Lucas 8
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NVI
1 Nengepiraan ne hewii ketà ne mibpendiyà si Hisus te ruma ne menge inged, dekelà wey deisek, ne mibpesebutan din dut te menge etew ketà ke Meupiya ne Tudtul mekeatag te Kedetui te Eleteala te menge etew. Ne miduma kandin ke sepulù wey deruwa ne edumdumaan din.
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 Duen dema ketà menge meritan ne miduma kandan ne nengeulian te menge daru ran, ne ruma kandan ne pehaney ne mid-em-emungan te vusew ugaid ne midsegseg ni Hisus. Senge etew kandan ne si Maria (ne mid-ingaranan dema ki Magdalena) ne mibpenegsehan ni Hisus te pitu ne vusew.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 Ne ruen dema ketà si Juana ke esawa ni Kusa, ne midserihan ni Hirudis ke mepurù dan diyà te turuhan din. Si Susana rema wey merakel pà ne meritan ne miduma engki Hisus su edtuganur kandan te egenat te pentiyari ran.
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 Iring ma te edtevur se menge etew ne mibpengkayi te ki Hisus ne kayi egenat te ebalàbalà ne menge inged. Guna su merakel se nevurun ketà ne mibpenempità si Hisus kandan se egkahi te,
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 “Ruen etew ne mibpendiyà te pengengewiran din su edsawed te benì. Ne ketà te kinesawed din ne ruen benì ne nengeulug diyà te kilid te ralan ne nengehiekan te etew ne midtuktuk en te menge pepenuk.
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Duen ruma ne insawed din ne riyà nengeulug te kebetuwan. Midtuvù ini ugaid ne mehaan dà ne neebmas su edsahad dà ke wayig.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 Duen dema insawed din ne riyà nengeulug te sepinitan. Ne midtuvù ini ugaid ne migkubmusan en dut te sepinit.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 Duen ded dema insawed din ne riyà nengeulug te meupiya ne tanà ne midtuvù ini ne nekevahas te meupiya su mibpengupiya nevenar se bahas din.”
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 Ne mid-insà ke menge edumdumaan din te, “Engkey se meana rin ini se sempità ne imperineg nu kenami?”
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 Ne migkahi si Hisus kandan te, “Sikiyu en imbe se ebpesebuten te Eleteala rut te warà din pà impayag te piya engkey ne etew mekeatag dut te kedatù din te menge etew. Ugaid ke ruma ne menge etew ne ibpepevayà te sempità su apey,
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 Ne migkahi pà maa si Hisus dut te edumdumaan din te, “Ini se meana rin arà se sempita ku: Ke benì ne insawed dut te etew ne arà ke Lalag te Eleteala.
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Ke ralan ne neuluhan te benì ne arà ke menge etew ne nekerineg te Lalag te Eleteala, ugaid ne midegdehawen ni Setanas ke datù te pekaid te ed-ahew ke lalag su apey kenà dan mekeperetiyaya ne kenà dan egkepeliyu.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 Ne ke kebetuwan ne neuluhan te benì ne arà ke menge etew ne nekerineg te Lalag te Eleteala ne ingkehalew ran te ebpemineg ne mibperetiyaya ran, ugaid ne mehaan dà se kineperetiyaya ran su warà mekedalid te hinawa ran. Ne wey ran penggerami ni Setanas dut te peretiyaya ran ne midlekà dan en.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 Ne ke sepinitan ne neuluhan te benì ne arà ke menge etew ne nekerineg te Lalag te Eleteala, ugaid ne gewii ran te ebpetindalan ne merakel se egkubmus dut te lalag ne nerineg dan iring te kemutuwan dan te ked-ubpà-ubpà, ne kegkelilingey ran dut te menge kearen dan, wey ke pegungayà te kebpatà te nanam, ne warà dan en mekeuma te kebehas dan.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 Ne ke meupiya ne tanà ne neuluhan te benì, ne arà ke menge etew ne nekerineg te Lalag te Eleteala ne midtelimà dan ne warà dan midsanggel se ebperetiyaya. Ne mibpenemtemanan dan te edtuman taman te nekeuma ran te kebehas.”
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 Ne migkahi en maa si Hisus te sempità kandan te, “Warà etew ne midtemtem te sulù ne ebpelengkevan din etawa ibperalung din. Ugaid ne riyà din ibpeluukluuk te saag su apey egkerayahan ke etew ne edlusud.
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 “Iring din ded dema,” ke si Hisus,
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 Itaan niyu ve ke telinge niyu,” ke si Hisus. “Su ke etew ne idtahù din te hinawa ke ibpesabut kandin te Eleteala, ne ed-umanan pà te Eleteala ini se kebpekesabut din. Ugaid ke etew ne kenà din idtahù te hinawa ke ibpesabut kandin te Eleteala, ne egkeawà arà se reisek ne kunaan din ne nesebutan din en.”
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 Nekeuma en ke iney ni Hisus wey ke menge ari rin ne meama, ugaid ne warà dan mekeuvey ki Hisus su neterektek te etew sikandin.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Ne ruen migkahi ki Hisus te, “Ke iney nu wey ke menge ari nu ne riyà te lihewangan su ebpekibalak dan keykew.”
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 Ugaid ne migkahi si Hisus dut te menge etew ketà te, “Iyan ku iney wey menge ari ne ke menge etew ne ebpemineg te Lalag te Eleteala wey ebperumdumaan dan.”
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 Senge hewii ketà ne migkehiyan ni Hisus ke edumdumaan din te, “Kuwa kiyu en su ed-apet kiyu riyà te ripag te ranew.” Arà dà ne mid-untud dan te avang ne mibpuridtas dan en.
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 Guna su ed-avang-avang dan en ne midsaharan si Hisus te turug. Ne midtekewtekew en se mevandes ne keramag kayi te ranew ne nesimbuhan en te wayig ke avang dan, ne reisek samà ne egkeherà dan en.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 Mid-uvey ran si Hisus ne mibpukew ran en se egkahi te, “Meyterù, egkeherà ki en!”
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 Ne migkehiyan din en ke menge edumdumaan din te, “Meambe ke nengeandek-andek kew? Maa kenà kew ves edsarig kediey?”
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 Ne nekerunggù en ensi Hisus dut te telipag te pruvinsiya te Geliliya, diyà te sakup te inged te menge Gerisiyanu.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 Guna su migaun en si Hisus ketà te avang ne midsinuhung en sikandin te senge etew ne midsuukan te vusew ne andang ne mehinged ketà te Gerisiyanu. Ugaid ne neuhet en ne warà mid-ulì sikandin te ubpaan din su kayi en mid-ubpà te menge surung ne penlelevengan ne warà en seseberen din.
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 Nekita rin dà si hisus ne midrawak en ne midlumpeng diyà te sineruwan ni Hisus ne mibensag en se egkahi te, “Sikuna ini si Hisus ke Anak te Eleteala ne warà repenge din. Engkey ma se kememeniyà nu kediey? Isapà nu te etuvangan te Eleteala te kenà a nu pemekeiri!”
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 Ini se mibuyù din su migkehiyan ni Hisus arà se vusew te ibpeawà diyà te meama. Su kenà kepipira rà ewita arà se meama dut te vusew ne ebpemekaid kandin. Ne misan ebekuen ke paa rin wey ke velad din te kedina ne ebentayan te menge etew ne ebpengevidtew rin ded ne ed-ewiten en maa sikandin dut te vusew diyà te tanà ne kenà egkeubpaan te etew.
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 Ne migkehiyan en ni Hisus sikandin te, “Engkey ma se ngaran nu?”
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 Ne mibpemuyù dan ki Hisus te kenà dan ibpeawà ni Hisus se ibpependiyà te egkembusan ne warà edtemanan te keralem din.
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Ne ruen ketà te uvey medmerakel ne bavuy ne ebpemenumal diyà te kelendihan, ne mibpemuyù ke menge vusew ki Hisus te dutun dan ibpepeawuk te menge bavuy ne midtuhutan dema ni Hisus.
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 Ketà dà ne mid-ewaan dan en ke meama ne mibpengasuk dan en dut te menge bavuy, ne mibpemelelahuy en ke menge bavuy se ed-umpak diyà te dempilas ne nengelened dan en diyà te ranew.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 Guna su nekita ini rut te menge etew ne edtuganur ketà te menge bavuy ne mibpemelelahuy ran en su impemenudtul dan ini diyà te inged dan wey ke nekeerivey ne pengengewiran.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 Nerineg ini rut te menge etew, ne mibayaan dan en su midsusi ran. Nekeuma ran ketà te ki Hisus ne nekita ran en ke meama ne midsuukan te merakel ne vusew pehaney ne riyà mibpinuu te rengdengaan ni Hisus, ne mibevelegkas en ne nekeulit en ke itungan din. Ketà ne nengeandek dan nevenar.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 Ne ini se menge etew ne nekekita rut te mid-ulaula ni Hisus ne impenudtul dan en dut te ruma pà ne etew ke ned-ulaula rut te meama ne midsuukan te menge vusew.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 Ne langun ne mehinged ketà te Gerisiyanu ne mibpemuyù ki Hisus te menu med-awà sikandin su neandek dan nevenar. Arà dà ne midlived en si Hisus diyà te avang din su ed-awà en.
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 Ne mibuyù ini se meama ne neulian en diyà te ki Hisus te, “Egkiyug a ne ebpekiduma kenikew.”
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “Ulì ke en diyà te keniyu ne ipenudtul nu ini se meupiya ne mid-ulaula te Eleteala kenikew.” Arà dà ne mid-ulì en ini se meama ne mibpemenudtul en diyà te langun ne mehinged ini se meupiya ne mid-ulaula ni Hisus kandin.
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 Nekeampil be maa si Hisus kayi te mibpuunan din ne migalewhalew kandin ke merakel ne menge etew ne nevurun ketà su daan dan en ne edtahad kandin.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 Duen ketà meama ne ed-ingaranan ki Jairo, senge etew ne egkeunutan diyà te valey ne ebpengedian te menge Hudiyanen te penduan dan. Mid-uvey sikandin ki Hisus ne midlumpeng diyà te etuvangan din se ebpemuyù ki Hisus te ebperuma riyà te valey rin.
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 Su ruen budtung ne anak din ne sepulù buwa wey deruwa se rahun din ne edaru ne edtiviltivil te kepatey.
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 Ne ruen ketà meritan ne nerasey nevenar su nekedsepulù en wey deruwa ne rahun se kebpemundasa rin te lengesa ne kenà egkeengked. Misan mibpevewian din en te merakel ne terevawì ne warà dan megaga.
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 Mibpenelektelek en sikandin diyà te uriyan ni Hisus ne mid-amì din dà ke belegkas ni Hisus ne netibpek en ke kebpemundasa rin.
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 Ne migkahi si Hisus te, “Engkey ma se mid-amì kediey?”
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 Ne migkahi si Hisus te, “Duen iya mid-amì kediey su neheram ku ke gehem ku te kebpemawì ne midlihawang kediey.”
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 Guna su nerineg kayi te meritan ne mid-amì ki Hisus te netuenan din, ne inlayanglayang ma sikandin te kerker. Ne mid-uvey rin si Hisus ne midlumpeng en diyà te sineruwan din ne intarem din en ketà te merakel ne etew ke maan ke mid-amì sikandin ki Hisus wey arà dà ne neulian en ke daru rin.
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 Ketà ne migkahi si Hisus kandin te, “Bayi, neulian ke en su sabap dut te kinesarig nu kediey. Ulì ke en be ne barasbaras ka dut te keresayan nu.”
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 Ne gewii te ebpekidlalag pà si Hisus dut te meritan ne ruen en nekeuma ne ibpetundug ki Jairo, ne migkahi te, “Ke anak nu ne nekerudtanà en. Kenà ta en ebpengenen si Hisus.”
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Guna su nerineg ini ni Hisus ne migkehiyan din si Jairo te, “Kenà ka kelagew kayi te anak nu, ugaid ne sarig ke rà kediey ne egkeuyag ded sikandin.”
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 Guna su nekeuma ran diyà te valey ni Jairo ne iyan din dà impelusud ne si Pedro, wey ke teleari si Santiago ki Juan, wey ke menge lukes dut te vatà.
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 Ne langun ne menge etew ketà te valey ne ebpeninehew wey ebpemenderawit dut te vatà. Ne migkahi si Hisus kandan te, “Kenà kew pè ma edsinehew. Warà minatey ayan se vatà su nekelipereng dà.”
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 Nerineg den dà ke migkahi ni Hisus ne mid-engitan den dà sikandin su netuenan dan te minatey en ke vatà.
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 Mid-uvey rin ke vatà ne migeweran din ke velad din ne migkahì te, “Payi, enew ke en.”
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 Arà dà ne nekesunggud ke hinawa rin ne mid-enew en. Ne migkehiyan ni Hisus ke menge lukes din te pekeena ran ke anak dan.
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 Ne nengegeyip nevenar ke menge lukes dut te vatà, ugaid ne mibenduan dan ni Hisus te kenà ibpepenudtul ini se ned-ulaula te misan entei en.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.