Lucas 8

Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nengepiraan ne hewii ketà ne mibpendiyà si Hisus te ruma ne menge inged, dekelà wey deisek, ne mibpesebutan din dut te menge etew ketà ke Meupiya ne Tudtul mekeatag te Kedetui te Eleteala te menge etew. Ne miduma kandin ke sepulù wey deruwa ne edumdumaan din.
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 Duen dema ketà menge meritan ne miduma kandan ne nengeulian te menge daru ran, ne ruma kandan ne pehaney ne mid-em-emungan te vusew ugaid ne midsegseg ni Hisus. Senge etew kandan ne si Maria (ne mid-ingaranan dema ki Magdalena) ne mibpenegsehan ni Hisus te pitu ne vusew.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Ne ruen dema ketà si Juana ke esawa ni Kusa, ne midserihan ni Hirudis ke mepurù dan diyà te turuhan din. Si Susana rema wey merakel pà ne meritan ne miduma engki Hisus su edtuganur kandan te egenat te pentiyari ran.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Iring ma te edtevur se menge etew ne mibpengkayi te ki Hisus ne kayi egenat te ebalàbalà ne menge inged. Guna su merakel se nevurun ketà ne mibpenempità si Hisus kandan se egkahi te,
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 “Ruen etew ne mibpendiyà te pengengewiran din su edsawed te benì. Ne ketà te kinesawed din ne ruen benì ne nengeulug diyà te kilid te ralan ne nengehiekan te etew ne midtuktuk en te menge pepenuk.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Duen ruma ne insawed din ne riyà nengeulug te kebetuwan. Midtuvù ini ugaid ne mehaan dà ne neebmas su edsahad dà ke wayig.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Duen dema insawed din ne riyà nengeulug te sepinitan. Ne midtuvù ini ugaid ne migkubmusan en dut te sepinit.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Duen ded dema insawed din ne riyà nengeulug te meupiya ne tanà ne midtuvù ini ne nekevahas te meupiya su mibpengupiya nevenar se bahas din.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Ne mid-insà ke menge edumdumaan din te, “Engkey se meana rin ini se sempità ne imperineg nu kenami?”
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 Ne migkahi si Hisus kandan te, “Sikiyu en imbe se ebpesebuten te Eleteala rut te warà din pà impayag te piya engkey ne etew mekeatag dut te kedatù din te menge etew. Ugaid ke ruma ne menge etew ne ibpepevayà te sempità su apey,
10 Jesus respondeu:
11 Ne migkahi pà maa si Hisus dut te edumdumaan din te, “Ini se meana rin arà se sempita ku: Ke benì ne insawed dut te etew ne arà ke Lalag te Eleteala.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Ke ralan ne neuluhan te benì ne arà ke menge etew ne nekerineg te Lalag te Eleteala, ugaid ne midegdehawen ni Setanas ke datù te pekaid te ed-ahew ke lalag su apey kenà dan mekeperetiyaya ne kenà dan egkepeliyu.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Ne ke kebetuwan ne neuluhan te benì ne arà ke menge etew ne nekerineg te Lalag te Eleteala ne ingkehalew ran te ebpemineg ne mibperetiyaya ran, ugaid ne mehaan dà se kineperetiyaya ran su warà mekedalid te hinawa ran. Ne wey ran penggerami ni Setanas dut te peretiyaya ran ne midlekà dan en.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Ne ke sepinitan ne neuluhan te benì ne arà ke menge etew ne nekerineg te Lalag te Eleteala, ugaid ne gewii ran te ebpetindalan ne merakel se egkubmus dut te lalag ne nerineg dan iring te kemutuwan dan te ked-ubpà-ubpà, ne kegkelilingey ran dut te menge kearen dan, wey ke pegungayà te kebpatà te nanam, ne warà dan en mekeuma te kebehas dan.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Ne ke meupiya ne tanà ne neuluhan te benì, ne arà ke menge etew ne nekerineg te Lalag te Eleteala ne midtelimà dan ne warà dan midsanggel se ebperetiyaya. Ne mibpenemtemanan dan te edtuman taman te nekeuma ran te kebehas.”
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Ne migkahi en maa si Hisus te sempità kandan te, “Warà etew ne midtemtem te sulù ne ebpelengkevan din etawa ibperalung din. Ugaid ne riyà din ibpeluukluuk te saag su apey egkerayahan ke etew ne edlusud.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 “Iring din ded dema,” ke si Hisus,
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Itaan niyu ve ke telinge niyu,” ke si Hisus. “Su ke etew ne idtahù din te hinawa ke ibpesabut kandin te Eleteala, ne ed-umanan pà te Eleteala ini se kebpekesabut din. Ugaid ke etew ne kenà din idtahù te hinawa ke ibpesabut kandin te Eleteala, ne egkeawà arà se reisek ne kunaan din ne nesebutan din en.”
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Nekeuma en ke iney ni Hisus wey ke menge ari rin ne meama, ugaid ne warà dan mekeuvey ki Hisus su neterektek te etew sikandin.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Ne ruen migkahi ki Hisus te, “Ke iney nu wey ke menge ari nu ne riyà te lihewangan su ebpekibalak dan keykew.”
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Ugaid ne migkahi si Hisus dut te menge etew ketà te, “Iyan ku iney wey menge ari ne ke menge etew ne ebpemineg te Lalag te Eleteala wey ebperumdumaan dan.”
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Senge hewii ketà ne migkehiyan ni Hisus ke edumdumaan din te, “Kuwa kiyu en su ed-apet kiyu riyà te ripag te ranew.” Arà dà ne mid-untud dan te avang ne mibpuridtas dan en.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Guna su ed-avang-avang dan en ne midsaharan si Hisus te turug. Ne midtekewtekew en se mevandes ne keramag kayi te ranew ne nesimbuhan en te wayig ke avang dan, ne reisek samà ne egkeherà dan en.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Mid-uvey ran si Hisus ne mibpukew ran en se egkahi te, “Meyterù, egkeherà ki en!”
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Ne migkehiyan din en ke menge edumdumaan din te, “Meambe ke nengeandek-andek kew? Maa kenà kew ves edsarig kediey?”
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Ne nekerunggù en ensi Hisus dut te telipag te pruvinsiya te Geliliya, diyà te sakup te inged te menge Gerisiyanu.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Guna su migaun en si Hisus ketà te avang ne midsinuhung en sikandin te senge etew ne midsuukan te vusew ne andang ne mehinged ketà te Gerisiyanu. Ugaid ne neuhet en ne warà mid-ulì sikandin te ubpaan din su kayi en mid-ubpà te menge surung ne penlelevengan ne warà en seseberen din.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 Nekita rin dà si hisus ne midrawak en ne midlumpeng diyà te sineruwan ni Hisus ne mibensag en se egkahi te, “Sikuna ini si Hisus ke Anak te Eleteala ne warà repenge din. Engkey ma se kememeniyà nu kediey? Isapà nu te etuvangan te Eleteala te kenà a nu pemekeiri!”
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 Ini se mibuyù din su migkehiyan ni Hisus arà se vusew te ibpeawà diyà te meama. Su kenà kepipira rà ewita arà se meama dut te vusew ne ebpemekaid kandin. Ne misan ebekuen ke paa rin wey ke velad din te kedina ne ebentayan te menge etew ne ebpengevidtew rin ded ne ed-ewiten en maa sikandin dut te vusew diyà te tanà ne kenà egkeubpaan te etew.
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Ne migkehiyan en ni Hisus sikandin te, “Engkey ma se ngaran nu?”
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Ne mibpemuyù dan ki Hisus te kenà dan ibpeawà ni Hisus se ibpependiyà te egkembusan ne warà edtemanan te keralem din.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Ne ruen ketà te uvey medmerakel ne bavuy ne ebpemenumal diyà te kelendihan, ne mibpemuyù ke menge vusew ki Hisus te dutun dan ibpepeawuk te menge bavuy ne midtuhutan dema ni Hisus.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Ketà dà ne mid-ewaan dan en ke meama ne mibpengasuk dan en dut te menge bavuy, ne mibpemelelahuy en ke menge bavuy se ed-umpak diyà te dempilas ne nengelened dan en diyà te ranew.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Guna su nekita ini rut te menge etew ne edtuganur ketà te menge bavuy ne mibpemelelahuy ran en su impemenudtul dan ini diyà te inged dan wey ke nekeerivey ne pengengewiran.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Nerineg ini rut te menge etew, ne mibayaan dan en su midsusi ran. Nekeuma ran ketà te ki Hisus ne nekita ran en ke meama ne midsuukan te merakel ne vusew pehaney ne riyà mibpinuu te rengdengaan ni Hisus, ne mibevelegkas en ne nekeulit en ke itungan din. Ketà ne nengeandek dan nevenar.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Ne ini se menge etew ne nekekita rut te mid-ulaula ni Hisus ne impenudtul dan en dut te ruma pà ne etew ke ned-ulaula rut te meama ne midsuukan te menge vusew.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Ne langun ne mehinged ketà te Gerisiyanu ne mibpemuyù ki Hisus te menu med-awà sikandin su neandek dan nevenar. Arà dà ne midlived en si Hisus diyà te avang din su ed-awà en.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 Ne mibuyù ini se meama ne neulian en diyà te ki Hisus te, “Egkiyug a ne ebpekiduma kenikew.”
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Ulì ke en diyà te keniyu ne ipenudtul nu ini se meupiya ne mid-ulaula te Eleteala kenikew.” Arà dà ne mid-ulì en ini se meama ne mibpemenudtul en diyà te langun ne mehinged ini se meupiya ne mid-ulaula ni Hisus kandin.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Nekeampil be maa si Hisus kayi te mibpuunan din ne migalewhalew kandin ke merakel ne menge etew ne nevurun ketà su daan dan en ne edtahad kandin.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Duen ketà meama ne ed-ingaranan ki Jairo, senge etew ne egkeunutan diyà te valey ne ebpengedian te menge Hudiyanen te penduan dan. Mid-uvey sikandin ki Hisus ne midlumpeng diyà te etuvangan din se ebpemuyù ki Hisus te ebperuma riyà te valey rin.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 Su ruen budtung ne anak din ne sepulù buwa wey deruwa se rahun din ne edaru ne edtiviltivil te kepatey.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Ne ruen ketà meritan ne nerasey nevenar su nekedsepulù en wey deruwa ne rahun se kebpemundasa rin te lengesa ne kenà egkeengked. Misan mibpevewian din en te merakel ne terevawì ne warà dan megaga.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Mibpenelektelek en sikandin diyà te uriyan ni Hisus ne mid-amì din dà ke belegkas ni Hisus ne netibpek en ke kebpemundasa rin.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Ne migkahi si Hisus te, “Engkey ma se mid-amì kediey?”
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Ne migkahi si Hisus te, “Duen iya mid-amì kediey su neheram ku ke gehem ku te kebpemawì ne midlihawang kediey.”
46 Mas Jesus insistiu:
47 Guna su nerineg kayi te meritan ne mid-amì ki Hisus te netuenan din, ne inlayanglayang ma sikandin te kerker. Ne mid-uvey rin si Hisus ne midlumpeng en diyà te sineruwan din ne intarem din en ketà te merakel ne etew ke maan ke mid-amì sikandin ki Hisus wey arà dà ne neulian en ke daru rin.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Ketà ne migkahi si Hisus kandin te, “Bayi, neulian ke en su sabap dut te kinesarig nu kediey. Ulì ke en be ne barasbaras ka dut te keresayan nu.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Ne gewii te ebpekidlalag pà si Hisus dut te meritan ne ruen en nekeuma ne ibpetundug ki Jairo, ne migkahi te, “Ke anak nu ne nekerudtanà en. Kenà ta en ebpengenen si Hisus.”
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Guna su nerineg ini ni Hisus ne migkehiyan din si Jairo te, “Kenà ka kelagew kayi te anak nu, ugaid ne sarig ke rà kediey ne egkeuyag ded sikandin.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 Guna su nekeuma ran diyà te valey ni Jairo ne iyan din dà impelusud ne si Pedro, wey ke teleari si Santiago ki Juan, wey ke menge lukes dut te vatà.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 Ne langun ne menge etew ketà te valey ne ebpeninehew wey ebpemenderawit dut te vatà. Ne migkahi si Hisus kandan te, “Kenà kew pè ma edsinehew. Warà minatey ayan se vatà su nekelipereng dà.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 Nerineg den dà ke migkahi ni Hisus ne mid-engitan den dà sikandin su netuenan dan te minatey en ke vatà.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Mid-uvey rin ke vatà ne migeweran din ke velad din ne migkahì te, “Payi, enew ke en.”
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Arà dà ne nekesunggud ke hinawa rin ne mid-enew en. Ne migkehiyan ni Hisus ke menge lukes din te pekeena ran ke anak dan.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Ne nengegeyip nevenar ke menge lukes dut te vatà, ugaid ne mibenduan dan ni Hisus te kenà ibpepenudtul ini se ned-ulaula te misan entei en.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.