Marcos 12
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NAA
1 Ne mibpenurù din en sikandan te impepevayà te sempità, ke sikandin te, “Ruen senge etew ne ruen tanà din ne mibpemulaan din te wahed ne ed-ingaranan te paras. Ne mid-alad din arà, ne mibaal din te edtehuan dut te egkekeres te bahas te paras, ne midsebungan din te ebpeubpaan dut te ebpeventayen din. Ne ruen pinekamal din dut te impemula rin, ne arà pa ne mid-ipanew en se ebpendiyà te meriyù ne inged.
1 Depois Jesus começou a falar-lhes por parábola:
2 Guna su midsabpet en ke pinemula rin ne ruen senge etew ne edsugsuhuen din ne midsuhù din su ibpekuwa ke kandin ne umun.
2 No tempo da colheita, mandou um servo para que recebesse dos lavradores a sua parte dos frutos da vinha.
3 Ugaid ne nekeuma ini se midsuhù din, ne migeweran dut te pinekamal ne mibedasan dan ne impeulì dan te warè en iya imbehey kandin.
3 Mas os lavradores o agarraram, espancaram e o despacharam de mãos vazias.
4 Ne misan iring ketà, ne midsuhù en maa se senge etew. Ugaid ne nekeuma ini ne mibedasan ded maa ke ulu rin dut te pinekamal, ne pinegkeyà dan.
4 De novo, enviou-lhes outro servo, e eles bateram na cabeça dele e o insultaram.
5 Nekita maa kayi te kemuney ini, ne midsuhù pà lavew te senge etew. Nekeuma maa ini, ne mid-imetayan dan. Ne iring din ded dema se imped-ulaula ran dut te ruma pà ne midsuhù su ruen en se mibpenruug, ne ruen se mid-imetayan dan.
5 Mandou ainda outro servo, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 “Guna su iyan dè be nesamà ke tuney en ne anak din ne igkelimù din nevenar, ne iyan din en midsuhù diyà te kandan su iyan netahù te itungan din ne ke sikandin te, ‘Kenà en be iya maa egkepakey ne kenà dan ini ed-edatan.’
6 — Restava-lhe ainda um: o seu filho amado. Por fim, mandou o filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
7 “Ugaid ne guna su nekeuma ini se anak din ne mibpeleglelahey ke menge pinekamal din te, ‘Ini en bes ke anak dut te kemuney kayi te tanà. Kuwa kew en su ed-imetayan tew su apey sikitew en se ebpekegkemuney kayi te tanà.’
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa.”
8 Arà dà ne migeweran dan en sikandin ne mid-imetayan dan en, ne intimbag dan ke bangkey rin diyà te luwal dut te pemulaan.
8 E, agarrando o filho, mataram-no e o lançaram fora da vinha.
9 “Na geina te iring kayi,” ke si Hisus, “se mid-ulaula rut te pinekamal dut te pemulaan, engkey ve se ed-ul-ulaan dut te kemuney ketà te pinekamal din? Idtarem ku keniyu te ebayaan din arà se menge etew ne ebpengimetayan din, ne ebpelemalan din te ruma pà ne menge etew.”
9 — Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros.
10 Ne migkahi pà maa si Hisus te, “Nevasa niyu red ura ke impesurat ne Lalag te Eleteala ne egkahi te,
10 Vocês ainda não leram este trecho da Escritura:
11 Ini se mid-ulaula te Kerenan
11 Isto procede do Senhor
12 Ne edsigkemen en perem si Hisus dut te menge egkeunutan te menge Hudiyanen su netuenan dan te sikandan ke nesuhat ketà te sempità din. Ugaid ne neandek dan dut te merakel ne etew ne egkiyug ne ebpemineg ki Hisus, ne arà dà ne mid-ewaan dan en sikandin ne mid-ipanew ran en.
12 E procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo. Então eles o deixaram e foram embora.
13 Guna su mid-awà en ke menge egkeunuten te menge Hudiyanen, ne ruen en maa ruma pà ne menge Peresiyu wey menge etew ni Hirudis ne midsuhù dan te ebaal te menge penginsà su apey ruen dalan ne idlitag dan ki Hisus.
13 E enviaram a Jesus alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Guna su nekeuma ran ne migkahi ran en te, “Meyterù, netuenan dey te edlalag ka te benar ne kenà ka egkepeneheewit dut te lalag te menge etew. Su misan ke mepurù mevavà ne menge etew ne warà ebiraan te kebpenurù nu, ugaid ne ebpenurù ka te benar dut te kiyug te Eleteala ne ed-ul-ulaan tew. Tembù be ruen. Ed-insà dey keykew. Maa, ebpekerimpas kiyu ve dut te penduan tew embiya ebayad ki te buwis diyà te ratù tew te inged ne Ruma, etawa kenà? Engkey, ebayad ki etawa kenà?”
14 Chegando, disseram-lhe: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e não se importa com a opinião dos outros, porque não olha a aparência das pessoas, mas, segundo a verdade, ensina o caminho de Deus; é lícito pagar imposto a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Ugaid ne netuenan en ni Hisus se ebpemengaan den dà se ralan te igkeisuhat dan kandin ne ke sikandin te, “Meambe ke ebaal kew te ralan te kegkelitag niyu kediey? Peintenga a niyu kun te pelatà.”
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu:
16 Impekita ran kandin ke pelatà ne migkahi sikandin te, “Engkey ki paras wey ngaran kayi?”
16 Eles trouxeram. E Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — De César.
17 “Embiya iring ketà,” ke si Hisus, “ne ivehey niyu diyà te datù ayan se bayad te buwis ne kandin, ne ivehey niyu riyà te Eleteala ke endei rema ke kandin.”
17 Então Jesus disse: E muito se admiraram dele.
18 Ne ruen dema menge etew ne ed-ingaranan te Sedyusiyu ne mibpendiyà te ki Hisus. (Ini se menge Sedyusiyu ke menge etew ne warà mebperetiyaya te egkevanew pà te Eleteala ke menge minatey.)
18 Então alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
19 Ke sikandan te, “Meyterù, ruen penduan ne insurat ni Moises dengan ne egkahi te, ‘Embiya ruen meama ne ebpatey ne neketahak te esawa rin ugaid ne warà anak dan, ne ebpemeluwen dut te suled din ne meama su apey ruen ded anak dut te minatey ne ebpekesumpat.’
19 — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem morrer e deixar mulher sem filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
20 Su ruen dengan,” ke sikandan, “pitu ne meama ne telteleari ne mid-esawa en ke kakey, ugaid ne minatey te warà dan med-anak.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou e morreu sem deixar filhos;
21 Ne mibpemalu en dut te nesikupu rin arà se ipag dan, ne minatey red dema te warà dan med-anak. Ne iring din ded dema ke iketelu.
21 o segundo casou com a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Ne engketà ded ke nesamà, langun dan te pitu ne etew se nekepemalu ketà te ipag dan, ugaid ne warà dan med-anak. Netaman ne minatey en ini se meritan.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Ne ini ve se id-insà dey keykew,” ke se menge Sedyusiyu, “embiya benar ne egkevanew red te Eleteala ke menge minatey keuremà, ne endei rapit kandan se tehiesawa ketà te meritan? Su langun dan te pitu ne telteleari ne nekedtundug se nekeesawa kandin.”
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles ela será a esposa? Porque os sete casaram com ela.
24 Midtavak si Hisus te, “Warè en iya ebpekesuhat ne itungan niyu! Su warà niyu mesebuti ke impesurat ne Lalag te Eleteala, ne warà niyu mesebuti ke rekelà ne gehem din.
24 Jesus respondeu:
25 Su ketà te hewii ne egkevanew ke menge minatey ne warè en kebpees-eseweey su iyan dan en egkeiringan ke menge suluhuen te Eleteala riyà te langit ne kenà ebpees-eseweey.
25 Pois, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 Ne ini se id-insà niyu mekeatag te kegkevanew te menge minatey, ne maa warà niyu ves mevasa ke impesurat ne lalag ni Moises dengan mekeatag te kinepekidlalag te Eleteala kandin ne riyà ebpuun te neregreg ne sagbet? Su misan neuhet en ne minatey en si Abraham, si Isaac, wey si Jacob ne migkahi ke Eleteala ki Moises te, ‘Siaken ke Eleteala ne ebpengerapan ni Abraham, ni Isaac, wey si Jacob,’ ke se Eleteala.
26 Quanto aos mortos, que eles de fato ressuscitam, vocês nunca leram no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou: “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”?
27 Tembù be netuenan tew,” ke si Hisus, “ne misan minatey ran en, ne viviyag den pà diyà te etuvangan te Eleteala su iyan dà ebpekepengarap te Eleteala ne viviyag, kenà ke minatey. Warè bulug ebpekesuhat ne itungan niyu!”
27 Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Vocês estão completamente enganados.
28 Ruen ketà meyterù te penduan ne ebpemineg te lalag ni Hisus dut te menge Sedyusiyu. Guna su netuenan din te metau nevenar ne ebpenavak si Hisus dut te menge Sedyusiyu ne midubpù en sikandin ne mid-inseen te, “Engkey ma rut te penduan tew se ebpekeuna te langun?”
28 Chegando um dos escribas, que ouviu a discussão entre eles e viu que Jesus tinha dado uma boa resposta, perguntou-lhe: — Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Ne midtavak ni Hisus te, “Ini ke ebpekeuna te langun: ‘Sikiyu ne inenakan ni Israyil ne pemineha niyu ini! Ke Kerenan ne Eleteala tew ne iyan dà iya Kerenan!
29 Jesus respondeu:
30 Iamin nu ke hinawa nu te edlimù te Kerenan ne Eleteala nu, ne iamin nu ke baher nu wey ke itungan nu te ed-ulaula ke engkey se ebpekesuhat te hinawa rin.’
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e com toda a sua força.”
31 Ne ini ke ikeruwa ne pinekemepurù dut te langun: ‘Ikelimù nu ke ruma nu iring te kegkelimù nu te hinawa nu.’ Warà en be,” ke si Hisus, “ruma pà ne penduan ne pinekemepurù pà kayi te ini se deruwa.”
31 O segundo é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.” Não há outro mandamento maior do que estes.
32 “Benar arà, Meyterù, se migkahi nu,” ke se meyterù te penduan, “su sebseveka rà ke Eleteala, ne warè en duma.
32 Então o escriba disse: — Muito bem, Mestre! E com verdade o senhor disse que ele é o único, e não há outro além dele,
33 Ne ini se lalag nu ne id-amin ta ke hinawa ta te edlimù te Eleteala, ne iyan ta ibpeuna sikandin te itungan ta wey rut te langun ne ed-ul-ulaan ta, ne igkelimù ta ke ruma ta iring dut te kegkelimù ta kayi te keytew ne hinawa,” ke se meyterù, “ne iyan pà ini meupiya ne edtumanen ta tumin dè be rut te langun ne binatang ne edtutungen wey ruma pà ne ibpelengesa ne ibehey tew te Eleteala.”
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e com todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Guna su nerineg ni Hisus te neketidtu ke tavak din ne migkahi en sikandin te, “Benar imbe ayan, deisek dà ne ebpekelusud ka rut te Edetuan te Eleteala.” Ne igenat dè be ketà ne warà en ebpeketikà ne ed-insà ki Hisus.
34 Vendo Jesus que o escriba havia respondido sabiamente, declarou-lhe: E ninguém mais ousava fazer perguntas a Jesus.
35 Gewii te ebpenurù si Hisus ketà te Nekebpuru ne Valey te Eleteala ne mid-insaan din sikandan te, “Menu ne egkahi ke menge meyterù niyu te arà se Impasad te Eleteala ne Ebperetuen dut te langun ne etew ne inenakan sikandin ni David?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou:
36 Su mid-ulinan te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà si David ne impesurat din te,
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Ne migkahi pà maa si Hisus te, “Embiya ini ke nekahi ni David te arà se Impasad te Eleteala ne Ebperetuen te langun ne Kerenan din, ne maa egkepakey ve ne kayi red ini te inenakan din?”
37 — O próprio Davi chama o Cristo de Senhor; então como ele pode ser filho de Davi? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Gewii ni Hisus te ebpenurù kandan ne migkahi te, “Uram kew su apey kenà kew egkepeneheewit dut te menge meyterù te penduan ne ebpengip-ipanew se ebevelegkas te lembung ne sida ne melayat su ebpeadat te menge etew diyà te menge pedian.
38 E, ao ensinar, Jesus dizia:
39 Ne embiya riyà dan en te valey ne ebpengedian te penduan te menge Hudiyanen ne ebpemilì dan te meupiya ne ebpinuuwan diyà te sineruwan, etawa ke edtelavuk dan te kevurunan ne riyà dan ebpinuu te insivey ne meupiya ne ebpinuuwan te egkeedatan.
39 buscam as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
40 Ne ebpeey-eyunan dan ke menge kearen dut te menge valu ne meritan, ne ebpeedleyedley ran te kebpengeningeni ran diyà te Eleteala su uvag kun se rekelà se sarig dan te Eleteala. Ugaid ne keuremà ne labi pà ne mekeandek-andek ke ibadas ne kerusaan kandan te Eleteala!”
40 devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Senge hewii ne riyà si Hisus te Nekebpuru ne Valey te Eleteala, ne mibpinuu sikandin diyà te uvey te edtegtehuan te kureta ne midtengtengan din ke menge etew ne ed-ulug dut te ibehey ran te Eleteala. Duen ketà menge kewasa ne rekelà se imbehey ran.
41 Sentado diante da caixa de ofertas, Jesus observava como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Ugaid ne ruen nekeuma ketà ne valu ne meritan ne ayuayu nevenar, ne iyan din dà neulug se deruwa ne tumbaha.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, lançou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Arà dà ne impeuvey en ni Hisus ke menge edumdumaan din ne migkahi en te, “Benar ini se egkehiyen ku keniyu ne riyà te etuvangan te Eleteala ne iyan pà rekelà se imbehey kayi te ini se valu ne meritan dut te langun ne imbehey te menge kewasa.
43 E, chamando os seus discípulos, Jesus disse:
44 Su ke ruma ne menge etew ne iyan dan imbehey ne sawad dà dut te kekewesai ran, ugaid ne ini se ayuayu ne valu ne imbehey rin te Eleteala ke namànamà ne kureta rin ne edserihan te hinawa rin.”
44 Porque todos eles deram daquilo que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo o que possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.