Lucas 19
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs VC
1 Nekeuma en ensi Hisus diyà te inged ne Hiriku ne ketà dan mibpevayà te luuk te inged te kedlaus dan en.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Ne ruen ketà senge etew ne ed-ingaranan ki Sekiyu. Senge etew ini ne meama ne mepurù dut te menge etew ne ebpevayad te buwis ne kewasa nevenar.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Egkesuatan din te edtengteng si Hisus, ugaid ne kenà din egkekita su nelingutan si Hisus te merakel ne etew ne mevavà ne etew si Sekiyu.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Ketà be ne mibpelelahuy sikandin diyà te unaan te merakel ne etew ne mid-ambak diyà te kayu ne ed-ingaranan te sikumuru ne egkeseharan ni Hisus su apey rin mekita si Hisus.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Guna su nekeuma en si Hisus ketà te levut te kayu ne mid-embakan ni Sekiyu ne midlingakà ne migkahi te, “E Sekiyu, dahew ke en se edurus keniyan su ebpekeawet a diyà te baley nu guntaani.”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Arà dà ne midahurahu midurus si Sekiyu ne migalàhalà din si Hisus.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Nerineg kayi te merakel ne etew ini se migkahi ni Hisus ki Sekiyu ne mibpemeviyig dan se egkahi te, “Meambe ke miduma si Hisus diyà te valey te etew ne mekesesalà?”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Nekeuma ran diyà te valey ni Sekiyu ne mid-itindeg sikandin ne migkahi diyà te ki Hisus te, “Na, ibehey ku ini se tengà te kekewesai ku diyà te menge etew ne ayuayu. Ne embiya ruen etew ne nelimbungan ku ne ed-ulian ku te keepat egketakep ke nekuwa ku kandin.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Ne migkahi si Hisus kandin te, “Sikiyu ne telteleanak kayi ne nekeliyu kew en te kedusa te Eleteala te salà niyu. Ne sikiyu ini ne tuney kew en ne keep-epuan ni Abraham su mibperetiyaya kew en.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Su iyan din impengkayi ke Impeanak te Menusiyà te ampew te dunya su ebpemengà te langun ne menge etew ne nekesuwey ketà te tidtu ne ibayà te Eleteala su apey ran ebpekeliyu rut te keberedusaan dan te Eleteala.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Ne mibpenempità si Hisus dut te menge etew ne ebpemineg kandin. Su merani ran en diyà te inged ne Hirusalim ne iyan kunaan dut te menge etew ke embiya ebpekeuma ran diyà ne edrudsuen Edatù ke Eleteala te menge etew.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Tembù be midsempità si Hisus kandan se egkahi te, “Duen senge etew ne berebansa ne mibpendiyà te meriyù ne inged su edsempayatan te gelal te kegkeratù, ne ketà be te ked-ulì din ne edatù en kayi te inged din.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Ne ketà te warà pà mekehenat ne midtawag din te sepulù ne etew ne edsugsuhuen din ne uman senge etew kandan ne mibehayan din te kureta ne neked-iring ke kerakel din. Ne migkehiyan din sikandan te, ‘Ini se kureta ne idsarig ku keniyu ne sikiyu en se ebpeiseg taman te kenà e pà ebpekeulì.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 “Ugaid ne ini se mehinged te inged din ne neepes kandin, ne guna su mid-ipanew sikandin ne ruen midsuhù dan te ebpesabut ketà te etew ne edsempayat te gelal kandin se egkahi te, ‘Kenà key egkiyug ne sikandin se edatù kenami.’
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 “Ugaid ne misan iring ketà ne sikandin ded se midsempayatan te kegkeratù ne mid-ulì en. Nekeuma rà ne midtawag din en ke sepulù ne edsugsuhuen din ne midserihan din te kureta su ed-intengan din ke pira se kinepeiseg dan dut te kureta rin.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 “Nekeuma ke neuna ne edsugsuhuen ne migkahi te, ‘Datù, sepulù se neisahan din ke kureta ne insarig nu kedì.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 “Migkahi ini se meama ne behu pà ne edatù te, ‘Arà be! Meupiya ka su mibpegelep ke ves iya rema! Geina te egkeserihan ka te deisek ne kureta ne iyan ku idsarig kenikew ne ebpekemalen ku sikuna te sepulù ne inged.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 “Nekeuma ke ikeruwa ne edsugsuhuen din ne migkahi te, ‘Lelima, Datù, se neisehan din dut te kureta ne insarig nu kedì.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 “Ne migkahi ke datù te, ‘Arà be! Ne lelima ne inged se ebpekemalan ku keykew.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 “Nekeuma ke iketelu ne edsugsuhuen ne migkahi te, ‘Ini red ke kureta ne insarig nu kedì. Midtegtehaman ku te edtenges ne intahù ku,
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 su neandek a su netuenan ku te mepasang ka ne etew. Ebpenareng ka te kebpekeiseg ke ruen idsarig nu te edsugsuhuen nu; ne engketà ded dema ke ruen ibpepemula nu kandan su ebpenerengen nu.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 “Ke se datù te, ‘Mereatey ke ves ne edsugsuhuen! Ayan dà se nengelalag nu ne neisuhat ku en sikew te kewagib. Netuenan nu ves te taman te nekahi ku ne idtehel ku, ne ebpenareng a te iseg ke ruen idsarig ku te ruma ku, ne engketà ded ke ruen ibpepemula ku te ruma ku, ebpenerengen ku red.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Meambe ke warà nu ipemeutang arà se kureta ku ne insarig ku keykew su apey ku metelimà ke kureta ku te ruen iseg din ke edlived a?’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 “Ne migkahi en ke datù ketà te menge etew ne ebpengit-itindeg te, ‘Kua niyu arà se kureta keniyan te kandin ne ivehey niyu ketà te edsugsuhuen ne mibpeiseg te sepulù.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Ne migkahi ran te, ‘Ne ruen en ma kandin su sepulù ke iseg dut te kureta rin.’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 “Ne migkahi ke datù te, ‘Igkahi ku keniyu te ke etew ne egkeserihan dut te insarig kandin ne ed-umanan pà. Ugaid ke etew ne kenà egkeserihan ne ed-ewien pà misan ke reisek ne insarig kandin.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Na ini se menge etew ne egkunterà kedì su kenà dan egkiyug ne edatù a kandan, ne ipepengkayi niyu ne imetayi niyu kayi te etuvangan ku.’”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Nekeipus si Hisus se edlalag kayi ne mid-ipanew ran en se ebpendiyà te Hirusalim.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Nekeuvey ran diyà te deruwa ne inged ne Bitpahi wey inged ne Bitanya diyà te buvungan ne ed-ingaranan te Ulivuwen. Ne mibpeuna sikandin te deruwa rut te edumdumaan din se egkahi te,
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 “Una kew en ketà te inged ne an te unaan ta, ne ketà te ebpekeuma kew ne egkekita niyu ke nati ne kudà ne in-iket ketà ne warà pà bulug meunturì. Ekari niyu be ne ewita niyu en kayi.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Ne embiya ruen ed-insà keniyu te, ‘Meambe ke ed-ekaran niyu ke nati ne kudà?’ ne iyan niyu kehiya te, ‘Ke Kerenan dey se ebpegingawà te egkeunturan din ne mehaan dà id-ulì.’”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Nekeuma ini se midsuhù din ne nekita ran ke nati te kudà ne iring iya rema ketà te migkahi ni Hisus.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Gewii ran te ed-ekar dut te nati ne migkahi ke menge kemuney te, “Meambe ke ed-ekaran niyu ayan se nati?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Ke sikandan te, “Si Hisus ke edlingekaan dey se ebpeginawà kayi te egkeunturan din ne mehaan dà id-ulì.”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Ne arà dà ne mid-ewit dan en ini se nati ne kudà kayi te ki Hisus, ne midebpasan dan en te kumbalà dan ke nati ne kudà ne arà pà ne pineerà dan si Hisus.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Gewii rin te egkukudà ne midtulid ke menge etew te kumbalà dan te ebpepevayaan ki Hisus su tuus ini te adat te menge Hudiyanen te mepurù dan.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Guna su nekeuvey en sikandin te Hirusalim ketà dapit te dalan ne idtupang ketà te buvungan ne Ulivuwen ne langun dut te menge etew ne midurumaruma kandin ne migkerag se egalewhalew te kedeyù dan te Eleteala su atag te langun ne nekita ran ne mekegeyip ne mid-ulaula ni Hisus.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Ke sikandan te,
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Ketà te menge etew ne miduma ki Hisus ne ruen menge Peresiyu ne migkahi riyà te ki Hisus te, “Peengkera nu ayan se edumdumaan nu se edeyù keykew su ebpekesahad en utew!”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 “Igkahi ku keniyu,” ke si Hisus te, “embiya ebpeeneng-eneng dan ne langun keniyan te menge batu ne iyan dan egkerag.”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Guna su ebpekeuvey en sikandin kayi te Hirusalim ne impelayap din ke mata rin kayi te inged ne midsinehewan din su ingkeyru rin nevenar ke menge mehinged ketà.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 Ke sikandin te, “Embiya perem netuenan niyu rà ke engkey se benar ne kebmetidtu su apey melinew se inged niyu, ugaid ne guntaani ne kenà niyu egketuenan.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Duen gewii ne egkeumaan kew te menge kunterà ne edtengkalen kew nikandan wey edtelikupan kew ne warà en iya egensik.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Edereetan dan ke menge valey niyu ne ebeluyan dan ne tapung ke inged niyu su warà seveka rà ne batu ne egketahak dut te netehuan din. Ne langun niyu ne egkeherà. Ini se egketemanan niyu su warà kew medsehipà te ini en ke hewii te kinepepengkayi te Eleteala kedì su apey kew ebpekeliyu.”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Nekeuma si Hisus diyà te Hirusalim ne midlusud sikandin diyà te Nekebpuru ne Valey te Eleteala ne mibpenegseg din en ke menge etew ne ebpemasa wey ke menge ebpemendahang ketà.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Ne migkahi sikandin te, “Duen en ura impesurat ne Lalag te Eleteala ne egkahi te, ‘Ini se baley ku ne ed-ingaranan te baley ne ebpengeningeniyan.’ Ugaid ne sikiyu,” ke si Hisus, “ne mibaluy niyu en ini se baley ne ubpaan te menge tenlimbungen.”
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Igenat dè be ketà ne uman andew ne ebpenurù sikandin ketà te Nekebpuru ne Valey te Eleteala. Ugaid ne ini se menge mepurù te terebpelengesa te Eleteala, ke menge meyterù te penduan wey ke menge unuten dut te menge etew ne mibpemengà dan te ralan te kegkeimetayi ran ki Hisus.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Ugaid ne warà dan mekevaluy su langun ne menge etew ne egkevenbenaran te penurù din.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.