Lucas 8

Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nengepiraan ne hewii ketà ne mibpendiyà si Hisus te ruma ne menge inged, dekelà wey deisek, ne mibpesebutan din dut te menge etew ketà ke Meupiya ne Tudtul mekeatag te Kedetui te Eleteala te menge etew. Ne miduma kandin ke sepulù wey deruwa ne edumdumaan din.
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 Duen dema ketà menge meritan ne miduma kandan ne nengeulian te menge daru ran, ne ruma kandan ne pehaney ne mid-em-emungan te vusew ugaid ne midsegseg ni Hisus. Senge etew kandan ne si Maria (ne mid-ingaranan dema ki Magdalena) ne mibpenegsehan ni Hisus te pitu ne vusew.
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Ne ruen dema ketà si Juana ke esawa ni Kusa, ne midserihan ni Hirudis ke mepurù dan diyà te turuhan din. Si Susana rema wey merakel pà ne meritan ne miduma engki Hisus su edtuganur kandan te egenat te pentiyari ran.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Iring ma te edtevur se menge etew ne mibpengkayi te ki Hisus ne kayi egenat te ebalàbalà ne menge inged. Guna su merakel se nevurun ketà ne mibpenempità si Hisus kandan se egkahi te,
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Ruen etew ne mibpendiyà te pengengewiran din su edsawed te benì. Ne ketà te kinesawed din ne ruen benì ne nengeulug diyà te kilid te ralan ne nengehiekan te etew ne midtuktuk en te menge pepenuk.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Duen ruma ne insawed din ne riyà nengeulug te kebetuwan. Midtuvù ini ugaid ne mehaan dà ne neebmas su edsahad dà ke wayig.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Duen dema insawed din ne riyà nengeulug te sepinitan. Ne midtuvù ini ugaid ne migkubmusan en dut te sepinit.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Duen ded dema insawed din ne riyà nengeulug te meupiya ne tanà ne midtuvù ini ne nekevahas te meupiya su mibpengupiya nevenar se bahas din.”
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Ne mid-insà ke menge edumdumaan din te, “Engkey se meana rin ini se sempità ne imperineg nu kenami?”
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Ne migkahi si Hisus kandan te, “Sikiyu en imbe se ebpesebuten te Eleteala rut te warà din pà impayag te piya engkey ne etew mekeatag dut te kedatù din te menge etew. Ugaid ke ruma ne menge etew ne ibpepevayà te sempità su apey,
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Ne migkahi pà maa si Hisus dut te edumdumaan din te, “Ini se meana rin arà se sempita ku: Ke benì ne insawed dut te etew ne arà ke Lalag te Eleteala.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Ke ralan ne neuluhan te benì ne arà ke menge etew ne nekerineg te Lalag te Eleteala, ugaid ne midegdehawen ni Setanas ke datù te pekaid te ed-ahew ke lalag su apey kenà dan mekeperetiyaya ne kenà dan egkepeliyu.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Ne ke kebetuwan ne neuluhan te benì ne arà ke menge etew ne nekerineg te Lalag te Eleteala ne ingkehalew ran te ebpemineg ne mibperetiyaya ran, ugaid ne mehaan dà se kineperetiyaya ran su warà mekedalid te hinawa ran. Ne wey ran penggerami ni Setanas dut te peretiyaya ran ne midlekà dan en.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Ne ke sepinitan ne neuluhan te benì ne arà ke menge etew ne nekerineg te Lalag te Eleteala, ugaid ne gewii ran te ebpetindalan ne merakel se egkubmus dut te lalag ne nerineg dan iring te kemutuwan dan te ked-ubpà-ubpà, ne kegkelilingey ran dut te menge kearen dan, wey ke pegungayà te kebpatà te nanam, ne warà dan en mekeuma te kebehas dan.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Ne ke meupiya ne tanà ne neuluhan te benì, ne arà ke menge etew ne nekerineg te Lalag te Eleteala ne midtelimà dan ne warà dan midsanggel se ebperetiyaya. Ne mibpenemtemanan dan te edtuman taman te nekeuma ran te kebehas.”
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 Ne migkahi en maa si Hisus te sempità kandan te, “Warà etew ne midtemtem te sulù ne ebpelengkevan din etawa ibperalung din. Ugaid ne riyà din ibpeluukluuk te saag su apey egkerayahan ke etew ne edlusud.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 “Iring din ded dema,” ke si Hisus,
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Itaan niyu ve ke telinge niyu,” ke si Hisus. “Su ke etew ne idtahù din te hinawa ke ibpesabut kandin te Eleteala, ne ed-umanan pà te Eleteala ini se kebpekesabut din. Ugaid ke etew ne kenà din idtahù te hinawa ke ibpesabut kandin te Eleteala, ne egkeawà arà se reisek ne kunaan din ne nesebutan din en.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Nekeuma en ke iney ni Hisus wey ke menge ari rin ne meama, ugaid ne warà dan mekeuvey ki Hisus su neterektek te etew sikandin.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Ne ruen migkahi ki Hisus te, “Ke iney nu wey ke menge ari nu ne riyà te lihewangan su ebpekibalak dan keykew.”
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Ugaid ne migkahi si Hisus dut te menge etew ketà te, “Iyan ku iney wey menge ari ne ke menge etew ne ebpemineg te Lalag te Eleteala wey ebperumdumaan dan.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Senge hewii ketà ne migkehiyan ni Hisus ke edumdumaan din te, “Kuwa kiyu en su ed-apet kiyu riyà te ripag te ranew.” Arà dà ne mid-untud dan te avang ne mibpuridtas dan en.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Guna su ed-avang-avang dan en ne midsaharan si Hisus te turug. Ne midtekewtekew en se mevandes ne keramag kayi te ranew ne nesimbuhan en te wayig ke avang dan, ne reisek samà ne egkeherà dan en.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Mid-uvey ran si Hisus ne mibpukew ran en se egkahi te, “Meyterù, egkeherà ki en!”
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Ne migkehiyan din en ke menge edumdumaan din te, “Meambe ke nengeandek-andek kew? Maa kenà kew ves edsarig kediey?”
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Ne nekerunggù en ensi Hisus dut te telipag te pruvinsiya te Geliliya, diyà te sakup te inged te menge Gerisiyanu.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Guna su migaun en si Hisus ketà te avang ne midsinuhung en sikandin te senge etew ne midsuukan te vusew ne andang ne mehinged ketà te Gerisiyanu. Ugaid ne neuhet en ne warà mid-ulì sikandin te ubpaan din su kayi en mid-ubpà te menge surung ne penlelevengan ne warà en seseberen din.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Nekita rin dà si hisus ne midrawak en ne midlumpeng diyà te sineruwan ni Hisus ne mibensag en se egkahi te, “Sikuna ini si Hisus ke Anak te Eleteala ne warà repenge din. Engkey ma se kememeniyà nu kediey? Isapà nu te etuvangan te Eleteala te kenà a nu pemekeiri!”
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Ini se mibuyù din su migkehiyan ni Hisus arà se vusew te ibpeawà diyà te meama. Su kenà kepipira rà ewita arà se meama dut te vusew ne ebpemekaid kandin. Ne misan ebekuen ke paa rin wey ke velad din te kedina ne ebentayan te menge etew ne ebpengevidtew rin ded ne ed-ewiten en maa sikandin dut te vusew diyà te tanà ne kenà egkeubpaan te etew.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Ne migkehiyan en ni Hisus sikandin te, “Engkey ma se ngaran nu?”
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ne mibpemuyù dan ki Hisus te kenà dan ibpeawà ni Hisus se ibpependiyà te egkembusan ne warà edtemanan te keralem din.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Ne ruen ketà te uvey medmerakel ne bavuy ne ebpemenumal diyà te kelendihan, ne mibpemuyù ke menge vusew ki Hisus te dutun dan ibpepeawuk te menge bavuy ne midtuhutan dema ni Hisus.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Ketà dà ne mid-ewaan dan en ke meama ne mibpengasuk dan en dut te menge bavuy, ne mibpemelelahuy en ke menge bavuy se ed-umpak diyà te dempilas ne nengelened dan en diyà te ranew.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Guna su nekita ini rut te menge etew ne edtuganur ketà te menge bavuy ne mibpemelelahuy ran en su impemenudtul dan ini diyà te inged dan wey ke nekeerivey ne pengengewiran.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Nerineg ini rut te menge etew, ne mibayaan dan en su midsusi ran. Nekeuma ran ketà te ki Hisus ne nekita ran en ke meama ne midsuukan te merakel ne vusew pehaney ne riyà mibpinuu te rengdengaan ni Hisus, ne mibevelegkas en ne nekeulit en ke itungan din. Ketà ne nengeandek dan nevenar.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Ne ini se menge etew ne nekekita rut te mid-ulaula ni Hisus ne impenudtul dan en dut te ruma pà ne etew ke ned-ulaula rut te meama ne midsuukan te menge vusew.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Ne langun ne mehinged ketà te Gerisiyanu ne mibpemuyù ki Hisus te menu med-awà sikandin su neandek dan nevenar. Arà dà ne midlived en si Hisus diyà te avang din su ed-awà en.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Ne mibuyù ini se meama ne neulian en diyà te ki Hisus te, “Egkiyug a ne ebpekiduma kenikew.”
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Ulì ke en diyà te keniyu ne ipenudtul nu ini se meupiya ne mid-ulaula te Eleteala kenikew.” Arà dà ne mid-ulì en ini se meama ne mibpemenudtul en diyà te langun ne mehinged ini se meupiya ne mid-ulaula ni Hisus kandin.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Nekeampil be maa si Hisus kayi te mibpuunan din ne migalewhalew kandin ke merakel ne menge etew ne nevurun ketà su daan dan en ne edtahad kandin.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Duen ketà meama ne ed-ingaranan ki Jairo, senge etew ne egkeunutan diyà te valey ne ebpengedian te menge Hudiyanen te penduan dan. Mid-uvey sikandin ki Hisus ne midlumpeng diyà te etuvangan din se ebpemuyù ki Hisus te ebperuma riyà te valey rin.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 Su ruen budtung ne anak din ne sepulù buwa wey deruwa se rahun din ne edaru ne edtiviltivil te kepatey.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Ne ruen ketà meritan ne nerasey nevenar su nekedsepulù en wey deruwa ne rahun se kebpemundasa rin te lengesa ne kenà egkeengked. Misan mibpevewian din en te merakel ne terevawì ne warà dan megaga.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Mibpenelektelek en sikandin diyà te uriyan ni Hisus ne mid-amì din dà ke belegkas ni Hisus ne netibpek en ke kebpemundasa rin.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Ne migkahi si Hisus te, “Engkey ma se mid-amì kediey?”
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Ne migkahi si Hisus te, “Duen iya mid-amì kediey su neheram ku ke gehem ku te kebpemawì ne midlihawang kediey.”
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Guna su nerineg kayi te meritan ne mid-amì ki Hisus te netuenan din, ne inlayanglayang ma sikandin te kerker. Ne mid-uvey rin si Hisus ne midlumpeng en diyà te sineruwan din ne intarem din en ketà te merakel ne etew ke maan ke mid-amì sikandin ki Hisus wey arà dà ne neulian en ke daru rin.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Ketà ne migkahi si Hisus kandin te, “Bayi, neulian ke en su sabap dut te kinesarig nu kediey. Ulì ke en be ne barasbaras ka dut te keresayan nu.”
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Ne gewii te ebpekidlalag pà si Hisus dut te meritan ne ruen en nekeuma ne ibpetundug ki Jairo, ne migkahi te, “Ke anak nu ne nekerudtanà en. Kenà ta en ebpengenen si Hisus.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Guna su nerineg ini ni Hisus ne migkehiyan din si Jairo te, “Kenà ka kelagew kayi te anak nu, ugaid ne sarig ke rà kediey ne egkeuyag ded sikandin.”
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Guna su nekeuma ran diyà te valey ni Jairo ne iyan din dà impelusud ne si Pedro, wey ke teleari si Santiago ki Juan, wey ke menge lukes dut te vatà.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Ne langun ne menge etew ketà te valey ne ebpeninehew wey ebpemenderawit dut te vatà. Ne migkahi si Hisus kandan te, “Kenà kew pè ma edsinehew. Warà minatey ayan se vatà su nekelipereng dà.”
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Nerineg den dà ke migkahi ni Hisus ne mid-engitan den dà sikandin su netuenan dan te minatey en ke vatà.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Mid-uvey rin ke vatà ne migeweran din ke velad din ne migkahì te, “Payi, enew ke en.”
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Arà dà ne nekesunggud ke hinawa rin ne mid-enew en. Ne migkehiyan ni Hisus ke menge lukes din te pekeena ran ke anak dan.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Ne nengegeyip nevenar ke menge lukes dut te vatà, ugaid ne mibenduan dan ni Hisus te kenà ibpepenudtul ini se ned-ulaula te misan entei en.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.