey.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Ne ini se id-insà niyu mekeatag te kegkevanew te menge minatey, ne maa warà niyu ves mevasa ke migkahi te Eleteala keniyu kayi te impesurat din? Su migkahi te,
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 ‘Siaken ke Eleteala ne ebpengerapen ni Abraham, ni Isaac, wey si Jacob.’ Tembù be netuenan tew,” ke si Hisus, “te misan minatey ran en ne biviyag dan pà diyà te etuvangan te Eleteala su iyan dà ebpekepengarap te Eleteala ke biviyag, kenà ke minatey.”
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Guna su nerineg ini dut te menge etew, ne negeyip dan nevenar dut te kebpenurù din.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Guna su nerineg kayi te menge Peresiyu te nekepeeneng-eneng ke menge Sadyusiyu dut te penurù ni Hisus, ne mibpengkayi ran te ki Hisus.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Senge etew kandan se edlitag ki Hisus dut te menge insà din su metmetau sikandin ne meyterù te penduan dan.
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 “Meyterù,” ke sikandin, “engkey ma rut te penduan tew se pinekemepurù te langun?”
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Ne midtavak si Hisus te, “ ‘Iamin nu ke hinawa nu te edlimù te Kerenan ne Eleteala nu, ne iamin nu ke baher nu wey ke itungan nu te ed-ulaula ke engkey se ebpekesuhat te hinawa rin.’
37 Jesus respondeu:
38 Ini ke pinekemepurù ne penduan ne egkeuna rut te langun.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Ne ini ke ikeruwa ne pinekemepurù dut te langun: ‘Ikelimù nu ke ruma nu iring te kegkelimù nu te hinawa nu.’
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Ne langun te penduan ne intelaan ni Moises kenitew wey ke impenurù dut te mibpelambas te Lalag te Eleteala rengan ne kayi ebpuun se deruwa ini.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Ketà te kinekevurun te menge Peresiyu ne mid-insaan dan ni Hisus te,
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 “Menu, engkey se pegitungan niyu mekeatag dut te Mesiyas, ini se Impasad te Eleteala rengan ne Ebperetuen te langun? Engkey ki inenakan sikandin?”
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 “Benar,” ke si Hisus, “ne geina te iring ketà ne meambe ke migkahi si David te arà se Impasad te Eleteala ne Ebperetuen te langun ne Kerenan din? Su midlumunan te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà si David ne impesurat din te,
43 E Jesus perguntou:
44 “‘Migkahi ke Eleteala ketà te Kerenan ku te,
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Na,” ke si Hisus, “embiya ini ke nekahi ni David te arà se Impasad te Eleteala ne Ebperetuen te langun ne Kerenan din, ne maa egkepakey ve ne kayi red ini te inenakan din?”
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Ne warà etew ne ebpekekahi ketà. Ne inggenat dè be ketà ne warà en ebpeketikà ne ed-insà ki Hisus.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.