Marcos 9

Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ne migkahi pà maa si Hisus te, “Tentenuri niyu ini, ruen ruma tew kayi ne kenà pà ebpatey taman ketà te hewii ne egkekita ran ke kedetui te Eleteala te menge etew rut te gehem din.”
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 Guna su neked-enem en ne hewii, ne miduma en ni Hisus ensi Pedro, si Santiago wey si Juan ne midtekereg dan en te mehantur ne buvungan te sikandan dà. Guna su ketà dan en ne midtengtengan dan si Hisus ne netekew nedsalin ke paras din.
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 Ne mibpeneringsing ke velegkas din te keputì su warà misan engkey ne kayi te ampew te dunya ne ebpekemeputì iring kayi.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 Netekew ran en dema nekita se deruwa ne etew se ebpekidlalag ki Hisus, si Elias wey si Moises, ke menge mibpelambas te Lalag te Eleteala rengan.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 Ne migkahi en si Pedro ki Hisus te, “Meyterù, meupiya su kayi ki! Edsesabung key te tetelu, seveka keykew, seveka ki Moises, wey seveka rema ki Elias,” ke sikandin.
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Ugaid ne matag be migkahi si Pedro te iring ketà ne warà din metueni ke engkey se egkehiyen din su neandek dan.
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 Arà dà ne ruen sehulapun ne nekelikuvung kandan ne ruen suwara ne ketà ebpuun te sehulapun ne migkahi te, “Ini ke Anak ku ne egkelimù ku nevenar. Pemineha niyu ke edlelahen din!”
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 Ne mibpenlangulangu ran ketà, ugaid ne warà en etew ne nekita ran liyu rà ki Hisus ke ruma ran.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 Gewii ran te edtupang ne mibenduan dan en ni Hisus te, “Kenà niyu ve imbe ibpenudtul te misan entei en ini se nekita niyu taman te egkevanew en ke Impeanak te Menusiyà.”
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 Ne midtuman dan ini se ingkahi ni Hisus, ugaid ne mibpein-inseey ran te, “Engkey se meana rin ini se ebenawen?”
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 Ne mid-insaan dan si Hisus te, “Meambe ke egkehiyen te menge meyterù te penduan te iyan ed-una ebpengkayi ne si Elias ke etew ne mibpelambas te Lalag te Eleteala rengan, ne arà pà ke midtendù te Eleteala ne edatù?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 Ne midtavak si Hisus te, “Benar ne ed-una ebpengkayi si Elias su ed-endamen din ke langun te kebpekeuma dut te midtendù te Eleteala ne edatù. Ugaid ne maa,” ke sikandin, “ke ruen dema impesurat ne Lalag te Eleteala rengan te merakel se kemeresayan dut te Impeanak te Menusiyà ne idumilì dan sikandin?
12 Ele respondeu:
13 Ugaid ne igkahi ku keniyu te nekeuma en si Elias. Nasì dan midrasey sikandin te endei se kiyug dan iring dut te impesurat dengan ne Lalag te Eleteala mekeatag kandin.”
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 Guna su nekeuma en ensi Hisus kayi te ruma ne edumdumaan din, ne nekita ran te midlingutan dan te merakel ne menge etew. Ruen kayi menge meyterù te penduan ne ebpekidlewanà kandan.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 Guna su nekita rut te menge etew se ebpelingguma en si Hisus ne nengeinuinu ran nevenar su warà kebpenareng dan kandin, ne mibpemelelahuy ran en su midsinuhung dan en sikandin.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 Ne mid-insaan ni Hisus ke menge edumdumaan din te, “Engkey se ibpelewaney niyu?”
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 Ne ruen ketà te nevurun senge etew ne meama ne midselet se egkahi te, “Meyterù, ruen ini se anak ku ne mibpeneheewit ku kayi te keykew su midsuukan te vusew ne kenè en ebpekelalag.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 Embiya edsuukan sikandin te vusew ne ebpekebadas sikandin diyà te tanà, eburvuraan ke bèbà din, edyengketen ke ngipen din, ne egkereg ke lawa rin. Ne mibpemuyù ku rut te edumdumaan nu te ibpesegseg ini se vusew ne midsuuk kayi te anak ku, ugaid ne warà dan ma megaga.”
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 Migkahi si Hisus te, “Sikiyu ne menge etew guntaan, warà kebperetiyaya niyu te Eleteala! Neuhet en se kebpekiduma ku keniyu, ne engkey pà taman te kebperetiyaya niyu? Engkey pà taman se keuhet din se kedtigkeri ku keniyu? Ipengkayi niyu ayan se vatà!” ke si Hisus.
19 Jesus disse:
20 Ne mid-ewit dan en ke vatà riyà te ki Hisus. Guna su nekita rut te vusew si Hisus ne midsuukan din en ke vatà te nehurivid, ne nekebadas en diyà te tanà, ne midteltelilid en, ne miburàburà ke bèbà din.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 Mid-insaan ni Hisus ke amey rut te vatà te, “Keenu rudsui sikandin kayi te egeraman din ini?”
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 Su kenà kepipira rà ed-imetayi perem kayi te vusew su ruen ke riyà ebpeketimbag sikandin te apuy wey ruen ke riyà te wayig. Keyruwi key nikuna ne tevangi key embiya egkegaga nu.”
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 “Ne meambe ke id-insà nu pà embiya egkegaga ku?” ke si Hisus. “Su langun ne egkegaga te etew embiya ruen peretiyaya rin te Eleteala.”
23 Jesus respondeu:
24 Arà dà ne nekekahi ke amey rut te vatà te, “Duen peretiyaya ku, ugaid ne kurang pà. Ebuyuen ku ne umani nu pà!”
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 Nekita ni Hisus te edadseg en kandan ke merakel ne menge etew ne migkehiyan din en ke vusew ne midsuuk dut te vatà te, “Sikew ne vusew ne igkeemew wey igkevengel te menge etew,” ke sikandin, “ewai nu ayan se vatà ne kenà ke en be imbe edlived!”
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 Arà dà ne migkulayì en ke vusew ne mibidbid din en ke vatà, ne mid-awà en diyà te kandin. Ne iring en te minatey ini se vatà su warà en mekewaleng, ne migkahi en ke menge etew ketà te, “Minatey en!”
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 Ugaid ne migewaran ni Hisus ke velad dut te vatà ne pineenew rin, ne mid-itindeg en ke vatà.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 Guna su riyà en ensi Hisus te lusud te valey ne mid-insaan en dut te edumdumaan din te, “Meambe ke warà dey megaga te edsegseg ke vusew ne midsuuk ketà te vatà?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 Ne migkahi si Hisus kandan te, “Warà duma ne ebpekegaga te kedsegseg te iring keniyan ne vusew embiya kenà kayi rà te kebpengeningeni.”
29 Jesus respondeu:
30 Ne mid-awà dan ketà ne midlaus dan en se ed-ipanew diyà te lusud te Geliliya. Ne kenà egkiyug si Hisus ne egketuenan te menge etew ke endei sikandin egketahù,
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 su apey warà ebpekesambar te kebpenurù din dut te menge edumdumaan din. Migkahi sikandin diyà te kandan te, “Ini se Impeanak te Menusiyà ne ed-uluhen dut te menge egkunterà kandin ne ebpeimetayan dan, ugaid ne ketà te iketelu ne hewii ne egkevanew red.”
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 Ne warà dan mesebuti ke meana rut te migkahi ni Hisus kandan, ugaid ne neandek dan te ed-insà kandin.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 Nekeuma ran diyà te inged ne Kapirnawum ne guna su diyan dan en te lusud te valey ne mid-insaan en ni Hisus ke menge edumdumaan din te, “Engkey ma se ibpelewlewaney niyu riyà te ralan?”
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 Ugaid ne warà senge etew kandan ne neketekab su iyan dan ibpelewlewaney ke engkey kandan se mepurù.
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 Ne mibpinuu si Hisus, ne miburun din en ke sepulù wey deruwa ne edumdumaan din ne midlalag en kandan se egkahi te, “Misan engkey ne etew ne egkiyug ne ebmepurù, ne iyan iya se mebpeembavà te hinawa rin wey ebpevayàbayà sikandin dut te langun ne menge ruma rin.”
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Ketà be ne migkuwa si Hisus te senge etew ne vatà ne midsepipi rin ne impeitindeg din diyà te etuvangan dan se egkahi te,
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 “Misan engkey ne etew se edtelimà te vatà iring kayi su atag te keduma rin kediey, ne midtelimà dema sikandin kediey. Ne misan engkey ne etew ne edtelimà kediey, ne kenà siak dà se midtelimà din su ke Amey ku rema ne Eleteala ne midsuhù kediey ne midtelimà din ded.”
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 Ne migkahi en si Juan diyà te ki Hisus te, “Meyterù, duen neuma rey ne etew ne ebpenegseg te menge vusew te ibpepevayà dut te gehem te ngaran nu. Ne midawey rey sikandin su kenà tew ma ruma.”
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 Ne migkahi si Hisus te, “Kenà niyu sikandin edewaya su warà etew ne ebpekevaal te mekegeyip te ibpepevayà te ngaran ku ne melemu ne edlalag te mereatey mekeatag kediey.
39 Jesus respondeu:
40 Su ke etew ne kenà tew kunterà ne ruma tew.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Benar ini se egkehiyen ku, piya engkey ne etew ne ebpeinum keniyu te wayig su sabap te kineruma niyu kediey, ne ebpeketelimà en iya sikandin te idlalew te Eleteala.”
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 “Ne mekeatag be te ini se menge vatà ne mibperetiyaya kediey, embiya ruen etew ne ebpekepeengked te sarig dan kediey, ne iyan pà meupiya,” ke si Hisus, “ne ebperiwetuwan ke lieg din te mevehat ne vatu ne id-antug diyà te rahat tumin dè be ke ebpekepeengked ke sarig te vatà.
42 Jesus continuou:
43 Embiya iyan ebpekepeneheewit keykew te kebpekedsalà nu ke belad nu, ne tempera nu! Su iyan pà tumù ne egkesarir ka ne ebpekeangkun ka te umur ne kenà edtaman tumin dè be ke deruwa red ke velad nu ugaid ne riyà ka ma ebpesinaru te apuy nerakà ne warà igkeevuki rin. [
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 Su ketà ne ruen menge tagkey rin ne kenà ebpatey, ne ke apuy ne kenà egkeevukan.]
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 Ne embiya iyan ebpekepeneheewit keykew te kebpekedsalà nu ke paa nu, ne tempera nu! Su iyan pà tumù ne egkesarir ka ne ebpekeangkun ka te umur ne kenà edtaman, tumin dè be ke deruwa red ke paa nu ugaid ne igkeantug ka diyà te apuy nerakà. [
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 Su ketà ne ruen menge tagkey rin ne kenà ebpatey, ne ke apuy ne kenà egkeevukan.]
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 Ne embiya iyan ebpekepeneheewit keykew te kebpekedsalà nu ke mata nu, ne lesika nu! Su iyan pà tumù ne kebpekelusud nu rut te edetuan te Eleteala ne dibdivaluy rà ke mata nu, tumin dè be ke deruwa red ke mata nu ugaid ne igkeantug ka riyà te apuy nerakà. [
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 Su ketà ne ruen menge tagkey rin, ne kenà ebpatey, ne ke apuy ne kenà egkeevukan.]
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 “Su uman senge etew ne eduma kediey ne egkepenedsal pà te apuy wey timus ne iyan din meana ne ebpekeheram pà te kemeresayan su apey mebmevag-et ke kedsarig din kediey.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 “Ne meupiya ini se timus su ibmeupiya te nanam dut te egkeenen tew, ugaid ne embiya egkeawà en ke nanam kayi te timus ne warà en dalan te kebmetimus din pà maa. Ne iring te timus ini se ed-ul-ulaan te menge etew ne mibperetiyaya kediey,” ke si Hisus, “tembù be iyan iya se pelimlimuey kew ne peup-upianey kew.”
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.