Lucas 24

Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mesmeselem pà te hewii ne Akad ne mibpendiyà ke menge meritan te leveng ni Hisus ne imbangbang diyà te dempilas ne mid-ewit dan ke menge meemut ne idsapu ne mibpenehana ran.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Nekeuma ran ne nekita ran te nelilid en ke vatu ketà.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 Mid-awuk dan ne mibpenlangulangu ran, ugaid ne warà dan mekita ke lawa ni Hisus.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Gewii ran te ed-it-itindeg ketà se neliveg, ne neketekew en nekeitindeg se deruwa ne meama ne ebpeneringsing se velegkas dan.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 Ne nekelumpeng ke menge meritan te kegkeandek dan. Ne migkahi ini se deruwa ne meama te, “Meambe ke ebpemengaan niyu kayi te edlevengan te minatey arà se etew ne biviyag?
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 Warà en sikandin kayi su nevanew en. Tentenuri niyu rè ma ke migkahi rin keniyu rut te riyà kew pà te Geliliya.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 Su migkahi rin te ibpalad ke Impeanak te Menusiyà diyà te kebayàbayà te menge etew ne mekesesalà ne idlansang dan sikandin, ugaid ne ketà te iketelu ne hewii ne egkevanew en.”
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Ne arà pà ne netenuran dan ke migkahi ni Hisus.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Mid-ulì dan ne mibpenudtulan dan ke sepulù wey seveka ne edumdumaan ni Hisus wey ke menge ruma pà ketà.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 Ini ke menge meritan ne mibpenudtul te lalag te suluhuen: Si Maria ne riyà ebpuun te Magdala, si Juana, si Maria ne iney ni Santiago, wey ruen pà menge ruma ran. Sikandan be ini ke mibpenudtul dut te menge edumdumaan ni Hisus ne ed-ingaranan te Apustulis.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Ugaid ne warà mibperetiyaya ke menge edumdumaan ni Hisus dut te tudtul te menge meritan su iyan dan kunaan ke menge kesembaran dà.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Ugaid ne mid-itindeg si Pedro ne mibpelelahuy en se ebpendiyà te leveng. Nekeuma ne midsiniling din en ne iyan din nekita ke meputì ne saput ne imbukus dan ne netahak ketà. Ne mid-ulì sikandin ne neinuinu nevenar sikandin ke engkey se ned-ulala.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 Arà ne hewii ne ruen deruwa ne etew rut te midumaruma ki Hisus ne ebpendiyà te inged ne ed-ingaranan te Emaus. Ini se inged ne Emaus ne iyan din keriyù te Hirusalim ne menge sepulù wey seveka ne kilometro.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Ketà te ked-ipanew ran ne iyan dan egkepengpengasak ne mekeatag te langun dut te ned-ulaula ni Hisus.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Gewii ran te ebpengasak ne midlambag si Hisus kandan ne mibpekiduma en.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 Nekita ran sikandin ugaid ne warà mebpekilala sikandin kandan.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Migkahi si Hisus kayi te kandan te, “Engkey ini se egkepengasak niyu te ed-ip-ipanew?”
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Midtavak ini se senge etew ne ed-ingaranan ki Keliyupas te, “Maa iyan ka mid-ubpà kayi te Hirusalim ne warà pà metau kayi te ned-ulaula ketà?”
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 “Maa,” ke si Hisus, “engkey se ned-ulaula ketà?”
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 Ugaid ne ini se menge mepurù tew te terebpelengesa wey ke menge egkeunutan tew ne impemenayik dan diyà te gubinedur su impekukum ne mid-imasad dan te ebpeimetayan, ne inlansang dan en sikandin diyà te pinebelavag ne kayu.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Ne iyan netahù te hinawa rey ne sikandin en iyan ke midsuhù te Eleteala ne ebpeliyu te langun ne inenakan ni Israyil. Ugaid ne ini en ke iketelu ne hewii te kineimetayi ran kandin.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 Ne ruen dema ned-ulaula te menge meritan ne ruma ta ne igkeinuinu rey. Su geina ne mibpemanepaney ran diyà te leveng din,
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 ugaid ne warà dan mekita ke lawa rin ketà. Ne midlived dan kayi te kenami ne mibpenudtul dan te ruen deruwa ne suluhuen te Eleteala ne mibpekita kun kandan ne migkahi kandan te neuyag en si Hisus.
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Ne ruen menge duma rey ne midsuvar mibpendiyà te leveng ne iring ded iya ketà se nekita ran te migkahi rut te menge meritan, ugaid ne warà dan mekita ke lawa ni Hisus.”
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Ne migkahi en si Hisus kandan te, “Warà bes itungan niyu! Meambe ke warà kew mebperetiyaya rut te langun ne impesurat te menge mibpelambas te Lalag te Eleteala rengan?
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 Su migkahi ke menge mibpelambas te Lalag te Eleteala ne egkerasey pà ini se Impasad te Eleteala ne arà pà ne Ebperetuen din te langun ne imbehey kandin.”
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Ketà ne midseysey en ni Hisus kandan ke meana rut te langun ne impesurat te mibpelambas te Lalag te Eleteala rengan mekeatag kandin. Kayi rin imperudsù te impesurat ki Moises taman en dut te mewri ne mibpelambas te Lalag te Eleteala.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Guna su ebpelundani ran en dut te inged ne edtemanan dan, ne iring te edlevundus pà si Hisus.
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 Ugaid ne mibangen dan sikandin se egkahi te, “Kayi kiyu pà su meapun en, ne edsanlep en ayan se andew.” Ne arà dà ne mibpekiduma en si Hisus kandan.
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 Neiseg-iseg ketà ne mibpinuu ran se egkaan, ne migkuwa ni hisus ke egkeenen dan ne pan ne impeselamat din te Eleteala ne mibpenevìtevì din ne imbehey rin en kandan.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Ketà dan pè be mekilala si Hisus su arà pà ne iring te nevukaan ke mata ran. Ugaid ne miduma rà sikandin te peraan dan.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Ne mibpelelahey en ini se deruwa ne etew te, “Tembù bes neinesa ki te ebpemineg kandin te edseysey te menge impesurat te Eleteala te mibpelambas te lalag din gewii te kebpemengasak tew te ed-ipanew.”
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Arà dà ne mid-itindeg dan ne mid-ulì dan en diyà te Hirusalim. Ne iyan dan neumaan ketà ke sepulù wey seveka ne edumdumaan ni Hisus wey ruma pà ne nevurun.
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 Iyan dan egkepenudtul se, “Benar iya ne nevanew si Hisus ne mibpekita en ki Simon.”
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Ne ketà ne mibpenudtul en kandan ini se deruwa ne etew ne riyà ebpuun te Emaus ke engkey se ned-ulaula ran diyà te ralan te kinepekiduma ran ki Hisus. Ne mibpenudtul dan dema ke engkey se kinepekekilala ran en ki Hisus ketà te kebpenevìtevì din en dut te egkeenen dan ne pan.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Gewii te ebpenudtul dan kayi ne netetau ran te kayi en mekeitindeg si Hisus te teliwarà dan. Ne migkahi en te, “Na, mebmelintad ke hinawa niyu!”
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 Nekita ran dà si Hisus ne neandek dan nevenar su iyan dan kunaan ke gimukud din se nekita ran.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Ugaid ne migkahi sikandin kandan te, “Meambe ke egkeandek kew maa kedì? Meambe ke duwaruwa se hinawa niyu kedì?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Intengi niyu ma ini se palad ku wey paa ku su siaken ded iyan ini! Geweri a niyu ma su apey niyu egketueni te kenà a gimukud. Su embiya gimukud,” ke si Hisus, “ne warà sapù din wey tulan din, ugaid ne egkekita niyu ma te ruen kediey.”
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 Nekahi rin dà ini ne impekita rin en ke palad din wey paa rin.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ne ruen pà lavew keduwaruwa te hinawa ran te si Hisus ini se nekita ran ugaid ne nengehalew ran wey nengeinuinu. Ne ketà ne mid-insà si Hisus kandan te, “Menu ruen ded egkekaan tew kayi?”
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 Ne mibehayan dan sikandin te in-anag ne serà.
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 Ne migkuwa rin ke serà ne migkaan din kayi te sineruwan dan.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Ne migkahi si Hisus kandan te, “Pehaney te kayi e pà te keniyu ne ini iya ke migkahi ku keniyu: Langun te impesurat mekeatag kediey ketà te penduan ni Moises wey ke impesurat te menge mibpelambas te Lalag te Eleteala wey arà se insurat ketà te riberù ne ed-ingaranan te Salmu ne langun din ne metuman iya kayi te kedì. Na guntaani ne netuman en arà kayi te netemanan ku.”
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Ne arà pà ne mibukaan din ke itungan dan su apey ran ebpekesabut dut te impesurat ne Lalag te Eleteala.
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 Ne migkahi en kandan te, “Ini se impesurat dut te mibpelambas te Lalag te Eleteala rengan ne: Ebpekepevayà pà te kegkerasey arà se Impasad te Eleteala ne Ebperetuen ne ed-ingaranan te Mesiyas, ugaid ne ketà te iketelu ne hewii ne ebenawen ded.
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 Ne kayi te kebpatey rin wey kayi te kebanew te Eleteala kandin,” ke se impesurat ne Lalag te Eleteala, “ne kayi ve imbe ne ruen kebpesahad te Eleteala te keberedusaan dut te menge etew ne ebpedsendit ne ed-engkenà te meraat ne ulaula ran. Ini se ieneb niyu te ebpesabut diyà te langun ne menge inged kayi te ampew te dunya. Kayi niyu irudsù te Hirusalim.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Su geina te nemetmetaan niyu en,” ke si Hisus, “te netuman en ini kayi te kedì, ne sikiyu en ke edtitihus.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 Duen ibpepengkayi ku te keniyu ke Kedesenan ne Ebpetuntul te menusiyà ne impasad keniyu te Amey ku rengan. Engketà be ne kenà kew pà awà kayi te inged ne Hirusalim taman te edlumun en keniyu ke gehem din ne riyà ebpuun te langit.”
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Ne ketà ne mibpeneheewit din sikandan diyà te liyu te inged ne Hirusalim uvey te inged ne Biteniya. Nekeuma ran ne ingkayew rin ke belad din ne impenuvadtuvad kandan.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Gewii rin te ibpenuvadtuvad din sikandan ne mid-ewaan din en sikandan ne mibatun en diyà te langit.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Ne mibpengarap dan kandin, ne memehalew ran nevenar te mid-ulì dan diyà te Hirusalim.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 Ne merukilem meandew ne riyà dan te Nekebpuru ne Valey te Eleteala se edeyù te Eleteala.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.