Marcos 5

Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ne nekerunggù en ensi Hisus diyà te ripag te ranew te Geliliya riyà te sakup te inged te menge Gerisiyanu.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Guna su mibpemenaug en si Hisus ketà te avang ne midsinuhung en sikandin te senge etew ne riyà ebpuun te menge surung ne penlelevengan te minatey.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Su ini se etew ne midsuukan te vusew, tembù be diyan en mid-ubpà sikandin te menge surung ne penlelevengan te minatey. Ne kenà en egkeehenan sikandin misan pà egkedinaan.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Ne kenà kepipira rà bekua ke paa rin wey ke velad din, ugaid ne ebpengevidtew rin ded ke kedina ne ebpengetamped din ke putew ne impatung te paa rin. Warà etew ne ebpekeehen kandin su mevaher.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Merukilem meandew ne edlauglaug sikandin diyà te menge surung ne penlelevengan te minatey wey riyà te menge buvungan se ebpulung ebpengulayì, ne ebpemelian din pà ke lawa rin te menge vatu.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Guna su nesandeng din si Hisus ne mibpelelahuy rin en te edsinuhung, ne midlumpeng en sikandin diyà te sineruwan ni Hisus.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 Ne mibensag en sikandin se egkahi te, “Sikuna ini si Hisus ke Anak te Eleteala ne warà repeng din. Engkey ma se kememeniyà nu kediey? Isapà nu te etuvangan te Eleteala te kenà a nu pemekeiri,” ke sikandin.
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 (Ini se mibuyù din geina te migkehiyan en ni Hisus sikandin te, “Sikuna ini se vusew, ewai nu en ayan se etew!”)
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Ketà ne mid-insaan ni Hisus ke meama te, “Engkey ma se ngaran nu?”
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ne mibpemuyù te mevaher ki Hisus te kenà din ebpepeewaan sikandan ketà te inged.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Ne ruen ketà te uvey ran medmerakel ne bavuy ne ebpemenumal diyà te kelendihan.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Ne mibpemuyù en ke menge vusew ki Hisus se egkahi te, “Ibpependiyà key nu te menge bavuy arà su apey key ketà mekeawuk te kandan.”
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Ne midtuhutan en ni Hisus sikandan. Arà dà ne mid-awà en ke menge vusew rut te meama ne riyan dan en mibpengasuk te menge bavuy. Ne mibpemelelahuy en ke menge bavuy se ed-umpak diyà te dempilas ne nengelened dan en diyà te ranew su ruen en buwa menge deruwa ne ngivu se kerakel dan.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Guna su nekita ini rut te menge etew ne edtuganur ketà te menge bavuy ne mibpemelelahuy ran en su impemenudtul dan ini diyà te inged dan wey ke nekeerivey ne pengengewiran. Nerineg ini rut te menge etew, ne mibayaan dan en su midsusi ran.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Nekeuma ran ketà te ki Hisus ne nekita ran en te ebpinuu ke meama ne midsuukan te medmerakel ne menge vusew pehaney, ne duen en belegkas din ne nekeulit en ke itungan din. Ketà ne nengeandek dan nevenar.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Ne ini se menge etew ne nekekita rut te mid-ulaula ni Hisus ne impenudtul dan en dut te ruma pà ne etew ke kegkeulii rut te meama ne midsuukan te menge vusew wey ke ned-ulaula rema rut te menge bavuy.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Ne mibpemuyù dan ki Hisus te menu med-awà sikandin ketà te inged dan.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Ne midlived en ensi Hisus diyà te avang dan, ne guna su ed-untud en sikandin te avang ne migkahi en ini se meama ne neulian en te, “Egkiyug a ne ebpekiduma kenikew,” ke sikandin.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Ugaid ne warà megkiyug si Hisus te ebpekeruma sikandin ne iyan din migkahi se, “Ulì ke en diyà te keniyu ne ipenudtul nu ini se meupiya ne mid-ulaula te Kerenan kenikew wey ke kinekeyru rin kenikew.”
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Arà dà ne mid-ulì en ini se meama ne mibpemenudtul en diyà te langun ne menge inged diyà te lusud te inged ne Dikapulis ini se meupiya ne mid-ulaula ni Hisus kandin. Ne langun ne menge etew ne nekerineg kandin ne nengegeyip dan nevenar.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Guna su mid-apet en maa si Hisus diyà te ranew ne midunggù dan ne merakel se menge etew ne nengevurun ne midlingut kandin.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Duen ketà meama ne ed-ingaranan ki Jairo, su seveka sikandin ne egkeunutan te baley ne ebpengedian te menge Hudiyanen te penduan dan. Guna su nekita rin si Hisus ne midlumpeng en diyà te etuvangan din,
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 ne midsebenar mibpemuyù en sikandin se egkahi te, “Ruen deisek ne anak ku ne meritan ne edaru ne edtiviltivil te kepatey,” ke sikandin, “kuwa ki en be su apey nu mesamsam sikandin ne egkeulian.”
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Ne miduma en si Hisus kandin te ed-ulì. Ne mid-eguyut en kandan ke merakel ne menge etew, ne ketà ne egkelipitlipit en si Hisus.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Ne ruen meritan ketà dema ne nerasey nevenar su nekedsepulù en wey deruwa ne rahun se kebpemundasa rin te lengesa ne kenà egkeengked.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Misan mibpevewian din en te merakel ne terevawì ne warà dan megaga. Neamin din en ke kureta rin su apey egkeulii, ugaid ne lemban en ne ed-iseg.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Nerineg din ke meupiya ne ulaula ni Hisus, ne mibpenelektelek en sikandin diyà te uriyan din.
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 Su kehingginawa rin te, “Misan egkeamì ku rà ke velegkas din, ne egkeulian en ini se sakit ku,” ke sikandin.
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Guna su neamì din en ke velegkas ni Hisus ne netibpek en ke kebpemundasa rin, ne netuenan din te warà en ke sakit din.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Arà dà ne neheram ni Hisus te ruen gehem te kebpekeulì ne midlihawang kandin, ne mid-itindeg sikandin se ebpenlangulangu. “Engkey ma se mid-amì te velegkas ku?” ke sikandin.
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Migkahi ke menge edumdumaan din te, “Ey, netuenan nu en se merakel ne menge etew ne ebpekelipit kenikew, ne meambe ke ed-insà ka ke engkey se mid-amì te velegkas nu?”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Ugaid ne mibpenlangulangu pà manen si Hisus ke entei arà se mid-amì dut te velegkas din.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ne ini se meritan ne netau te ned-ulaula rin ne mid-uvey en ki Hisus se egkerkeren te kinekeandek din. Ne midlumpeng en diyà te sineruwan ni Hisus ne impenudtul din en langun ke ned-ulaula rin.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ne migkehiyan en ni Hisus sikandin te, “Bayi, neulian ke en su sabap dut te kinesarig nu kediey. Ulì ke en be ne barasbaras ka su neulian ke en dut te keresayan nu,” ke sikandin.
34 Então Jesus lhe disse:
35 Ne gewii te ebpekidlalag pà si Hisus dut te meritan ne ruen en nekeuma ne ibpetundug ki Jairo se egkahi te, “Ke anak nu ne nekerudtanà en. Kenà ta en ebengenen si Hisus,” ke sikandan.
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Ugaid ne warà impememantag ni Hisus ke nerineg din ne lalag dan inemulà se iyan din migkahi diyà te ki Jairo te, “Kenà ka egewhewana kayi te anak nu, ugaid ne sarig ke rà kediey.”
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Arà dà ne iyan din dà pineruma kandan ki Jairo ne si Pedro, wey ke teleari si Santiago ki Juan.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Guna su nekeuma ran diyà te valey ni Jairo ne nekita ni Hisus se egkehisaweg ke menge etew, ne nerineg din en se ebpemenderawit.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Guna su midlusud en si Hisus ketà te valey ne migkehiyan din en sikandan te, “Meambe ini se egkehisaweg kew? Ne meambe ke ebpemenderawit kew? Warà minatey ayan se vatà su nekelipereng dà.”
39 Ao entrar, disse:
40 Nerineg den dà ke migkahi ni Hisus ne mid-engitan den dà sikandin. Arà dà ne impeawà dan en ni Hisus diyà te valey, ne midtawag din en ke amey wey iney rut te batà wey ke tetelu ne edumdumaan din ne midlusud dan en diyà te mibpereyasan dut te vatà.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Guna su nekelusud dan ketà ne migeweran ni Hisus ke velad din ne migkahi te, “Talita kumi,” ne iyan din meana se, “Payi, enew ke en.”
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Arà dà ne mid-enew en ke vatà ne mid-ipanew en. Ini se vatà ne edraharaha en su sepulù wey deruwa se rahun din. Guna su nekita ini rut te menge etew ne nengegeyip dan nevenar.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Ugaid ne mibenduan dan ni Hisus te kenà ibpepenudtul ini se ned-ulaula te misan entei en. Ne migkahi rema sikandin te pekeena ran ke vatà.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.