Lucas 15
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NAA
1 Senge hewii ne merakel se menge etew ne ebpevayad te buwis wey menge etew ne mekesesalà dema ne mid-uvey ki Hisus su ebpemineg te penurù din.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Nekita ini rut te menge Peresiyu wey menge meyterù te penduan ne mibpemivig dan se egkahi te, “Si Hisus ini ne ebpemekiduma kayi te menge etew ne mekesesalà ne ebpekidtuhen pà dema kandan.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Ne ketà be ne mibpenempità si Hisus kandan te,
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Embiya ruen senge etew keniyu ne ruen mehatus ne bilibili rin ne seveka se nelaag, ne engkey se ed-ul-ulaan din? Ini imbe se ed-ul-ulaan din, ed-ewaan din imbe ke siyew nepulù wey siyew ne ebpemenabtab su ebpenuntulen din arà se seveka ne nelaag taman te egketuen din.
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Ne embiya egketuen din ini ne egkehalewhalew nevenar sikandin, ne ketà ne edsepipiyen din,
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 ne ed-ulì en. Embiya ebpekeuma riyà te valey rin ne ebpenenawag sikandin dut te menge ruma rin se egkahi te, ‘Kehalew kew su netuen ku red ini se nelaag ne bilibili ku.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Ne igkahi ku keniyu,” ke si Hisus, “te iyan pà dekelà ne kehelawan diyà te langit embiya ruen senge etew ne mekesesalà ne ebpekedsendit ne ed-engked te meraat ne ulaula rin, tumin dè be kayi te siyew nepulù wey siyew ne menge etew ne kenè en mulà ebpemedsendit su metidtu kun.”
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Ne midsempità maa si Hisus te, “Upama ruen senge etew ne meritan ne ruen sepulù din ne pirak ne elin-elin pelatà ne neterinan te senge elad. Engkey se ed-ul-ulaan din? Ini imbe se ed-ul-ulean din, edtemteman din ke sulù ne arà pà ne ebpenepung sikandin te valey su ebpemengaan din taman te egketuen din ded.
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Ne embiya egketuen din ded ne ebpenenawag sikandin te menge ruma rin se egkahi te, ‘Kehalew kew su netuen ku red ini se kureta ku ne netarin.’
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Ne igkahi ku keniyu,” ke si Hisus, “ne engketà ded be imbe ke kehelawan dut te menge suluhuen te Eleteala riyà te langit ke ruen senge etew ne mekesesalà ne ebpekedsendit ne ed-engked te meraat ne ulaula rin.”
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Ne midsempità pà maa si Hisus te, “Duen meama ne deruwa se anak din ne elin meama.
11 Jesus continuou:
12 Migkahi ini se ari riyà te amey rin te, ‘Amà, behayi ad nikew te kediey ne umun kayi te menge aren nu.’ Arà dà ne mibaad en dut te amey ke aren din dut te deruwa ne anak din.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Warà dà meuhet ne mibpasa en dut te ari ke kandin ne umun ne migkuwa rin ke langun ne kureta rin ne mid-awà en. Diyà mibpesinaru sikandin te medmeriyù ne inged ne rutun din be emina ke kureta rin te warà pantag din.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Guna su neeminan en sikandin ne migetuk se bitil ketà te inged, ne ini se kenakan ne warà egkepesineruwan din.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Ketà be ne mibuyù sikandin te helevek dut te etew ketà ne iyan imbehey kandin ne helevek ne edtuganur te bavuy riyà te taneb.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Tuus te kegkevitil din ne egkeiveg en sikandin dut te savud te bavuy, ugaid ne warà ma ebpekaan kandin.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 “Guna su neuhet ne nekemuhudmuhud sikandin ne kehingginawa rin te, ‘Langun dut te menge etew ne egelevek ki Amà ne edsawadsawad se egkekaan dan, ugaid ne siaken kayi ne ebpatey ad te bitil.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Iyan tumù se ed-ulì e red diyà te ki Amà ne ini se egkehiyen ku, “Amà, dekelà se salà ku diyà te Eleteala wey kayi te sikuna ne amey ku.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Kenà ad edait ne anak a nu pà, ugaid ne peheleveka a nu rà iring dut te edsugsuhuen nu.” ’
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Arà dà ne mid-ulì en ini se kenakan diyà te amey rin.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 ‘Amà,’ ke se anak din, ‘dekelà en se salà ku riyà te Eleteala wey kayi te sikuna ne amey ku ne kenà ad edait ne anak a nu pà.’
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 “Ugaid ne midtawag dut te amey rin ke menge edsugsuhuen din se egkahi te, ‘Pekehaan kew ne ipengkayi niyu ke mèmeupiya ne velegkas ne iseluub niyu kandin’. Sisingi niyu sikandin wey telumpai niyu pà sikandin.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Engaya niyu ve arà se nati te sapì ne pinelambù ne sumbelia niyu su ebair ki te kevurunan.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 ‘Su ini se anak ku
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 “Ne ini se kakey ne anak dut te lukes ne riyà te pengengewiran. Guna su ed-ulì en ne ebpelpelingguma en sikandin kayi te valey ne nekerineg sikandin te edlebpad wey edsayew.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Ne midtawag din se senge etew ne edsugsuhuen dut te amey rin ne mid-insàan din te, ‘Engkey ayan se ed-ul-ulaan niyu keniyan te valey?’
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Midtavak ke sugsuhuen te, ‘Ke ari nu ne mid-ulì en, ne impesumbalì dut te amey nu ke pinelambù ne nati su warà ded nekekaid dut te ari nu.’
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 “Ugaid ne neepes ini se kakey ne kenà en ebpemenayik diyà te baley ran. Ketà ne mibpemenaug ke amey rin ne midneyneyuan din te ebpepemenayik.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Ugaid ne iyan din migkahi kayi te amey rin te, ‘Tentenuri nu, Amà, te kenà pira rà ne rahun se kinehelhelevek ku keykew iring dut te edsugsuhuen nu, ne warà a keenu midsuer keykew. Ne misan iring ketà ne warà a nu behayi te misan kambing dà su apey a mekehalewhalew rut te menge sepekat ku.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Ugaid ne guna su mid-ulì en ayan se anak nu ne mideraat te kearen nu su indumaruma rin te meritan ne midsumbalì nu mulà ke pinelambù ne nati.’
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 “ ‘Mama,’ ke se amey rin, ‘warà ka mekevelag kediey ne langun te kearen ku ne keykew.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Ugaid ne iyan din kemeyidan ne egalewhalew ki,
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.