Lucas 8
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NTLH
1 Nengepiraan ne hewii ketà ne mibpendiyà si Hisus te ruma ne menge inged, dekelà wey deisek, ne mibpesebutan din dut te menge etew ketà ke Meupiya ne Tudtul mekeatag te Kedetui te Eleteala te menge etew. Ne miduma kandin ke sepulù wey deruwa ne edumdumaan din.
1 Algum tempo depois Jesus saiu e viajou por cidades e povoados, anunciando a boa notícia do Reino de Deus . Os doze discípulos foram com ele,
2 Duen dema ketà menge meritan ne miduma kandan ne nengeulian te menge daru ran, ne ruma kandan ne pehaney ne mid-em-emungan te vusew ugaid ne midsegseg ni Hisus. Senge etew kandan ne si Maria (ne mid-ingaranan dema ki Magdalena) ne mibpenegsehan ni Hisus te pitu ne vusew.
2 e também algumas mulheres que haviam sido livradas de espíritos maus e curadas de doenças. Eram Maria, chamada Madalena, de quem tinham sido expulsos sete demônios;
3 Ne ruen dema ketà si Juana ke esawa ni Kusa, ne midserihan ni Hirudis ke mepurù dan diyà te turuhan din. Si Susana rema wey merakel pà ne meritan ne miduma engki Hisus su edtuganur kandan te egenat te pentiyari ran.
3 Joana, mulher de Cuza, que era alto funcionário do governo de Herodes; Susana e muitas outras mulheres que, com os seus próprios recursos, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Iring ma te edtevur se menge etew ne mibpengkayi te ki Hisus ne kayi egenat te ebalàbalà ne menge inged. Guna su merakel se nevurun ketà ne mibpenempità si Hisus kandan se egkahi te,
4 Uma grande multidão, vinda de várias cidades, veio ver Jesus. Quando todos estavam reunidos, ele contou esta parábola :
5 “Ruen etew ne mibpendiyà te pengengewiran din su edsawed te benì. Ne ketà te kinesawed din ne ruen benì ne nengeulug diyà te kilid te ralan ne nengehiekan te etew ne midtuktuk en te menge pepenuk.
5 — Certo homem saiu para semear. E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, onde foram pisadas pelas pessoas e comidas pelos passarinhos.
6 Duen ruma ne insawed din ne riyà nengeulug te kebetuwan. Midtuvù ini ugaid ne mehaan dà ne neebmas su edsahad dà ke wayig.
6 Outras sementes caíram num lugar onde havia muitas pedras, e, quando começaram a brotar, as plantas secaram porque não havia umidade.
7 Duen dema insawed din ne riyà nengeulug te sepinitan. Ne midtuvù ini ugaid ne migkubmusan en dut te sepinit.
7 Outra parte caiu no meio de espinhos, que cresceram junto com as plantas e as sufocaram.
8 Duen ded dema insawed din ne riyà nengeulug te meupiya ne tanà ne midtuvù ini ne nekevahas te meupiya su mibpengupiya nevenar se bahas din.”
8 Mas algumas sementes caíram em terra boa. As plantas cresceram e produziram cem grãos para cada semente. E Jesus terminou, dizendo:
9 Ne mid-insà ke menge edumdumaan din te, “Engkey se meana rin ini se sempità ne imperineg nu kenami?”
9 Os discípulos de Jesus perguntaram o que ele queria dizer com essa parábola .
10 Ne migkahi si Hisus kandan te, “Sikiyu en imbe se ebpesebuten te Eleteala rut te warà din pà impayag te piya engkey ne etew mekeatag dut te kedatù din te menge etew. Ugaid ke ruma ne menge etew ne ibpepevayà te sempità su apey,
10 Jesus respondeu:
11 Ne migkahi pà maa si Hisus dut te edumdumaan din te, “Ini se meana rin arà se sempita ku: Ke benì ne insawed dut te etew ne arà ke Lalag te Eleteala.
11 — O que essa parábola quer dizer é o seguinte: a semente é a mensagem de Deus.
12 Ke ralan ne neuluhan te benì ne arà ke menge etew ne nekerineg te Lalag te Eleteala, ugaid ne midegdehawen ni Setanas ke datù te pekaid te ed-ahew ke lalag su apey kenà dan mekeperetiyaya ne kenà dan egkepeliyu.
12 As sementes que caíram na beira do caminho são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém o Diabo chega e tira a mensagem do coração delas para que não creiam e não sejam salvas.
13 Ne ke kebetuwan ne neuluhan te benì ne arà ke menge etew ne nekerineg te Lalag te Eleteala ne ingkehalew ran te ebpemineg ne mibperetiyaya ran, ugaid ne mehaan dà se kineperetiyaya ran su warà mekedalid te hinawa ran. Ne wey ran penggerami ni Setanas dut te peretiyaya ran ne midlekà dan en.
13 As sementes que caíram onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a recebem com muita alegria. Elas não têm raízes e por isso creem somente por algum tempo; e, quando chega a tentação, abandonam tudo.
14 Ne ke sepinitan ne neuluhan te benì ne arà ke menge etew ne nekerineg te Lalag te Eleteala, ugaid ne gewii ran te ebpetindalan ne merakel se egkubmus dut te lalag ne nerineg dan iring te kemutuwan dan te ked-ubpà-ubpà, ne kegkelilingey ran dut te menge kearen dan, wey ke pegungayà te kebpatà te nanam, ne warà dan en mekeuma te kebehas dan.
14 As sementes que caíram no meio dos espinhos são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida aumentam e sufocam essas pessoas. Por isso os frutos que elas produzem nunca amadurecem.
15 Ne ke meupiya ne tanà ne neuluhan te benì, ne arà ke menge etew ne nekerineg te Lalag te Eleteala ne midtelimà dan ne warà dan midsanggel se ebperetiyaya. Ne mibpenemtemanan dan te edtuman taman te nekeuma ran te kebehas.”
15 E as sementes que caíram em terra boa são aquelas pessoas que ouvem e guardam a mensagem no seu coração bom e obediente; e, porque são fiéis, produzem frutos.
16 Ne migkahi en maa si Hisus te sempità kandan te, “Warà etew ne midtemtem te sulù ne ebpelengkevan din etawa ibperalung din. Ugaid ne riyà din ibpeluukluuk te saag su apey egkerayahan ke etew ne edlusud.
16 Jesus continuou:
17 “Iring din ded dema,” ke si Hisus,
17 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido e revelado.
18 Itaan niyu ve ke telinge niyu,” ke si Hisus. “Su ke etew ne idtahù din te hinawa ke ibpesabut kandin te Eleteala, ne ed-umanan pà te Eleteala ini se kebpekesabut din. Ugaid ke etew ne kenà din idtahù te hinawa ke ibpesabut kandin te Eleteala, ne egkeawà arà se reisek ne kunaan din ne nesebutan din en.”
18 — Portanto, tomem cuidado e vejam como vocês ouvem. Porque quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o que pensa que tem será tirado dele.
19 Nekeuma en ke iney ni Hisus wey ke menge ari rin ne meama, ugaid ne warà dan mekeuvey ki Hisus su neterektek te etew sikandin.
19 A mãe e os irmãos de Jesus vieram até o lugar onde ele estava, mas, por causa da multidão, não conseguiam chegar perto dele.
20 Ne ruen migkahi ki Hisus te, “Ke iney nu wey ke menge ari nu ne riyà te lihewangan su ebpekibalak dan keykew.”
20 Então alguém disse a Jesus: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor.
21 Ugaid ne migkahi si Hisus dut te menge etew ketà te, “Iyan ku iney wey menge ari ne ke menge etew ne ebpemineg te Lalag te Eleteala wey ebperumdumaan dan.”
21 Mas Jesus disse a todos:
22 Senge hewii ketà ne migkehiyan ni Hisus ke edumdumaan din te, “Kuwa kiyu en su ed-apet kiyu riyà te ripag te ranew.” Arà dà ne mid-untud dan te avang ne mibpuridtas dan en.
22 Certo dia Jesus subiu num barco com os seus discípulos e disse: Então eles partiram.
23 Guna su ed-avang-avang dan en ne midsaharan si Hisus te turug. Ne midtekewtekew en se mevandes ne keramag kayi te ranew ne nesimbuhan en te wayig ke avang dan, ne reisek samà ne egkeherà dan en.
23 Enquanto estavam atravessando o lago, Jesus dormiu. Um vento muito forte começou a soprar sobre o lago, e o barco foi ficando cheio de água, de modo que todos estavam em perigo.
24 Mid-uvey ran si Hisus ne mibpukew ran en se egkahi te, “Meyterù, egkeherà ki en!”
24 Aí os discípulos chegaram perto de Jesus e o acordaram, dizendo: — Mestre, Mestre! Nós vamos morrer! Jesus se levantou e deu uma ordem ao vento e à tempestade. Eles pararam, e tudo ficou calmo.
25 Ne migkehiyan din en ke menge edumdumaan din te, “Meambe ke nengeandek-andek kew? Maa kenà kew ves edsarig kediey?”
25 Então ele disse aos discípulos: Mas eles estavam admirados e com medo e diziam uns aos outros: — Que homem é este? Ele manda até no vento e nas ondas, e eles obedecem!
26 Ne nekerunggù en ensi Hisus dut te telipag te pruvinsiya te Geliliya, diyà te sakup te inged te menge Gerisiyanu.
26 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
27 Guna su migaun en si Hisus ketà te avang ne midsinuhung en sikandin te senge etew ne midsuukan te vusew ne andang ne mehinged ketà te Gerisiyanu. Ugaid ne neuhet en ne warà mid-ulì sikandin te ubpaan din su kayi en mid-ubpà te menge surung ne penlelevengan ne warà en seseberen din.
27 Assim que Jesus saiu do barco, um homem daquela cidade foi encontrar-se com ele. Esse homem estava dominado por demônios. Fazia muito tempo que ele andava sem roupas e não morava numa casa, mas vivia nos túmulos do cemitério.
28 Nekita rin dà si hisus ne midrawak en ne midlumpeng diyà te sineruwan ni Hisus ne mibensag en se egkahi te, “Sikuna ini si Hisus ke Anak te Eleteala ne warà repenge din. Engkey ma se kememeniyà nu kediey? Isapà nu te etuvangan te Eleteala te kenà a nu pemekeiri!”
28 Quando viu Jesus, o homem deu um grito, caiu no chão diante dele e disse bem alto: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Por favor, não me castigue!
29 Ini se mibuyù din su migkehiyan ni Hisus arà se vusew te ibpeawà diyà te meama. Su kenà kepipira rà ewita arà se meama dut te vusew ne ebpemekaid kandin. Ne misan ebekuen ke paa rin wey ke velad din te kedina ne ebentayan te menge etew ne ebpengevidtew rin ded ne ed-ewiten en maa sikandin dut te vusew diyà te tanà ne kenà egkeubpaan te etew.
29 Ele disse isso porque Jesus havia mandado o espírito mau sair dele. Esse espírito o havia agarrado muitas vezes. As pessoas chegaram até a amarrar os pés e as mãos do homem com correntes de ferro, mas ele as quebrava, e o demônio o levava para o deserto.
30 Ne migkehiyan en ni Hisus sikandin te, “Engkey ma se ngaran nu?”
30 Jesus perguntou a ele: — O meu nome é Multidão! — respondeu ele. (Ele disse isso porque muitos demônios tinham entrado nele.)
31 Ne mibpemuyù dan ki Hisus te kenà dan ibpeawà ni Hisus se ibpependiyà te egkembusan ne warà edtemanan te keralem din.
31 Aí os demônios começaram a pedir com insistência a Jesus que não os mandasse para o abismo .
32 Ne ruen ketà te uvey medmerakel ne bavuy ne ebpemenumal diyà te kelendihan, ne mibpemuyù ke menge vusew ki Hisus te dutun dan ibpepeawuk te menge bavuy ne midtuhutan dema ni Hisus.
32 Muitos porcos estavam comendo num morro ali perto. Os demônios pediram com insistência a Jesus que os deixasse entrar nos porcos, e ele deixou.
33 Ketà dà ne mid-ewaan dan en ke meama ne mibpengasuk dan en dut te menge bavuy, ne mibpemelelahuy en ke menge bavuy se ed-umpak diyà te dempilas ne nengelened dan en diyà te ranew.
33 Então eles saíram do homem e entraram nos porcos, que se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
34 Guna su nekita ini rut te menge etew ne edtuganur ketà te menge bavuy ne mibpemelelahuy ran en su impemenudtul dan ini diyà te inged dan wey ke nekeerivey ne pengengewiran.
34 Quando os homens que estavam tomando conta dos porcos viram o que havia acontecido, fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos seus arredores.
35 Nerineg ini rut te menge etew, ne mibayaan dan en su midsusi ran. Nekeuma ran ketà te ki Hisus ne nekita ran en ke meama ne midsuukan te merakel ne vusew pehaney ne riyà mibpinuu te rengdengaan ni Hisus, ne mibevelegkas en ne nekeulit en ke itungan din. Ketà ne nengeandek dan nevenar.
35 Muita gente foi ver o que havia acontecido. Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem de quem haviam saído os demônios. E ficaram assustados porque ele estava sentado aos pés de Jesus, vestido e no seu perfeito juízo.
36 Ne ini se menge etew ne nekekita rut te mid-ulaula ni Hisus ne impenudtul dan en dut te ruma pà ne etew ke ned-ulaula rut te meama ne midsuukan te menge vusew.
36 Os que haviam visto tudo contaram ao povo como o homem tinha sido curado.
37 Ne langun ne mehinged ketà te Gerisiyanu ne mibpemuyù ki Hisus te menu med-awà sikandin su neandek dan nevenar. Arà dà ne midlived en si Hisus diyà te avang din su ed-awà en.
37 Aí toda a gente da região de Gerasa ficou com muito medo e pediu que Jesus saísse da terra deles. Então Jesus subiu no barco e foi embora.
38 Ne mibuyù ini se meama ne neulian en diyà te ki Hisus te, “Egkiyug a ne ebpekiduma kenikew.”
38 E o homem de quem os demônios tinham saído implorou a Jesus: — Me deixe ir com o senhor! Mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “Ulì ke en diyà te keniyu ne ipenudtul nu ini se meupiya ne mid-ulaula te Eleteala kenikew.” Arà dà ne mid-ulì en ini se meama ne mibpemenudtul en diyà te langun ne mehinged ini se meupiya ne mid-ulaula ni Hisus kandin.
39 — Volte para casa e conte o que Deus fez por você. Então o homem foi pela cidade, contando o que Jesus tinha feito por ele.
40 Nekeampil be maa si Hisus kayi te mibpuunan din ne migalewhalew kandin ke merakel ne menge etew ne nevurun ketà su daan dan en ne edtahad kandin.
40 Quando Jesus voltou para o lado oeste do lago, a multidão o recebeu com alegria, pois todos tinham ficado ali à espera dele.
41 Duen ketà meama ne ed-ingaranan ki Jairo, senge etew ne egkeunutan diyà te valey ne ebpengedian te menge Hudiyanen te penduan dan. Mid-uvey sikandin ki Hisus ne midlumpeng diyà te etuvangan din se ebpemuyù ki Hisus te ebperuma riyà te valey rin.
41 Então chegou um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga daquele lugar. Ele se jogou aos pés de Jesus e pediu com insistência que fosse até a sua casa
42 Su ruen budtung ne anak din ne sepulù buwa wey deruwa se rahun din ne edaru ne edtiviltivil te kepatey.
42 porque a sua filha única, de doze anos, estava morrendo. Enquanto Jesus ia caminhando, a multidão o apertava de todos os lados.
43 Ne ruen ketà meritan ne nerasey nevenar su nekedsepulù en wey deruwa ne rahun se kebpemundasa rin te lengesa ne kenà egkeengked. Misan mibpevewian din en te merakel ne terevawì ne warà dan megaga.
43 Nisto, chegou uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia. Ela havia gastado com os médicos tudo o que tinha, mas ninguém havia conseguido curá-la.
44 Mibpenelektelek en sikandin diyà te uriyan ni Hisus ne mid-amì din dà ke belegkas ni Hisus ne netibpek en ke kebpemundasa rin.
44 Ela foi por trás de Jesus e tocou na barra da capa dele, e logo o sangue parou de escorrer.
45 Ne migkahi si Hisus te, “Engkey ma se mid-amì kediey?”
45 Aí Jesus perguntou: Todos negaram. Então Pedro disse: — Mestre, todo o povo está rodeando o senhor e o está apertando.
46 Ne migkahi si Hisus te, “Duen iya mid-amì kediey su neheram ku ke gehem ku te kebpemawì ne midlihawang kediey.”
46 Mas Jesus disse:
47 Guna su nerineg kayi te meritan ne mid-amì ki Hisus te netuenan din, ne inlayanglayang ma sikandin te kerker. Ne mid-uvey rin si Hisus ne midlumpeng en diyà te sineruwan din ne intarem din en ketà te merakel ne etew ke maan ke mid-amì sikandin ki Hisus wey arà dà ne neulian en ke daru rin.
47 Então a mulher, vendo que não podia mais ficar escondida, veio, tremendo, e se atirou aos pés de Jesus. E, diante de todos, contou a Jesus por que tinha tocado nele e como havia sido curada na mesma hora.
48 Ketà ne migkahi si Hisus kandin te, “Bayi, neulian ke en su sabap dut te kinesarig nu kediey. Ulì ke en be ne barasbaras ka dut te keresayan nu.”
48 Aí Jesus disse:
49 Ne gewii te ebpekidlalag pà si Hisus dut te meritan ne ruen en nekeuma ne ibpetundug ki Jairo, ne migkahi te, “Ke anak nu ne nekerudtanà en. Kenà ta en ebpengenen si Hisus.”
49 Jesus ainda estava falando, quando chegou da casa de Jairo um empregado, que disse: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
50 Guna su nerineg ini ni Hisus ne migkehiyan din si Jairo te, “Kenà ka kelagew kayi te anak nu, ugaid ne sarig ke rà kediey ne egkeuyag ded sikandin.”
50 Jesus ouviu isso e disse a Jairo:
51 Guna su nekeuma ran diyà te valey ni Jairo ne iyan din dà impelusud ne si Pedro, wey ke teleari si Santiago ki Juan, wey ke menge lukes dut te vatà.
51 Quando Jesus chegou à casa de Jairo, deixou que Pedro, João e Tiago entrassem com ele, além do pai e da mãe da menina, e mais ninguém.
52 Ne langun ne menge etew ketà te valey ne ebpeninehew wey ebpemenderawit dut te vatà. Ne migkahi si Hisus kandan te, “Kenà kew pè ma edsinehew. Warà minatey ayan se vatà su nekelipereng dà.”
52 Todos os que estavam ali choravam e se lamentavam por causa da menina. Então Jesus disse:
53 Nerineg den dà ke migkahi ni Hisus ne mid-engitan den dà sikandin su netuenan dan te minatey en ke vatà.
53 Aí começaram a caçoar dele porque sabiam que ela estava morta.
54 Mid-uvey rin ke vatà ne migeweran din ke velad din ne migkahì te, “Payi, enew ke en.”
54 Mas Jesus foi, pegou-a pela mão e disse bem alto:
55 Arà dà ne nekesunggud ke hinawa rin ne mid-enew en. Ne migkehiyan ni Hisus ke menge lukes din te pekeena ran ke anak dan.
55 Ela tornou a viver e se levantou imediatamente. Aí Jesus mandou que dessem comida a ela.
56 Ne nengegeyip nevenar ke menge lukes dut te vatà, ugaid ne mibenduan dan ni Hisus te kenà ibpepenudtul ini se ned-ulaula te misan entei en.
56 Os seus pais ficaram muito admirados, mas Jesus mandou que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.