Mateus 22
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs ARC
1 Mibpenempità pà maa si Hisus te kebpenurù din kayi te menge etew.
1 Então, Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 “Ke Kedatù te Eleteala dut te menge etew,” ke si Hisus, “ne iring kayi. Duen senge etew ne datù ne mibair te kevurunan te kegkawing te anak din ne meama.
2 O Reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Ne midsuhù din ke menge edsugsuhuen din diyà te menge etew ne mid-inggat din te ebpesabut kandan te ibpetelavuk dan te kevurunan. Ugaid ne warà dan sehipaa ke menge edsugsuhuen.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; e estes não quiseram vir.
4 “Ketà ne midsuhù pà maa te ruma ne edsugsuhuen din se egkahi te, ‘Kehiyi niyu ke menge etew ne neinggat ku te ebpehendad en su nelutù en ke sapì wey menge nati. Kuwa kew en su ebpekaan en!’
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados
5 “Ugaid ne warà dan medsehipà su iyan dan midsinaru ke kandan ne ed-ul-ulaan. Ini se senge etew ne mibpendiyà te pengengewiran din, ne ke senge etew ne diyà te tindà din,
5 Porém eles, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, e outro para o seu negócio;
6 ne ruma pà dut te neinggat te datù ne migawed dut te menge edsugsuhuen din ne mibedasan ne mid-emetayan dan.
6 e, os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Nerineg ini dut te datù ne neepes nevenar sikandin ne midsuhù din ke menge sundaru rin ne mibpeimetayan din arà se mid-imatey rut te edsugsuhuen din ne mibpevinsulan din ke inged dan.
7 E o rei, tendo notícias e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 “Ne midtawag din ini se menge edsugsuhuen din ne migkahi te, ‘Nekepehendad en ke ibpekaan ku te kevurunan te kegkawing te anak ku, ugaid ne arà se menge etew ne mid-inggat ku ne kenà dan ebpekekaan su mid-engkenà dan dut te kineinggat ku kandan.
8 Então, disse aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Pekehaan kew tuntula niyu ke menge meluag ne dalan ne ebpevayaan te merakel ne etew ne inggata niyu ke langun ne menge etew ne egkeuma niyu te ibpetelavuk kayi te kevurunan.’
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Ketà ne mibpendiyà ke menge edsugsuhuen ne midtuntul dan ke dalan, ne langun ne neumaan dan ne meupiya se ulaula rin etawa meraat ne mid-inggat dan te edtelavuk te kevurunan. Guna su nekeuma ran, ne nepenù en ke baley dut te egkewingan.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial ficou cheia de convidados.
11 “Midlusud ini se datù ne mibair te kevurunan su ed-intengan din ke menge etew ne midtelavuk ne nekita rin ini se senge etew ne warà mekebevelegkas te belegkas ne idtelavuk te kewingan.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem
12 ‘Mama,’ ke se datù, ‘engkey se kinepekelusud nu kayi te warà ka mibevelegkas te idtelavuk te kewingan?’ Ugaid ne warà migkahikahi ke meama.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 “Ketà ne migkehiyan dut te datù ke menge edsugsuhuen din te, ‘Bekua niyu ke belad din wey ke paa rin ne iantug niyu riyà te kerusireman. Ne ketà ne ebpekependerawit wey ebpekengingitel.’ ”
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o e lançai-
14 Ne migkahi pà maa si Hisus te, “Merakel ne menge etew se ed-inggaten te edlusud kayi te Edetuan te Eleteala, ugaid ne merelag se egkepemilì din.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Ketà ne mid-awà ke menge Peresiyu ne mid-upakat dan te edseligkaten dan te menge insà si Hisus.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Ne ruen en midsuhù dan diyà te ki Hisus ne menge edumdumaan dan wey menge sakup ni Hirudis. “Meyterù,” ke sikandan, “netuenan dey te edlalag ka te benar. Ne ibpenurù nu ke benar mekeatag te kiyug te Eleteala rut te menge etew. Ne kenà ka egkepeneheewit dut te lalag te menge etew su warà etew ne ebpelebiyen nu.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro e ensinas o caminho de Deus, segundo a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas à aparência dos homens.
17 Kehiya nu kenami ke engkey se pegitungan nu kayi te id-insà dey kenikew. Maa ibpekerimpas kiyu ve dut te penduan tew embiya ebayad ki te buwis riyà te ratù tew diyà te inged ne Ruma, etawa kena?”
17 Dize-nos, pois, que te parece: é lícito pagar o tributo a César ou não?
18 Ugaid ne netuenan ni Hisus ini se meraat ne netahù te itungan dan ne migkahi te, “Sikiyu ne uvag kun ne ruen id-insà niyu kedi! Ugaid ne iyan se ebaal kew rà te ralan te kegkelitag niyu kediey!
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Peintenga a niyu kun te kureta ne ibayad te buwis!” Impekita ran kandin ke kureta,
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 ne migkahi sikandin te, “Engkey ki paras wey ngaran kayi?”
20 E ele disse-lhes: De quem é esta efígie e
21 “Paras wey ngaran dut te ratù tew kayi te inged ne Ruma,” ke sikandan.
21 Disseram-lhe eles: De César. Então, ele lhes disse: Dai, pois, a César o que
22 Nerineg dan ini se migkahi ni Hisus ne ingkeinuinu ran nevenar, ne mid-ewaan dan en sikandin.
22 E eles, ouvindo isso, maravilharam-se e, deixando-o, se retiraram.
23 Arà ne hewii ne ruen menge Sadyusiyu ne mibpengkayi te ki Hisus. (Ini se menge Sadyusiyu ke menge etew ne warà mebperetiyaya te egkevanew pà te Eleteala ke menge minatey.)
23 No mesmo dia, chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 “Meyterù,” ke sikandan, “impenurù dengan ni Moises te, ‘Embiya ruen meama ne ebpatey ne neketahak te esawa rin ugaid ne warà anak dan, ne ebpemeluwen dut te suled din ne meama su apey ruen ded anak dut te minatey ne ebpekesumpat.’
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele e suscitará descendência a seu irmão.
25 Su ruen nekeubpà kayi,” ke sikandan, “pitu ne meama ne telteleari ne mid-esawa en ke kakey, ugaid ne minatey te warà dan med-anak. Ne mibpemalu en dut te nesikupu rin arà se ipag dan.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Ugaid ne minatey red dema te warà dan med-anak. Ne engketà ded dema ke iketelu. Ne engketà ded ke nesamà, langun dan te pitu ne etew se nekepemalu ketà te ipag dan, ugaid ne warà dan med-anak.
26 Da mesma sorte, o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Netaman ne minatey en ini se meritan.
27 por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Ne ini ve se id-insà day keykew,” ke se menge Sadyusiyu. “Embiya benar ne egkevanew red te Eleteala ke menge minatey keuremà, ne entei ve rapit kandan se tehiesawa ketà te meritan? Su langun dan te pitu ne telteleari ne nekedtundug se nekeesawa kandin.”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Ne migkahi si Hisus kandan te, “Warà en iya ebpekesuhat ne itungan niyu! Su warà niyu mesebuti ke impesurat ne Lalag te Eleteala, ne warà niyu mesebuti ke rekelà ne gehem din.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Su ketà te hewii ne kegkevanew te menge minatey, ne warà en kebpees-eseweey su iyan dan en egkeiringan ke menge suluhuen te Eleteala riyà te langit ne kenà ebpees-eseweey.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem são dados em casamento; mas serão como os anjos no céu.
31 Ne ini se id-insà niyu mekeatag te kegkevanew te menge minatey, ne maa warà niyu ves mevasa ke migkahi te Eleteala keniyu kayi te impesurat din? Su migkahi te,
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 ‘Siaken ke Eleteala ne ebpengerapen ni Abraham, ni Isaac, wey si Jacob.’ Tembù be netuenan tew,” ke si Hisus, “te misan minatey ran en ne biviyag dan pà diyà te etuvangan te Eleteala su iyan dà ebpekepengarap te Eleteala ke biviyag, kenà ke minatey.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Guna su nerineg ini dut te menge etew, ne negeyip dan nevenar dut te kebpenurù din.
33 E, as turbas, ouvindo isso, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Guna su nerineg kayi te menge Peresiyu te nekepeeneng-eneng ke menge Sadyusiyu dut te penurù ni Hisus, ne mibpengkayi ran te ki Hisus.
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 Senge etew kandan se edlitag ki Hisus dut te menge insà din su metmetau sikandin ne meyterù te penduan dan.
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 “Meyterù,” ke sikandin, “engkey ma rut te penduan tew se pinekemepurù te langun?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento da lei?
37 Ne midtavak si Hisus te, “ ‘Iamin nu ke hinawa nu te edlimù te Kerenan ne Eleteala nu, ne iamin nu ke baher nu wey ke itungan nu te ed-ulaula ke engkey se ebpekesuhat te hinawa rin.’
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Ini ke pinekemepurù ne penduan ne egkeuna rut te langun.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Ne ini ke ikeruwa ne pinekemepurù dut te langun: ‘Ikelimù nu ke ruma nu iring te kegkelimù nu te hinawa nu.’
39 E o segundo, semelhante a este, Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Ne langun te penduan ne intelaan ni Moises kenitew wey ke impenurù dut te mibpelambas te Lalag te Eleteala rengan ne kayi ebpuun se deruwa ini.”
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Ketà te kinekevurun te menge Peresiyu ne mid-insaan dan ni Hisus te,
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 “Menu, engkey se pegitungan niyu mekeatag dut te Mesiyas, ini se Impasad te Eleteala rengan ne Ebperetuen te langun? Engkey ki inenakan sikandin?”
42 dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 “Benar,” ke si Hisus, “ne geina te iring ketà ne meambe ke migkahi si David te arà se Impasad te Eleteala ne Ebperetuen te langun ne Kerenan din? Su midlumunan te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà si David ne impesurat din te,
43 Disse-lhes ele: Como é, então, que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 “‘Migkahi ke Eleteala ketà te Kerenan ku te,
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
45 Na,” ke si Hisus, “embiya ini ke nekahi ni David te arà se Impasad te Eleteala ne Ebperetuen te langun ne Kerenan din, ne maa egkepakey ve ne kayi red ini te inenakan din?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Ne warà etew ne ebpekekahi ketà. Ne inggenat dè be ketà ne warà en ebpeketikà ne ed-insà ki Hisus.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra, nem, desde aquele dia, ousou mais alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.