Lucas 24

Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Mesmeselem pà te hewii ne Akad ne mibpendiyà ke menge meritan te leveng ni Hisus ne imbangbang diyà te dempilas ne mid-ewit dan ke menge meemut ne idsapu ne mibpenehana ran.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Nekeuma ran ne nekita ran te nelilid en ke vatu ketà.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 Mid-awuk dan ne mibpenlangulangu ran, ugaid ne warà dan mekita ke lawa ni Hisus.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Gewii ran te ed-it-itindeg ketà se neliveg, ne neketekew en nekeitindeg se deruwa ne meama ne ebpeneringsing se velegkas dan.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Ne nekelumpeng ke menge meritan te kegkeandek dan. Ne migkahi ini se deruwa ne meama te, “Meambe ke ebpemengaan niyu kayi te edlevengan te minatey arà se etew ne biviyag?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Warà en sikandin kayi su nevanew en. Tentenuri niyu rè ma ke migkahi rin keniyu rut te riyà kew pà te Geliliya.
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 Su migkahi rin te ibpalad ke Impeanak te Menusiyà diyà te kebayàbayà te menge etew ne mekesesalà ne idlansang dan sikandin, ugaid ne ketà te iketelu ne hewii ne egkevanew en.”
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Ne arà pà ne netenuran dan ke migkahi ni Hisus.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Mid-ulì dan ne mibpenudtulan dan ke sepulù wey seveka ne edumdumaan ni Hisus wey ke menge ruma pà ketà.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Ini ke menge meritan ne mibpenudtul te lalag te suluhuen: Si Maria ne riyà ebpuun te Magdala, si Juana, si Maria ne iney ni Santiago, wey ruen pà menge ruma ran. Sikandan be ini ke mibpenudtul dut te menge edumdumaan ni Hisus ne ed-ingaranan te Apustulis.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Ugaid ne warà mibperetiyaya ke menge edumdumaan ni Hisus dut te tudtul te menge meritan su iyan dan kunaan ke menge kesembaran dà.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Ugaid ne mid-itindeg si Pedro ne mibpelelahuy en se ebpendiyà te leveng. Nekeuma ne midsiniling din en ne iyan din nekita ke meputì ne saput ne imbukus dan ne netahak ketà. Ne mid-ulì sikandin ne neinuinu nevenar sikandin ke engkey se ned-ulala.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Arà ne hewii ne ruen deruwa ne etew rut te midumaruma ki Hisus ne ebpendiyà te inged ne ed-ingaranan te Emaus. Ini se inged ne Emaus ne iyan din keriyù te Hirusalim ne menge sepulù wey seveka ne kilometro.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Ketà te ked-ipanew ran ne iyan dan egkepengpengasak ne mekeatag te langun dut te ned-ulaula ni Hisus.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Gewii ran te ebpengasak ne midlambag si Hisus kandan ne mibpekiduma en.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Nekita ran sikandin ugaid ne warà mebpekilala sikandin kandan.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Migkahi si Hisus kayi te kandan te, “Engkey ini se egkepengasak niyu te ed-ip-ipanew?”
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Midtavak ini se senge etew ne ed-ingaranan ki Keliyupas te, “Maa iyan ka mid-ubpà kayi te Hirusalim ne warà pà metau kayi te ned-ulaula ketà?”
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 “Maa,” ke si Hisus, “engkey se ned-ulaula ketà?”
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Ugaid ne ini se menge mepurù tew te terebpelengesa wey ke menge egkeunutan tew ne impemenayik dan diyà te gubinedur su impekukum ne mid-imasad dan te ebpeimetayan, ne inlansang dan en sikandin diyà te pinebelavag ne kayu.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Ne iyan netahù te hinawa rey ne sikandin en iyan ke midsuhù te Eleteala ne ebpeliyu te langun ne inenakan ni Israyil. Ugaid ne ini en ke iketelu ne hewii te kineimetayi ran kandin.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ne ruen dema ned-ulaula te menge meritan ne ruma ta ne igkeinuinu rey. Su geina ne mibpemanepaney ran diyà te leveng din,
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 ugaid ne warà dan mekita ke lawa rin ketà. Ne midlived dan kayi te kenami ne mibpenudtul dan te ruen deruwa ne suluhuen te Eleteala ne mibpekita kun kandan ne migkahi kandan te neuyag en si Hisus.
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Ne ruen menge duma rey ne midsuvar mibpendiyà te leveng ne iring ded iya ketà se nekita ran te migkahi rut te menge meritan, ugaid ne warà dan mekita ke lawa ni Hisus.”
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Ne migkahi en si Hisus kandan te, “Warà bes itungan niyu! Meambe ke warà kew mebperetiyaya rut te langun ne impesurat te menge mibpelambas te Lalag te Eleteala rengan?
25 Então ele lhes disse:
26 Su migkahi ke menge mibpelambas te Lalag te Eleteala ne egkerasey pà ini se Impasad te Eleteala ne arà pà ne Ebperetuen din te langun ne imbehey kandin.”
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Ketà ne midseysey en ni Hisus kandan ke meana rut te langun ne impesurat te mibpelambas te Lalag te Eleteala rengan mekeatag kandin. Kayi rin imperudsù te impesurat ki Moises taman en dut te mewri ne mibpelambas te Lalag te Eleteala.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Guna su ebpelundani ran en dut te inged ne edtemanan dan, ne iring te edlevundus pà si Hisus.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Ugaid ne mibangen dan sikandin se egkahi te, “Kayi kiyu pà su meapun en, ne edsanlep en ayan se andew.” Ne arà dà ne mibpekiduma en si Hisus kandan.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Neiseg-iseg ketà ne mibpinuu ran se egkaan, ne migkuwa ni hisus ke egkeenen dan ne pan ne impeselamat din te Eleteala ne mibpenevìtevì din ne imbehey rin en kandan.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Ketà dan pè be mekilala si Hisus su arà pà ne iring te nevukaan ke mata ran. Ugaid ne miduma rà sikandin te peraan dan.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Ne mibpelelahey en ini se deruwa ne etew te, “Tembù bes neinesa ki te ebpemineg kandin te edseysey te menge impesurat te Eleteala te mibpelambas te lalag din gewii te kebpemengasak tew te ed-ipanew.”
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Arà dà ne mid-itindeg dan ne mid-ulì dan en diyà te Hirusalim. Ne iyan dan neumaan ketà ke sepulù wey seveka ne edumdumaan ni Hisus wey ruma pà ne nevurun.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Iyan dan egkepenudtul se, “Benar iya ne nevanew si Hisus ne mibpekita en ki Simon.”
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Ne ketà ne mibpenudtul en kandan ini se deruwa ne etew ne riyà ebpuun te Emaus ke engkey se ned-ulaula ran diyà te ralan te kinepekiduma ran ki Hisus. Ne mibpenudtul dan dema ke engkey se kinepekekilala ran en ki Hisus ketà te kebpenevìtevì din en dut te egkeenen dan ne pan.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Gewii te ebpenudtul dan kayi ne netetau ran te kayi en mekeitindeg si Hisus te teliwarà dan. Ne migkahi en te, “Na, mebmelintad ke hinawa niyu!”
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Nekita ran dà si Hisus ne neandek dan nevenar su iyan dan kunaan ke gimukud din se nekita ran.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Ugaid ne migkahi sikandin kandan te, “Meambe ke egkeandek kew maa kedì? Meambe ke duwaruwa se hinawa niyu kedì?
38 Mas ele lhes disse:
39 Intengi niyu ma ini se palad ku wey paa ku su siaken ded iyan ini! Geweri a niyu ma su apey niyu egketueni te kenà a gimukud. Su embiya gimukud,” ke si Hisus, “ne warà sapù din wey tulan din, ugaid ne egkekita niyu ma te ruen kediey.”
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Nekahi rin dà ini ne impekita rin en ke palad din wey paa rin.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ne ruen pà lavew keduwaruwa te hinawa ran te si Hisus ini se nekita ran ugaid ne nengehalew ran wey nengeinuinu. Ne ketà ne mid-insà si Hisus kandan te, “Menu ruen ded egkekaan tew kayi?”
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Ne mibehayan dan sikandin te in-anag ne serà.
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 Ne migkuwa rin ke serà ne migkaan din kayi te sineruwan dan.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Ne migkahi si Hisus kandan te, “Pehaney te kayi e pà te keniyu ne ini iya ke migkahi ku keniyu: Langun te impesurat mekeatag kediey ketà te penduan ni Moises wey ke impesurat te menge mibpelambas te Lalag te Eleteala wey arà se insurat ketà te riberù ne ed-ingaranan te Salmu ne langun din ne metuman iya kayi te kedì. Na guntaani ne netuman en arà kayi te netemanan ku.”
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Ne arà pà ne mibukaan din ke itungan dan su apey ran ebpekesabut dut te impesurat ne Lalag te Eleteala.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Ne migkahi en kandan te, “Ini se impesurat dut te mibpelambas te Lalag te Eleteala rengan ne: Ebpekepevayà pà te kegkerasey arà se Impasad te Eleteala ne Ebperetuen ne ed-ingaranan te Mesiyas, ugaid ne ketà te iketelu ne hewii ne ebenawen ded.
46 E disse-lhes:
47 Ne kayi te kebpatey rin wey kayi te kebanew te Eleteala kandin,” ke se impesurat ne Lalag te Eleteala, “ne kayi ve imbe ne ruen kebpesahad te Eleteala te keberedusaan dut te menge etew ne ebpedsendit ne ed-engkenà te meraat ne ulaula ran. Ini se ieneb niyu te ebpesabut diyà te langun ne menge inged kayi te ampew te dunya. Kayi niyu irudsù te Hirusalim.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Su geina te nemetmetaan niyu en,” ke si Hisus, “te netuman en ini kayi te kedì, ne sikiyu en ke edtitihus.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Duen ibpepengkayi ku te keniyu ke Kedesenan ne Ebpetuntul te menusiyà ne impasad keniyu te Amey ku rengan. Engketà be ne kenà kew pà awà kayi te inged ne Hirusalim taman te edlumun en keniyu ke gehem din ne riyà ebpuun te langit.”
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Ne ketà ne mibpeneheewit din sikandan diyà te liyu te inged ne Hirusalim uvey te inged ne Biteniya. Nekeuma ran ne ingkayew rin ke belad din ne impenuvadtuvad kandan.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Gewii rin te ibpenuvadtuvad din sikandan ne mid-ewaan din en sikandan ne mibatun en diyà te langit.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Ne mibpengarap dan kandin, ne memehalew ran nevenar te mid-ulì dan diyà te Hirusalim.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Ne merukilem meandew ne riyà dan te Nekebpuru ne Valey te Eleteala se edeyù te Eleteala.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.