Marcos 12

Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ne mibpenurù din en sikandan te impepevayà te sempità, ke sikandin te, “Ruen senge etew ne ruen tanà din ne mibpemulaan din te wahed ne ed-ingaranan te paras. Ne mid-alad din arà, ne mibaal din te edtehuan dut te egkekeres te bahas te paras, ne midsebungan din te ebpeubpaan dut te ebpeventayen din. Ne ruen pinekamal din dut te impemula rin, ne arà pa ne mid-ipanew en se ebpendiyà te meriyù ne inged.
1 Então começou Jesus a falar-lhes por parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Guna su midsabpet en ke pinemula rin ne ruen senge etew ne edsugsuhuen din ne midsuhù din su ibpekuwa ke kandin ne umun.
2 No tempo próprio, enviou um servo aos lavradores para que deles recebesse do fruto da vinha.
3 Ugaid ne nekeuma ini se midsuhù din, ne migeweran dut te pinekamal ne mibedasan dan ne impeulì dan te warè en iya imbehey kandin.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Ne misan iring ketà, ne midsuhù en maa se senge etew. Ugaid ne nekeuma ini ne mibedasan ded maa ke ulu rin dut te pinekamal, ne pinegkeyà dan.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e a este feriram na cabeça e o ultrajaram.
5 Nekita maa kayi te kemuney ini, ne midsuhù pà lavew te senge etew. Nekeuma maa ini, ne mid-imetayan dan. Ne iring din ded dema se imped-ulaula ran dut te ruma pà ne midsuhù su ruen en se mibpenruug, ne ruen se mid-imetayan dan.
5 Então enviou ainda outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns espancaram e a outros mataram.
6 “Guna su iyan dè be nesamà ke tuney en ne anak din ne igkelimù din nevenar, ne iyan din en midsuhù diyà te kandan su iyan netahù te itungan din ne ke sikandin te, ‘Kenà en be iya maa egkepakey ne kenà dan ini ed-edatan.’
6 Ora, tinha ele ainda um, o seu filho amado; a este lhes enviou por último, dizendo: A meu filho terão respeito.
7 “Ugaid ne guna su nekeuma ini se anak din ne mibpeleglelahey ke menge pinekamal din te, ‘Ini en bes ke anak dut te kemuney kayi te tanà. Kuwa kew en su ed-imetayan tew su apey sikitew en se ebpekegkemuney kayi te tanà.’
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Arà dà ne migeweran dan en sikandin ne mid-imetayan dan en, ne intimbag dan ke bangkey rin diyà te luwal dut te pemulaan.
8 E, agarrando-o, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 “Na geina te iring kayi,” ke si Hisus, “se mid-ulaula rut te pinekamal dut te pemulaan, engkey ve se ed-ul-ulaan dut te kemuney ketà te pinekamal din? Idtarem ku keniyu te ebayaan din arà se menge etew ne ebpengimetayan din, ne ebpelemalan din te ruma pà ne menge etew.”
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Ne migkahi pà maa si Hisus te, “Nevasa niyu red ura ke impesurat ne Lalag te Eleteala ne egkahi te,
10 Nunca lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular;
11 Ini se mid-ulaula te Kerenan
11 pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Ne edsigkemen en perem si Hisus dut te menge egkeunutan te menge Hudiyanen su netuenan dan te sikandan ke nesuhat ketà te sempità din. Ugaid ne neandek dan dut te merakel ne etew ne egkiyug ne ebpemineg ki Hisus, ne arà dà ne mid-ewaan dan en sikandin ne mid-ipanew ran en.
12 Procuravam então prendê-lo, mas temeram a multidão, pois perceberam que contra eles proferira essa parábola; e, deixando-o, se retiraram.
13 Guna su mid-awà en ke menge egkeunuten te menge Hudiyanen, ne ruen en maa ruma pà ne menge Peresiyu wey menge etew ni Hirudis ne midsuhù dan te ebaal te menge penginsà su apey ruen dalan ne idlitag dan ki Hisus.
13 Enviaram-lhe então alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Guna su nekeuma ran ne migkahi ran en te, “Meyterù, netuenan dey te edlalag ka te benar ne kenà ka egkepeneheewit dut te lalag te menge etew. Su misan ke mepurù mevavà ne menge etew ne warà ebiraan te kebpenurù nu, ugaid ne ebpenurù ka te benar dut te kiyug te Eleteala ne ed-ul-ulaan tew. Tembù be ruen. Ed-insà dey keykew. Maa, ebpekerimpas kiyu ve dut te penduan tew embiya ebayad ki te buwis diyà te ratù tew te inged ne Ruma, etawa kenà? Engkey, ebayad ki etawa kenà?”
14 Aproximando-se, pois, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro, e de ninguém se te dá; porque não olhas à aparência dos homens, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus; é lícito dar tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Ugaid ne netuenan en ni Hisus se ebpemengaan den dà se ralan te igkeisuhat dan kandin ne ke sikandin te, “Meambe ke ebaal kew te ralan te kegkelitag niyu kediey? Peintenga a niyu kun te pelatà.”
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais? trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Impekita ran kandin ke pelatà ne migkahi sikandin te, “Engkey ki paras wey ngaran kayi?”
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes Jesus: De quem é esta imagem e inscrição? Responderam-lhe: De César.
17 “Embiya iring ketà,” ke si Hisus, “ne ivehey niyu diyà te datù ayan se bayad te buwis ne kandin, ne ivehey niyu riyà te Eleteala ke endei rema ke kandin.”
17 Disse-lhes Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Ne ruen dema menge etew ne ed-ingaranan te Sedyusiyu ne mibpendiyà te ki Hisus. (Ini se menge Sedyusiyu ke menge etew ne warà mebperetiyaya te egkevanew pà te Eleteala ke menge minatey.)
18 Então se aproximaram dele alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram, dizendo:
19 Ke sikandan te, “Meyterù, ruen penduan ne insurat ni Moises dengan ne egkahi te, ‘Embiya ruen meama ne ebpatey ne neketahak te esawa rin ugaid ne warà anak dan, ne ebpemeluwen dut te suled din ne meama su apey ruen ded anak dut te minatey ne ebpekesumpat.’
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, deixando mulher sem deixar filhos, o irmão dele case com a mulher, e suscite descendência ao irmão.
20 Su ruen dengan,” ke sikandan, “pitu ne meama ne telteleari ne mid-esawa en ke kakey, ugaid ne minatey te warà dan med-anak.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou-se e morreu sem deixar descendência;
21 Ne mibpemalu en dut te nesikupu rin arà se ipag dan, ne minatey red dema te warà dan med-anak. Ne iring din ded dema ke iketelu.
21 o segundo casou-se com a viúva, e morreu, não deixando descendência; e da mesma forma, o terceiro; e assim os sete, e não deixaram descendência.
22 Ne engketà ded ke nesamà, langun dan te pitu ne etew se nekepemalu ketà te ipag dan, ugaid ne warà dan med-anak. Netaman ne minatey en ini se meritan.
22 Depois de todos, morreu também a mulher.
23 Ne ini ve se id-insà dey keykew,” ke se menge Sedyusiyu, “embiya benar ne egkevanew red te Eleteala ke menge minatey keuremà, ne endei rapit kandan se tehiesawa ketà te meritan? Su langun dan te pitu ne telteleari ne nekedtundug se nekeesawa kandin.”
23 Na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
24 Midtavak si Hisus te, “Warè en iya ebpekesuhat ne itungan niyu! Su warà niyu mesebuti ke impesurat ne Lalag te Eleteala, ne warà niyu mesebuti ke rekelà ne gehem din.
24 Respondeu-lhes Jesus: Porventura não errais vós em razão de não compreenderdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Su ketà te hewii ne egkevanew ke menge minatey ne warè en kebpees-eseweey su iyan dan en egkeiringan ke menge suluhuen te Eleteala riyà te langit ne kenà ebpees-eseweey.
25 Porquanto, ao ressuscitarem dos mortos, nem se casam, nem se dão em casamento; pelo contrário, são como os anjos nos céus.
26 Ne ini se id-insà niyu mekeatag te kegkevanew te menge minatey, ne maa warà niyu ves mevasa ke impesurat ne lalag ni Moises dengan mekeatag te kinepekidlalag te Eleteala kandin ne riyà ebpuun te neregreg ne sagbet? Su misan neuhet en ne minatey en si Abraham, si Isaac, wey si Jacob ne migkahi ke Eleteala ki Moises te, ‘Siaken ke Eleteala ne ebpengerapan ni Abraham, ni Isaac, wey si Jacob,’ ke se Eleteala.
26 Quanto aos mortos, porém, serem ressuscitados, não lestes no livro de Moisés, onde se fala da sarça, como Deus lhe disse: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
27 Tembù be netuenan tew,” ke si Hisus, “ne misan minatey ran en, ne viviyag den pà diyà te etuvangan te Eleteala su iyan dà ebpekepengarap te Eleteala ne viviyag, kenà ke minatey. Warè bulug ebpekesuhat ne itungan niyu!”
27 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Estais em grande erro.
28 Ruen ketà meyterù te penduan ne ebpemineg te lalag ni Hisus dut te menge Sedyusiyu. Guna su netuenan din te metau nevenar ne ebpenavak si Hisus dut te menge Sedyusiyu ne midubpù en sikandin ne mid-inseen te, “Engkey ma rut te penduan tew se ebpekeuna te langun?”
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Ne midtavak ni Hisus te, “Ini ke ebpekeuna te langun: ‘Sikiyu ne inenakan ni Israyil ne pemineha niyu ini! Ke Kerenan ne Eleteala tew ne iyan dà iya Kerenan!
29 Respondeu Jesus: O primeiro é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Iamin nu ke hinawa nu te edlimù te Kerenan ne Eleteala nu, ne iamin nu ke baher nu wey ke itungan nu te ed-ulaula ke engkey se ebpekesuhat te hinawa rin.’
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de todas as tuas forças.
31 Ne ini ke ikeruwa ne pinekemepurù dut te langun: ‘Ikelimù nu ke ruma nu iring te kegkelimù nu te hinawa nu.’ Warà en be,” ke si Hisus, “ruma pà ne penduan ne pinekemepurù pà kayi te ini se deruwa.”
31 E o segundo é este: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que esses.
32 “Benar arà, Meyterù, se migkahi nu,” ke se meyterù te penduan, “su sebseveka rà ke Eleteala, ne warè en duma.
32 Ao que lhe disse o escriba: Muito bem, Mestre; com verdade disseste que ele é um, e fora dele não há outro;
33 Ne ini se lalag nu ne id-amin ta ke hinawa ta te edlimù te Eleteala, ne iyan ta ibpeuna sikandin te itungan ta wey rut te langun ne ed-ul-ulaan ta, ne igkelimù ta ke ruma ta iring dut te kegkelimù ta kayi te keytew ne hinawa,” ke se meyterù, “ne iyan pà ini meupiya ne edtumanen ta tumin dè be rut te langun ne binatang ne edtutungen wey ruma pà ne ibpelengesa ne ibehey tew te Eleteala.”
33 e que amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Guna su nerineg ni Hisus te neketidtu ke tavak din ne migkahi en sikandin te, “Benar imbe ayan, deisek dà ne ebpekelusud ka rut te Edetuan te Eleteala.” Ne igenat dè be ketà ne warà en ebpeketikà ne ed-insà ki Hisus.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E ninguém ousava mais interrogá-lo.
35 Gewii te ebpenurù si Hisus ketà te Nekebpuru ne Valey te Eleteala ne mid-insaan din sikandan te, “Menu ne egkahi ke menge meyterù niyu te arà se Impasad te Eleteala ne Ebperetuen dut te langun ne etew ne inenakan sikandin ni David?
35 Por sua vez, Jesus, enquanto ensinava no templo, perguntou: Como é que os escribas dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 Su mid-ulinan te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà si David ne impesurat din te,
36 O próprio Davi falou, movido pelo Espírito Santo: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés.
37 Ne migkahi pà maa si Hisus te, “Embiya ini ke nekahi ni David te arà se Impasad te Eleteala ne Ebperetuen te langun ne Kerenan din, ne maa egkepakey ve ne kayi red ini te inenakan din?”
37 Davi mesmo lhe chama Senhor; como é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Gewii ni Hisus te ebpenurù kandan ne migkahi te, “Uram kew su apey kenà kew egkepeneheewit dut te menge meyterù te penduan ne ebpengip-ipanew se ebevelegkas te lembung ne sida ne melayat su ebpeadat te menge etew diyà te menge pedian.
38 E prosseguindo ele no seu ensino, disse: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Ne embiya riyà dan en te valey ne ebpengedian te penduan te menge Hudiyanen ne ebpemilì dan te meupiya ne ebpinuuwan diyà te sineruwan, etawa ke edtelavuk dan te kevurunan ne riyà dan ebpinuu te insivey ne meupiya ne ebpinuuwan te egkeedatan.
39 e dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes,
40 Ne ebpeey-eyunan dan ke menge kearen dut te menge valu ne meritan, ne ebpeedleyedley ran te kebpengeningeni ran diyà te Eleteala su uvag kun se rekelà se sarig dan te Eleteala. Ugaid ne keuremà ne labi pà ne mekeandek-andek ke ibadas ne kerusaan kandan te Eleteala!”
40 que devoram as casas das viúvas, e por pretexto fazem longas orações; estes hão de receber muito maior condenação.
41 Senge hewii ne riyà si Hisus te Nekebpuru ne Valey te Eleteala, ne mibpinuu sikandin diyà te uvey te edtegtehuan te kureta ne midtengtengan din ke menge etew ne ed-ulug dut te ibehey ran te Eleteala. Duen ketà menge kewasa ne rekelà se imbehey ran.
41 E sentando-se Jesus defronte do cofre das ofertas, observava como a multidão lançava dinheiro no cofre; e muitos ricos deitavam muito.
42 Ugaid ne ruen nekeuma ketà ne valu ne meritan ne ayuayu nevenar, ne iyan din dà neulug se deruwa ne tumbaha.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, lançou dois leptos, que valiam um quadrante.
43 Arà dà ne impeuvey en ni Hisus ke menge edumdumaan din ne migkahi en te, “Benar ini se egkehiyen ku keniyu ne riyà te etuvangan te Eleteala ne iyan pà rekelà se imbehey kayi te ini se valu ne meritan dut te langun ne imbehey te menge kewasa.
43 E chamando ele os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que deitavam ofertas no cofre;
44 Su ke ruma ne menge etew ne iyan dan imbehey ne sawad dà dut te kekewesai ran, ugaid ne ini se ayuayu ne valu ne imbehey rin te Eleteala ke namànamà ne kureta rin ne edserihan te hinawa rin.”
44 porque todos deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha, mesmo todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.