Marcos 5

Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ne nekerunggù en ensi Hisus diyà te ripag te ranew te Geliliya riyà te sakup te inged te menge Gerisiyanu.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Guna su mibpemenaug en si Hisus ketà te avang ne midsinuhung en sikandin te senge etew ne riyà ebpuun te menge surung ne penlelevengan te minatey.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Su ini se etew ne midsuukan te vusew, tembù be diyan en mid-ubpà sikandin te menge surung ne penlelevengan te minatey. Ne kenà en egkeehenan sikandin misan pà egkedinaan.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Ne kenà kepipira rà bekua ke paa rin wey ke velad din, ugaid ne ebpengevidtew rin ded ke kedina ne ebpengetamped din ke putew ne impatung te paa rin. Warà etew ne ebpekeehen kandin su mevaher.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Merukilem meandew ne edlauglaug sikandin diyà te menge surung ne penlelevengan te minatey wey riyà te menge buvungan se ebpulung ebpengulayì, ne ebpemelian din pà ke lawa rin te menge vatu.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Guna su nesandeng din si Hisus ne mibpelelahuy rin en te edsinuhung, ne midlumpeng en sikandin diyà te sineruwan ni Hisus.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 Ne mibensag en sikandin se egkahi te, “Sikuna ini si Hisus ke Anak te Eleteala ne warà repeng din. Engkey ma se kememeniyà nu kediey? Isapà nu te etuvangan te Eleteala te kenà a nu pemekeiri,” ke sikandin.
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 (Ini se mibuyù din geina te migkehiyan en ni Hisus sikandin te, “Sikuna ini se vusew, ewai nu en ayan se etew!”)
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Ketà ne mid-insaan ni Hisus ke meama te, “Engkey ma se ngaran nu?”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ne mibpemuyù te mevaher ki Hisus te kenà din ebpepeewaan sikandan ketà te inged.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Ne ruen ketà te uvey ran medmerakel ne bavuy ne ebpemenumal diyà te kelendihan.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Ne mibpemuyù en ke menge vusew ki Hisus se egkahi te, “Ibpependiyà key nu te menge bavuy arà su apey key ketà mekeawuk te kandan.”
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Ne midtuhutan en ni Hisus sikandan. Arà dà ne mid-awà en ke menge vusew rut te meama ne riyan dan en mibpengasuk te menge bavuy. Ne mibpemelelahuy en ke menge bavuy se ed-umpak diyà te dempilas ne nengelened dan en diyà te ranew su ruen en buwa menge deruwa ne ngivu se kerakel dan.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Guna su nekita ini rut te menge etew ne edtuganur ketà te menge bavuy ne mibpemelelahuy ran en su impemenudtul dan ini diyà te inged dan wey ke nekeerivey ne pengengewiran. Nerineg ini rut te menge etew, ne mibayaan dan en su midsusi ran.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Nekeuma ran ketà te ki Hisus ne nekita ran en te ebpinuu ke meama ne midsuukan te medmerakel ne menge vusew pehaney, ne duen en belegkas din ne nekeulit en ke itungan din. Ketà ne nengeandek dan nevenar.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Ne ini se menge etew ne nekekita rut te mid-ulaula ni Hisus ne impenudtul dan en dut te ruma pà ne etew ke kegkeulii rut te meama ne midsuukan te menge vusew wey ke ned-ulaula rema rut te menge bavuy.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Ne mibpemuyù dan ki Hisus te menu med-awà sikandin ketà te inged dan.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Ne midlived en ensi Hisus diyà te avang dan, ne guna su ed-untud en sikandin te avang ne migkahi en ini se meama ne neulian en te, “Egkiyug a ne ebpekiduma kenikew,” ke sikandin.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Ugaid ne warà megkiyug si Hisus te ebpekeruma sikandin ne iyan din migkahi se, “Ulì ke en diyà te keniyu ne ipenudtul nu ini se meupiya ne mid-ulaula te Kerenan kenikew wey ke kinekeyru rin kenikew.”
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Arà dà ne mid-ulì en ini se meama ne mibpemenudtul en diyà te langun ne menge inged diyà te lusud te inged ne Dikapulis ini se meupiya ne mid-ulaula ni Hisus kandin. Ne langun ne menge etew ne nekerineg kandin ne nengegeyip dan nevenar.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Guna su mid-apet en maa si Hisus diyà te ranew ne midunggù dan ne merakel se menge etew ne nengevurun ne midlingut kandin.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Duen ketà meama ne ed-ingaranan ki Jairo, su seveka sikandin ne egkeunutan te baley ne ebpengedian te menge Hudiyanen te penduan dan. Guna su nekita rin si Hisus ne midlumpeng en diyà te etuvangan din,
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 ne midsebenar mibpemuyù en sikandin se egkahi te, “Ruen deisek ne anak ku ne meritan ne edaru ne edtiviltivil te kepatey,” ke sikandin, “kuwa ki en be su apey nu mesamsam sikandin ne egkeulian.”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Ne miduma en si Hisus kandin te ed-ulì. Ne mid-eguyut en kandan ke merakel ne menge etew, ne ketà ne egkelipitlipit en si Hisus.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Ne ruen meritan ketà dema ne nerasey nevenar su nekedsepulù en wey deruwa ne rahun se kebpemundasa rin te lengesa ne kenà egkeengked.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Misan mibpevewian din en te merakel ne terevawì ne warà dan megaga. Neamin din en ke kureta rin su apey egkeulii, ugaid ne lemban en ne ed-iseg.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Nerineg din ke meupiya ne ulaula ni Hisus, ne mibpenelektelek en sikandin diyà te uriyan din.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Su kehingginawa rin te, “Misan egkeamì ku rà ke velegkas din, ne egkeulian en ini se sakit ku,” ke sikandin.
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Guna su neamì din en ke velegkas ni Hisus ne netibpek en ke kebpemundasa rin, ne netuenan din te warà en ke sakit din.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Arà dà ne neheram ni Hisus te ruen gehem te kebpekeulì ne midlihawang kandin, ne mid-itindeg sikandin se ebpenlangulangu. “Engkey ma se mid-amì te velegkas ku?” ke sikandin.
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Migkahi ke menge edumdumaan din te, “Ey, netuenan nu en se merakel ne menge etew ne ebpekelipit kenikew, ne meambe ke ed-insà ka ke engkey se mid-amì te velegkas nu?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Ugaid ne mibpenlangulangu pà manen si Hisus ke entei arà se mid-amì dut te velegkas din.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Ne ini se meritan ne netau te ned-ulaula rin ne mid-uvey en ki Hisus se egkerkeren te kinekeandek din. Ne midlumpeng en diyà te sineruwan ni Hisus ne impenudtul din en langun ke ned-ulaula rin.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Ne migkehiyan en ni Hisus sikandin te, “Bayi, neulian ke en su sabap dut te kinesarig nu kediey. Ulì ke en be ne barasbaras ka su neulian ke en dut te keresayan nu,” ke sikandin.
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Ne gewii te ebpekidlalag pà si Hisus dut te meritan ne ruen en nekeuma ne ibpetundug ki Jairo se egkahi te, “Ke anak nu ne nekerudtanà en. Kenà ta en ebengenen si Hisus,” ke sikandan.
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Ugaid ne warà impememantag ni Hisus ke nerineg din ne lalag dan inemulà se iyan din migkahi diyà te ki Jairo te, “Kenà ka egewhewana kayi te anak nu, ugaid ne sarig ke rà kediey.”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Arà dà ne iyan din dà pineruma kandan ki Jairo ne si Pedro, wey ke teleari si Santiago ki Juan.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Guna su nekeuma ran diyà te valey ni Jairo ne nekita ni Hisus se egkehisaweg ke menge etew, ne nerineg din en se ebpemenderawit.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Guna su midlusud en si Hisus ketà te valey ne migkehiyan din en sikandan te, “Meambe ini se egkehisaweg kew? Ne meambe ke ebpemenderawit kew? Warà minatey ayan se vatà su nekelipereng dà.”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Nerineg den dà ke migkahi ni Hisus ne mid-engitan den dà sikandin. Arà dà ne impeawà dan en ni Hisus diyà te valey, ne midtawag din en ke amey wey iney rut te batà wey ke tetelu ne edumdumaan din ne midlusud dan en diyà te mibpereyasan dut te vatà.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Guna su nekelusud dan ketà ne migeweran ni Hisus ke velad din ne migkahi te, “Talita kumi,” ne iyan din meana se, “Payi, enew ke en.”
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Arà dà ne mid-enew en ke vatà ne mid-ipanew en. Ini se vatà ne edraharaha en su sepulù wey deruwa se rahun din. Guna su nekita ini rut te menge etew ne nengegeyip dan nevenar.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Ugaid ne mibenduan dan ni Hisus te kenà ibpepenudtul ini se ned-ulaula te misan entei en. Ne migkahi rema sikandin te pekeena ran ke vatà.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.