Marcos 9
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NVI
1 Ne migkahi pà maa si Hisus te, “Tentenuri niyu ini, ruen ruma tew kayi ne kenà pà ebpatey taman ketà te hewii ne egkekita ran ke kedetui te Eleteala te menge etew rut te gehem din.”
1 E lhes disse: "Garanto-lhes que alguns dos que aqui estão de modo nenhum experimentarão a morte, antes de verem o Reino de Deus vindo com poder".
2 Guna su neked-enem en ne hewii, ne miduma en ni Hisus ensi Pedro, si Santiago wey si Juan ne midtekereg dan en te mehantur ne buvungan te sikandan dà. Guna su ketà dan en ne midtengtengan dan si Hisus ne netekew nedsalin ke paras din.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou a um alto monte, onde ficaram a sós. Ali ele foi transfigurado diante deles.
3 Ne mibpeneringsing ke velegkas din te keputì su warà misan engkey ne kayi te ampew te dunya ne ebpekemeputì iring kayi.
3 Suas roupas se tornaram brancas, de um branco resplandecente, como nenhum lavandeiro no mundo seria capaz de branqueá-las.
4 Netekew ran en dema nekita se deruwa ne etew se ebpekidlalag ki Hisus, si Elias wey si Moises, ke menge mibpelambas te Lalag te Eleteala rengan.
4 E apareceram diante deles Elias e Moisés, os quais conversavam com Jesus.
5 Ne migkahi en si Pedro ki Hisus te, “Meyterù, meupiya su kayi ki! Edsesabung key te tetelu, seveka keykew, seveka ki Moises, wey seveka rema ki Elias,” ke sikandin.
5 Então Pedro disse a Jesus: "Mestre, é bom estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés e uma para Elias".
6 Ugaid ne matag be migkahi si Pedro te iring ketà ne warà din metueni ke engkey se egkehiyen din su neandek dan.
6 Ele não sabia o que dizer, pois estavam apavorados.
7 Arà dà ne ruen sehulapun ne nekelikuvung kandan ne ruen suwara ne ketà ebpuun te sehulapun ne migkahi te, “Ini ke Anak ku ne egkelimù ku nevenar. Pemineha niyu ke edlelahen din!”
7 A seguir apareceu uma nuvem e os envolveu, e dela saiu uma voz, que disse: "Este é o meu Filho amado. Ouçam-no! "
8 Ne mibpenlangulangu ran ketà, ugaid ne warà en etew ne nekita ran liyu rà ki Hisus ke ruma ran.
8 Repentinamente, quando olharam ao redor, não viram mais ninguém, a não ser Jesus.
9 Gewii ran te edtupang ne mibenduan dan en ni Hisus te, “Kenà niyu ve imbe ibpenudtul te misan entei en ini se nekita niyu taman te egkevanew en ke Impeanak te Menusiyà.”
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Ne midtuman dan ini se ingkahi ni Hisus, ugaid ne mibpein-inseey ran te, “Engkey se meana rin ini se ebenawen?”
10 Eles guardaram o assunto apenas entre si, discutindo o que significaria "ressuscitar dos mortos".
11 Ne mid-insaan dan si Hisus te, “Meambe ke egkehiyen te menge meyterù te penduan te iyan ed-una ebpengkayi ne si Elias ke etew ne mibpelambas te Lalag te Eleteala rengan, ne arà pà ke midtendù te Eleteala ne edatù?”
11 E lhe perguntaram: "Por que os mestres da lei dizem que é necessário que Elias venha primeiro? "
12 Ne midtavak si Hisus te, “Benar ne ed-una ebpengkayi si Elias su ed-endamen din ke langun te kebpekeuma dut te midtendù te Eleteala ne edatù. Ugaid ne maa,” ke sikandin, “ke ruen dema impesurat ne Lalag te Eleteala rengan te merakel se kemeresayan dut te Impeanak te Menusiyà ne idumilì dan sikandin?
12 Jesus respondeu: "De fato, Elias vem primeiro e restaura todas as coisas. Então, por que está escrito que é necessário que o Filho do homem sofra muito e seja rejeitado com desprezo?
13 Ugaid ne igkahi ku keniyu te nekeuma en si Elias. Nasì dan midrasey sikandin te endei se kiyug dan iring dut te impesurat dengan ne Lalag te Eleteala mekeatag kandin.”
13 Mas eu lhes digo: Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a seu respeito".
14 Guna su nekeuma en ensi Hisus kayi te ruma ne edumdumaan din, ne nekita ran te midlingutan dan te merakel ne menge etew. Ruen kayi menge meyterù te penduan ne ebpekidlewanà kandan.
14 Quando chegaram onde estavam os outros discípulos, viram uma grande multidão ao redor deles e os mestres da lei discutindo com eles.
15 Guna su nekita rut te menge etew se ebpelingguma en si Hisus ne nengeinuinu ran nevenar su warà kebpenareng dan kandin, ne mibpemelelahuy ran en su midsinuhung dan en sikandin.
15 Logo que todo o povo viu Jesus, ficou muito surpreso e correu para saudá-lo.
16 Ne mid-insaan ni Hisus ke menge edumdumaan din te, “Engkey se ibpelewaney niyu?”
16 Perguntou Jesus: "O que vocês estão discutindo? "
17 Ne ruen ketà te nevurun senge etew ne meama ne midselet se egkahi te, “Meyterù, ruen ini se anak ku ne mibpeneheewit ku kayi te keykew su midsuukan te vusew ne kenè en ebpekelalag.
17 Um homem, no meio da multidão, respondeu: "Mestre, eu te trouxe o meu filho, que está com um espírito que o impede de falar.
18 Embiya edsuukan sikandin te vusew ne ebpekebadas sikandin diyà te tanà, eburvuraan ke bèbà din, edyengketen ke ngipen din, ne egkereg ke lawa rin. Ne mibpemuyù ku rut te edumdumaan nu te ibpesegseg ini se vusew ne midsuuk kayi te anak ku, ugaid ne warà dan ma megaga.”
18 Onde quer que o apanhe, joga-o no chão. Ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi aos teus discípulos que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram".
19 Migkahi si Hisus te, “Sikiyu ne menge etew guntaan, warà kebperetiyaya niyu te Eleteala! Neuhet en se kebpekiduma ku keniyu, ne engkey pà taman te kebperetiyaya niyu? Engkey pà taman se keuhet din se kedtigkeri ku keniyu? Ipengkayi niyu ayan se vatà!” ke si Hisus.
19 Respondeu Jesus: "Ó geração incrédula, até quando estarei com vocês? Até quando terei que suportá-los? Tragam-me o menino".
20 Ne mid-ewit dan en ke vatà riyà te ki Hisus. Guna su nekita rut te vusew si Hisus ne midsuukan din en ke vatà te nehurivid, ne nekebadas en diyà te tanà, ne midteltelilid en, ne miburàburà ke bèbà din.
20 Então, eles o trouxeram. Quando o espírito viu Jesus, imediatamente causou uma convulsão no menino. Este caiu no chão e começou a rolar, espumando pela boca.
21 Mid-insaan ni Hisus ke amey rut te vatà te, “Keenu rudsui sikandin kayi te egeraman din ini?”
21 Jesus perguntou ao pai do menino: "Há quanto tempo ele está assim? " "Desde a infância", respondeu ele.
22 Su kenà kepipira rà ed-imetayi perem kayi te vusew su ruen ke riyà ebpeketimbag sikandin te apuy wey ruen ke riyà te wayig. Keyruwi key nikuna ne tevangi key embiya egkegaga nu.”
22 "Muitas vezes o tem lançado no fogo e na água para matá-lo. Mas, se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos. "
23 “Ne meambe ke id-insà nu pà embiya egkegaga ku?” ke si Hisus. “Su langun ne egkegaga te etew embiya ruen peretiyaya rin te Eleteala.”
23 "Se podes? ", disse Jesus. "Tudo é possível àquele que crê. "
24 Arà dà ne nekekahi ke amey rut te vatà te, “Duen peretiyaya ku, ugaid ne kurang pà. Ebuyuen ku ne umani nu pà!”
24 Imediatamente o pai do menino exclamou: "Creio, ajuda-me a vencer a minha incredulidade! "
25 Nekita ni Hisus te edadseg en kandan ke merakel ne menge etew ne migkehiyan din en ke vusew ne midsuuk dut te vatà te, “Sikew ne vusew ne igkeemew wey igkevengel te menge etew,” ke sikandin, “ewai nu ayan se vatà ne kenà ke en be imbe edlived!”
25 Quando Jesus viu que uma multidão estava se ajuntando, repreendeu o espírito imundo, dizendo: "Espírito mudo e surdo, eu ordeno que o deixe e nunca mais entre nele".
26 Arà dà ne migkulayì en ke vusew ne mibidbid din en ke vatà, ne mid-awà en diyà te kandin. Ne iring en te minatey ini se vatà su warà en mekewaleng, ne migkahi en ke menge etew ketà te, “Minatey en!”
26 O espírito gritou, agitou-o violentamente e saiu. O menino ficou como morto, a ponto de muitos dizerem: "Ele morreu".
27 Ugaid ne migewaran ni Hisus ke velad dut te vatà ne pineenew rin, ne mid-itindeg en ke vatà.
27 Mas Jesus tomou-o pela mão e o levantou, e ele ficou em pé.
28 Guna su riyà en ensi Hisus te lusud te valey ne mid-insaan en dut te edumdumaan din te, “Meambe ke warà dey megaga te edsegseg ke vusew ne midsuuk ketà te vatà?”
28 Depois de Jesus ter entrado em casa, seus discípulos lhe perguntaram em particular: "Por que não conseguimos expulsá-lo? "
29 Ne migkahi si Hisus kandan te, “Warà duma ne ebpekegaga te kedsegseg te iring keniyan ne vusew embiya kenà kayi rà te kebpengeningeni.”
29 Ele respondeu: "Essa espécie só sai pela oração e pelo jejum".
30 Ne mid-awà dan ketà ne midlaus dan en se ed-ipanew diyà te lusud te Geliliya. Ne kenà egkiyug si Hisus ne egketuenan te menge etew ke endei sikandin egketahù,
30 Eles saíram daquele lugar e atravessaram a Galiléia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde eles estavam,
31 su apey warà ebpekesambar te kebpenurù din dut te menge edumdumaan din. Migkahi sikandin diyà te kandan te, “Ini se Impeanak te Menusiyà ne ed-uluhen dut te menge egkunterà kandin ne ebpeimetayan dan, ugaid ne ketà te iketelu ne hewii ne egkevanew red.”
31 porque estava ensinando os seus discípulos. E lhes dizia: "O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens. Eles o matarão, e três dias depois ele ressuscitará".
32 Ne warà dan mesebuti ke meana rut te migkahi ni Hisus kandan, ugaid ne neandek dan te ed-insà kandin.
32 Mas eles não entendiam o que ele queria dizer e tinham receio de perguntar-lhe.
33 Nekeuma ran diyà te inged ne Kapirnawum ne guna su diyan dan en te lusud te valey ne mid-insaan en ni Hisus ke menge edumdumaan din te, “Engkey ma se ibpelewlewaney niyu riyà te ralan?”
33 E chegaram a Cafarnaum. Quando ele estava em casa, perguntou-lhes: "O que vocês estavam discutindo no caminho? "
34 Ugaid ne warà senge etew kandan ne neketekab su iyan dan ibpelewlewaney ke engkey kandan se mepurù.
34 Mas eles guardaram silêncio, porque no caminho haviam discutido sobre quem era o maior.
35 Ne mibpinuu si Hisus, ne miburun din en ke sepulù wey deruwa ne edumdumaan din ne midlalag en kandan se egkahi te, “Misan engkey ne etew ne egkiyug ne ebmepurù, ne iyan iya se mebpeembavà te hinawa rin wey ebpevayàbayà sikandin dut te langun ne menge ruma rin.”
35 Assentando-se, Jesus chamou os Doze e disse: "Se alguém quiser ser o primeiro, será o último, e servo de todos".
36 Ketà be ne migkuwa si Hisus te senge etew ne vatà ne midsepipi rin ne impeitindeg din diyà te etuvangan dan se egkahi te,
36 E, tomando uma criança, colocou-a no meio deles. Pegando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Misan engkey ne etew se edtelimà te vatà iring kayi su atag te keduma rin kediey, ne midtelimà dema sikandin kediey. Ne misan engkey ne etew ne edtelimà kediey, ne kenà siak dà se midtelimà din su ke Amey ku rema ne Eleteala ne midsuhù kediey ne midtelimà din ded.”
37 "Quem recebe uma destas crianças em meu nome, está me recebendo; e quem me recebe, não está apenas me recebendo, mas também àquele que me enviou".
38 Ne migkahi en si Juan diyà te ki Hisus te, “Meyterù, duen neuma rey ne etew ne ebpenegseg te menge vusew te ibpepevayà dut te gehem te ngaran nu. Ne midawey rey sikandin su kenà tew ma ruma.”
38 "Mestre", disse João, "vimos um homem expulsando demônios em teu nome e procuramos impedi-lo, porque ele não era um dos nossos. "
39 Ne migkahi si Hisus te, “Kenà niyu sikandin edewaya su warà etew ne ebpekevaal te mekegeyip te ibpepevayà te ngaran ku ne melemu ne edlalag te mereatey mekeatag kediey.
39 "Não o impeçam", disse Jesus. "Ninguém que faça um milagre em meu nome, pode falar mal de mim logo em seguida,
40 Su ke etew ne kenà tew kunterà ne ruma tew.
40 pois quem não é contra nós está a nosso favor.
41 Benar ini se egkehiyen ku, piya engkey ne etew ne ebpeinum keniyu te wayig su sabap te kineruma niyu kediey, ne ebpeketelimà en iya sikandin te idlalew te Eleteala.”
41 Eu lhes digo a verdade: Quem lhes der um copo de água em meu nome, por vocês pertencerem a Cristo, de modo nenhum perderá a sua recompensa. "
42 “Ne mekeatag be te ini se menge vatà ne mibperetiyaya kediey, embiya ruen etew ne ebpekepeengked te sarig dan kediey, ne iyan pà meupiya,” ke si Hisus, “ne ebperiwetuwan ke lieg din te mevehat ne vatu ne id-antug diyà te rahat tumin dè be ke ebpekepeengked ke sarig te vatà.
42 "Se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, seria melhor que fosse lançado no mar com uma grande pedra amarrada no pescoço.
43 Embiya iyan ebpekepeneheewit keykew te kebpekedsalà nu ke belad nu, ne tempera nu! Su iyan pà tumù ne egkesarir ka ne ebpekeangkun ka te umur ne kenà edtaman tumin dè be ke deruwa red ke velad nu ugaid ne riyà ka ma ebpesinaru te apuy nerakà ne warà igkeevuki rin. [
43 Se a sua mão o fizer tropeçar, corte-a. É melhor entrar na vida mutilado do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga,
44 Su ketà ne ruen menge tagkey rin ne kenà ebpatey, ne ke apuy ne kenà egkeevukan.]
44 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
45 Ne embiya iyan ebpekepeneheewit keykew te kebpekedsalà nu ke paa nu, ne tempera nu! Su iyan pà tumù ne egkesarir ka ne ebpekeangkun ka te umur ne kenà edtaman, tumin dè be ke deruwa red ke paa nu ugaid ne igkeantug ka diyà te apuy nerakà. [
45 E se o seu pé o fizer tropeçar, corte-o. É melhor entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno.
46 Su ketà ne ruen menge tagkey rin ne kenà ebpatey, ne ke apuy ne kenà egkeevukan.]
46 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
47 Ne embiya iyan ebpekepeneheewit keykew te kebpekedsalà nu ke mata nu, ne lesika nu! Su iyan pà tumù ne kebpekelusud nu rut te edetuan te Eleteala ne dibdivaluy rà ke mata nu, tumin dè be ke deruwa red ke mata nu ugaid ne igkeantug ka riyà te apuy nerakà. [
47 E se o seu olho o fizer tropeçar, arranque-o. É melhor entrar no Reino de Deus com um só olho do que, tendo os dois olhos, ser lançado no inferno,
48 Su ketà ne ruen menge tagkey rin, ne kenà ebpatey, ne ke apuy ne kenà egkeevukan.]
48 onde ‘o seu verme não morre, e o fogo não se apaga’.
49 “Su uman senge etew ne eduma kediey ne egkepenedsal pà te apuy wey timus ne iyan din meana ne ebpekeheram pà te kemeresayan su apey mebmevag-et ke kedsarig din kediey.
49 Cada um será salgado com fogo.
50 “Ne meupiya ini se timus su ibmeupiya te nanam dut te egkeenen tew, ugaid ne embiya egkeawà en ke nanam kayi te timus ne warà en dalan te kebmetimus din pà maa. Ne iring te timus ini se ed-ul-ulaan te menge etew ne mibperetiyaya kediey,” ke si Hisus, “tembù be iyan iya se pelimlimuey kew ne peup-upianey kew.”
50 "O sal é bom, mas se deixar de ser salgado, como restaurar o seu sabor? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.