Lucas 19

Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nekeuma en ensi Hisus diyà te inged ne Hiriku ne ketà dan mibpevayà te luuk te inged te kedlaus dan en.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Ne ruen ketà senge etew ne ed-ingaranan ki Sekiyu. Senge etew ini ne meama ne mepurù dut te menge etew ne ebpevayad te buwis ne kewasa nevenar.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Egkesuatan din te edtengteng si Hisus, ugaid ne kenà din egkekita su nelingutan si Hisus te merakel ne etew ne mevavà ne etew si Sekiyu.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Ketà be ne mibpelelahuy sikandin diyà te unaan te merakel ne etew ne mid-ambak diyà te kayu ne ed-ingaranan te sikumuru ne egkeseharan ni Hisus su apey rin mekita si Hisus.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Guna su nekeuma en si Hisus ketà te levut te kayu ne mid-embakan ni Sekiyu ne midlingakà ne migkahi te, “E Sekiyu, dahew ke en se edurus keniyan su ebpekeawet a diyà te baley nu guntaani.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Arà dà ne midahurahu midurus si Sekiyu ne migalàhalà din si Hisus.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Nerineg kayi te merakel ne etew ini se migkahi ni Hisus ki Sekiyu ne mibpemeviyig dan se egkahi te, “Meambe ke miduma si Hisus diyà te valey te etew ne mekesesalà?”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Nekeuma ran diyà te valey ni Sekiyu ne mid-itindeg sikandin ne migkahi diyà te ki Hisus te, “Na, ibehey ku ini se tengà te kekewesai ku diyà te menge etew ne ayuayu. Ne embiya ruen etew ne nelimbungan ku ne ed-ulian ku te keepat egketakep ke nekuwa ku kandin.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Ne migkahi si Hisus kandin te, “Sikiyu ne telteleanak kayi ne nekeliyu kew en te kedusa te Eleteala te salà niyu. Ne sikiyu ini ne tuney kew en ne keep-epuan ni Abraham su mibperetiyaya kew en.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Su iyan din impengkayi ke Impeanak te Menusiyà te ampew te dunya su ebpemengà te langun ne menge etew ne nekesuwey ketà te tidtu ne ibayà te Eleteala su apey ran ebpekeliyu rut te keberedusaan dan te Eleteala.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Ne mibpenempità si Hisus dut te menge etew ne ebpemineg kandin. Su merani ran en diyà te inged ne Hirusalim ne iyan kunaan dut te menge etew ke embiya ebpekeuma ran diyà ne edrudsuen Edatù ke Eleteala te menge etew.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Tembù be midsempità si Hisus kandan se egkahi te, “Duen senge etew ne berebansa ne mibpendiyà te meriyù ne inged su edsempayatan te gelal te kegkeratù, ne ketà be te ked-ulì din ne edatù en kayi te inged din.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Ne ketà te warà pà mekehenat ne midtawag din te sepulù ne etew ne edsugsuhuen din ne uman senge etew kandan ne mibehayan din te kureta ne neked-iring ke kerakel din. Ne migkehiyan din sikandan te, ‘Ini se kureta ne idsarig ku keniyu ne sikiyu en se ebpeiseg taman te kenà e pà ebpekeulì.’
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 “Ugaid ne ini se mehinged te inged din ne neepes kandin, ne guna su mid-ipanew sikandin ne ruen midsuhù dan te ebpesabut ketà te etew ne edsempayat te gelal kandin se egkahi te, ‘Kenà key egkiyug ne sikandin se edatù kenami.’
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Ugaid ne misan iring ketà ne sikandin ded se midsempayatan te kegkeratù ne mid-ulì en. Nekeuma rà ne midtawag din en ke sepulù ne edsugsuhuen din ne midserihan din te kureta su ed-intengan din ke pira se kinepeiseg dan dut te kureta rin.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 “Nekeuma ke neuna ne edsugsuhuen ne migkahi te, ‘Datù, sepulù se neisahan din ke kureta ne insarig nu kedì.’
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 “Migkahi ini se meama ne behu pà ne edatù te, ‘Arà be! Meupiya ka su mibpegelep ke ves iya rema! Geina te egkeserihan ka te deisek ne kureta ne iyan ku idsarig kenikew ne ebpekemalen ku sikuna te sepulù ne inged.’
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 “Nekeuma ke ikeruwa ne edsugsuhuen din ne migkahi te, ‘Lelima, Datù, se neisehan din dut te kureta ne insarig nu kedì.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 “Ne migkahi ke datù te, ‘Arà be! Ne lelima ne inged se ebpekemalan ku keykew.’
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Nekeuma ke iketelu ne edsugsuhuen ne migkahi te, ‘Ini red ke kureta ne insarig nu kedì. Midtegtehaman ku te edtenges ne intahù ku,
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 su neandek a su netuenan ku te mepasang ka ne etew. Ebpenareng ka te kebpekeiseg ke ruen idsarig nu te edsugsuhuen nu; ne engketà ded dema ke ruen ibpepemula nu kandan su ebpenerengen nu.’
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 “Ke se datù te, ‘Mereatey ke ves ne edsugsuhuen! Ayan dà se nengelalag nu ne neisuhat ku en sikew te kewagib. Netuenan nu ves te taman te nekahi ku ne idtehel ku, ne ebpenareng a te iseg ke ruen idsarig ku te ruma ku, ne engketà ded ke ruen ibpepemula ku te ruma ku, ebpenerengen ku red.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Meambe ke warà nu ipemeutang arà se kureta ku ne insarig ku keykew su apey ku metelimà ke kureta ku te ruen iseg din ke edlived a?’
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 “Ne migkahi en ke datù ketà te menge etew ne ebpengit-itindeg te, ‘Kua niyu arà se kureta keniyan te kandin ne ivehey niyu ketà te edsugsuhuen ne mibpeiseg te sepulù.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Ne migkahi ran te, ‘Ne ruen en ma kandin su sepulù ke iseg dut te kureta rin.’
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 “Ne migkahi ke datù te, ‘Igkahi ku keniyu te ke etew ne egkeserihan dut te insarig kandin ne ed-umanan pà. Ugaid ke etew ne kenà egkeserihan ne ed-ewien pà misan ke reisek ne insarig kandin.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Na ini se menge etew ne egkunterà kedì su kenà dan egkiyug ne edatù a kandan, ne ipepengkayi niyu ne imetayi niyu kayi te etuvangan ku.’”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Nekeipus si Hisus se edlalag kayi ne mid-ipanew ran en se ebpendiyà te Hirusalim.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Nekeuvey ran diyà te deruwa ne inged ne Bitpahi wey inged ne Bitanya diyà te buvungan ne ed-ingaranan te Ulivuwen. Ne mibpeuna sikandin te deruwa rut te edumdumaan din se egkahi te,
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 “Una kew en ketà te inged ne an te unaan ta, ne ketà te ebpekeuma kew ne egkekita niyu ke nati ne kudà ne in-iket ketà ne warà pà bulug meunturì. Ekari niyu be ne ewita niyu en kayi.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Ne embiya ruen ed-insà keniyu te, ‘Meambe ke ed-ekaran niyu ke nati ne kudà?’ ne iyan niyu kehiya te, ‘Ke Kerenan dey se ebpegingawà te egkeunturan din ne mehaan dà id-ulì.’”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Nekeuma ini se midsuhù din ne nekita ran ke nati te kudà ne iring iya rema ketà te migkahi ni Hisus.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Gewii ran te ed-ekar dut te nati ne migkahi ke menge kemuney te, “Meambe ke ed-ekaran niyu ayan se nati?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Ke sikandan te, “Si Hisus ke edlingekaan dey se ebpeginawà kayi te egkeunturan din ne mehaan dà id-ulì.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Ne arà dà ne mid-ewit dan en ini se nati ne kudà kayi te ki Hisus, ne midebpasan dan en te kumbalà dan ke nati ne kudà ne arà pà ne pineerà dan si Hisus.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Gewii rin te egkukudà ne midtulid ke menge etew te kumbalà dan te ebpepevayaan ki Hisus su tuus ini te adat te menge Hudiyanen te mepurù dan.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Guna su nekeuvey en sikandin te Hirusalim ketà dapit te dalan ne idtupang ketà te buvungan ne Ulivuwen ne langun dut te menge etew ne midurumaruma kandin ne migkerag se egalewhalew te kedeyù dan te Eleteala su atag te langun ne nekita ran ne mekegeyip ne mid-ulaula ni Hisus.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Ke sikandan te,
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do ­Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Ketà te menge etew ne miduma ki Hisus ne ruen menge Peresiyu ne migkahi riyà te ki Hisus te, “Peengkera nu ayan se edumdumaan nu se edeyù keykew su ebpekesahad en utew!”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 “Igkahi ku keniyu,” ke si Hisus te, “embiya ebpeeneng-eneng dan ne langun keniyan te menge batu ne iyan dan egkerag.”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Guna su ebpekeuvey en sikandin kayi te Hirusalim ne impelayap din ke mata rin kayi te inged ne midsinehewan din su ingkeyru rin nevenar ke menge mehinged ketà.
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Ke sikandin te, “Embiya perem netuenan niyu rà ke engkey se benar ne kebmetidtu su apey melinew se inged niyu, ugaid ne guntaani ne kenà niyu egketuenan.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Duen gewii ne egkeumaan kew te menge kunterà ne edtengkalen kew nikandan wey edtelikupan kew ne warà en iya egensik.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Edereetan dan ke menge valey niyu ne ebeluyan dan ne tapung ke inged niyu su warà seveka rà ne batu ne egketahak dut te netehuan din. Ne langun niyu ne egkeherà. Ini se egketemanan niyu su warà kew medsehipà te ini en ke hewii te kinepepengkayi te Eleteala kedì su apey kew ebpekeliyu.”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Nekeuma si Hisus diyà te Hirusalim ne midlusud sikandin diyà te Nekebpuru ne Valey te Eleteala ne mibpenegseg din en ke menge etew ne ebpemasa wey ke menge ebpemendahang ketà.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Ne migkahi sikandin te, “Duen en ura impesurat ne Lalag te Eleteala ne egkahi te, ‘Ini se baley ku ne ed-ingaranan te baley ne ebpengeningeniyan.’ Ugaid ne sikiyu,” ke si Hisus, “ne mibaluy niyu en ini se baley ne ubpaan te menge tenlimbungen.”
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Igenat dè be ketà ne uman andew ne ebpenurù sikandin ketà te Nekebpuru ne Valey te Eleteala. Ugaid ne ini se menge mepurù te terebpelengesa te Eleteala, ke menge meyterù te penduan wey ke menge unuten dut te menge etew ne mibpemengà dan te ralan te kegkeimetayi ran ki Hisus.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Ugaid ne warà dan mekevaluy su langun ne menge etew ne egkevenbenaran te penurù din.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.