Marcos 9

Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ne migkahi pà maa si Hisus te, “Tentenuri niyu ini, ruen ruma tew kayi ne kenà pà ebpatey taman ketà te hewii ne egkekita ran ke kedetui te Eleteala te menge etew rut te gehem din.”
1 Dizia-lhes ainda: Em verdade vos afirmo que, dos que aqui se encontram, alguns há que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam ter chegado com poder o reino de Deus.
2 Guna su neked-enem en ne hewii, ne miduma en ni Hisus ensi Pedro, si Santiago wey si Juan ne midtekereg dan en te mehantur ne buvungan te sikandan dà. Guna su ketà dan en ne midtengtengan dan si Hisus ne netekew nedsalin ke paras din.
2 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, Tiago e João e levou-os sós, à parte, a um alto monte. Foi transfigurado diante deles;
3 Ne mibpeneringsing ke velegkas din te keputì su warà misan engkey ne kayi te ampew te dunya ne ebpekemeputì iring kayi.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes e sobremodo brancas, como nenhum lavandeiro na terra as poderia alvejar.
4 Netekew ran en dema nekita se deruwa ne etew se ebpekidlalag ki Hisus, si Elias wey si Moises, ke menge mibpelambas te Lalag te Eleteala rengan.
4 Apareceu-lhes Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Ne migkahi en si Pedro ki Hisus te, “Meyterù, meupiya su kayi ki! Edsesabung key te tetelu, seveka keykew, seveka ki Moises, wey seveka rema ki Elias,” ke sikandin.
5 Então, Pedro, tomando a palavra, disse: Mestre, bom é estarmos aqui e que façamos três tendas: uma será tua, outra, para Moisés, e outra, para Elias.
6 Ugaid ne matag be migkahi si Pedro te iring ketà ne warà din metueni ke engkey se egkehiyen din su neandek dan.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles aterrados.
7 Arà dà ne ruen sehulapun ne nekelikuvung kandan ne ruen suwara ne ketà ebpuun te sehulapun ne migkahi te, “Ini ke Anak ku ne egkelimù ku nevenar. Pemineha niyu ke edlelahen din!”
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela uma voz dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Ne mibpenlangulangu ran ketà, ugaid ne warà en etew ne nekita ran liyu rà ki Hisus ke ruma ran.
8 E, de relance, olhando ao redor, a ninguém mais viram com eles, senão Jesus.
9 Gewii ran te edtupang ne mibenduan dan en ni Hisus te, “Kenà niyu ve imbe ibpenudtul te misan entei en ini se nekita niyu taman te egkevanew en ke Impeanak te Menusiyà.”
9 Ao descerem do monte, ordenou-lhes Jesus que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Ne midtuman dan ini se ingkahi ni Hisus, ugaid ne mibpein-inseey ran te, “Engkey se meana rin ini se ebenawen?”
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros que seria o ressuscitar dentre os mortos.
11 Ne mid-insaan dan si Hisus te, “Meambe ke egkehiyen te menge meyterù te penduan te iyan ed-una ebpengkayi ne si Elias ke etew ne mibpelambas te Lalag te Eleteala rengan, ne arà pà ke midtendù te Eleteala ne edatù?”
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Ne midtavak si Hisus te, “Benar ne ed-una ebpengkayi si Elias su ed-endamen din ke langun te kebpekeuma dut te midtendù te Eleteala ne edatù. Ugaid ne maa,” ke sikandin, “ke ruen dema impesurat ne Lalag te Eleteala rengan te merakel se kemeresayan dut te Impeanak te Menusiyà ne idumilì dan sikandin?
12 Então, ele lhes disse: Elias, vindo primeiro, restaurará todas as coisas; como, pois, está escrito sobre o Filho do Homem que sofrerá muito e será aviltado?
13 Ugaid ne igkahi ku keniyu te nekeuma en si Elias. Nasì dan midrasey sikandin te endei se kiyug dan iring dut te impesurat dengan ne Lalag te Eleteala mekeatag kandin.”
13 Eu, porém, vos digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como a seu respeito está escrito.
14 Guna su nekeuma en ensi Hisus kayi te ruma ne edumdumaan din, ne nekita ran te midlingutan dan te merakel ne menge etew. Ruen kayi menge meyterù te penduan ne ebpekidlewanà kandan.
14 Quando eles se aproximaram dos discípulos, viram numerosa multidão ao redor e que os escribas discutiam com eles.
15 Guna su nekita rut te menge etew se ebpelingguma en si Hisus ne nengeinuinu ran nevenar su warà kebpenareng dan kandin, ne mibpemelelahuy ran en su midsinuhung dan en sikandin.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, tomada de surpresa, correu para ele e o saudava.
16 Ne mid-insaan ni Hisus ke menge edumdumaan din te, “Engkey se ibpelewaney niyu?”
16 Então, ele interpelou os escribas: Que é que discutíeis com eles?
17 Ne ruen ketà te nevurun senge etew ne meama ne midselet se egkahi te, “Meyterù, ruen ini se anak ku ne mibpeneheewit ku kayi te keykew su midsuukan te vusew ne kenè en ebpekelalag.
17 E um, dentre a multidão, respondeu: Mestre, trouxe-te o meu filho, possesso de um espírito mudo;
18 Embiya edsuukan sikandin te vusew ne ebpekebadas sikandin diyà te tanà, eburvuraan ke bèbà din, edyengketen ke ngipen din, ne egkereg ke lawa rin. Ne mibpemuyù ku rut te edumdumaan nu te ibpesegseg ini se vusew ne midsuuk kayi te anak ku, ugaid ne warà dan ma megaga.”
18 e este, onde quer que o apanha, lança-o por terra, e ele espuma, rilha os dentes e vai definhando. Roguei a teus discípulos que o expelissem, e eles não puderam.
19 Migkahi si Hisus te, “Sikiyu ne menge etew guntaan, warà kebperetiyaya niyu te Eleteala! Neuhet en se kebpekiduma ku keniyu, ne engkey pà taman te kebperetiyaya niyu? Engkey pà taman se keuhet din se kedtigkeri ku keniyu? Ipengkayi niyu ayan se vatà!” ke si Hisus.
19 Então, Jesus lhes disse: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-mo.
20 Ne mid-ewit dan en ke vatà riyà te ki Hisus. Guna su nekita rut te vusew si Hisus ne midsuukan din en ke vatà te nehurivid, ne nekebadas en diyà te tanà, ne midteltelilid en, ne miburàburà ke bèbà din.
20 E trouxeram-lho; quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o agitou com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Mid-insaan ni Hisus ke amey rut te vatà te, “Keenu rudsui sikandin kayi te egeraman din ini?”
21 Perguntou Jesus ao pai do menino: Há quanto tempo isto lhe sucede? Desde a infância, respondeu;
22 Su kenà kepipira rà ed-imetayi perem kayi te vusew su ruen ke riyà ebpeketimbag sikandin te apuy wey ruen ke riyà te wayig. Keyruwi key nikuna ne tevangi key embiya egkegaga nu.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar; mas, se tu podes alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 “Ne meambe ke id-insà nu pà embiya egkegaga ku?” ke si Hisus. “Su langun ne egkegaga te etew embiya ruen peretiyaya rin te Eleteala.”
23 Ao que lhe respondeu Jesus: Se podes! Tudo é possível ao que crê.
24 Arà dà ne nekekahi ke amey rut te vatà te, “Duen peretiyaya ku, ugaid ne kurang pà. Ebuyuen ku ne umani nu pà!”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou [com lágrimas]: Eu creio! Ajuda-me na minha falta de fé!
25 Nekita ni Hisus te edadseg en kandan ke merakel ne menge etew ne migkehiyan din en ke vusew ne midsuuk dut te vatà te, “Sikew ne vusew ne igkeemew wey igkevengel te menge etew,” ke sikandin, “ewai nu ayan se vatà ne kenà ke en be imbe edlived!”
25 Vendo Jesus que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai deste jovem e nunca mais tornes a ele.
26 Arà dà ne migkulayì en ke vusew ne mibidbid din en ke vatà, ne mid-awà en diyà te kandin. Ne iring en te minatey ini se vatà su warà en mekewaleng, ne migkahi en ke menge etew ketà te, “Minatey en!”
26 E ele, clamando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: Morreu.
27 Ugaid ne migewaran ni Hisus ke velad dut te vatà ne pineenew rin, ne mid-itindeg en ke vatà.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Guna su riyà en ensi Hisus te lusud te valey ne mid-insaan en dut te edumdumaan din te, “Meambe ke warà dey megaga te edsegseg ke vusew ne midsuuk ketà te vatà?”
28 Quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Ne migkahi si Hisus kandan te, “Warà duma ne ebpekegaga te kedsegseg te iring keniyan ne vusew embiya kenà kayi rà te kebpengeningeni.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não pode sair senão por meio de oração [e jejum].
30 Ne mid-awà dan ketà ne midlaus dan en se ed-ipanew diyà te lusud te Geliliya. Ne kenà egkiyug si Hisus ne egketuenan te menge etew ke endei sikandin egketahù,
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que ninguém o soubesse;
31 su apey warà ebpekesambar te kebpenurù din dut te menge edumdumaan din. Migkahi sikandin diyà te kandan te, “Ini se Impeanak te Menusiyà ne ed-uluhen dut te menge egkunterà kandin ne ebpeimetayan dan, ugaid ne ketà te iketelu ne hewii ne egkevanew red.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens, e o matarão; mas, três dias depois da sua morte, ressuscitará.
32 Ne warà dan mesebuti ke meana rut te migkahi ni Hisus kandan, ugaid ne neandek dan te ed-insà kandin.
32 Eles, contudo, não compreendiam isto e temiam interrogá-lo.
33 Nekeuma ran diyà te inged ne Kapirnawum ne guna su diyan dan en te lusud te valey ne mid-insaan en ni Hisus ke menge edumdumaan din te, “Engkey ma se ibpelewlewaney niyu riyà te ralan?”
33 Tendo eles partido para Cafarnaum, estando ele em casa, interrogou os discípulos: De que é que discorríeis pelo caminho?
34 Ugaid ne warà senge etew kandan ne neketekab su iyan dan ibpelewlewaney ke engkey kandan se mepurù.
34 Mas eles guardaram silêncio; porque, pelo caminho, haviam discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Ne mibpinuu si Hisus, ne miburun din en ke sepulù wey deruwa ne edumdumaan din ne midlalag en kandan se egkahi te, “Misan engkey ne etew ne egkiyug ne ebmepurù, ne iyan iya se mebpeembavà te hinawa rin wey ebpevayàbayà sikandin dut te langun ne menge ruma rin.”
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e lhes disse: Se alguém quer ser o primeiro, será o último e servo de todos.
36 Ketà be ne migkuwa si Hisus te senge etew ne vatà ne midsepipi rin ne impeitindeg din diyà te etuvangan dan se egkahi te,
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Misan engkey ne etew se edtelimà te vatà iring kayi su atag te keduma rin kediey, ne midtelimà dema sikandin kediey. Ne misan engkey ne etew ne edtelimà kediey, ne kenà siak dà se midtelimà din su ke Amey ku rema ne Eleteala ne midsuhù kediey ne midtelimà din ded.”
37 Qualquer que receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, não recebe a mim, mas ao que me enviou.
38 Ne migkahi en si Juan diyà te ki Hisus te, “Meyterù, duen neuma rey ne etew ne ebpenegseg te menge vusew te ibpepevayà dut te gehem te ngaran nu. Ne midawey rey sikandin su kenà tew ma ruma.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que, em teu nome, expelia demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não seguia conosco.
39 Ne migkahi si Hisus te, “Kenà niyu sikandin edewaya su warà etew ne ebpekevaal te mekegeyip te ibpepevayà te ngaran ku ne melemu ne edlalag te mereatey mekeatag kediey.
39 Mas Jesus respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e, logo a seguir, possa falar mal de mim.
40 Su ke etew ne kenà tew kunterà ne ruma tew.
40 Pois quem não é contra nós é por nós.
41 Benar ini se egkehiyen ku, piya engkey ne etew ne ebpeinum keniyu te wayig su sabap te kineruma niyu kediey, ne ebpeketelimà en iya sikandin te idlalew te Eleteala.”
41 Porquanto, aquele que vos der de beber um copo de água, em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá o seu galardão.
42 “Ne mekeatag be te ini se menge vatà ne mibperetiyaya kediey, embiya ruen etew ne ebpekepeengked te sarig dan kediey, ne iyan pà meupiya,” ke si Hisus, “ne ebperiwetuwan ke lieg din te mevehat ne vatu ne id-antug diyà te rahat tumin dè be ke ebpekepeengked ke sarig te vatà.
42 E quem fizer tropeçar a um destes pequeninos crentes, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse lançado no mar.
43 Embiya iyan ebpekepeneheewit keykew te kebpekedsalà nu ke belad nu, ne tempera nu! Su iyan pà tumù ne egkesarir ka ne ebpekeangkun ka te umur ne kenà edtaman tumin dè be ke deruwa red ke velad nu ugaid ne riyà ka ma ebpesinaru te apuy nerakà ne warà igkeevuki rin. [
43 E, se tua mão te faz tropeçar, corta-a; pois é melhor entrares maneta na vida do que, tendo as duas mãos, ires para o inferno, para o fogo inextinguível
44 Su ketà ne ruen menge tagkey rin ne kenà ebpatey, ne ke apuy ne kenà egkeevukan.]
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 Ne embiya iyan ebpekepeneheewit keykew te kebpekedsalà nu ke paa nu, ne tempera nu! Su iyan pà tumù ne egkesarir ka ne ebpekeangkun ka te umur ne kenà edtaman, tumin dè be ke deruwa red ke paa nu ugaid ne igkeantug ka diyà te apuy nerakà. [
45 E, se teu pé te faz tropeçar, corta-o; é melhor entrares na vida aleijado do que, tendo os dois pés, seres lançado no inferno
46 Su ketà ne ruen menge tagkey rin ne kenà ebpatey, ne ke apuy ne kenà egkeevukan.]
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Ne embiya iyan ebpekepeneheewit keykew te kebpekedsalà nu ke mata nu, ne lesika nu! Su iyan pà tumù ne kebpekelusud nu rut te edetuan te Eleteala ne dibdivaluy rà ke mata nu, tumin dè be ke deruwa red ke mata nu ugaid ne igkeantug ka riyà te apuy nerakà. [
47 E, se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o; é melhor entrares no reino de Deus com um só dos teus olhos do que, tendo os dois seres lançado no inferno,
48 Su ketà ne ruen menge tagkey rin, ne kenà ebpatey, ne ke apuy ne kenà egkeevukan.]
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 “Su uman senge etew ne eduma kediey ne egkepenedsal pà te apuy wey timus ne iyan din meana ne ebpekeheram pà te kemeresayan su apey mebmevag-et ke kedsarig din kediey.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 “Ne meupiya ini se timus su ibmeupiya te nanam dut te egkeenen tew, ugaid ne embiya egkeawà en ke nanam kayi te timus ne warà en dalan te kebmetimus din pà maa. Ne iring te timus ini se ed-ul-ulaan te menge etew ne mibperetiyaya kediey,” ke si Hisus, “tembù be iyan iya se pelimlimuey kew ne peup-upianey kew.”
50 Bom é o sal; mas, se o sal vier a tornar-se insípido, como lhe restaurar o sabor? Tende sal em vós mesmos e paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.