Marcos 5

Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ne nekerunggù en ensi Hisus diyà te ripag te ranew te Geliliya riyà te sakup te inged te menge Gerisiyanu.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 Guna su mibpemenaug en si Hisus ketà te avang ne midsinuhung en sikandin te senge etew ne riyà ebpuun te menge surung ne penlelevengan te minatey.
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 Su ini se etew ne midsuukan te vusew, tembù be diyan en mid-ubpà sikandin te menge surung ne penlelevengan te minatey. Ne kenà en egkeehenan sikandin misan pà egkedinaan.
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 Ne kenà kepipira rà bekua ke paa rin wey ke velad din, ugaid ne ebpengevidtew rin ded ke kedina ne ebpengetamped din ke putew ne impatung te paa rin. Warà etew ne ebpekeehen kandin su mevaher.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Merukilem meandew ne edlauglaug sikandin diyà te menge surung ne penlelevengan te minatey wey riyà te menge buvungan se ebpulung ebpengulayì, ne ebpemelian din pà ke lawa rin te menge vatu.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 Guna su nesandeng din si Hisus ne mibpelelahuy rin en te edsinuhung, ne midlumpeng en sikandin diyà te sineruwan ni Hisus.
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 Ne mibensag en sikandin se egkahi te, “Sikuna ini si Hisus ke Anak te Eleteala ne warà repeng din. Engkey ma se kememeniyà nu kediey? Isapà nu te etuvangan te Eleteala te kenà a nu pemekeiri,” ke sikandin.
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 (Ini se mibuyù din geina te migkehiyan en ni Hisus sikandin te, “Sikuna ini se vusew, ewai nu en ayan se etew!”)
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 Ketà ne mid-insaan ni Hisus ke meama te, “Engkey ma se ngaran nu?”
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 Ne mibpemuyù te mevaher ki Hisus te kenà din ebpepeewaan sikandan ketà te inged.
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 Ne ruen ketà te uvey ran medmerakel ne bavuy ne ebpemenumal diyà te kelendihan.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 Ne mibpemuyù en ke menge vusew ki Hisus se egkahi te, “Ibpependiyà key nu te menge bavuy arà su apey key ketà mekeawuk te kandan.”
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Ne midtuhutan en ni Hisus sikandan. Arà dà ne mid-awà en ke menge vusew rut te meama ne riyan dan en mibpengasuk te menge bavuy. Ne mibpemelelahuy en ke menge bavuy se ed-umpak diyà te dempilas ne nengelened dan en diyà te ranew su ruen en buwa menge deruwa ne ngivu se kerakel dan.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 Guna su nekita ini rut te menge etew ne edtuganur ketà te menge bavuy ne mibpemelelahuy ran en su impemenudtul dan ini diyà te inged dan wey ke nekeerivey ne pengengewiran. Nerineg ini rut te menge etew, ne mibayaan dan en su midsusi ran.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 Nekeuma ran ketà te ki Hisus ne nekita ran en te ebpinuu ke meama ne midsuukan te medmerakel ne menge vusew pehaney, ne duen en belegkas din ne nekeulit en ke itungan din. Ketà ne nengeandek dan nevenar.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 Ne ini se menge etew ne nekekita rut te mid-ulaula ni Hisus ne impenudtul dan en dut te ruma pà ne etew ke kegkeulii rut te meama ne midsuukan te menge vusew wey ke ned-ulaula rema rut te menge bavuy.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 Ne mibpemuyù dan ki Hisus te menu med-awà sikandin ketà te inged dan.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Ne midlived en ensi Hisus diyà te avang dan, ne guna su ed-untud en sikandin te avang ne migkahi en ini se meama ne neulian en te, “Egkiyug a ne ebpekiduma kenikew,” ke sikandin.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 Ugaid ne warà megkiyug si Hisus te ebpekeruma sikandin ne iyan din migkahi se, “Ulì ke en diyà te keniyu ne ipenudtul nu ini se meupiya ne mid-ulaula te Kerenan kenikew wey ke kinekeyru rin kenikew.”
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Arà dà ne mid-ulì en ini se meama ne mibpemenudtul en diyà te langun ne menge inged diyà te lusud te inged ne Dikapulis ini se meupiya ne mid-ulaula ni Hisus kandin. Ne langun ne menge etew ne nekerineg kandin ne nengegeyip dan nevenar.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Guna su mid-apet en maa si Hisus diyà te ranew ne midunggù dan ne merakel se menge etew ne nengevurun ne midlingut kandin.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 Duen ketà meama ne ed-ingaranan ki Jairo, su seveka sikandin ne egkeunutan te baley ne ebpengedian te menge Hudiyanen te penduan dan. Guna su nekita rin si Hisus ne midlumpeng en diyà te etuvangan din,
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 ne midsebenar mibpemuyù en sikandin se egkahi te, “Ruen deisek ne anak ku ne meritan ne edaru ne edtiviltivil te kepatey,” ke sikandin, “kuwa ki en be su apey nu mesamsam sikandin ne egkeulian.”
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 Ne miduma en si Hisus kandin te ed-ulì. Ne mid-eguyut en kandan ke merakel ne menge etew, ne ketà ne egkelipitlipit en si Hisus.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 Ne ruen meritan ketà dema ne nerasey nevenar su nekedsepulù en wey deruwa ne rahun se kebpemundasa rin te lengesa ne kenà egkeengked.
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Misan mibpevewian din en te merakel ne terevawì ne warà dan megaga. Neamin din en ke kureta rin su apey egkeulii, ugaid ne lemban en ne ed-iseg.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 Nerineg din ke meupiya ne ulaula ni Hisus, ne mibpenelektelek en sikandin diyà te uriyan din.
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 Su kehingginawa rin te, “Misan egkeamì ku rà ke velegkas din, ne egkeulian en ini se sakit ku,” ke sikandin.
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 Guna su neamì din en ke velegkas ni Hisus ne netibpek en ke kebpemundasa rin, ne netuenan din te warà en ke sakit din.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 Arà dà ne neheram ni Hisus te ruen gehem te kebpekeulì ne midlihawang kandin, ne mid-itindeg sikandin se ebpenlangulangu. “Engkey ma se mid-amì te velegkas ku?” ke sikandin.
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 Migkahi ke menge edumdumaan din te, “Ey, netuenan nu en se merakel ne menge etew ne ebpekelipit kenikew, ne meambe ke ed-insà ka ke engkey se mid-amì te velegkas nu?”
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 Ugaid ne mibpenlangulangu pà manen si Hisus ke entei arà se mid-amì dut te velegkas din.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ne ini se meritan ne netau te ned-ulaula rin ne mid-uvey en ki Hisus se egkerkeren te kinekeandek din. Ne midlumpeng en diyà te sineruwan ni Hisus ne impenudtul din en langun ke ned-ulaula rin.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Ne migkehiyan en ni Hisus sikandin te, “Bayi, neulian ke en su sabap dut te kinesarig nu kediey. Ulì ke en be ne barasbaras ka su neulian ke en dut te keresayan nu,” ke sikandin.
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Ne gewii te ebpekidlalag pà si Hisus dut te meritan ne ruen en nekeuma ne ibpetundug ki Jairo se egkahi te, “Ke anak nu ne nekerudtanà en. Kenà ta en ebengenen si Hisus,” ke sikandan.
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Ugaid ne warà impememantag ni Hisus ke nerineg din ne lalag dan inemulà se iyan din migkahi diyà te ki Jairo te, “Kenà ka egewhewana kayi te anak nu, ugaid ne sarig ke rà kediey.”
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 Arà dà ne iyan din dà pineruma kandan ki Jairo ne si Pedro, wey ke teleari si Santiago ki Juan.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Guna su nekeuma ran diyà te valey ni Jairo ne nekita ni Hisus se egkehisaweg ke menge etew, ne nerineg din en se ebpemenderawit.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 Guna su midlusud en si Hisus ketà te valey ne migkehiyan din en sikandan te, “Meambe ini se egkehisaweg kew? Ne meambe ke ebpemenderawit kew? Warà minatey ayan se vatà su nekelipereng dà.”
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 Nerineg den dà ke migkahi ni Hisus ne mid-engitan den dà sikandin. Arà dà ne impeawà dan en ni Hisus diyà te valey, ne midtawag din en ke amey wey iney rut te batà wey ke tetelu ne edumdumaan din ne midlusud dan en diyà te mibpereyasan dut te vatà.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 Guna su nekelusud dan ketà ne migeweran ni Hisus ke velad din ne migkahi te, “Talita kumi,” ne iyan din meana se, “Payi, enew ke en.”
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 Arà dà ne mid-enew en ke vatà ne mid-ipanew en. Ini se vatà ne edraharaha en su sepulù wey deruwa se rahun din. Guna su nekita ini rut te menge etew ne nengegeyip dan nevenar.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 Ugaid ne mibenduan dan ni Hisus te kenà ibpepenudtul ini se ned-ulaula te misan entei en. Ne migkahi rema sikandin te pekeena ran ke vatà.
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.